Atos 26

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dinʉmʉ Agripa arejamed̶a Pablore:
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 —Mʉ, ñʉje jabocʉ Agripa, caride torojʉvʉ yʉ ji ũme mi jápiaquiyepe ayʉ ji coyʉiyede caiye iye ne ãmeno boro coyʉrĩ ad̶aiyede yʉre ina judíova.
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 Mʉ́vacari coreóvaivʉ me judíova ne d̶arĩ cõmajiyede aru ne bueiyede máre. Que baru jẽniaivʉ mi jápiaquiyepe ayʉ ji coyʉiyede napiyeque, arejamed̶a Pablo.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 Pablo, yópe arĩ, coyʉre nʉrejamed̶a:
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 Joe baju yʉrecabu cũináyajubo fariseo ãmicʉriyajubocacʉ. Ñʉja fariseova mearore jívʉbu Jʉ̃menijicʉre yópe ʉ̃i d̶aicõjeiyede ʉ̃i coyʉiye báquepe Moisés bácʉre caivʉ apevʉ judíova pʉeno baju. Ina judíova ʉrivʉ baru, jʉ ajebu jãve iye ji coyʉiyede.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 Caride núvʉ yʉ yui, ne boro coyʉrĩ ad̶aimʉ, ji coreiye boje Jʉ̃menijicʉi mearo d̶acaquiyede ñʉjare yópe ʉ̃i aiye báquepedeca ñʉjeñecuva mácavʉre.
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 Aru caivʉ ñʉje doce paiyajuboacavʉ Israecavʉ máre cored̶ama yópe ji coreiyepe. Que baru mearore jíyama na Jʉ̃menijicʉre jãravʉre aru ñamine máre. Aru mʉ, ñʉje jabocʉ Agripa, ina judíovavacari boro coyʉrĩ ad̶aivʉbu yʉre, iye ji coreiye boje.
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 ¿Aipe teni “Jʉ̃menijicʉ nacovañʉ bʉojabebi yaivʉ bácavʉre yainore jarʉvarĩ”, arĩ dápiaivʉrʉ̃ mʉja? arejamed̶a Pablo.
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Yópe arĩ, coyʉre nʉrejamed̶a Pablo:
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 Yópe d̶acacʉ yʉ Jerusalẽ́i: Obedivʉ ina Jesúre jʉ aipõevare jẽni, bʉorĩ, jarocacʉ yʉ náre ãmeina teivʉre jẽni jacoiñamiai, yópe ina sacerdotevare jaboteipõeva ne d̶aicõjeiyepe. Aru ne boarĩ́ jarʉvaiyʉede náre, yʉ máre jʉ acacʉ diede.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 Obedijãravʉa yʉ nʉcacʉ judíovai cójijiñamiai, ñájine d̶acʉyʉ ina Jesúre jʉ aipõevare. Jesúre jʉ abede d̶arĩducacʉ yʉ náre. Aru ji ʉrarõ baju jorojĩye boje náre, yʉ cujucacʉ náre apeĩmaroaita, arejamed̶a Pablo.
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 Yópe arĩ, coyʉre nʉrejamed̶a Pablo:
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 Aru mʉ, ñʉje jabocʉ Agripa, ji nʉiyede mái jãravʉ corica baji jã́cacʉ cavarõre jocarĩ ʉrarõ miad̶árore, aviá ʉ̃i pʉeno cojinore. Pẽoávʉ ñʉje yebai, yʉre aru yʉ́que nʉivʉre máre.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 Que baru cuecumaivʉ caivʉ mori tʉcarã joborõi. Aru jápiacacʉ apeno yávainore ñʉja judíova ñʉje yávaicamuaque, yópe ainore: “Mʉ, Saulo, ¿aipe teni maucʉvacʉrʉ̃ mʉ yʉre? Yópe d̶ayʉ, mʉ́vacari ñájine d̶aivʉ mʉ mi bajuma, yópe cũinácʉ oteiãimacʉ ʉracʉ ʉ̃i ñájine d̶aiyepe ʉ̃i bajure tãtañʉ abod̶o juijóiyore”, áme yʉre.
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 “Mʉ, ji jabocʉ, ¿ñamenʉ mʉ?” acacʉ yʉ. “Yʉrecabu Jesús, ñai mi maucʉvamʉ.
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Caride nacajari nújacʉ. Yʉ jã́d̶ovaivʉ mʉre, ji baju mi memecaquiyepe ayʉ yʉre. Beoivʉ mʉre, mi coyʉquiyepe ayʉ apevʉre yópe mi jã́inope yʉre caride. Aru mi jã́quiyede yʉre bedióva coyʉcʉyʉmu diede máre.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 Que baru jaroquijivʉ mʉre, mi coyʉquiyepe ayʉ ji yávaiye méne judíovare, aru judíova ãmevʉre máre. Aru yʉ jod̶ecʉyʉmu mʉre, ne ãmeno d̶abenajiyepe ayʉ.
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 Mi coyʉquiyede judíova ãmevʉre, yʉ jápiarĩ eare d̶acʉyʉmu náre, ne dajocarãjiyepe ayʉ ne ãmeina teiyede yópe ñeminoi cuiyepe, aru ne jʉ arãjiyepe ayʉ yʉre yópe miad̶ároi cuiyepe. Yʉ jaetovacʉyʉmu náre ñai abujuvai jabocʉ Satanás ʉ̃i jaboteinore jocarĩ. Aru ecovacʉyʉmu náre Jʉ̃menijicʉi jaboteinoi. Que teni yʉ ãrʉmetecʉyʉmu ne ãmeina teiyede, ne yʉre jʉ aiye boje. Aru Jʉ̃menijicʉi põevaque cʉrãjarama na”, áme Jesús yʉre, arejamed̶a Pablo.
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 Yópe arĩ, coyʉre nʉrejamed̶a Pablo:
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 Que baru coyʉcacʉ mamarʉmʉre Damascocavʉre, aru no yóboi Jerusalẽ́cavʉre, no yóboi caino Judeacavʉre, aru no yóboi judíova ãmevʉre máre. Coyʉcacʉ náre: “Chĩojara mʉja mʉje ãmeina teiyede. Aru jarʉvajarã diede. Oatʉvajarã mʉje d̶aiyede. Aru d̶ajarã yópe Jʉ̃menijicʉi ʉrõpe, apevʉ põeva ne majinajiyepe ayʉ jãve mʉja jʉ aivʉre Jʉ̃menijicʉre”, arĩ coyʉcacʉ náre.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 Ji nópe bueiye boje, ina judíova yʉre jẽni boarĩ́ jarʉvarĩduima Jʉ̃menijicʉi cʉ̃rami jívʉi.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 Ʉbenita javede aru caride máre Jʉ̃menijicʉ cad̶ateibi yʉre. Que baru yʉ yui núcʉ, coyʉivʉ yávaiyede jãvene caivʉre, parʉrivʉre aru parʉbevʉre máre. Quénora coyʉivʉ yʉ yópe Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyede ʉ̃i coyʉiye báquepe Moisés bácʉre aru ina Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõeva mácavʉ ne toivaiye báquepe ne coyʉcaiyede, “Yópe vaiquíyebu. Que ayʉbe Jʉ̃menijicʉ”, ne aiye báquepedeca.
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 Yópe arĩ, toivarejaquemavʉ na: “Cristore, Jʉ̃menijicʉi daroquimʉre, jaʉvʉ ʉ̃i ñájiquiye, aru ʉ̃i yaiquíye, aru ʉ̃i nacajaquiye yainore jarʉvarĩ caivʉ apevʉ jipocai. Que d̶arĩ yópe pẽoino jã́re d̶aiyepe põevare, nopedeca Cristo jã́d̶ovacʉyʉme judíovare aru judíova ãmevʉre máre Jʉ̃menijicʉi mead̶aquiyede náre”, arejaquemavʉ na, arejamed̶a Pablo.
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Pablo ʉ̃i coyʉiyede, Festo cod̶oboborejamed̶a ʉ̃́re:
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Ʉbenita Pablo arejamed̶a ʉ̃́re:
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Ñai jabocʉ Agripa majibi caiye iye ji coyʉiyede. Que baru yʉ jidʉbecʉva coyʉivʉ ʉ̃́re. Yavenina ãmeno d̶aiye ãmevʉ iye. Que baru javede jápiaquemavʉ diede ñai jabocʉ Agripa, arejamed̶a Pablo.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 Que ayʉ, Pablo arejamed̶a Agripare:
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 Agripa arejamed̶a Pablore:
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 Aru Pablo jʉ arejamed̶a ʉ̃́re:
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 Dinʉmʉ ñai jabocʉ Agripa, ñai jabocʉ Festo, Berenice, aru náque dobarivʉ máre nacajari etarejaimad̶a nore jocarĩ.
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 Ne etarĩburu yóboi, arejaimad̶a ne bajumia:
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 Pablo ʉ̃i abedu “Jarojacʉ yʉre ñai jabocʉ ijãravʉcacʉ pʉeno baju parʉcʉ yebai, ʉ̃i jápiaquiyepe ayʉ ji borore”, maja bʉojajebu etaicõjeivʉ ʉ̃́re. Ʉbenita ʉ̃i nópe jẽniaiye boje, maja bʉojabevʉ etaicõjeivʉ ʉ̃́re, arejamed̶a Agripa Festore.
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.