João 18
Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs VC
1 Nópe coyʉrĩburu yóboi jípacʉque, Jesús aru ñʉja ʉ̃i bueimara etarĩ, nʉri jiajĩya Cedrón ãmicʉriyare jatarejacarã. Nore eaivʉ oteiye cʉrõi, ecorejacarã ñʉja.
1 Depois dessas palavras, Jesus saiu com os seus discípulos para além da torrente de Cedron, onde havia um jardim, no qual entrou com os seus discípulos.
2 No oteiye cʉrõi ñʉje nʉinore javede Jesúque nʉ́varejacarã ñʉja doce paivʉ ʉ̃i bueimara. Que baru noi ñʉje nʉiyede majidejaquemavʉ Judas, ñai Jesúre jẽni jícʉyʉ ʉ̃i mauvare.
2 Judas, o traidor, conhecia também aquele lugar, porque Jesus ia freqüentemente para lá com os seus discípulos.
3 Majicʉ, no oteiye cʉrõre darejame Judas. Jipocateyʉ barejáme Jʉ̃menijicʉi cʉ̃ramine coreipõevacavʉre, sacerdotevare jaboteipõeva aru fariseova ne jaroimarare ʉ̃́que, aru churaravare máre. Ina ʉ̃i jipocateimara ne boarã́jiyede dʉrʉivʉ barejáima. Pẽoibʉaque aru cã́maveaque máre darejaima na.
3 Tomou então Judas a coorte e os guardas de serviço dos pontífices e dos fariseus, e chegaram ali com lanternas, tochas e armas.
4 Ʉ̃́re vaiquíyede majicʉ, náre eaivʉre, copʉ nʉri yópe arĩ, jẽniari jã́rejame Jesús:
4 Como Jesus soubesse tudo o que havia de lhe acontecer, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 —Jesús Nazarecacʉre vorãdaivʉbu ñʉja, arejaima na.
5 Responderam: A Jesus de Nazaré. Sou eu, disse-lhes. {Também Judas, o traidor, estava com eles.}
6 Jesús ʉ̃i que aiyede, daruíni yebamia pʉaréva tʉrejaima na, Jesúre jẽnadaivʉ.
6 Quando lhes disse Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Bedióva cojedeca náre jẽniari jã́rejame Jesús:
7 Perguntou-lhes ele, pela segunda vez: A quem buscais? Disseram: A Jesus de Nazaré.
8 —Javeta mʉjare “Yʉ́bu”, avʉ. Yʉre voivʉ baru, dinʉmʉ ji yóvaimarare nʉicõjejara, arejame ʉ̃́re voivʉre Jesús.
8 Replicou Jesus: Já vos disse que sou eu. Se é, pois, a mim que buscais, deixai ir estes.
9 Que arejame Jesús yópe ʉ̃i aino mácarõpedeca vaiquíyepe ayʉ, “Mʉ, jipacʉ, ina mi yʉre jʉ are d̶aimaracacʉ ye cũinácʉ bíjacabebi yʉre”, ʉ̃i aino mácarõpe.
9 Assim se cumpriu a palavra que disse: Dos que me deste não perdi nenhum {Jo 17,12}.
10 Dinʉmʉre Simón Pedro ʉ̃i boaicarovede tatorĩ, ĩni, duarĩ, sacerdotevare jaboteipõecʉ ʉ̃i yebacacʉre, Malco ãmicʉcʉre, juijórĩ najuárejame ʉ̃i meapũravʉcacamucare.
10 Simão Pedro, que tinha uma espada, puxou dela e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita. {O servo chamava-se Malco.}
11 Nópe d̶ayʉre jã́ri, Jesús arejame ʉ̃́re:
11 Mas Jesus disse a Pedro: Enfia a tua espada na bainha! Não hei de beber eu o cálice que o Pai me deu?
12 Dinʉmʉ ina churarava aru ina Jʉ̃menijicʉi cʉ̃ramine coreipõeva máre, Jesúre jẽni, ʉ̃i pʉrʉáre bʉorĩ bʉojarĩ, nʉvarejaima.
12 Então a coorte, o tribuno e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o ataram.
13 Ʉ̃́re nʉvarejaima mamarʉmʉ Anás ãmicʉcʉ yebai. Caifás barejáme ʉ̃i vácʉ. Aru ñai Caifás sacerdotevare jaboteipõecʉ barejáme diʉjʉre.
13 Conduziram-no primeiro a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.
14 Ñai Caifárecabe, “Cũinácʉva yaidú, majare meajebu. Que teni caivʉ yainí bíjabejebu maja”, ayʉ bácʉ barejámed̶a apevʉ judíovai jabovare.
14 Caifás fora quem dera aos judeus o conselho: Convém que um só homem morra em lugar do povo.
15 Jesúre ne jẽni nʉvaiyede, ne yójĩboi nʉre nʉrejacarã ñʉja, yʉ aru Simón Pedro. Sacerdotevare jaboteipõecʉi coreóvaimʉ marejacácʉ yʉ. Que baru ʉ̃i cʉ̃rami tãibʉre Jesúre ne ecovaiyede, yʉre máre ecoicõjenejaima.
15 Simão Pedro seguia Jesus, e mais outro discípulo. Este discípulo era conhecido do sumo sacerdote e entrou com Jesus no pátio da casa do sumo sacerdote,
16 Ʉbenita tãibʉcarõ biaido jedevai mautedejame Pedro. Que baru ecoinore coreipõecoque borotecʉnʉrejacacʉ, õi ecoicõjecojiyepe ayʉ ʉ̃́re máre.
16 porém Pedro ficou de fora, à porta. Mas o outro discípulo {que era conhecido do sumo sacerdote} saiu e falou à porteira, e esta deixou Pedro entrar.
17 Pedro ecoyʉ bácʉre, jedevacobede coreipõeco jẽniari jã́rejaco ʉ̃́re:
17 A porteira perguntou a Pedro: Não és acaso também tu dos discípulos desse homem? Não o sou, respondeu ele.
18 Diñami ãmei jʉjʉrejavʉ̃. Que baru nócacʉi yebacavʉ ina coreipõevaque nore toabore dacuvarĩ, cʉocarejaima. Aru Pedro máre náque cʉocarejame.
18 Os servos e os guardas acenderam um fogo, porque fazia frio, e se aqueciam. Com eles estava também Pedro, de pé, aquecendo-se.
19 Sacerdotevare jaboteipõecʉ Jesús ʉ̃i bueiyede aru ñʉja ʉ̃i bueimarare máre jẽniari jã́rejamed̶a Jesúre.
19 O sumo sacerdote indagou de Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Ʉ̃i jẽniari jã́iyede, Jesúcapũravʉ, yópe arĩ, coyʉrejamed̶a ʉ̃́re:
20 Jesus respondeu-lhe: Falei publicamente ao mundo. Ensinei na sinagoga e no templo, onde se reúnem os judeus, e nada falei às ocultas.
21 Que baru, ¿aipe teni yʉre jẽniari jã́ñʉrʉ mʉ? Yʉre jápiaivʉ bácavʉre jẽniari jã́jacʉ. Náta ji coyʉiye báque caiyede majidivʉ coyʉrãjarama mʉre, arejamed̶a Jesús.
21 Por que me perguntas? Pergunta àqueles que ouviram o que lhes disse. Estes sabem o que ensinei.
22 Jesús ʉ̃i que aiyede, cũinácʉ ina coreipõevacacʉ ʉ̃i jijecamure pʉrʉque pẽvari, yópe arejamed̶a Jesúre:
22 A estas palavras, um dos guardas presentes deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que respondes ao sumo sacerdote?
23 Aru Jesús arejamed̶a:
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, prova-o, mas se falei bem, por que me bates?
24 Dinʉmʉre Anás Jesúre bʉoimʉre jarorejamed̶a Caifás, sacerdotevare jaboteipõecʉ yebai.
24 {Anás enviou-o preso ao sumo sacerdote Caifás.}
25 Nore toabo ẽcarʉi cʉocayʉ barejáme Pedro cãreja. Apevʉ nore cʉrivʉ ʉ̃́re jẽniari jã́rejaima:
25 Simão Pedro estava lá se aquecendo. Perguntaram-lhe: Não és porventura, também tu, dos seus discípulos? Negou-o, dizendo: Não!
26 Dinʉmʉre sacerdotevare jaboteipõecʉi yebacavʉcacʉ, Pedro ʉ̃i boaicaroveque ʉ̃i buraimʉ mácʉ jicʉ, Pedrore arejame:
26 Disse-lhe um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha: Não te vi eu com ele no horto?
27 —¡Nácacʉ ãmevʉ yʉ! Jesúre yʉ coreóvabevʉ, arejame Pedro cojedeca.
27 Mas Pedro negou-o outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Aviá ʉ̃i tucʉmʉiyede, Caifái cʉ̃ramine jocarĩ pʉ jabocʉi cʉ̃ramita Jesúre nʉvarejaima. Ñai jabocʉ, Roma ãmicʉrõ jaboteino jabocʉi epeimʉ marejáme, jabotecʉyʉ ina judíovare. Judío ãmenejame ñai jabocʉ, Pilato ãmicʉcʉ. Ʉ̃i cʉ̃rami ecoivʉ baru, Pascua torojʉve teinoque ãiyede ãicõjememara májebu judíova. Que baru iye ãiyede ãiyʉrivʉ, diñamine corĩ nʉmenejaima ina judíova, Jesúre nʉvaivʉ, Jʉ̃menijicʉi jã́mequiyepe aivʉ náre ãmenape.
28 Da casa de Caifás conduziram Jesus ao pretório. Era de manhã cedo. Mas os judeus não entraram no pretório, para não se contaminarem e poderem comer a Páscoa.
29 Que baru náre jẽniari jã́cʉetarejame Pilato.
29 Saiu, por isso, Pilatos para ter com eles, e perguntou: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Ina judíova arejaima:
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue a ti.
31 Pilato arejame náre:
31 Disse, então, Pilatos: Tomai-o e julgai-o vós mesmos segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: Não nos é permitido matar ninguém.
32 Nópe vaidéjavʉ̃, “Yópe vaiquíyebu” Jesús ʉ̃i aiye báquepedeca javede aipe ãrojae jocʉcʉjaravena ʉ̃i mauva ne pẽvaimʉ ʉ̃i yaiquínore.
32 Assim se cumpria a palavra com a qual Jesus indicou de que gênero de morte havia de morrer {Mt 20,19}.
33 Ʉ̃i cʉ̃ramine corĩ nʉri, Jesúre cutuicõjenejamed̶a Pilato. Ʉ̃i eaiyede ʉ̃i yebai ʉ̃́re jẽniari jã́rejamed̶a:
33 Pilatos entrou no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Jesúcapũravʉ arejamed̶a:
34 Jesus respondeu: Dizes isso por ti mesmo, ou foram outros que to disseram de mim?
35 Pilatocapũravʉ arejamed̶a:
35 Disse Pilatos: Acaso sou eu judeu? A tua nação e os sumos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?
36 Jesús jʉ arejamed̶a:
36 Respondeu Jesus: O meu Reino não é deste mundo. Se o meu Reino fosse deste mundo, os meus súditos certamente teriam pelejado para que eu não fosse entregue aos judeus. Mas o meu Reino não é deste mundo.
37 Dinʉmʉ jẽniari jã́rejamed̶a Pilato:
37 Perguntou-lhe então Pilatos: És, portanto, rei? Respondeu Jesus: Sim, eu sou rei. É para dar testemunho da verdade que nasci e vim ao mundo. Todo o que é da verdade ouve a minha voz.
38 Aru Pilato jẽniari jã́rejamed̶a:
38 Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade?... Falando isso, saiu de novo, foi ter com os judeus e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 Ʉbenita Pascua jãravʉi ji d̶arĩ cõmajiyepedeca d̶aquijivʉ yʉ. Mʉjacacʉ ji bʉoimaracacʉ cũinácʉre jaetovaquijivʉ. ¿Ñai mʉje jabocʉre jaetovaji yʉ? arĩdurejame judíovare Pilato.
39 Mas é costume entre vós que pela Páscoa vos solte um preso. Quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Pilato ʉ̃i que aiyede cũiná jorojĩni, cod̶oboborejaima:
40 Então todos gritaram novamente e disseram: Não! A este não! Mas a Barrabás! {Barrabás era um salteador.}
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.