João 19
Cubeo NT (CUB_WBT) vs BKJ
1 Dinʉmʉre ina judíova ne que aiyede, churaravare jara popeicõjenejamed̶a Pilato Jesúre.
1 Então, pois, Pilatos tomou a Jesus, e o açoitou.
2 Aru ʉ̃́re pʉenocacaje, jabocʉ doicajepe paicaje ñemijuaricajede doarejaimad̶a na. Jesúre que teivʉ, miumua cãteni, cainitarabʉre d̶arĩ, ʉ̃i jipobʉrã ditarabʉre tʉorejaimad̶a ina churarava.
2 E os soldados, entrelaçando uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a sua cabeça, e eles colocaram-lhe um manto de púrpura.
3 Que d̶arĩ Jesúre jacoyʉrejaimad̶a: —Ména cʉjacʉ mʉ, judíovai jabocʉ, arejaimad̶a churarava, ʉ̃́re yʉrivʉ. Que teivʉ, ʉ̃́re pẽvavarejaimad̶a ʉ̃i jivai ne pʉrʉáque.
3 E diziam: Salve, Rei dos Judeus! E eles golpearam-lhe com as suas mãos.
4 Jesúre ne yʉriniburu yóboi, jedevai etarejame Pilato cojedeca. —Jã́jara. Jaetovaivʉ yʉ ʉ̃́re, mʉje coreóvarãjiyepe ayʉ: Ãmeina tebecʉ bajube ʉ̃ ji jã́ru, arejame.
4 Então, Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis que vo-lo trago para vocês, para que saibais que não acho nele nenhuma culpa.
5 Pilato ʉ̃i que arĩburuta, etarĩ darejame Jesús. Jabocʉi doicajepe paicaje ñemijuaricajeque ne doaimʉ mácʉ, ne jipobʉrã miumua cãteni jacoimʉ mácʉ etarĩ darejame. —Jede, ʉ̃́re jã́jara caride, arejame Pilato.
5 Saiu então Jesus, vestido com o manto de púrpura e a coroa de espinhos. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Cũiná Jesúre ne jã́iyede, cod̶oboborejaima ina sacerdotevare jaboteipõeva aru Jʉ̃menijicʉi cʉ̃ramine coreipõeva máre: —Ʉ̃́re jocʉcʉjaravena pẽvari boarĩ́ jarʉvaicõjejacʉ mʉ, arĩ cod̶oboborejaima. Pilato arejame: —Mʉje baju ʉ̃́re nʉvari, jocʉcʉjaravena pẽvari boarĩ́ jarʉvajarã. Yʉre ji jã́ru ãmeina tebecʉtame, arejame.
6 Quando os principais sacerdotes e os oficiais o viram, gritaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o, porque nenhuma culpa eu acho nele.
7 Arejaima Pilatore: —“Yʉ Jʉ̃menijicʉi mácʉbu yʉ”, ávaibi Jesús. Que baru yópe cũináro ñʉjare d̶aicõjeinope ñaipe páyʉre boarĩ́ jarʉvaiye jaʉvʉ ñʉjare, arejaima.
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e, segundo a nossa lei, ele deve morrer, porque ele se fez Filho de Deus.
8 Ne que aiyede jápiayʉ, pʉeno baju cuecumarejaquemavʉ Pilato.
8 E Pilatos, quando ouviu essa palavra, ele ficou mais atemorizado;
9 Diñami ecorĩ cojedeca, Jesúre jẽniari jã́rejamed̶a: —¿Ã́rocacʉrʉ̃ mʉ? arĩdurejamed̶a Jesúre Pilato. Ʉbenita Jesúcapũravʉ bi arejamed̶a.
9 e entrou outra vez na sala de julgamento, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Dinʉmʉma Pilato arejamed̶a ʉ̃́re: —¿Yʉre coyʉiyʉbecʉrʉ̃ mʉ? ¿Ji jaboede majibecʉrʉ̃ mʉ? Mʉre jocʉcʉjaravena pẽvaicõjeiyʉcʉ baru, jocʉcʉjaravena mʉre pẽvaicõjecʉyʉmu yʉ. O mʉre jaetovaiyʉcʉ baru, mʉre jaetovacʉyʉmu yʉ. ¿Majicʉrʉ̃ mʉ diede? arejamed̶a.
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Tu não falas comigo? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar, e tenho poder para te soltar?
11 Jesús arejamed̶a ʉ̃́re: —Jʉ̃menijicʉ mʉre jaboteicõjeimi ʉ̃. Ʉ̃i que d̶abedu, yʉre yópe d̶abejebu mʉ. Que baru ñai yʉre jẽne d̶ayʉ bácʉ mʉre mi pʉeno boropateibi, ʉ̃i ãmeina teiye boje, arejamed̶a.
11 Jesus respondeu: Tu não poderias ter poder contra mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Jesús ʉ̃i nópe coyʉiyede, pʉeno baju ʉ̃́re jaetovaiyʉrĩdurejamed̶a Pilato. Ʉbenita yópe arĩ, cod̶oboborejaima ina judíova: —Jesúre jaetovayʉ baru, ñai jabocʉ ijãravʉcacʉ pʉeno baju parʉcʉ, César maje aimʉ, ʉ̃i yóvaimʉ ãmejebu mʉ. Ácʉ põecʉ “Jabocʉbu yʉ” ayʉ, ñai jabocʉ ijãravʉcacʉ pʉeno baju parʉcʉre, César maje aimʉre, maucʉvaibi ʉ̃, arejaima ina judíova Pilatore.
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus gritavam, dizendo: Se tu deixares este homem ir, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei fala contra César!
13 Que aivʉre jápiarĩ, ʉ̃i dobariborã dobacʉnʉrejame Pilato. Noi dobacʉ, Jesúre davaicõjenejame, boarĩ́ jarʉvaicõjecʉyʉ ʉ̃́re. Pilato ʉ̃i dobaribo cʉriva, cʉ̃raboaque ne tʉoiva, ne mead̶aiva ñʉja judíova ñʉje yávaicamuai Gabata ãmicʉrejavʉ̃.
13 Ouvindo, então, Pilatos esse dito, ele trouxe Jesus para fora e sentou-se no assento de julgamento, no lugar que é chamado Pavimento, mas, em hebraico, Gábata.
14 Pascua ãmicʉrijãravʉ baquinó jipocacajãravʉ barejávʉ̃, jãravʉ corica baji. Ina obedivʉ judíovare, Jesúre ʉbevʉre, yávarĩ darorejame Pilato: —Jede, jã́jara caride mʉje jabocʉre, arejame.
14 E era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta; e ele disse aos judeus: Eis o vosso Rei!
15 Ina judíovacapũravʉ ʉrarõ cod̶oboborejaima: —¡Yaijácʉrĩ! ¡Yaijácʉrĩ! ¡Jocʉcʉjaravena pẽvari boarĩ́ jarʉvaicõjejacʉ ʉ̃́re! arejaima na. Pilato arejame: —¿Mʉje jabocʉre boarĩ́ jarʉvaji yʉ, mʉje dápiaru? arejame. Ina sacerdotevare jaboteipõeva arejaima: —Cũinácʉrabe ñʉje jabocʉ, ñai jabocʉ ijãravʉcacʉ pʉeno baju parʉcʉ, César maje aimʉ, arejaima.
15 Mas eles gritavam: Fora com ele, fora com ele, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Eu devo crucificar o vosso Rei? Responderam os principais sacerdotes: Nós não temos rei, senão César.
16 Que baru ne ʉrõpe d̶arĩ, jocʉcʉjaravena Jesúre pẽvari, boarĩ́ jarʉvaicõjenejame Pilato. Jesúre ne pẽvari yuyaino jocʉcʉjaravena (Mt 27.32-44; Mr 15.21-32; Lc 23.26-43) Que baru Jesúre ĩni, ne pẽvarajinoi nʉvarejaima churarava.
16 Então, entregou-lho para que fosse crucificado. E eles tomaram a Jesus, e o levaram.
17 Jesúvacari turĩ nʉrejame dijaravede Põe jipobʉcũ ñʉje aicũ cʉ̃racũita, Gólgota ãmicʉricũ ñʉje yávaicamuaque.
17 E, carregando ele a sua cruz, saiu para um lugar chamado o lugar de uma caveira, que é chamado em hebraico Gólgota;
18 Dicũre eaivʉ, jocʉcʉjaravena pẽvari jẽorejaima na. Ʉ̃́que apejaravearã apevʉ pʉcarãre máre pẽvari jẽorejaima, cũinácʉre Jesúi meapũravʉi, aru apecʉre Jesúi cãcopũravʉi, aru Jesúre ne coricai.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Yópe arĩ, “Jesús Nazarecacʉbe judíovai jabocʉ”, toivaicõjenejamed̶a Pilato jocʉvena, ne jẽorajiyepe ayʉ divede Jesúi jocʉcʉjaravena.
19 E Pilatos escreveu um título, e pô-lo em cima da cruz. E nele estava escrito: JESUS DE NAZARÉ, O REI DOS JUDEUS.
20 Jerusalén ãmicʉriĩmaro joabejĩnoi Jesúre jocʉcʉjaravena jẽorejaima. Que baru obedivʉ põeva nore jã́radaivʉ no toivaino mácarõre jã́ri borotedejaima. Yóbecʉricamua yávaicamuaque toivaicõjenejaquemavʉ Pilato. Ñʉje yávaicamuaque, Romacavʉ ne yávaicamuaque, aru griegova ne yávaicamuaque máre toivaicõjenejaquemavʉ Pilato. Que baru caivʉ divede jã́ri majidejacarã ñʉja.
20 Muitos dos judeus leram este título, porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, e grego, e latim.
21 Pilato ʉ̃i nópe toivaicõjeiyede ʉbeni, sacerdotevare jaboteipõeva coyʉrãnʉrejaimad̶a ʉ̃́re: —Nópe mi toivaicõjeino mácarõpe toivaicõjemejacʉ mʉ. Quénora “ ‘Judíovai jabocʉbu yʉ’, abi ʉ̃”, arĩ toivarĩ jẽojacʉ mʉ cojedeca, arĩdurejaimad̶a Pilatore sacerdotevacavʉ.
21 Então, diziam os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas: O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Eu sou Rei dos Judeus.
22 Ʉbenita Pilato arejamed̶a náre: —Ji toivaicõjeino mácarõ nópeda bajarṍri no. Oatʉvabecʉbu yʉ, arejamed̶a.
22 Respondeu Pilatos: O que eu escrevi, eu escrevi.
23 Jesúre jocʉcʉjaravena pẽvari jẽori bubarĩburu yóboi, ʉ̃i doiye báquede coapa ĩnejaima ʉ̃́re pẽvaivʉ bácavʉ. Yóvaicʉvaivʉ barejáima na. Que baru náre coapa ĩnejaima. Ʉbenita dicaje pʉenocacaje nareimea cʉbecajede coapavaiyʉbedejaima na.
23 Então os soldados, tendo crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte, e também sua túnica; mas a túnica era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Cũinácʉ nácacʉ arejame: —Dicaje nareimea cʉbecajede jad̶evarĩ, coapa ĩnu, meamejebu. Yópe d̶arãjarevʉ. Dʉvarĩ yajuivʉpe tenajarevʉ maja. Ácʉ majacacʉ majare yajurĩ vainí tʉyʉ, dicajede ĩcʉyʉme ʉ̃, arejame. Na “jede” arĩ, nópe yajurejaima na. Ne nópe coapavaiye vaidéjavʉ̃ yópe Jʉ̃menijicʉi toivaicõjeiye báquepedeca ʉ̃i yávaiyede: “Ji doiye báquede ĩni, coapavarãjarama na. Aru dʉvarĩ yajurĩ vainí tʉyʉ apecajede, ji pʉenocacajede ĩcʉyʉme nácacʉ”, arĩ toivaicõjenejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ. Quédeca tedejaima ina Jesúre jocʉcʉjaravena pẽvaivʉ bácavʉ.
24 Portanto, eles disseram entre si: Não a rasguemos, mas lancemos a sorte sobre ela, para ver de quem será; para que possa se cumprir a escritura, que diz: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte. Os soldados, pois, fizeram essas coisas.
25 Jesús ʉ̃i jocʉcʉjarave joabejĩnoi núrejaima jípaco, jípacoi mamico Cleofai márepaco María ãmicʉco, aru María Magdalacaco máre.
25 E, junto à cruz de Jesus, estavam em pé sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Cléofas, e Maria Madalena.
26 Jípaco nore núcore aru nijinoi yʉre máre, pare ʉ̃i jecʉmʉre, jã́rejame ʉ̃. Aru yópe arĩ, yávarejame jípacore: —Jã́jaco. Mímacʉreca páyʉbe ʉ̃, arejame jípacore Jesús.
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, ele disse à sua mãe: Mulher, eis o teu filho!
27 Yʉre máre yópe arejame Jesús: —Jã́jacʉ. Mipacoreca pád̶obe õ, arejame yʉre. Que teni ji cʉ̃ramine ṍre nʉvari epeni, cʉvarejacacʉ yʉ ṍre jipacope.
27 Então ele disse ao discípulo: Eis a tua mãe! E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua própria casa.
28 No yóboi, caiye iye Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjevarede d̶arĩ bubayʉ bácʉ coreóvarejaquemavʉ Jesús. Que baru yópe Jʉ̃menijicʉi yávaiyede ʉ̃i toivaicõjeiye báquepedeca vaiquíyepe ayʉ, yópe arejame Jesús: —Cũiñóivʉ yʉre, arejame Jesús.
28 Depois disso, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam terminadas, para que pudesse se cumprir a escritura, disse: Tenho sede.
29 Nore jorobʉ, vino ʉ́yaicoro upiáricoroque jorobʉ cʉrejavʉ̃. Diede jaʉborã ʉyovarĩ hisopo ãmicʉricʉ jocʉjĩcʉ cavajĩbʉi jẽori jarʉrʉrejame cũinácʉ ina churaravacacʉ. Jesúre ʉ̃i jijecamura jĩjovarejame ʉ̃.
29 Ora, estava ali um vaso cheio de vinagre; e embeberam uma esponja de vinagre, e pondo-a sobre um hissopo, a colocaram na sua boca.
30 Die upiáteiye báquede neneniburu yóboi, yópe arejame Jesús: —Quénoramu, arejame Jesús. Que arĩ, ʉ̃i jipobʉ mori tʉrĩ, yuyurĩ, yaidéjame.
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado; e ele, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Dijãravʉ torojʉve teijãravʉ baquinóre mead̶aijãravʉ barejávʉ̃. Sábado, Pascua ãmicʉrijãravʉ, judíovai pʉeno meajãravʉ, pued̶aijãravʉ baquinó jipocacajãravʉ barejávʉ̃. Que baru dijãravʉ baquinóre ne pẽvaimara mácavʉ jocʉcʉjaravearã ne mautebenajiyepe aivʉ, Pilatore coyʉrãnʉrejaimad̶a ñʉja judíova ñʉje jabovacavʉ. Ʉ̃́re jẽniarejaimad̶a, ʉ̃i boarĩ́ pʉyoicõjequiyepe aivʉ ina jocʉcʉjaravearã jẽivʉ ne ãrad̶oare, ne yainájiyepe aivʉ maumena, jõd̶avari ĩnajivʉ ne bajuá báquede torojʉve teijãravʉ baquinó jipocai.
31 Os judeus, pois, porque era a preparação, para que os corpos não ficassem na cruz no dia do shabat, (porque foi aquele shabat um grande dia), pediram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e que fossem tirados dali.
32 Que baru Pilato ʉ̃i cõjeniburu yóboi, ina jocʉcʉjaravearã yuyuivʉre ne ãrad̶oare boarĩ́, pʉyorãnʉrejaima churaravacavʉ. Mamarʉmʉcacʉre earĩ, ʉ̃i ãrad̶oare boarĩ́ pʉyorĩ, apecʉre máre quédeca boarĩ́ pʉyorejaima ina churarava, Jesúque jocʉcʉjaravearã pẽvaimara mácavʉre boaivʉ.
32 Foram então os soldados, e quebraram as pernas do primeiro, e do outro que com ele fora crucificado.
33 Ʉbenita Jesús yebai eaivʉ, jave yaiyʉ́ bácʉre jã́rejaima. Que baru yaiyʉ́ bácʉre jã́ri, ʉ̃i ãrad̶oare boarĩ́ pʉyobedejaima.
33 Mas, vindo a Jesus, e vendo-o já morto, eles não quebraram as suas pernas.
34 Ʉbenita quédeca cũinácʉ churaravacacʉ Jesúi tẽ́penaba cãchinoi ʉ̃i tãutedorʉque totarĩ cõajarorejame ʉ̃. Jive ocoque jĩvaiye etarejavʉ̃ dicobede, ʉ̃i totarĩ cõajaroiyede.
34 Mas, um dos soldados lhe perfurou o lado com uma lança, e imediatamente saiu sangue e água.
35 Yʉ́vacari jã́rejacacʉ. Que barureca ji jã́iye báquede toivarĩ epeyʉbu yʉ, mʉje jʉ arãjiyepe ayʉ Jesúre. Ji majié jãve bajure coyʉyʉbu yʉ.
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e ele sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Que vaidéjavʉ̃. Yópe Jʉ̃menijicʉi yávaiyede ʉ̃i toivaicõjeiye báquepedeca vaino marejávʉ̃: “Ʉ̃i cũad̶oare ye cũinád̶o pʉyobenajarama na”, arĩ toivaicõjenejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ.
36 Pois estas coisas foram feitas, para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Aru apeno Jʉ̃menijicʉi toivaicõjeino mácarõ aiyepedeca vaidéjavʉ̃: “Ne totaimʉ mácʉre jã́rajarama põeva”, arĩ toivaicõjenejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ.
37 E outra vez diz a escritura: Eles olharão para o qual perfuraram.
38 Jesús ʉ̃i yainíburu yóboi, ʉ̃ mácʉi baju bácarõre mead̶aiyʉcʉ, Pilatore jẽniacʉnʉrejamed̶a José Arimateacacʉ. Jesús bácʉ ʉ̃i bueimʉ mácʉ barĩdurejame. Ʉbenita sacerdotevare pare jidʉrejamed̶a. Que baru “Jesúcacʉbu yʉ”, arĩ coyʉbedejamed̶a José. Pilato Joséde jʉ arejamed̶a. Que baru Jesús bácʉi baju bácarõre ĩni, nʉvarejaimad̶a Joséjã.
38 E depois disso, José de Arimateia, sendo discípulo de Jesus, mas em secreto, por medo dos judeus, pediu a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos o deixou. Portanto, ele foi e tomou o corpo de Jesus.
39 Joséde cad̶atecʉnʉrejamed̶a Nicodemo, ñai mamarʉmʉre ñami Jesús bácʉre borotecʉnʉñʉ mácʉ. Jesús bácʉi baju bácarõre mead̶acʉyʉ, Nicodemo me mumijʉripenaque jĩvaiyede nʉvarejamed̶a. Jocʉcʉ cuidó mirra ãmicʉricʉ yoca aru vecʉijichĩabo jẽicũcoro máre, treinta paikilos ĩni nʉvarejamed̶a.
39 E foi também Nicodemos, aquele que antes viera ter com Jesus de noite, trazendo uma mistura de mirra e aloés, pesando cerca de cem libras.
40 Jesús bácʉi baju bácarõre ĩni, nʉvari, mead̶arejaimad̶a na. Meacaje lino ãmicʉricajeque aru iye mumijʉeque ʉ̃ mácʉi baju bácarõre cũmarejaimad̶a. Ñʉja judíova ñʉje d̶arĩ cõmajiyepe yaiyʉ́ bácʉre ñʉje jarʉvarãjiye jipocai mead̶arejaimad̶a Joséjã.
40 Eles tomaram então o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, de acordo com os costumes judaicos de sepultamento.
41 Jesús bácʉre ne pẽvari jẽoino mácarõ joabejĩno oteiye cʉrõi ʉ̃ mácʉre nʉvarejaimad̶a. Nore põe jarʉvaicobe mamacobe cʉrejavʉ̃. Cʉ̃racobei Jesús bácʉre nʉvarejaimad̶a. Põeva ne yaivʉ bácavʉ ne ĩmamecobe barejávʉ̃ dicobe. Nore Jesús bácʉre jarʉvarãnʉrejaimad̶a Joséjã.
41 Ora, no lugar onde ele fora crucificado havia um jardim, e nesse jardim, um sepulcro novo, em que nenhum homem havia sido colocado.
42 Jabʉóvaijãravʉ baquinó jipojĩca barejávʉ̃ no. Aru dicobe joabejĩnoi marejávʉ̃. Que baru maumepeda Jesús bácʉi baju bácarõre mead̶arĩ, nore jarʉvarãnʉrejaimad̶a.
42 Eles colocaram Jesus ali, por ser dia da preparação dos judeus, e visto que o sepulcro ficava perto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.