Mateus 21

Cubeo NT (CUB_WBT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jerusalén ãmicʉriĩmaro joabejĩnoi cʉrĩ, Betfajé ãmicʉriĩmajino baji, no cʉ̃racũ Olivocũ ãmicʉricũ ẽmeino baji, earejacarã ñʉja, Jesújã. Nore earĩ, pʉcarã ñʉja ʉ̃i bueimaracavʉre yópe arĩ, jarorejame Jesús:
1 E, quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou, então, Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 —No cõchinoi cʉriĩmajinoi nʉjara mʉja. Cũiná earãjaramu mʉja põevare ũmaiãimacʉre, burra ãmicʉco, mamacʉque, nácacʉi bʉoimarare. Náre bʉoimeare jod̶eni, davajarã yʉre.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Aru, “¿Aipe teni ina ãimarare náre bʉoimeare jod̶eni, náre nʉvaivʉrʉ̃ mʉja?” ne aruta, yópe ajarã: “Ñʉjare ĩ́cõjeni darobi maje jabocʉ. Ʉ̃́re ũmacayʉ ãimacʉ jaʉbi ʉ̃. Carijĩeneca mʉjare jacopaiyovacʉyʉme cojedeca”, ajarã, arejame Jesús.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, direis que o Senhor os há de mister; e logo os enviará.
4 Caiye iye nópe vaidéjavʉ̃ cũinátʉrʉ Jʉ̃menijicʉi coyʉicõjeiye báquepedeca cũinácʉ ʉ̃i yávaiyede coyʉcaipõecʉ bácʉre. Yópe arĩ, toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃ mácʉre Jʉ̃menijicʉ:
4 Ora, tudo isto aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta, que diz:
5 — ausente —
5 Dizei à filha de Sião: Eis que o teu Rei aí te vem,Manso, e assentado sobre uma jumenta,E sobre um jumentinho, filho de animal de carga.
6 Jesúi daroimara nʉrejaima. Aru d̶arejaimad̶a yópe ʉ̃i aiye báquepedeca náre.
6 E, indo os discípulos, e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Davacarejaima Jesúre ico burrare mamacʉque. Aru ñʉje doicajea pʉenocacajeare burrare aru mamacʉre máre tʉorejacarã. Mamacʉre tubarejame Jesús.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram as suas vestes, e fizeram-no assentar em cima.
8 Dinʉmʉma ina obedivʉ põeva, ñʉjaque cʉrivʉ, ne pʉenocacajeare jũarejaima mára. Aru apevʉ jocʉcʉ cavabʉa yoca cʉricavabʉare burarĩ, jũarejaima mára, Jesúre mead̶aiyʉrivʉ, ne pued̶arĩ jacoyʉrãjiyepe aivʉ.
8 E muitíssima gente estendia as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Ʉ̃́re jipocateivʉ aru ʉ̃i yóbocavʉ máre cod̶oboborejaima na: —David bácʉi pãramecʉ, maje jabocʉ bacʉyʉ́re torojʉe bajad̶éni. Jʉ̃menijicʉ mearo d̶acaimʉme ʉ̃, Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ. Cari jabocʉ bacʉyʉ́re ména borotenajarevʉ, cod̶oboborĩ arejacarã ñʉja caivʉ.
9 E a multidão que ia adiante, e a que seguia, clamava, dizendo: Hosana ao Filho de Davi; bendito o que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas!
10 Jesús ʉ̃i eaiyede Jerusalén ãmicʉriĩmaroi, caivʉ nócavʉ etarĩ, jã́ri, jẽniari jã́rejaima na, “¿Ñamema ñai?”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, dizendo: Quem é este?
11 Aru ina põeva ñʉjare yóvaivʉ arejaima náre: —Ʉ̃́tame ñai Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõecʉ, Jesús Nazarecacʉ, Galileacarõcacʉ, arejaima ina põeva.
11 E a multidão dizia: Este é Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Jesús edarĩ Jʉ̃menijicʉi cʉ̃rami yebai, diñami tãibʉ ʉratãibʉi ecorejame ʉ̃. Aru nore diñami cʉrivʉ bojed̶aipõevare jarʉvarejame Jesús. Tãutʉra oatʉvaipõeva ne jã́d̶ovaivare moari najuárejame ʉ̃. Aru jurevare bojed̶aipõeva ne dobarõare máre moari najuárejame.
12 E entrou Jesus no templo de Deus, e expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Náre yópe arejame Jesús: —Yópe arĩ toivaicõjenejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ ʉ̃i yávaiyede: “Ji cʉ̃rami caivʉ põeva ne yʉre, Jʉ̃menijicʉre, coyʉiñamimu”, arĩ toivaicõjenejaquemavʉ. Ʉbenita diñamine tatorĩ ĩ́vʉ ne dupiñamipe d̶aquemavʉ mʉja, mʉje pʉeno ʉrarõ tãutʉra ĩ́ye boje põevare jocarĩ, ne bojed̶aiyede mʉje cʉvaede, arejame náre Jesús.
13 E disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; mas vós a tendes convertido em covil de ladrões.
14 Jã́ri eabevʉ darĩ, aru cuiye majibevʉ máre daivʉ barejáima ʉ̃i yebai no Jʉ̃menijicʉi cʉ̃rami. Náre coapa mead̶arejame Jesús.
14 E foram ter com ele no templo cegos e coxos, e curou-os.
15 Apevʉ fariseova aru Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede bueipõeva caiye iye põeva ne d̶arĩ majibede Jesús ʉ̃i d̶aiyede jã́rejaima. Aru ina jʉed̶ova noi cʉrivʉ, “David bácʉi pãramecʉ, maje jabocʉ bacʉyʉ́re torojʉe bajad̶éni”, ne arĩ cod̶oboboiyede jápiarejaima ina fariseovajã. Que baru jorojĩnejaima ʉ̃́re.
15 Vendo, então, os principais dos sacerdotes e os escribas as maravilhas que fazia, e os meninos clamando no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Aru arĩdurejaima: —¿Jápiabecʉrʉ̃ mʉ ne aiyede? arĩdurejaima. Ʉbenita Jesús arejame náre: —Jápiaivʉ yʉ. ¿Ãrʉmetenarʉ mʉja? Jʉ̃menijicʉ ʉ̃i yávaiye báquede toivaicõjenejaquemavʉ cũinácʉ ʉ̃i yávaiyede coyʉcaipõecʉ bácʉre yópe arĩ yʉrã:
16 E disseram-lhe: Ouves o que estes dizem? E Jesus lhes disse: Sim; nunca lestes: Pela boca dos meninos e das criancinhas de peito tiraste o perfeito louvor?
17 Que arĩburu yóboi, náre dajocarĩ etarejacarã ñʉja, Jesújã, diĩmarore jocarĩ. Cãranʉrejacarã Betania ãmicʉriĩmajinoi.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Cõmiáijãravʉ javejĩnara copainʉrejacarã Jerusalén ãmicʉriĩmaroita. Aru ãvʉé ijidejavʉ̃ya Jesúre.
18 E, de manhã, voltando para a cidade, teve fome;
19 Que baru ʉ̃i jã́iyede cũinácʉ jocʉcʉ higuera ãmicʉricʉre ma ẽcarʉi, jẽidʉare vocʉnʉridurejame dicʉ yebai. Ʉbenita yoca matʉiyeda earejame. Aru arejame dicʉre: —Cainʉmʉa jẽmejad̶eni mi jẽidʉa cojedeca, arejame ʉ̃. Aru cũiná dicʉ yaidéjavʉ̃.
19 E, avistando uma figueira perto do caminho, dirigiu-se a ela, e não achou nela senão folhas. E disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Ñʉja ʉ̃i bueimara diede jã́ri, cuecumarejacarã. Aru arejacarã: —¿Aipe teni cũiná yaidí dicʉ higueracʉ? arejacarã.
20 E os discípulos, vendo isto, maravilharam-se, dizendo: Como secou imediatamente a figueira?
21 Aru Jesús, yópe arĩ, coyʉrejame ñʉjare: —Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Mʉja me jʉ aivʉ baru Jʉ̃menijicʉre, aru “Jʉ̃menijicʉ iye d̶aiyede majibebi” arĩ dápiabevʉ baru, mʉja máre d̶arĩ bʉojarãjaramu yópe ji d̶aiye báquepe dicʉ higueracʉre. Aru pʉeno baju d̶arĩ bʉojarãjaramu mʉja. Icũ cʉ̃racũre “Nʉjacũ yore jocarĩ pʉ jia ʉrad̶aita, cocʉnʉjacũ” mʉje aru, nópe d̶aquiyebu dicũ.
21 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até se a este monte disserdes: Ergue-te, e precipita-te no mar, assim será feito;
22 Caiye iye mʉje Jʉ̃menijicʉre jẽniaiyede, “Jãve Jʉ̃menijicʉ jícʉyʉme yʉre” arĩ dápiaru, Jʉ̃menijicʉ jícʉyʉme mʉjare mʉje ʉede, arĩ buedejame ñʉjare Jesús.
22 E, tudo o que pedirdes em oração, crendo, o recebereis.
23 Diede coyʉyʉ bácʉ, Jesús Jʉ̃menijicʉi cʉ̃rami ecorejame cojedeca. Noi põevare bueyʉre, sacerdotevare jaboteipõeva aru judíova bʉcʉva máre ʉ̃i yebai nʉrejaima. Aru jẽniari jã́rejaima ʉ̃́re: —¿Ye parʉéque d̶ayʉrʉ̃ mʉ iye mi d̶aiyede? ¿Ñame jídi mʉre iye parʉéde mi nópe d̶aiyede? arejaima na.
23 E, chegando ao templo, acercaram-se dele, estando já ensinando, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo, dizendo: Com que autoridade fazes isto? e quem te deu tal autoridade?
24 Jesús arejame náre: —Yʉ máre jẽniari jã́quijivʉ mʉjare cũináro jẽniari jã́inore. Yʉre coyʉru, yʉ máre coyʉquijivʉ mʉjare ji parʉéque ji d̶aiyede.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, também eu vos direi com que autoridade faço isto.
25 ¿Juan Bautista bácʉ jã́d̶ovaquemari põevare Jʉ̃menijicʉ ʉ̃i parʉéque o põeva ne parʉéque? Coyʉjarã yʉre, arejame náre Jesús. Ʉ̃i que aiyede, ne bajumia boroteivʉ arejaimad̶a yópe: —Maje aru “Jʉ̃menijicʉque”, ʉ̃ aquijibi “¿Aipe teni jʉ abetecarãrʉ ʉ̃́re?”
25 O batismo de João, de onde era? Do céu, ou dos homens? E pensavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Ʉbenita maje aru “põevaque”, jidʉé jaʉvʉ majare. Ina obedivʉ põeva coreóvad̶ama Juan Bautista bácʉ Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõecʉ bácʉre. Que baru nácapũravʉ ãmed̶ajebu majare, arejaimad̶a.
26 E, se dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Que baru arejaima Jesúre: —Majibevʉ ñʉja, arejaima. Dinʉmʉre Jesús arejame náre: —Yʉ máre coyʉbevʉ mʉjare ñamei parʉéque ji d̶aiyede, arejame Jesús.
27 E, respondendo a Jesus, disseram: Não sabemos. Ele disse-lhes: Nem eu vos digo com que autoridade faço isto.
28 Bedióva yópe arĩ, buedejame Jesús: —¿Aipe dápiaivʉrʉ̃ mʉja iye ji coyʉquiyede mʉjare? Cũinácʉ ʉ̃mʉ pʉcarã mamarare cʉvacʉ yópe aquemavʉ cũinácʉre: “Mʉ, bʉcʉ, memecʉnʉjacʉ ʉ́yaimu jioi cari jãravʉ”, aquemavʉ jípacʉ.
28 Mas, que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, dirigindo-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na minha vinha.
29 Ʉbenita ʉ̃́capũravʉ “Nʉiyʉbevʉ”, aquemavʉ jípacʉre. Ʉbenita nópe arĩburu yóboi, chĩori dápiaquemavʉ ʉ̃i jʉ abe báquede jípacʉre. Aru jioi nʉquemavʉ ʉ̃, mamacʉ.
29 Ele, porém, respondendo, disse: Não quero. Mas depois, arrependendo-se, foi.
30 Népacʉ ñai mamacʉre ʉ̃i coyʉrĩburu yóboi, apecʉ mamacʉre quédeca arĩduquemavʉ. Aru ñai mamacʉcapũravʉ “Báyʉ, memecʉnʉñʉmu yʉ”, jʉ arĩduyʉvacari, ʉbenita ye nʉmetequemavʉ ʉ̃, arejame Jesús.
30 E, dirigindo-se ao segundo, falou-lhe de igual modo; e, respondendo ele, disse: Eu vou, senhor; e não foi.
31 Náre jẽniari jã́rejame Jesús: —¿Ácʉba ina pʉcarã mamaracacʉ jípacʉi ʉrõpe d̶ayʉ bácʉ? arejame Jesús. Arejaima Jesúre: —Ʉ̃i mamarʉmʉ jẽniaimʉ mácʉ ʉ̃i ʉrõpe d̶aquemavʉ, arejaima. Aru Jesús arejame náre: —Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Ina jabovare tãutʉra ĩcaipõeva aru ina nomiva ãmena ne bajure bojed̶aivʉ ecorãjarama Jʉ̃menijicʉi jaboteinore mʉje jipocai.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram-lhe eles: O primeiro. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Quédeca Juan Bautista bácʉ buecʉdame mʉjare aipe d̶arĩ Jʉ̃menijicʉ jã́ñʉre põevare boropatebevʉpe. Ʉbenita mʉjacapũravʉ ʉ̃ mácʉre jʉ abetequemavʉ. Quénora ina jabovare tãutʉra ĩcaipõeva aru ina nomiva ãmena ne bajure bojed̶aivʉ ʉ̃ mácʉre jʉ aquemavʉ, arejame náre Jesús.
32 Porque João veio a vós no caminho da justiça, e não o crestes, mas os publicanos e as meretrizes o creram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para o crer.
33 Jesús, yópe arĩ, buede nʉrejame náre: —Apeno jã́ri dápiarĩ mʉje d̶arãjiyepe aino ji coyʉquiyede jápiajarã mʉja. Cũinácʉ cʉ̃rami upacʉ doaicõjequemavʉ jiore ʉ́yaimuque. Doarĩ bʉojarĩ, d̶aicõjequemavʉ biaidore jio tʉrʉvai. Aru ũicõjequemavʉ cobede ʉ́yai pipoicobede. Aru d̶aicõjequemavʉ ʉ̃mʉjʉriñami cʉ̃ramine, jiore coreipõecʉ ʉ̃i jã́quiñamine máre. Caiye iyede mead̶arĩ bʉojarĩ, vorĩ earĩ jiore memeipõevare, epequemavʉ náre, ne memecarãjiyepe ayʉ ʉ̃́re. Ina memecaipõeva ĩnajivʉ batequémavʉ apeboa ʉ́yaiboare, ne memeiye boje. Aru nʉquemavʉ ñai jio upacʉ apeno joborõi.
33 Ouvi, ainda, outra parábola: Houve um homem, pai de família, que plantou uma vinha, e circundou-a de um valado, e construiu nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se para longe.
34 Ʉ́yai jẽijãravʉ yóboi, ñai jio upacʉ jarorĩduquemavʉ apevʉ ʉ̃i yebacavʉre memecaipõeva yebai, ne ĩnajiyepe ayʉ apeboa ʉ́yaiboare, ñai jio upacʉ jiede.
34 E, chegando o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Ʉbenita ina memecaipõeva ina yebacavʉ eaivʉre jẽni, cũinácʉre jara popequemavʉ, aru apecʉre boarĩ́ jarʉvaquemavʉ, aru apecʉre cʉ̃raboaque dʉvarĩ boarĩ́ jarʉvaquemavʉ máre.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, feriram um, mataram outro, e apedrejaram outro.
36 Ñai jio upacʉ jarorĩduquemavʉ apevʉ yebacavʉre. Ʉbenita náre quédeca d̶aquemavʉ ina memecaipõeva.
36 Depois enviou outros servos, em maior número do que os primeiros; e eles fizeram-lhes o mesmo.
37 ’No yóboi, ñai jio upacʉ jarorĩduquemavʉ mamacʉre memecaipõeva yebai. “Jímacʉre jã́ivʉ pued̶arãjichʉma na”, arĩ dápiarĩ, que d̶arĩduquemavʉ.
37 E, por último, enviou-lhes seu filho, dizendo: Terão respeito a meu filho.
38 Ʉbenita ina memecaipõeva jã́ivʉ ñai jio upacʉi mácʉre, aquemavʉ ne bajumia, “Ñai ñʉje jabocʉ bacʉyʉ́me. Jípacʉ ʉ̃i yainíburu yóboi, cʉvacʉyʉme caiye ʉ̃i cʉvaede. Jã́rica, boarĩ́ jarʉvarãjarevʉ ʉ̃́re, maja cʉvaburĩ caiye ʉ̃i cʉvaede”, aquemavʉ na.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Que arĩ, ʉ̃́re jẽni jaetovaquemavʉ jiore jocarĩ. Aru boarĩ́ jarʉvaquemavʉ ʉ̃́re, arejame Jesús.
39 E, lançando mão dele, o arrastaram para fora da vinha, e o mataram.
40 Na ʉ̃i coyʉiyede jápiaivʉre jẽniari jã́rejame Jesús: —¿Ñai jio upacʉ copaini dayʉ, aipe d̶aquidi ina memecaipõevare? arejame ʉ̃.
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ʉ̃́re jápiaivʉ arejaima: —Ina ãmenare pare ñájine d̶arĩ boarĩ́ jarʉvaicõjecʉyʉme ʉ̃. Aru epecʉyʉme apevʉ memecaipõevare noi, ʉ̃i jioi, ʉ̃́re jínajivʉre ʉ̃i jẽidʉare jẽijãravʉ eaiyeta, arejaima na.
41 Dizem-lhe eles: Dará afrontosa morte aos maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe dêem os frutos.
42 Jesús arejame náre: —¿Ãrʉmetenarʉ mʉja iye Jʉ̃menijicʉi yávaiye ʉ̃i toivaicõjeiye báquede? Yópe toivarejaquemavʉ yʉrã, Cristo ji borore:
42 Diz-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:A pedra, que os edificadores rejeitaram,essa foi posta por cabeça do ângulo;pelo Senhor foi feito isto,E é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Que baru coyʉyʉbu mʉjare: Mʉja judíova mʉje d̶abe boje mearore yópe Jʉ̃menijicʉi ʉrõpe ʉ̃i jaboteimarare d̶aiye jaʉépe, apevʉ põeva, judíova ãmevʉ, mearore d̶aivʉ yópe Jʉ̃menijicʉi ʉrõpe, ʉ̃i jaboteimara marajárama na mʉje pʉeno.
43 Portanto, eu vos digo que o reino de Deus vos será tirado, e será dado a uma nação que dê os seus frutos.
44 Ácʉ põecʉ tʉyʉ baru divarã, tʉrĩ yavacʉyʉme ʉ̃i bajure. Aru diva tʉiva baru põecʉ pʉenora chĩtoquiyebu ʉ̃́re, arejame náre Jesús. Yópe aiyʉrõtamu no: Põeva “Ãmecʉbe ʉ̃”, arĩdurãjarama Jesúi borore. Ʉbenita meacʉ bajube ʉ̃, Jesús, caivʉ apevʉ pʉeno.
44 E, quem cair sobre esta pedra, despedaçar-se-á; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Ina sacerdotevare jaboteipõeva aru ina fariseova jápiaivʉ bácavʉ Jesús ʉ̃i jã́ri dápiarĩ ne d̶arãjiyepe aiyede, coreóvarejaimad̶a coyʉyʉre nára, “Mʉja judíova mʉje d̶abe boje mearore yópe Jʉ̃menijicʉi ʉrõpe, judíova ãmevʉ ʉ̃i jaboteimara marajárama mʉje pʉeno” ʉ̃i aiye báque boje. Que baru jẽni nʉvaiyʉrĩdurejaima.
45 E os príncipes dos sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas palavras, entenderam que falava deles;
46 Ʉbenita ne jẽiyʉrĩduiyede ʉ̃́re, obedivʉ põeva “Jesúbe Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõecʉ” arĩ dápiaivʉre jidʉrejaimad̶a.
46 E, pretendendo prendê-lo, recearam o povo, porquanto o tinham por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.