Atos 16

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pablojã earejaimad̶a Derbe aru Listra ãmicʉriĩmaroai. Nore cʉrejamed̶a cũinácʉ Jesúre jʉ aipõecʉ, ʉ̃i ãmiá Timoteo. Jípaco, judíovacaco, Jesúre jʉ aipõeco barejácod̶a õ. Ʉbenita jípacʉ judío ãmenejamed̶a ʉ̃.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Listra aru Iconio ãmicʉriĩmaroacavʉ Jesúre jʉ aipõeva me jã́rejaimad̶a Timoteore.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pablo nʉvaiyʉrejamed̶a ʉ̃́re náque. Ʉbenita nócavʉ judíova majidejaimad̶a Timoteoi pacʉ judío ãmecʉre. Que baru Pablo buraicõjenejamed̶a Timoteore ʉ̃i cajede, yópe judíovai d̶aicõjeiyepe.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Pablojã ne vaiyede ĩmaroa coapa buede nʉrejaimad̶a Jesúre jʉ aipõevare. Coyʉrejaimad̶a náre Jesús ʉ̃i yávaiye méne beorĩ coyʉicõjeimara aru Jerusalén ãmicʉriĩmarocavʉ Jesúre jʉ aivʉre coreipõeva ne d̶aicõjeiyede judíova ãmevʉre, ne d̶arãjiyepe aivʉ yópe ne cõjeiyepe.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ne nópe teiyede Jesúre jʉ aipõeva majidejaimad̶a Jesús ʉ̃i yávaiyede pʉeno baju. Aru caijãravʉa apevʉ ne jʉ aiyede pʉeno baju obedivʉ jʉ aivʉ nʉrejaimad̶a na.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Ñai Espíritu Santo Pablojãre coyʉicõjemenejamed̶a Jesús ʉ̃i yávaiye méne Asia ãmicʉrijoborõi. Que baru vaidéjaimad̶a na Frigia aru Galacia ãmicʉrijoborõare.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Misia ãmicʉrijoborõ tʉrʉvai ne eaiyede, nʉiyʉrĩdurejaimad̶a Bitinia ãmicʉrijoborõi. Ʉbenita ñai Espíritu Santo nʉicõjemenejamed̶a náre nore.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Que teni Misia ãmicʉrijoborõi vainí, ẽmeni, earejaimad̶a Troas ãmicʉriĩmaroi.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Diñamimareca Pablo jã́rejamed̶a decoboainope cũinácʉ ʉ̃mʉ Macedonia ãmicʉrijoborõcacʉre, núcʉre, jẽniañʉre ʉ̃́re, “Dajacʉ Macedoniai, cad̶atejacʉ ñʉjare”, ayʉre Pablore.
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 (Lucas copʉrejaquemavʉ Pablojãre Troas ãmicʉriĩmaroi.) Que teni coreóvarejacarã Jʉ̃menijicʉ jarocʉyʉre ñʉjare, coyʉrãjivʉ Macedonia ãmicʉrijoborõcavʉre Jesús ʉ̃i yávaiye méne. Que baru no decoboainore jã́riburu yóboi, cũiná mead̶arejacarã ñʉja, nʉrajivʉ ne joborõi.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Etarejacarã jiad̶ocũ ʉracũque Troas ãmicʉriĩmarore jocarĩ. Jatarejacarã nurié pʉ Samotracia ãmicʉrijiavʉita. Cõmiáijãravʉi jatarejacarã pʉ Neápolis ãmicʉriĩmaroi.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Nore jocarĩ, mái nʉrejacarã pʉ Filipos ãmicʉriĩmaroi. Javede Roma ãmicʉrõ jaborõcavʉ barejáimad̶a mamarʉmʉ d̶aivʉ diĩmarore. Aru põeva nore cʉrivʉ Roma ãmicʉriĩmarocavʉpe paivʉ barejáimad̶a na. Cũinárocarõ joborõcarõ Macedonia ãmicʉrijoborõcarõ aviá daino tʉrʉvacarõ marejávʉ̃ya no ĩmaro ʉrarõ. Obebejãravʉa cʉrejacarã noi.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Aru judíovai jabʉóvaijãravʉ sábadoi, nʉrejacarã ĩmarore jocarĩ tuipãvai. Judíova cójijini cõmajidejaimad̶a, jẽniarajivʉ Jʉ̃menijicʉque noi. Que baru vorãnʉrejacarã cũináro ne jẽniainore. Apevʉ nomiva cójijivʉ barejáima tuipãvai. Náque dobarĩ, coyʉrejacarã náre Jesús ʉ̃i yávaiye méne.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Cũináco nácaco ñʉje coyʉiyede jápiad̶o, õi ãmiá Lidia, Tiatira ãmicʉriĩmarocaco barejácod̶a. Meacajea ñemijuaricajea cuitótecajeare bojed̶aipõeco barejácod̶a õ. Mearore jívarejacod̶a Jʉ̃menijicʉre. Que baru Jʉ̃menijicʉ jápiarĩ ad̶are d̶arejaquemavʉ ṍre.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Que teni õ aru õi cʉ̃ramicavʉ máre jã́d̶ovarejaima Jʉ̃menijicʉre ocoque. Dinʉmʉ yópe arĩ, cuturejaco ñʉjare õi cʉ̃rami:
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Apejãravʉ ñʉje nʉiyede bedióva no jẽniainoi, copʉrejaco ñʉjare cũináco yebacaco, abujucʉ ʉ̃i ĩmamo. Aru õ cãcoé namʉód̶o marejáco ñai abujucʉ cʉe boje ṍre. Que teni õi jabova ĩ́vʉ barejáimad̶a ʉrarõ tãutʉrare, õi cãcoé namʉóiye boje põevare aipe vaiquíyede náre.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Ico yebacaco, yópe arĩ, cod̶oboborĩ are cuyo barejáco ñʉjara:
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Obedijãravʉa nopedeca are cuyo barejáco. Ʉbenita pare cãrijovad̶o marejáco Pablore. Que baru copedini, arejame ñai abujucʉre:
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Que teni õi jabova coreóvaivʉ ne tãutʉra ĩmenajinora õi cãcoé namʉóiyeque, jẽnejaima Pablore aru Silare máre. Náre jabʉborejaima Roma ãmicʉrõ jaborõcavʉi jabova yebai tãibʉi.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Náre davaivʉ arejaima ina jabovare:
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Bueivʉbu ne d̶arĩ cõmajiyede. Ʉbenita maja, Romacavʉ, yópe d̶arĩ bʉojabevʉ. Maje d̶aicõjeiye d̶aicõjemevʉ majare yópe ne bueiyepe, arejaima na.
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Que arĩ, caivʉ põeva tãibʉi cʉrivʉ maucʉvarĩ bʉ́rejaima Pablojãre. Aru ina Romacavʉi jabova jad̶evaicõjenejaima Pablojãre ne doicajeare. Aru jara popeicõjenejaima náre jarad̶oque.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Ʉrarõ jara popeniburu yóboi, ina Romacavʉi jabova nʉvaicõjenejaima náre ãmeina teivʉre jẽni jacoiñami. Parʉrõreca coreicõjenejaima ñai diñamine coreipõecʉre náre, ne dupini nʉmenajiyepe aivʉ.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ne cõjeiyede jápiayʉ, ñai coreipõecʉ epedejamed̶a náre jẽni jacoiñami jívʉ baji. Aru ne cʉbobare tãiñorejamed̶a jocʉveaque.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Ñami corica joabeno baji Pablo aru Silas máre jẽniaivʉ barejáimad̶a Jʉ̃menijicʉque. Yʉriaivʉ, mearore jívʉ barejáimad̶a ʉ̃́re. Aru apevʉ bʉoimara náre jápiaivʉ barejáimad̶a.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Cũiná, joborõ cújidejavʉ̃ya pare. Aru diñami ãmeina teivʉre jẽni jacoiñami máre cújidejavʉ̃ya pare. Que teni cũiná, caicobea diñami jedevacobea bajumareca vorejavʉ̃ya. Aru caivʉ ina bʉoimara ne bʉoimea tãumea cojod̶orĩ tʉrejavʉ̃ya náre.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Ñai coreipõecʉ coedarĩ, jedevacobea voaicobeare jã́ri, “Bʉoimara etarãma”, arĩ dápiarejamed̶a ʉ̃i baju. Que baru ʉ̃i boaicarovede duarĩ ĩni, boacʉ́yʉ barejámed̶a ʉ̃i bajumia. (Bʉoimʉ ʉ̃i etaru, ʉ̃́re coreyʉre ñájine d̶aicõjenejaquemavʉ bʉoimʉ mácʉi ñájinope.)
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Ʉbenita Pablo cod̶oboborĩ bʉjiéque arejamed̶a:
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Ñai coreipõecʉ davaicõjeñʉ pẽoinore, nore ĩni, cúyarĩ, Pablojã yebai ecorĩ, bidini, mori tʉrejamed̶a ne cʉboba yebai.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Nacajari, nʉvarejamed̶a Pablore aru Silare máre nore jocarĩ. Aru jẽniari jã́rejamed̶a náre:
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Pablojã arejaimad̶a ʉ̃́re:
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Que arĩ, coyʉrejaimad̶a Jesús ʉ̃i yávaiye méne ʉ̃́re, aru caivʉ ʉ̃i cʉ̃ramicavʉre máre.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Dioramia, ñamimareca, ñai coreipõecʉ joarejamed̶a ne churiáre. Aru cũiná jã́d̶ovarejaimad̶a ʉ̃́re aru caivʉ ʉ̃ jivʉre máre Jʉ̃menijicʉre ocoque.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Pablore aru Silare máre nʉvarejamed̶a ʉ̃i cʉ̃rami. Jídejamed̶a ãiyede náre. Aru torojʉrejamed̶a ʉ̃ jivʉque, ʉ̃i jʉ aiye boje Jesúre.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Cõmiáijãravʉre javejĩnara ina Romacavʉi jabova churaravare jaetovaicõjenejaimad̶a Pablojãre.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Que teni ñai coreipõecʉ arĩdurejamed̶a Pablore:
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Ʉbenita Pablocapũravʉ arejamed̶a ina churaravare:
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Ina churarava ne coyʉiyede diede Romacavʉi jabovare, jidʉrejaimad̶a ina jabova, ne coreóvaiye boje Pablojã Romacavʉre.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Que baru ãmeina teivʉre jẽni jacoiñami nʉri, arejaimad̶a Pablojãre:
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Que teni Pablo aru Silas máre etarejaimad̶a. Nʉrejaimad̶a Lidiai cʉ̃rami. Jã́ranʉri Jesúre jʉ aipõevare, coyʉrejaimad̶a, parʉre d̶arãjivʉ náre ne ũmei. Aru coyʉrĩburu yóboi, etarejaimad̶a na, Pablo aru Silas máre.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.