2 Coríntios 5

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Maje baju ijãravʉcarõ yópebu cʉ̃rami maje ũme cʉriñamipe. Majidivʉbu pojequibaju baquinóre maje yaiyede. Ʉbenita no pojeiyede, maja Jesúre jʉ aipõeva cʉvavʉ apebaju, maje ũme cʉriñamipe. Ʉbenita cʉ̃rami põeva ne d̶aiñamipe ãmevʉ. Quénora Jʉ̃menijicʉrecabe cʉed̶ayʉ apebaju mamabajure majare. No baju pojebequiyebu. Quénora cʉquiyebu cainʉmʉa cavarõ mearo Jʉ̃menijicʉi cʉrõi.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se dissolver, nós temos um edifício, uma casa eterna nos céus, não feita por mãos, mas por Deus.
2 — ausente —
2 Pois nisto gememos, desejando ardentemente ser revestidos da nossa casa que é do céu;
3 — ausente —
3 se é que, estando vestidos, não formos achados nus.
4 Maje cʉede yo baju ijãravʉcarõque, pare ñájini, napini coreivʉbu maje cʉvarãjiyede apebaju mamabajure. Yópe põecʉ ʉbebi cʉcʉ cuitótecaje cʉbecʉpe, nopedeca maja ʉbevʉ cʉrivʉ maje ũme baju cʉbevʉva. Quénora ʉvʉ maja Jʉ̃menijicʉi oatʉvaquiyepe aivʉ maje bajure maja yaibévʉva. Que teni maje baju ijãravʉcarõ pojequibajure oatʉvajebu Jʉ̃menijicʉ, maje cʉvarãjiyepe ayʉ mamabaju pojebequibaju cavarõ mearocarõre.
4 Porque nós que estamos neste tabernáculo gememos, sendo sobrecarregados; não porque queremos ser despidos, mas revestidos, para que a mortalidade seja engolida pela vida.
5 Jʉ̃menijicʉrecabe ñai majare mead̶ayʉ bácʉ, maje baju oatʉvaquiyepe ayʉ. Que baru iye maje baju oatʉvaiye jãvetamu. Ʉ̃́recabe majide d̶ayʉ majare, d̶acacʉyʉre caino mearo yópe ʉ̃i aiye báquepedeca, ʉ̃i daroiye báque boje ñai Espíritu Santore.
5 Ora, quem nos moldou para si mesmo foi Deus, que também nos tem dado o penhor do Espírito.
6 Que baru ye jidʉbevʉva aru chĩomevʉva máre napini corevaivʉbu maje cʉede cainʉmʉa, yo baju ijãravʉcarõque cʉbevʉ cãreja, maje jabocʉ Cristoi cʉrõi.
6 Por isso, nós estamos sempre confiantes, sabendo que, enquanto habitamos no corpo, estamos ausentes do Senhor;
7 Majidivʉbu aipe d̶aiye jaʉrõre majare, maje jʉ aiye boje ʉ̃́re, majare majide d̶ayʉre. Ʉbenita ʉ̃́re jã́mevʉ cãreja.
7 (porque andamos por fé, não por vista);
8 Jidʉbevʉva aru chĩomevʉva máre napini corede nʉivʉbu maja. Pʉeno baju yaiyʉrivʉbu maja, cʉrãjivʉ maje jabocʉ Cristoi cʉrõi.
8 nós estamos confiantes, eu digo, e dispostos antes a estar ausentes do corpo, e estar presentes com o Senhor.
9 — ausente —
9 Portanto, nós trabalhamos para, quer presentes ou ausentes, possamos ser aceitos por ele.
10 — ausente —
10 Porque todos devemos comparecer diante do tribunal de Cristo, para que cada um possa receber as coisas feitas no seu corpo, segundo o que tiver feito, se é bom ou ruim.
11 Maje jabocʉ Cristoi bojed̶aquiye boje caivʉ põevare, ʉ̃́re pued̶aiye jaʉvʉ majare. Que baru põevare jʉ are d̶aiyʉrĩduivʉbu ñʉja Jesús ʉ̃i yávaiye méne. Ʉbenita coyʉbevʉ ñʉja diede, cʉvarãjivʉ ñʉje boje méne. Quénora diede coyʉivʉbu, põeva ne ñájimenajiyepe aivʉ ne jʉ abe boje. Jʉ̃menijicʉcapũravʉ me coreóvayʉbe ñʉjare, ñʉje dápiaiyede ñʉje ũmei. Que baru majibi ñʉjare jʉjovabevʉre aru mearo d̶aivʉre. Napini coreivʉ yʉ mʉjare máre nopedeca me majidivʉre aipe ãrojarivʉre ñʉjare.
11 Conhecendo, portanto, o temor do Senhor, persuadimos os homens; mas somos manifestos a Deus; e eu confio também que somos feitos manifestos nas vossas consciências.
12 Bedióva cojedeca ʉbenina arĩ dápiabejarã mʉja ji nópe aiye boje mʉjare coreóvare d̶aiyʉcʉre ñameja ñʉjare aru ye parʉéde cʉvarivʉre. Quénora mʉjare torojʉre d̶aiyʉrĩduivʉbu ñʉje d̶aiye boje, mʉje majinajiyepe ayʉ me ina bueipõeva ãmecorojʉrorivʉ ñʉjare ne coyʉiyede. Ãmecoroiyʉrĩduivʉbu ñʉjare, ne ʉbe boje ne jã́iyede aipe ãrojarivʉre ñʉjare. Ʉbenita majibema aipe ãrojarivʉre ñʉjare ñʉje ũmei.
12 Porque não nos recomendamos novamente a vós, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes de nós, para que tenhais algo a responder àqueles que se gloriam na aparência e não no coração.
13 Apevʉ “Pablojã ãrʉmevʉtamu”, ʉbenina ad̶ama. Ʉbenita ãrʉmevʉ ãmevʉ ñʉja. Ãrʉmevʉpe ãrojaru, ye baju ãmevʉ. D̶aivʉbu ñʉja yópe Jʉ̃menijicʉi ʉrõpe, mearore jínajivʉ ʉ̃́re. Ʉbenita jãve ãrʉrivʉbu ñʉja, memecarãjivʉ mʉjare.
13 Pois, se estamos loucos, é para Deus; e, se estamos sóbrios, é por vossa causa.
14 Memecaivʉbu mʉjare Cristoi ʉre d̶aiye boje ñʉjare, ʉ̃i ʉe boje caivʉ põevare.
14 Porque o amor de Cristo nos constrange, porque assim nós julgamos: Que, se um morreu por todos, então todos morreram;
15 Cristo yaicárejaquemavʉ caivʉ põevare boje, maja ʉ̃́re jʉ aivʉ, maje dajocarãjiyepe ayʉ maje d̶aiyede, torojʉre d̶arãjivʉ maje baju quévʉra, ʉbenita quénora maje d̶arãjiyepe ayʉ caiyede, maje torojʉre d̶arãjiyepe aivʉ ʉ̃́re. Ʉ̃́recabe yaicáyʉ bácʉ aru Jʉ̃menijicʉi nacovaimʉ mácʉ máre majare boje.
15 e ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam daqui em diante para si, mas para aquele que morreu por eles e ressuscitou.
16 Ñʉje jʉ aiye báquemata Cristore, “Que baibi”, arĩ dápiabevʉ aipe ãrojacʉre põecʉre ñʉje jã́iye boje ʉ̃́re, yópe ijãravʉcavʉ Jesúre jʉ abevʉ “Que baibi”, ne arĩ dápiaiyepe. Ñʉja nápe paivʉ “Que baibi”, arĩ dápiaivʉ bácavʉvacari Cristore javede, caride nápe paivʉ “Que baibi”, arĩ dápiabevʉ.
16 Portanto, daqui por diante, sabemos que não somos homens segundo a carne. Sim, embora tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos mais.
17 Que baru maja Cristore jʉ aivʉ cʉrivʉbu ʉ̃́que cũinávʉpe. Jʉ̃menijicʉi oatʉvaimaratamu maja. Yópe mamarʉmʉre põeteivʉ bácavʉpebu. Maje dápiaiyede, maje d̶arĩ cõmajiyede, maje jʉ arãjiye jipocai Cristore dajocad̶avʉ̃ maja caride. Quénora maje cʉvae boje mamaũmene, maje dápiaiyede, maje d̶arĩ cõmajiyede, oatʉvad̶avʉ̃ maja caride. Majarecabu dajocaivʉ bácavʉ javede maje d̶arĩ cõmajiye báquede maje jʉ arãjiye jipocai. Quénora d̶arĩ cõmajiyavʉ̃ mamaene caride.
17 Portanto, se algum homem está em Cristo, ele é uma nova criatura; as coisas velhas são passadas; eis que, todas as coisas se tornaram novas.
18 Jʉ̃menijicʉrecabe d̶are d̶ayʉ caiye iyede majare boje. Cristoi d̶aiye báque boje, Jʉ̃menijicʉ cãrijimene d̶arejaquemavʉ majare ʉ̃́que, maja ʉ̃́re maucʉvarivʉ bácavʉ, maje yóvarãjiyepe ayʉ ʉ̃́re. Aru ñʉjare cãrijimene d̶are d̶aicõjenejame apevʉ põevare máre ʉ̃́que, na ʉ̃́re maucʉvarivʉ, ne yóvarãjiyepe ayʉ ʉ̃́re.
18 E todas as coisas são de Deus, o qual nos reconciliou consigo mesmo por Jesus Cristo e nos deu o ministério da reconciliação;
19 Yópe ayʉbu yʉ. Cristoi d̶aiye báque boje, Jʉ̃menijicʉ cãrijimene d̶aiyʉrĩduibi caivʉ ijãravʉcavʉre ʉ̃́que, ina ʉ̃́re maucʉvarivʉ, ne yóvarãjiyepe ayʉ ʉ̃́re. Coyʉrĩ ñájine d̶abebi ne vainí tʉiye báquede ʉ̃i d̶aicõjeiyede jocarĩ. Aru ñʉjare coyʉicõjeimi náre ʉ̃i yávaiye méne ʉ̃i cãrijimene d̶aiyena.
19 a saber, Deus estava em Cristo, reconciliando consigo o mundo, não lhes imputando as suas transgressões, e confiou em nós a palavra da reconciliação.
20 Cristoi daroimaramu ñʉja, coyʉcarãjivʉ ʉ̃i yávaiye méne. Ñʉje arĩ coyʉiyede põevare “Maucʉvabejarã mʉja Jʉ̃menijicʉre. Quénora ʉ̃́re cãrijimene d̶are d̶aicõjejara mʉjare ʉ̃́que” arĩ, yopedecabu Jʉ̃menijicʉvacari ʉ̃i que jẽniajʉroe náre. Ñʉja parʉrõreca jẽniacaivʉbu mʉjare Cristore boje. Yópe arĩ, “Maucʉvabejarã mʉja Jʉ̃menijicʉre. Quénora ʉ̃́re cãrijimene d̶are d̶aicõjejara mʉjare ʉ̃́que”, Cristo ñʉjare jẽniaicõjeimi mʉjare.
20 Agora então nós somos embaixadores de Cristo, como se Deus vos suplicasse por nós. Nós oramos, em nome de Cristo, que vos reconcilieis com Deus.
21 Maja cʉrivʉ Jesucristoque cũinávʉpe Jʉ̃menijicʉi cãrijimene d̶aimaramu caride. Cristovacari ye ãmenore d̶abedejaquemavʉ cainʉmʉa. Ʉbenita Jʉ̃menijicʉ jã́rejaquemavʉ ʉ̃́re yópe ʉ̃i jã́iyepe ãmenore d̶ayʉpe majare boje, mead̶acʉyʉ majare. Que baru Jʉ̃menijicʉ jã́ñʉme majare cʉrivʉre Jesucristoque cũinávʉpe, yópe ʉ̃i jã́iyepe boropatebevʉpe.
21 Porque aquele que não conheceu pecado, ele o fez pecado por nós, para que fôssemos feitos justiça de Deus nele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.