Lucas 16

Cubeo NT (CUB_WBT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jesús coyʉrejamed̶a ʉ̃i bueimarare, yópe arĩ: —Cʉ́tequemavʉ cũinácʉ ʉ̃mʉ cʉve cʉvacʉ. Cʉvatequemavʉ cũinácʉ ʉ̃i cʉvaede coreyʉre. Aru apevʉ coyʉquemavʉ ñai cʉve cʉvacʉre yópe: “Ñai mi coreipõecʉ jarʉvavaibi caiye mi cʉvaede”, aquemavʉ na.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Que baru ñai cʉve cʉvacʉ órejaicõjeni ñai coreipõecʉre ʉ̃i yebai, aquemavʉ ʉ̃́re: “¿Aipe jápiayʉba yʉ mi borore? Jã́d̶ovajacʉ yʉre mi toivarĩ cʉvarõre, ji majiquiyepe aipino mi jacopʉiyede aru aipino mi jíyede ji cʉvede. Caride memecabecʉyʉmu mʉ yʉre cojedeca”, aquemavʉ ñai jabocʉ.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isso que ouço de ti? Presta contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Que baru ñai coreipõecʉ ʉ̃i baju dápiarĩ aquemavʉ: “¿Aipe tequidi yʉ? Ji jabocʉ ĩ́mi yʉre ji memeinore jarʉvarĩ. Joborõre ũri bʉojabevʉ yʉ, ji parʉbe boje. Aru tãutʉrare jẽniari cʉyevʉ yʉ.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar não posso; de mendigar tenho vergonha.
4 Jave majivʉ yʉ ji d̶aquinore, cʉvacʉyʉ põeva ne copʉ etarãjiyepe ayʉ yʉre ne cʉ̃ramiai ji memeino cʉvabede”, arĩ dápiaquemavʉ ñai coreipõecʉ.
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 ’Que baru ñai coreipõecʉ órejaquemavʉ náre coapa ina bojecʉbe d̶aivʉre ʉ̃i jabocʉre, coreóvabevʉreca ʉ̃́re memeino cʉvabecʉre. Aru ñai mamarʉmʉre ʉ̃i órejaimʉre jẽniari jã́quemavʉ: “¿Aipino bojecʉbe d̶ayʉrʉ̃ mʉ ji jabocʉre?” aquemavʉ.
5 E, chamando a
6 Jʉ aquemavʉ ʉ̃: “Cien paibʉa jocʉbʉa olivocʉ ãmicʉricʉ jẽidʉare pipoicorore bojecʉbe d̶aivʉ yʉ ʉ̃́re”, aquemavʉ. Aru ñai coreipõecʉ aquemavʉ ʉ̃́re: “Ʉ̃jʉ, jẽjacʉ mi bojecʉbe d̶aino cʉriyocare. Maumejiena dobarĩ oatʉvarĩ toivajacʉ iyede: ‘Cincuenta paibʉa bajura’ ”, aquemavʉ.
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e, assentando-te já, escreve cinquenta.
7 Dinʉmʉma ñai coreipõecʉ jẽniari jã́quemavʉ apecʉ bojecʉbe d̶ayʉre: “¿Aipino bojecʉbe d̶ayʉrʉ̃ mʉ ji jabocʉre?” aquemavʉ. Jʉ aquemavʉ ʉ̃: “Cien paipʉea trigo ãmicʉe oteiyede bojecʉbe d̶aivʉ yʉ ʉ̃́re”, aquemavʉ. Aru ñai coreipõecʉ aquemavʉ ʉ̃́re: “Ʉ̃jʉ, jẽjacʉ mi bojecʉbe d̶aino cʉriyocare. Aru oatʉvarĩ, toivajacʉ iyede: ‘Ochenta paipʉea bajura’ ”, aquemavʉ.
7 Disse depois a outro: E tu quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Aru ñai jabocʉ, jã́ñʉ ʉ̃i borocʉrĩ majinore, aquemavʉ ñai coreipõecʉi borore: “Ñai ʉ̃mʉ borocʉcʉvacari me majibi ʉ̃”, aquemavʉ. Ina ijãravʉcavʉ Jʉ̃menijicʉre ʉbevʉ, ne cʉvae méne aru ne me cʉede máre ĩni majima, aru me bajura ne tãutʉrare earĩ majima ina Jʉ̃menijicʉre jʉ aivʉ pʉeno, arejamed̶a Jesús.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Jesús arĩ buedejamed̶a náre cojedeca: —Mʉje cʉvaede jíyede cõmaje ãrojarivʉre, na pued̶arãjarama mʉjare. Mʉje nópe d̶aru, Jʉ̃menijicʉ jícʉyʉme mʉjare mʉje cʉrõ cũiménore, arejamed̶a Jesús.
9 E eu vos digo: granjeai amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Bedióva cojedeca Jesús coyʉrejamed̶a ina põevare: —Ñai mearo d̶arĩ epeyʉ baru quĩ́jinore, dinʉmʉre mearo d̶arĩ epecʉyʉme ʉrarõre máre. Aru ñai quĩ́jino ʉ̃i cʉvarõque borocʉcʉ baru, ʉrarõ ʉ̃i cʉvarõque máre borocʉcʉyʉme ʉ̃.
10 Quem é fiel no mínimo também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo também é injusto no muito.
11 Que baru ijãravʉi cʉrivʉ mearo d̶abevʉbu mʉja mʉje cʉvaede. Que d̶aivʉ, mʉjare Jʉ̃menijicʉi jíyede mearo d̶abenamu mʉja.
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Que baru apecʉi jíyede mearo d̶abedu, ñame bʉojarĩ jíbenama mʉjeneca.
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Cũinácʉ Jʉ̃menijicʉre ãrʉcʉ baru, pare ãrʉmemi tãutʉrare. Aru tãutʉrare pare ãrʉcʉ baru, ãrʉmemi Jʉ̃menijicʉre. Que baru Jʉ̃menijicʉre aru tãutʉrare máre ãrʉmejara mʉja. Ñai tãutʉrare ʉcʉ baru, Jʉ̃menijicʉre ʉbecʉyʉme ʉ̃, arejamed̶a Jesús.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores, porque ou há de aborrecer a um e amar ao outro ou se há de chegar a um e desprezar ao outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Ina fariseova tãutʉrare pare ʉrejaimad̶a na. Que baru iye Jesús ʉ̃i coyʉiye báquede jápiaivʉ bácavʉ ʉ̃́re yʉridejaimad̶a.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Ʉbenita Jesús arejamed̶a náre: —Põeva ne jã́iyede mearape paivʉbu mʉja. Ʉbenita Jʉ̃menijicʉ majibi mʉje dápiainore. Põeva ne mearo jã́iyede Jʉ̃menijicʉ ʉbebi, arejamed̶a Jesús.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração, porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 Jesús, yópe arĩ, buedejamed̶a náre cojedeca: —Juan Bautista bácʉ ʉ̃i cʉrinʉmʉ mácarõ baji cʉrejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiye Moisés bácʉre toivaicõjeni bueiye báque aru ina Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõeva mácavʉ toivarĩ bueiye báque máre. Dinʉmʉ mácarõre Juan Bautista bácʉ coyʉáme Jʉ̃menijicʉi jaboteinoquede aru ʉ̃i yóbore máre coyʉivʉbu iye yávaiye méne. Aru caivʉ põeva pare ted̶ama ecoiyʉrivʉ Jʉ̃menijicʉi jaboteinore.
16 A Lei e os Profetas
17 ’Caino cavarõ aru caino joborõ máre cũiye maiyójabevʉ. Ʉbenita caiye iye Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiye cũiye maiyójavʉ. Quénora caiye jãve vaiquíyebu yópe Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyepe, arejamed̶a Jesús.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da Lei.
18 Bedióva cojedeca Jesús arĩ buedejamed̶a ina põevare: —Ácʉ põecʉ jímarepacore jarʉvarĩburu yóboi pʉrʉbʉoyʉ baru apecoque, nomicʉcʉvacari apecoque cʉcʉ baru, ãmeina d̶aibi ṍre ʉ̃i mamarʉmʉcacore jarʉvarĩ. Aru ácʉ põecʉ pʉrʉbʉoyʉ baru cũináco nomió jímarepacʉ mamarʉmʉcacʉ ʉ̃i jarʉvaimore ãmeina d̶aibi ṍque, arejamed̶a Jesús.
18 Qualquer que deixa sua mulher e casa com outra adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido adultera
19 Jesús coyʉrejamed̶a ina põevare cojedeca: —Cũinácʉ ʉ̃mʉ cʉve cʉvacʉ cʉ́tequemavʉ. Pare meacaje cuitótecajede dorĩ torojʉve teni, javatequemavʉ jãravʉa coapa.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Aru apecʉ ʉ̃mʉ cʉve cʉvabecʉ cʉ́tequemavʉ, ʉ̃i ãmiá Lázaro. Ʉ̃ pã́tequemavʉ ñai cʉve cʉvacʉ ʉ̃i cʉ̃rami jedevacobe yebai. Churiá ijié cʉ́tequemavʉ ñai Lázaro.
20 Havia também
21 Ãiyʉrĩduquemavʉ ãiye tʉiye báquede ñai ʉ̃mʉ cʉve cʉvacʉ ʉ̃i tʉoivare jocarĩ. Aru yavimiva darĩ nenequemavʉ ʉ̃i churiáre.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Cũinájãravʉ ñai cʉve cʉvabecʉ, Lázaro bácʉ, yaiquémavʉ. Aru ángeleva nʉvaquemavʉ ʉ̃́re Abraham yebai. Ñai cʉve cʉvacʉ bácʉ máre yaiquémavʉ. Aru ʉ̃i bajure jarʉvaquemavʉ cʉ̃racobei.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico e foi sepultado.
23 Nʉquemavʉ ʉ̃ toabo cũiméboi. ’Noi pare ñájiñʉ, jã́quemavʉ joai Abrahãre aru Lázarore máre.
23 E, no Hades, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro, no seu seio.
24 Que baru órejaquemavʉ, ayʉ yópe: “Mʉ, jícʉ, Abraham, cõmaje ãroje jã́jacʉ yʉre. Darojacʉ Lázarore ji yebai ʉ̃i ocoque jórĩ neneóvaquiyepe ãmuyoque ji jemedore, cojʉjovacʉyʉ yʉre. Pare ñájivʉ yʉ yo toaboi”, aquemavʉ.
24 E, clamando, disse: Abraão, meu pai, tem misericórdia de mim e manda a Lázaro que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Ʉbenita Abraham aquemavʉ ʉ̃́re: “Mʉ, jícʉ, ãrʉjacʉ mʉ caiye iye méne mi cʉvavaquede apʉcʉ cãreja. Aru Lázaro apʉcʉ cãreja ñájiquemavʉ ʉrarõ ãmenore. Ʉbenita caride torojʉbi ʉ̃ yore, aru ñájivʉ mʉ.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro, somente males; e, agora, este é consolado, e tu, atormentado.
26 Maje coricai cʉvʉ ʉrarõ tʉ̃robʉ. Que baru ñʉjacavʉ jataiyʉrivʉ bʉojabema nʉivʉ nore. Nopedeca nócavʉ máre jataiyʉrivʉ bʉojabema daivʉ yore”, aquemavʉ Abraham.
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 ’Dinʉmʉma aquemavʉ ñai cʉve cʉvacʉ: “Mʉ, jícʉ, jẽniaivʉ mʉre. Jarojacʉ Lázarore jipacʉ bácʉi cʉ̃rami, ʉ̃i coyʉquiyepe ayʉ jíyova cũinápʉrʉpe paivʉre, ne ñájimenajiyepe ayʉ yore”, aquemavʉ.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 — ausente —
28 pois tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Ʉbenita Abraham aquemavʉ yópe: “Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyede ʉ̃i toivaicõjeiye báquede Moisés bácʉre aru ina Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõeva mácavʉ ne toivaiye báquede máre cʉvama na. Que baru míyova jápiajarãri diede”, aquemavʉ Abraham.
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Ʉbenita aquemavʉ ñai cʉve cʉvacʉ: “Mʉ, jícʉ, Abraham, ina jápiabevʉvacari iye Jʉ̃menijicʉi yávaiyede, cũinácʉ yainore jarʉvarĩ copainʉru náre, chĩori oatʉvarãjarama ne d̶aiyede”, aquemavʉ Abrahãre.
30 E disse ele: Não, Abraão, meu pai; mas, se algum dos mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Aru Abraham aquemavʉ ʉ̃́re: “Ina põeva jápiabevʉ baru Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyede ʉ̃i toivaicõjeiye báquede Moisés bácʉre aru ina Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõeva mácavʉ ne toivaiye báquede máre, jápiabenama cũinácʉ nacajañʉreca yainore jarʉvarĩ”, aquemavʉ Abraham, arĩ coyʉrejamed̶a Jesús.
31 Porém Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.