Atos 9

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Que teiyedeca, Saulo cainʉmʉa ñájine d̶ayʉ barejámed̶a Jesúre jʉ aipõevare, náre yópe arĩ:
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 Aru ñai sacerdotevare jaboteipõecʉre jẽniacʉnʉrejamed̶a paperayocare Saulo, ʉ̃i jã́d̶ovaquiyepe ayʉ diyocare judíovai cójijiñamia coreipõevare Damasco ãmicʉriĩmaroi, ne majinajiyepe ayʉ ñamene ʉ̃ Saulo aru ye parʉéde cʉvacʉre ʉ̃, ne cõjeimʉ mácʉ. Damasco ãmicʉriĩmaroi nʉcʉyʉ barejámed̶a Saulo, vocʉnʉñʉ Jesúre jʉ aipõevare. Náre eayʉ baru, bʉojebu náre, ʉ̃mʉvare aru nomivare máre, nʉvacʉyʉ náre Jerusalén ãmicʉriĩmaroi.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Diyocare ĩni, Saulo nʉrejamed̶a mái. Damasco ãmicʉriĩmaro joabenoi eaiyede, maumejiena cavarõre jocarĩ pẽorejavʉ̃ya yópe yaroinope ʉ̃i yebai, aru ʉrarõ miad̶árejavʉ̃ya noi.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Que baru cuecumañʉ, mori tʉrejamed̶a joborõi. Aru jápiarejamed̶a Jesús ʉ̃i yávainore, yópe ainore:
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Saulo jẽniari jã́rejamed̶a:
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Saulo, jidʉcʉ, bidini jẽniari jã́rejamed̶a Jesúre:
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Iye pẽoiyede, ina ʉ̃mʉva, nʉivʉ bácavʉ Sauloque, dajocarejaimad̶a. Aru bi arejaimad̶a na. Iye yávainore jápiarejaimad̶a na. Ʉbenita ñai yávayʉre ye jã́menejaimad̶a na.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Jʉ arĩ Jesús ʉ̃i cõjeiyede, Saulo nacajarejamed̶a. Ʉbenita ʉ̃i yacorʉa voaiyede, ye jã́menejamed̶a ʉ̃. Jã́ri eabecʉ barejámed̶a ʉ̃, Saulo. Que baru ʉ̃́que nʉivʉ ʉ̃i pʉrʉáre jẽni, nʉvarejaimad̶a ʉ̃́re pʉ Damasco ãmicʉriĩmaroita.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Yóbecʉrijãravʉare Saulo jã́ri eabedejamed̶a. Ãinore ye ãmenejamed̶a. Aru ũcuinore máre ũcumenejamed̶a ʉ̃.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Noi, Damasco ãmicʉriĩmaroi, cʉrejamed̶a cũinácʉ Jesúre jʉ aipõevacacʉ, ʉ̃i ãmiá Ananías. Ʉ̃ apʉcʉ jã́rejamed̶a Jesúre decoboainope. Aru Jesús arejamed̶a ʉ̃́re:
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Jesús arejamed̶a ʉ̃́re:
11 E o Senhor lhe disse:
12 Jã́ri eabebi ʉ̃ caride. Apʉcʉ ʉ̃ decoboainope jã́imi mʉre tʉoyʉre mi pʉrʉáque, jã́re d̶acʉyʉre ʉ̃́re cojedeca, arejamed̶a Jesús Ananíare.
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Nópe ayʉre jápiarĩ, Ananías arejamed̶a:
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Que baru yo Damascore caivʉ ina mʉre jʉ aivʉre bʉocʉdayʉtame ʉ̃, sacerdotevai jabova ne cõjeimʉ mácʉ, arejamed̶a Ananías Jesúre.
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Ʉbenita Jesús arejamed̶a ʉ̃́re:
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Yʉ jã́d̶ovaquijivʉ ʉ̃́re ñájiyede yʉre boje, arejamed̶a Jesús.
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Dinʉmʉ Ananías nʉrejamed̶a cʉ̃rami, Sauloi cʉriñami. Ecoyʉ bácʉ, tʉorĩ ʉ̃i pʉrʉáre Saulorã, arejamed̶a:
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Nópe ʉ̃i aiyeda, tʉrejavʉ̃ya ʉ̃i yacorʉare jocarĩ moatʉ̃chiape paiyede, aru me jã́rejamed̶a cojedeca. Dinʉmʉre nacajañʉre jã́d̶ovarejamed̶a Jʉ̃menijicʉre ocoque.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 No yóboi ãri, parʉcʉ nʉrejamed̶a cojedeca. Aru mautedejamed̶a obebejãravʉa Jesúre jʉ aipõevaque, Damasco ãmicʉriĩmaroi cʉrivʉque.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Maumejiena Saulo coyʉrĩ bʉ́rejamed̶a judíovai cójijiñamiai, “Jesúre jãveneca Jʉ̃menijicʉi mácʉbe” ayʉ.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Caivʉ ʉ̃́re jápiaivʉ bácavʉ cuecumaivʉ arejaimad̶a ne baju:
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Ʉbenita Saulocapũravʉ coyʉrejamed̶a Jesús ʉ̃i yávaiye méne, parʉéque jã́d̶ovañʉ jãveneca Jʉ̃menijicʉi mácʉre. Ʉbenita jápiarĩ coreóvare d̶abedejamed̶a ina judíova cʉrivʉre Damasco ãmicʉriĩmaroi.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Obedijãravʉa yóboi, judíovacavʉ cójijidejaimad̶a, boarĩ́ jarʉvarãjivʉ Saulore.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 Ʉbenita ʉ̃ majidejamed̶a. Jãravʉre aru ñamine máre coreivʉ barĩdurejaimad̶a ĩmaro jedevacobeai, boarĩ́ jarʉvarãjivʉ ʉ̃́re, ʉ̃i etaru nore.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Ʉbenita Jesúre jʉ aipõeva epedejaimad̶a Saulore pʉe ʉrapʉe jívʉi. Aru no biaido tarabʉ jã́icobede ẽmeóvarejaimad̶a ʉ̃́re ĩmaro biaido apepũravʉi pʉ joborõita ñami. Yópe d̶arĩ, Saulo dupini nʉrejamed̶a ʉ̃i mauvare jocarĩ.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Saulo eayʉ bácʉ Jerusalén ãmicʉriĩmaroi, cójijiyʉrĩdurejamed̶a Jesúre jʉ aipõevaque. Ʉbenita caivʉ jidʉrejaimad̶a, ne dápiaiye boje jʉ abecʉre Jesús ʉ̃i yávaiye méne.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Ʉbenita Bernabécapũravʉ nʉvari yóvare d̶arejamed̶a Jesús ʉ̃i yávaiye méne beorĩ coyʉicõjeimaraque. Coyʉrejamed̶a aipe teni Saulo ʉ̃i jã́ino mácarõre Jesúre, ʉ̃i nʉiyede Damasco ãmicʉriĩmaroi, aru aipe Jesús ʉ̃i yávaino mácarõre ʉ̃́re. Aru Bernabé coyʉrejamed̶a aipe Saulo ʉ̃i yávaino mácarõre máre, Damasco ãmicʉriĩmaroi, coyʉyʉ jidʉbecʉva caivʉ põevare Jesús ʉ̃i yávaiye méne.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Yópe arĩburu yóboi, Saulo mautedejamed̶a Jerusalén ãmicʉriĩmaroi, cuyʉ Jesús ʉ̃i yávaiye méne beorĩ coyʉicõjeimaraque.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Coyʉre cuyʉ barejámed̶a jidʉbecʉva põevare Jesús ʉ̃i yávaiye méne, boroteni coyʉvarejamed̶a pare ina judíova griego ãmicʉricamuare yávaivʉre. Ʉbenita boarĩ́ jarʉvaiyʉre curĩduivʉ barejáimad̶a na.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Jesúre jʉ aipõevare majidivʉ boarĩ́ jarʉvaiyʉrivʉre, nʉvarejaimad̶a Saulore Cesarea ãmicʉriĩmaroi. Aru nore jocarĩ, jarorejaimad̶a ʉ̃́re Tarso ãmicʉriĩmaroita.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Yópe teni, Jesúre jʉ aipõeva caivʉ Judea, aru Galilea, aru Samaria ãmicʉrõacavʉ ñájimenejaimad̶a. Pʉeno baju majidivʉ barejáimad̶a na Jʉ̃menijicʉre aru ʉ̃i yávaiyede máre, ñai Espíritu Santo ʉ̃i bueiyede náre. Cʉrejaimad̶a pued̶arĩ Jʉ̃menijicʉre Espíritu Santo ʉ̃i cad̶ateinoque. Aru pʉeno baju obedivʉ tedejaimad̶a Jesús ʉ̃i yávaiye méne jʉ aipõeva.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Dinʉmʉ Pedro coyʉre cuyʉ barejámed̶a cainoa ĩmaroacavʉre. Que teni cũinájãravʉ jã́cʉnʉrejamed̶a ina põevare, Jʉ̃menijicʉre mearore jívʉre, Lida ãmicʉriĩmarocavʉre.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Nore cũinácʉ ʉ̃mʉ cʉrejamed̶a, ʉ̃i ãmiá Eneas. Nacajaiye majibecʉ barejámed̶a ʉ̃. Ocho paiʉjʉa joe nacajamenejamed̶a ʉ̃i parainore jocarĩ.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Aru Pedro ʉ̃i yebai nʉri, arejamed̶a ʉ̃́re:
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Que teni caivʉ ina põeva Lida ãmicʉriĩmarocavʉ aru Sarón ãmicʉridarõcavʉ máre jã́rejaimad̶a Eneas meateyʉre. Que baru jʉ arejaimad̶a Jesúre.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Dinʉmʉ Jope ãmicʉriĩmaroi cũináco nomió cʉrejacod̶a, õi ãmiá Tabita. Ico Tabita Jesúre jʉ aipõeco barejácod̶a õ. Õi ãmiá griego ãmicʉricamua yávaicamuaque Dorcas barejávʉ̃ya, yo aiyʉrõ ñamaco. Cainʉmʉa mearo d̶arĩ cõmajiyo báco apevʉre aru cad̶ated̶o báco cõmaje ãrojarivʉre máre.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Dijãravʉai ijeteni, yaidéjacod̶a õ, Tabita báco. Õi baju bácarõre joarĩburu yóboi, epedejaimad̶a pʉenocatucubʉi.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Jope ãmicʉriĩmaro aru Lida ãmicʉriĩmaro joabeno marejávʉ̃ya. Que baru ina Jesúre jʉ aipõeva Jope ãmicʉriĩmarocavʉ jápiaivʉ Pedro cʉcʉre Lida ãmicʉriĩmaroi, yo borore jarorejaimad̶a ʉ̃́re pʉcarã ʉ̃mʉvaque:
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Jʉ arĩ, Pedro nʉrejamed̶a náque. Ne eaiyede, nʉvarejaimad̶a ʉ̃́re yaiyó bácoi cʉritucubʉ pʉenocatucubʉi. Ditucubʉi ecoyʉ, caivʉ ina nomiópeva oivʉ õ mácore chĩtoivʉ ʉ̃́re, jã́d̶ovaivʉ barejáimad̶a doicajeare, Dorcas báco õi nareiye báquede apʉco cãreja.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Ʉbenita Pedro etaicõjenejamed̶a caivʉ inare ditucubʉre jocarĩ. Que teniburu yóboi, ñʉatutarĩ jẽniarejamed̶a Jʉ̃menijicʉque. Ʉ̃i jẽniariburu yóboi, copedini, õi baju bácarõre jã́ri, arejamed̶a:
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Õi pʉrʉre jẽni, Pedro nacovarejamed̶a ṍre. Dinʉmʉma órejarejamed̶a ina Jesúre jʉ aipõevare aru ina nomiópevare máre, ne jã́rajiyepe ayʉ ṍre apʉcore cojedeca.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Aru õi borore jápiarejaimad̶a caivʉ Jope ãmicʉriĩmarocavʉ. Que baru obedivʉ põeva jʉ arejaimad̶a Jesúre nore.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 No yóboi, Pedro mautedejamed̶a diĩmaroi obedijãravʉa. Cʉrejamed̶a apecʉ Simóque, ãimacajeare memeipõecʉque, ʉ̃i cʉ̃rami.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.