João 8
Cubeo NT (CUB_WBT) vs ARA
1 Põevare coyʉrĩ bubarĩ cʉ̃racũ Olivocũ ãmicʉricũi mʉri nʉrejame Jesús.
1 Jesus, entretanto, foi para o monte das Oliveiras.
2 Cõmiáijãravʉ javejĩna, Jʉ̃menijicʉi cʉ̃ramine copainʉrejame Jesús. Ʉ̃i yebai darejaima obedivʉ põeva. Que baru dobarĩ, ʉ̃́re edaivʉre bueni bʉ́rejame Jesús.
2 De madrugada, voltou novamente para o templo, e todo o povo ia ter com ele; e, assentado, os ensinava.
3 Ʉ̃i bueiyede, Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede bueipõevacavʉ aru fariseovacavʉ máre cũináco nomió ne eaimo máco cʉcore apecʉque, jímarepacʉre jarʉvarĩ, davarejaima Jesús yebai. Ṍre núicõjenejaima ina obedivʉ põeva ne coricai.
3 Os escribas e fariseus trouxeram à sua presença uma mulher surpreendida em adultério e, fazendo-a ficar de pé no meio de todos,
4 Aru arejaima Jesúre: —Mʉ, bueipõecʉ, ico nomió jímarepacʉre jarʉvarĩ apecʉque cʉcore eavʉ ñʉja.
4 disseram a Jesus: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Moisés bácʉ ṍpe pád̶ore cʉ̃raboaque dʉreni boarĩ́ jarʉvaicõjenejaquemavʉ, yópe Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyepe. ¿Aru mʉ́capũravʉ aipe ayʉrʉ̃ mʉ ṍre? arejaima Jesúre.
5 E na lei nos mandou Moisés que tais mulheres sejam apedrejadas; tu, pois, que dizes?
6 Que aivʉ ʉ̃́re jʉjovarĩdurejaima, boro coyʉrĩ ad̶aiyʉrĩdurãjivʉ ʉ̃́re, ʉ̃i vainí tʉ́jʉroede ne d̶aicõjeiyede. Ʉbenita Jesús nacachini, joborõi ãmuyoque toivarejame.
6 Isto diziam eles tentando-o, para terem de que o acusar. Mas Jesus, inclinando-se, escrevia na terra com o dedo.
7 Ʉ̃i que d̶aiyede, Jesúre jẽniari jã́ranʉrejaima na. Ne que teiyede nacajari, núri, arejame náre: —Jede, mʉjacacʉ ãmeina tebecʉ bácʉ bajacʉ́rĩ mamarʉmʉ dʉreni bʉ́yʉ ṍre cʉ̃raboaque, arejame Jesús.
7 Como insistissem na pergunta, Jesus se levantou e lhes disse: Aquele que dentre vós estiver sem pecado seja o primeiro que lhe atire pedra.
8 Que arĩ, bedióva cojedeca nacachini, joborõi toivarejame.
8 E, tornando a inclinar-se, continuou a escrever no chão.
9 Nópe ʉ̃i aiyede jápiaivʉva, cũinácʉ, cũinácʉ etarĩ nʉrejaima na, Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede bueipõeva aru fariseova máre. Ne pʉeno bʉcʉcʉ mamarʉmʉ aru ʉ̃i cãchinocavʉ ʉ̃i yóbo etarĩ nʉrejaima. Pʉ mautedejacarã ñʉja, Jesújã, ico nomióque.
9 Mas, ouvindo eles esta resposta e acusados pela própria consciência, foram-se retirando um por um, a começar pelos mais velhos até aos últimos, ficando só Jesus e a mulher no meio onde estava.
10 Cojedeca nacajari, núri, arejame ṍre Jesús: —¿Mʉre boro coyʉrĩ ad̶arĩduivʉ ã́ri cʉri na? ¿Mi ãmenore d̶aiye boje, põecʉ cʉbedi mʉre ñájine d̶ayʉ? arejame ṍre.
10 Erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém mais além da mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 —Cʉbebi, ji jabocʉ, arejaco õ. —Yʉ máre mʉre ñájine d̶abevʉ. Nʉjaco mʉ caride. Aru ãmeina d̶abejaco cojedeca, arejame ṍre Jesús.
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor! Então, lhe disse Jesus: Nem eu tampouco te condeno; vai e não peques mais.]
12 Bedióva cojedeca põevare yávarejame Jesús: —Yʉrecabu pẽoinope páyʉ ijãravʉcavʉre ne ũmei, coreóvare d̶acʉyʉ Jʉ̃menijicʉi dápiaiye jãvene ji bueiyeque. Ácʉ põecʉ yʉre yóvacʉdayʉ, ʉ̃́recabe cʉvacʉyʉ iye pẽoiye apʉre d̶aiyede. Que baru mamaũmene cʉvacʉyʉme ʉ̃. Ʉ̃́recabe cʉcʉyʉ yópe miad̶ároi cuyʉpe, cainʉmʉa ñeminoi cubecʉyʉ. Ʉbenita põeva coreóvabevʉ Jʉ̃menijicʉi dápiaiye jãvene cʉrivʉbu yópe ñeminoi cuivʉpe, ne majibe boje ʉ̃i dápiaiye jãvene, arejame náre Jesús.
12 De novo, lhes falava Jesus, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará nas trevas; pelo contrário, terá a luz da vida.
13 Fariseovacavʉ arejaima ʉ̃́re: —Mʉrecabu mi borore coyʉyʉ mi baju. Que baru ʉbenina que ayʉbu. Bojecʉbevʉ mi que coyʉiye, arejaima ʉ̃́re.
13 Então, lhe objetaram os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; logo, o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Yópe arĩ, coyʉrejame Jesús: —Ji borore ji coyʉiyevacari bojecʉetamu. Yʉ́vacari coreóvaivʉ ji cʉrõ mácarõre aru ji nʉquinore máre. Que baru ji coyʉiye jãvetamu. Ʉbenita ji cʉrõ mácarõre aru ji nʉquinore máre ye coreóvabevʉbu mʉja.
14 Respondeu Jesus e disse-lhes: Posto que eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro, porque sei donde vim e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Mʉjacapũravʉ apevʉre ñájine d̶ávaivʉbu põevare mʉje coyʉiyeque. Ʉbenita yʉ́capũravʉ ñamene ñájine d̶abecʉbu.
15 Vós julgais segundo a carne, eu a ninguém julgo.
16 Ʉbenita põevare ji ñájine d̶aru, ji nópe d̶aiye jãve májebu. Quénora cũinácʉ ji baju nópe d̶abejebu yʉ. Quénora jipacʉ, ñai daroyʉ bácʉ yʉre yui, nópe d̶ajebu yʉ́que.
16 Se eu julgo, o meu juízo é verdadeiro, porque não sou eu só, porém eu e aquele que me enviou.
17 Mʉje d̶aicõjeiyede yópe arĩ, toivaicõjenejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ: “Pʉcarã cũinátʉrʉ ne coyʉru ne jã́iye báquede, bojecʉvʉ ne que coyʉiye”, arĩ toivaicõjenejaquemavʉ.
17 Também na vossa lei está escrito que o testemunho de duas pessoas é verdadeiro.
18 Yʉ́vacari ji borore coyʉyʉbu. Aru jipacʉ, ñai daroyʉ bácʉ yʉre, ʉ̃ máre coyʉcaibi ji borore, arejame Jesús.
18 Eu testifico de mim mesmo, e o Pai, que me enviou, também testifica de mim.
19 —¿Mipacʉ ã́ri cʉri ʉ̃? jẽniari jã́rejaima Jesúre fariseova. —Yʉre coreóvabevʉbu mʉja. Aru jipacʉre máre coreóvabevʉbu mʉja. Yʉre coreóvaivʉ baru, jipacʉre máre coreóvajebu mʉja, arejame Jesús náre.
19 Então, eles lhe perguntaram: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não me conheceis a mim nem a meu Pai; se conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Caiye iyede coyʉrejame Jesús ʉ̃i bueiyede põevare Jʉ̃menijicʉi cʉ̃rami, Jʉ̃menijicʉre tãutʉra jíye epeitõcua yebai. Ʉbenita põecʉ cʉbedejame jẽni jacocʉyʉ ʉ̃́re, ʉ̃i mauva ʉ̃́re ne jẽnajijãravʉ baquinó eabe boje cãreja.
20 Proferiu ele estas palavras no lugar do gazofilácio, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque não era ainda chegada a sua hora.
21 Bedióva cojedeca põevare yávarejame Jesús: —Yʉrecabu nʉcʉyʉ. Yʉre vorĩdurãjaramu mʉja. Ʉbenita yainájaramu mʉja boropateivʉ, mʉje ãmeina d̶aiyede dajocabe boje aru “Jesúbe Jʉ̃menijicʉi mácʉ aru majare mead̶aipõecʉ”, mʉje abe boje. Ji nʉquinore nʉri bʉojabenajaramu mʉja, arejame Jesús.
21 De outra feita, lhes falou, dizendo: Vou retirar-me, e vós me procurareis, mas perecereis no vosso pecado; para onde eu vou vós não podeis ir.
22 Que ayʉre, ina judíova ñʉje jabova ne bajumia yávaivʉ arejaima: —¿Ñʉjare “Ji nʉquinore nʉri bʉojabenajaramu mʉja” ʉ̃i ainoque, jãve ʉ̃i baju boarĩ́ jarʉvacʉyʉba? arejaima ne bajumia.
22 Então, diziam os judeus: Terá ele, acaso, a intenção de suicidar-se? Porque diz: Para onde eu vou vós não podeis ir.
23 Náre arejame Jesús: —Mʉjacapũravʉ ijoborõcavʉbu mʉja. Ʉbenita yʉrecabu ʉ̃mʉcacʉ, cavarõ mearo Jʉ̃menijicʉi cʉrõcacʉ. Mʉjacapũravʉ ijãravʉcavʉbu mʉja. Ʉbenita yʉ́capũravʉ ijãravʉcacʉ ãmevʉ yʉ.
23 E prosseguiu: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima; vós sois deste mundo, eu deste mundo não sou.
24 Que baru “Yainájaramu mʉja boropateivʉ, mʉje ãmeina d̶aiyede dajocabe boje, ‘Jesúbe Jʉ̃menijicʉi mácʉ aru majare mead̶aipõecʉ’, mʉje abe boje”, avʉ mʉjare. Mʉje jʉ abe boje ji ávarede ji baju, “Jʉ̃menijicʉi mácʉbu yʉ, caivʉre mead̶aipõecʉ”, ji arĩ coyʉvarede, yainájaramu mʉja boropateivʉ, mʉje ãmeina d̶aiyede dajocabe boje, “Jesúbe Jʉ̃menijicʉi mácʉ aru majare mead̶aipõecʉ”, mʉje abe boje, arejame náre Jesús.
24 Por isso, eu vos disse que morrereis nos vossos pecados; porque, se não crerdes que
25 —¿Yécʉrʉ̃ mʉ? jẽniari jã́rejaima ʉ̃́re. —Mamarʉmʉ ji bʉiyede aru carita ji coyʉvacamʉmu yʉ.
25 Então, lhe perguntaram: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Que é que desde o princípio vos tenho dito?
26 Mʉjare ji coyʉjʉroe ʉrarõ cʉvavʉ. Aru ʉrarõ mʉjare ji ñájine d̶ájʉroe máre cʉvavʉ. Ʉbenita ñai daroyʉ bácʉ yʉre borocʉbecʉbe aru jãve yávayʉbe ʉ̃. Que baru ʉ̃i coyʉicõjeino mácarõpeda mʉja ijãravʉcavʉre coyʉivʉ yʉ, arejame Jesús.
26 Muitas coisas tenho para dizer a vosso respeito e vos julgar; porém aquele que me enviou é verdadeiro, de modo que as coisas que dele tenho ouvido, essas digo ao mundo.
27 Ʉbenita “yʉre daroyʉ bácʉ”, ʉ̃i aiyede, “jipacʉ”, ayʉre majibedejaquemavʉ na.
27 Eles, porém, não atinaram que lhes falava do Pai.
28 Que baru yópe arĩ, coyʉrejame Jesús náre: —Mʉje jocʉcʉrã jẽori jãmʉórajiyede yʉre, Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉre ʉ̃mʉpe, majinajaramu jãvene ji ávarede ji baju, “Jʉ̃menijicʉi mácʉbu yʉ, caivʉre mead̶aipõecʉ”, ji arĩ coyʉvarede. Dinʉmʉ maquinóre majinajaramu mʉja. Ji baju jipacʉi coyʉbenore d̶ayʉ bʉojabevʉ. Quénora jipacʉ, Jʉ̃menijicʉ, ʉ̃i coyʉiyepedata, yópe ʉ̃i coyʉicõjeiye báquepe yʉre, coyʉyʉbu yʉ.
28 Disse-lhes, pois, Jesus: Quando levantardes o Filho do Homem, então, sabereis que
29 Ñai daroyʉ bácʉ yʉre cʉbi yʉ́que. Yʉre cũinácʉra jocarĩ nʉmecʉbe jipacʉ, ji d̶aiye boje ʉ̃i ʉrõpe cainʉmʉa, arejame Jesús.
29 E aquele que me enviou está comigo, não me deixou só, porque eu faço sempre o que lhe agrada.
30 Jesús nópe ayʉre jápiarĩ, jʉ arejaima ʉ̃́re obedivʉ põeva.
30 Ditas estas coisas, muitos creram nele.
31 Ina judíova Jesús yebai cójijivʉre, ʉ̃́re jʉ aivʉ bácavʉre yópe arĩ, coyʉrejame Jesús: —Mʉja jʉ aivʉ baru ji bueiyede, ji bueimara baju barãjáramu mʉja.
31 Disse, pois, Jesus aos judeus que haviam crido nele: Se vós permanecerdes na minha palavra, sois verdadeiramente meus discípulos;
32 Ji bueiye jãve bajure majinajaramu mʉja. Aru que baru apecʉi cõjeimarape ãmenajaramu mʉja, arejame Jesús.
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Ʉ̃́re arejaima ina judíovacavʉ: —Ñʉja Abraham mácʉi pãramenatamu. Que baru cainʉmʉa apecʉi cõjeimara ãmevʉ ñʉja. ¿Aipe teni “Apecʉi cõjeimarape ãmenajaramu mʉja”, ayʉrʉ̃ mʉ ñʉjare? arejaima Jesúre.
33 Responderam-lhe: Somos descendência de Abraão e jamais fomos escravos de alguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Náre jʉ ayʉ arejame Jesús: —Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Yópe cõjeimara ne baju ʉrõpe d̶abevʉ, quénora apecʉi ʉrõpe d̶aivʉ, nopedeca caivʉ ina ãmeina d̶aivʉ cõjeimarapebu, ne ãmeina d̶aiyʉe boje.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo o que comete pecado é escravo do pecado.
35 Cʉ̃rami upacʉi márape ãmema ʉ̃i cõjeimara. Mamara memeivʉ ne ʉe boje népacʉre. Ʉbenita cõjeimara memeivʉ ne jabocʉi cõjeiye boje náre. Quénora ʉbenina cʉrivʉtamu ina cõjeimara. Jabocʉi márape cainʉmʉa ména cʉbema ʉ̃i cõjeimara. Ʉbenita jívʉ bajutamu mamara baju. Que baru me cʉima népacʉque cainʉmʉa. Aru yʉ́vacari Jʉ̃menijicʉi mácʉ bajubu.
35 O escravo não fica sempre na casa; o filho, sim, para sempre.
36 Que baru yʉ, Jʉ̃menijicʉi mácʉ, mʉjare cõjeimarape ãmevʉre ji d̶aru, jãve bajureca cõjeimarape ãmevʉ barãjáramu mʉja. D̶arãjaramu mʉje d̶aiyede mʉje ʉe boje majepacʉ Jʉ̃menijicʉre. D̶abenajaramu mʉje d̶aiyede apecʉ ʉ̃i cõjeiye boje mʉjare.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Coreóvaivʉ yʉ mʉjare Abraham mácʉi pãramenare. Ʉbenita ji bueiyede jʉ aiyʉbevʉbu mʉja. Que baru yʉre boarĩ́ jarʉvaiyʉrivʉbu mʉja.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não está em vós.
38 Yʉ́capũravʉ coyʉyʉbu jipacʉi jã́d̶ovaiye báquede yʉre. Ʉbenita mʉjacapũravʉ d̶aivʉbu yópe mʉjepacʉi coyʉiye báquepe mʉjare, arejame náre Jesús.
38 Eu falo das coisas que vi junto de meu Pai; vós, porém, fazeis o que vistes em vosso pai.
39 —Ñʉjeñecu mácʉ barejaquémavʉ Abraham mácʉ, arejaima na. Ʉbenita Jesús arejame náre: —Abraham mácʉi pãramena baju baru, ʉ̃i d̶aiye báquepedeca d̶ajebu mʉja.
39 Então, lhe responderam: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, praticai as obras de Abraão.
40 Ʉbenita iye yávaiye jãvene Jʉ̃menijicʉi bueiye báquede yʉre coyʉyʉ bácʉreca mʉjare, mʉjacapũravʉ boarĩ́ jarʉvaiyʉrivʉbu yʉre. Que d̶abedejaquemavʉ Abraham mácʉ.
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos tenho falado a verdade que ouvi de Deus; assim não procedeu Abraão.
41 Mʉje que d̶aiyʉeque, yópe mʉjepacʉi d̶aiyepedeca d̶aiyʉrivʉbu mʉja, arejame náre Jesús. Nácapũravʉ arejaima ʉ̃́re: —Ñʉja ʉbenina eaimara ãmevʉ. Jʉ̃menijicʉvacaribe cũinácʉ ñʉjepacʉ baju, arejaima.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Disseram-lhe eles: Nós não somos bastardos; temos um pai, que é Deus.
42 Náre, yópe arĩ, coyʉrejame Jesús: —Jʉ̃menijicʉi cʉrõi cʉcʉ bácʉ yore ẽmeni darejacacʉ yʉ. Aru cʉvʉ caride yui. Que baru Jʉ̃menijicʉ mʉjepacʉ baju baru, yʉre ʉjebu mʉja. Ji bajuma ji majiéque dabedejacacʉ yʉ. Quénora Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉbu yʉ.
42 Replicou-lhes Jesus: Se Deus fosse, de fato, vosso pai, certamente, me havíeis de amar; porque eu vim de Deus e aqui estou; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 ¿Aipe teni ji coyʉiyede jápiarĩ eabenarʉ mʉja? Yʉre ji coyʉiyede jápiaiyʉbevʉbu mʉja. Que baru jápiarĩ eabevʉbu mʉja.
43 Qual a razão por que não compreendeis a minha linguagem? É porque sois incapazes de ouvir a minha palavra.
44 Mʉjepacʉbe abujuvai jabocʉ. Ʉ̃́pe paivʉbu mʉja. Ʉ̃i ʉrõpe d̶aiyʉrivʉbu mʉja. Mamarʉmʉre aru caride máre, põevare boarĩ́ jarʉvaipõecʉbe ʉ̃. Jʉ̃menijicʉi yávaiyede jãvene jápiaiyʉbebi ʉ̃. Aru cainʉmʉa yávaiyede jãvene coyʉbebi ʉ̃. Ʉ̃i borocʉede coyʉyʉbe ʉ̃, “¿Jãve márica?” põeva ne arãjiyepe ayʉ. Aru mamarʉmʉcacʉ borocʉcʉbe ʉ̃.
44 Vós sois do diabo, que é vosso pai, e quereis satisfazer-lhe os desejos. Ele foi homicida desde o princípio e jamais se firmou na verdade, porque nele não há verdade. Quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Ʉbenita yʉ́capũravʉ coyʉyʉbu yávaiyede jãvene. Mʉjacapũravʉ ji coyʉiyede jʉ abevʉbu.
45 Mas, porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Ñame mʉjacacʉ ji ãmeina d̶aiyede jã́d̶ovañʉ bʉojabebi, ji boropatebe boje. Jãvetamu ji coyʉiye. ¿Dinʉmʉ aipe teni diede jʉ abenarʉ mʉja?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se vos digo a verdade, por que razão não me credes?
47 Jʉ̃menijicʉ jicʉ jápiaibi ʉ̃i yávaiyede. Ʉbenita mʉjacapũravʉ Jʉ̃menijicʉ jina ãmevʉ. Que baru ʉ̃i yávaiyede jápiaiyʉbevʉbu mʉja, arejame náre Jesús.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso, não me dais ouvidos, porque não sois de Deus.
48 Dinʉmʉ ina judíova arejaima Jesúre: —Jãve coyʉivʉbu ñʉja: Samariacacʉbu mʉ. Aru abujucʉ cʉbi mʉ́que, arejaima na.
48 Responderam, pois, os judeus e lhe disseram: Porventura, não temos razão em dizer que és samaritano e tens demônio?
49 Náre arejame Jesús: —Abujucʉ cʉbebi yʉ́que. Jipacʉre pued̶aivʉ yʉ. Ʉbenita yʉre pued̶abevʉ mʉja.
49 Replicou Jesus: Eu não tenho demônio; pelo contrário, honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Yʉre mearore jívʉre vobevʉ yʉ. Ʉbenita jipacʉ ʉbi põevare ne jínajiyepe ayʉ mearore yʉre. Aru ʉ̃́recabe coyʉyʉ põevare ne d̶aiye báque méne aru ãmene máre.
50 Eu não procuro a minha própria glória; há quem a busque e julgue.
51 Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Ácʉ põecʉ jʉ ayʉ ji coyʉiyede yaibécʉyʉme, arejame Jesús. Que ayʉ, põecʉi yaibéde ʉ̃i ũmei aiyʉcʉ barejaquémavʉ Jesús.
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá a morte, eternamente.
52 Arejaima na: —Caride jãve coreóvaivʉbu ñʉja. Abujucʉ cʉbi mʉ́que. Javede Abraham mácʉ aru ina Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõeva mácavʉ máre yaidéjaquemavʉ. Ʉbenita “Ácʉ põecʉ jʉ ayʉ ji coyʉiyede yaibécʉyʉme”, mʉ ayʉbu.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora, estamos certos de que tens demônio. Abraão morreu, e também os profetas, e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, não provará a morte, eternamente.
53 Majeñecu Abraham mácʉ yaidéjaquemavʉ. ¿Ʉ̃i pʉeno parʉcʉrʉ̃ mʉ? Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõeva mácavʉ máre yaidéjaquemavʉ. ¿Yécʉpe páyʉrʉ̃ mʉ, mi dápiaru? arejaima na.
53 És maior do que Abraão, o nosso pai, que morreu? Também os profetas morreram. Quem, pois, te fazes ser?
54 Que aivʉre, yópe arejame Jesús: —Ji baju “Meacʉtamu yʉ” ji aru, bojecʉbejebu no. Ʉbenita jipacʉrecabe “Meacʉtamu mʉ” ayʉ yʉre. Ʉ̃́recabe “ñʉjepacʉ Jʉ̃menijicʉ”, mʉje aimʉ.
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorifico a mim mesmo, a minha glória nada é; quem me glorifica é meu Pai, o qual vós dizeis que é vosso Deus.
55 Mʉjacapũravʉ ʉ̃́re ye coreóvabevʉbu. Ʉbenita yʉrecabu coreóvayʉ. “Ʉ̃́re coreóvabevʉ yʉ” ayʉ baru, mʉjapedeca borocʉjebu yʉ. Ʉbenita ʉ̃́re coreóvaivʉ yʉ. Ʉ̃i coyʉiyede me jʉ aivʉ yʉ.
55 Entretanto, vós não o tendes conhecido; eu, porém, o conheço. Se eu disser que não o conheço, serei como vós: mentiroso; mas eu o conheço e guardo a sua palavra.
56 Aru dápiayʉ bácʉ ji edaquiyede ijãravʉi, torojʉrejaquemavʉ majeñecu Abraham mácʉ. Que teyʉ, ji edaiyede jã́ñʉ mácʉ, yʉre torojʉrejame ʉ̃ mácʉ, arejame náre Jesús.
56 Abraão, vosso pai, alegrou-se por ver o meu dia, viu-o e regozijou-se.
57 Ina judíova arejaima ʉ̃́re: —Cincuenta paiʉjʉa cʉvabevʉ mʉ. Aru Abraham mácʉ javeita yaidéjaquemavʉ. ¿Aipe teni “Jã́rejacacʉ ʉ̃ mácʉre”, ayʉrʉ̃ mʉ? arejaima Jesúre na.
57 Perguntaram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinquenta anos e viste Abraão?
58 —Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Abraham mácʉ ʉ̃i põetequiye jipocai cʉrejacacʉ yʉ, arejame Jesús.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade eu vos digo: antes que Abraão existisse,
59 Ʉ̃i que aiyede, Jesúre jorojĩvʉ, ina judíova boarĩ́ jarʉvaiyʉrivʉ ʉ̃́re ĩnejaima cʉ̃raboare, dʉrenajivʉ ʉ̃́re. Ʉbenita Jʉ̃menijicʉi cʉ̃ramine jocarĩ etarĩ, dupini nʉrejame Jesús.
59 Então, pegaram em pedras para atirarem nele; mas Jesus se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.