João 18
Cubeo NT (CUB_WBT) vs NVT
1 Nópe coyʉrĩburu yóboi jípacʉque, Jesús aru ñʉja ʉ̃i bueimara etarĩ, nʉri jiajĩya Cedrón ãmicʉriyare jatarejacarã. Nore eaivʉ oteiye cʉrõi, ecorejacarã ñʉja.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 No oteiye cʉrõi ñʉje nʉinore javede Jesúque nʉ́varejacarã ñʉja doce paivʉ ʉ̃i bueimara. Que baru noi ñʉje nʉiyede majidejaquemavʉ Judas, ñai Jesúre jẽni jícʉyʉ ʉ̃i mauvare.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Majicʉ, no oteiye cʉrõre darejame Judas. Jipocateyʉ barejáme Jʉ̃menijicʉi cʉ̃ramine coreipõevacavʉre, sacerdotevare jaboteipõeva aru fariseova ne jaroimarare ʉ̃́que, aru churaravare máre. Ina ʉ̃i jipocateimara ne boarã́jiyede dʉrʉivʉ barejáima. Pẽoibʉaque aru cã́maveaque máre darejaima na.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Ʉ̃́re vaiquíyede majicʉ, náre eaivʉre, copʉ nʉri yópe arĩ, jẽniari jã́rejame Jesús: —¿Ñamene voivʉrʉ̃ mʉja? arejame náre.
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 —Jesús Nazarecacʉre vorãdaivʉbu ñʉja, arejaima na. —Yʉ́bu, arejame náre Jesús. Ne nópe boroteiyede, ne coricai núrejame Judas, Jesúre jẽni jíyʉ ʉ̃i mauvare.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Jesús ʉ̃i que aiyede, daruíni yebamia pʉaréva tʉrejaima na, Jesúre jẽnadaivʉ.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Bedióva cojedeca náre jẽniari jã́rejame Jesús: —¿Ñamene voivʉrʉ̃ mʉja? arejame náre. —Jesús Nazarecacʉre voivʉbu ñʉja, arejaima na.
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 —Javeta mʉjare “Yʉ́bu”, avʉ. Yʉre voivʉ baru, dinʉmʉ ji yóvaimarare nʉicõjejara, arejame ʉ̃́re voivʉre Jesús.
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Que arejame Jesús yópe ʉ̃i aino mácarõpedeca vaiquíyepe ayʉ, “Mʉ, jipacʉ, ina mi yʉre jʉ are d̶aimaracacʉ ye cũinácʉ bíjacabebi yʉre”, ʉ̃i aino mácarõpe.
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Dinʉmʉre Simón Pedro ʉ̃i boaicarovede tatorĩ, ĩni, duarĩ, sacerdotevare jaboteipõecʉ ʉ̃i yebacacʉre, Malco ãmicʉcʉre, juijórĩ najuárejame ʉ̃i meapũravʉcacamucare.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Nópe d̶ayʉre jã́ri, Jesús arejame ʉ̃́re: —Mi boaicarovede mead̶ajacʉ mʉ. Ãmenore yʉre jipacʉ ʉ̃i vaidé d̶aquiyede jãve vaicʉ́yʉmu yʉ, arejame Pedrore Jesús.
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Dinʉmʉ ina churarava aru ina Jʉ̃menijicʉi cʉ̃ramine coreipõeva máre, Jesúre jẽni, ʉ̃i pʉrʉáre bʉorĩ bʉojarĩ, nʉvarejaima.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Ʉ̃́re nʉvarejaima mamarʉmʉ Anás ãmicʉcʉ yebai. Caifás barejáme ʉ̃i vácʉ. Aru ñai Caifás sacerdotevare jaboteipõecʉ barejáme diʉjʉre.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Ñai Caifárecabe, “Cũinácʉva yaidú, majare meajebu. Que teni caivʉ yainí bíjabejebu maja”, ayʉ bácʉ barejámed̶a apevʉ judíovai jabovare.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Jesúre ne jẽni nʉvaiyede, ne yójĩboi nʉre nʉrejacarã ñʉja, yʉ aru Simón Pedro. Sacerdotevare jaboteipõecʉi coreóvaimʉ marejacácʉ yʉ. Que baru ʉ̃i cʉ̃rami tãibʉre Jesúre ne ecovaiyede, yʉre máre ecoicõjenejaima.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Ʉbenita tãibʉcarõ biaido jedevai mautedejame Pedro. Que baru ecoinore coreipõecoque borotecʉnʉrejacacʉ, õi ecoicõjecojiyepe ayʉ ʉ̃́re máre.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Pedro ecoyʉ bácʉre, jedevacobede coreipõeco jẽniari jã́rejaco ʉ̃́re: —¿Jesús ʉ̃i bueimaracacʉ ãmecʉrʉ̃ mʉ? arejaco. —¡Nácacʉ ãmevʉ! arejame ṍre Pedro.
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Diñami ãmei jʉjʉrejavʉ̃. Que baru nócacʉi yebacavʉ ina coreipõevaque nore toabore dacuvarĩ, cʉocarejaima. Aru Pedro máre náque cʉocarejame.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Sacerdotevare jaboteipõecʉ Jesús ʉ̃i bueiyede aru ñʉja ʉ̃i bueimarare máre jẽniari jã́rejamed̶a Jesúre.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Ʉ̃i jẽniari jã́iyede, Jesúcapũravʉ, yópe arĩ, coyʉrejamed̶a ʉ̃́re: —Yʉ caivʉ ne jápiaiyede buecacʉ yavebecʉva. Maja judíova maje cójijiñamiai aru Jʉ̃menijicʉi cʉ̃rami máre bueyʉ batecácʉ yʉ. Põeva ne cójijinoai buecacʉ yʉ cainʉmʉa. Ye yavenina buebetecacʉ yʉ.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Que baru, ¿aipe teni yʉre jẽniari jã́ñʉrʉ mʉ? Yʉre jápiaivʉ bácavʉre jẽniari jã́jacʉ. Náta ji coyʉiye báque caiyede majidivʉ coyʉrãjarama mʉre, arejamed̶a Jesús.
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Jesús ʉ̃i que aiyede, cũinácʉ ina coreipõevacacʉ ʉ̃i jijecamure pʉrʉque pẽvari, yópe arejamed̶a Jesúre: —Maje jabocʉre nópe arĩ, abejacʉ mʉ, arejamed̶a.
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Aru Jesús arejamed̶a: —Ãmene ji que aru, yʉre coyʉjacʉ mʉ caride, caivʉ ne jápiaiyede. ¿Ʉbenita méne ji que aru, aipe teni yʉre pẽvacʉrʉ̃? Pẽvaiye jaʉbevʉ mʉre, arejamed̶a ʉ̃́re Jesús.
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Dinʉmʉre Anás Jesúre bʉoimʉre jarorejamed̶a Caifás, sacerdotevare jaboteipõecʉ yebai.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Nore toabo ẽcarʉi cʉocayʉ barejáme Pedro cãreja. Apevʉ nore cʉrivʉ ʉ̃́re jẽniari jã́rejaima: —¿Mʉ máre Jesúi bueimaracacʉ ãmecʉrʉ̃ mʉ? arejaima ʉ̃́re. —¡Nácacʉ ãmevʉ yʉ! arejame náre.
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Dinʉmʉre sacerdotevare jaboteipõecʉi yebacavʉcacʉ, Pedro ʉ̃i boaicaroveque ʉ̃i buraimʉ mácʉ jicʉ, Pedrore arejame: —Cari ñami marede oteiye cʉrõi Jesúque mʉre jã́vʉ yʉ, arejame.
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 —¡Nácacʉ ãmevʉ yʉ! Jesúre yʉ coreóvabevʉ, arejame Pedro cojedeca. Ʉ̃i que aiye bajure, cáyu órejarejame.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Aviá ʉ̃i tucʉmʉiyede, Caifái cʉ̃ramine jocarĩ pʉ jabocʉi cʉ̃ramita Jesúre nʉvarejaima. Ñai jabocʉ, Roma ãmicʉrõ jaboteino jabocʉi epeimʉ marejáme, jabotecʉyʉ ina judíovare. Judío ãmenejame ñai jabocʉ, Pilato ãmicʉcʉ. Ʉ̃i cʉ̃rami ecoivʉ baru, Pascua torojʉve teinoque ãiyede ãicõjememara májebu judíova. Que baru iye ãiyede ãiyʉrivʉ, diñamine corĩ nʉmenejaima ina judíova, Jesúre nʉvaivʉ, Jʉ̃menijicʉi jã́mequiyepe aivʉ náre ãmenape.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Que baru náre jẽniari jã́cʉetarejame Pilato. —¿Ye ãmenore boro coyʉrĩ ad̶aivʉrʉ̃ mʉja ñai ʉ̃mʉre? arejame.
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Ina judíova arejaima: —Ʉ̃i ãmeno d̶abedu, ʉ̃́re davabejebu ñʉja mi yebai, arejaima.
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Pilato arejame náre: —Dinʉmʉ ʉ̃́re nʉvari, majijarã mʉje baju. Mʉje d̶aicõjeiyepedeca coyʉjarã ʉ̃́re aipe ñájicʉyʉre, ʉ̃i bojed̶aquiyepe aivʉ ʉ̃i ãmeno d̶aiye báquede, arejame. Nácapũravʉ arejaima: —Mʉja Romacavʉ ñʉja judíovare boarĩ́ jarʉvaicõjemevʉ põevare. Que baru ʉ̃́re boarĩ́ jarʉvaivʉ bʉojabevʉ ñʉja, arejaima.
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Nópe vaidéjavʉ̃, “Yópe vaiquíyebu” Jesús ʉ̃i aiye báquepedeca javede aipe ãrojae jocʉcʉjaravena ʉ̃i mauva ne pẽvaimʉ ʉ̃i yaiquínore.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Ʉ̃i cʉ̃ramine corĩ nʉri, Jesúre cutuicõjenejamed̶a Pilato. Ʉ̃i eaiyede ʉ̃i yebai ʉ̃́re jẽniari jã́rejamed̶a: —¿Mʉ́rʉ judíovai jabocʉ? arejamed̶a Jesúre.
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Jesúcapũravʉ arejamed̶a: —¿Mʉ mi baju majini, yópe jẽniari jã́ñʉrʉ mʉ, que ayʉ? ¿O apevʉ ne coyʉiyede jápiarĩ, yópe jẽniari jã́ñʉrʉ mʉ? arejamed̶a.
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Pilatocapũravʉ arejamed̶a: —¿Judíovacacʉ bárica yʉ, mi que aiyede? Mi joborõcavʉ aru sacerdotevare jaboteipõeva mʉre boro coyʉrĩ ad̶arãdama na. ¿Aipe d̶acʉrʉ̃ mʉ, ne que ãmecoroiyede? arejamed̶a.
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Jesús jʉ arejamed̶a: —Ijãravʉcarõ ãmevʉ ji jaboteino. Yore ji jabotedu, ãd̶amatejebu ji yóvaimara, ji mauva ne jẽni jíbenajiyepe aivʉ yʉre ina judíovai jabovare. Ijãravʉcarõ ãmevʉ ji jaboteino, arejamed̶a.
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Dinʉmʉ jẽniari jã́rejamed̶a Pilato: —¿Jãve “Jabocʉbu yʉ”, ayʉrʉ̃ mʉ? arejamed̶a. Jʉ arejamed̶a Jesús: —Quédeca mi aimʉrecabu yʉ. Jabocʉbu yʉ. Que barureca ijãravʉi edarĩ, põetedejaquemavʉ yʉ, jabotecʉyʉ aru coyʉcʉyʉ yávaiyede jãve bajure. Yávaiyede jãve bajure majiyʉrivʉ, yʉre jápiarĩ ad̶arãjarama na, arejamed̶a Jesús.
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Aru Pilato jẽniari jã́rejamed̶a: —¿Yéba yávaiye jãve baju? arejamed̶a ʉ̃. Põeva ne boarĩ́ jarʉvaicõjeino Jesúre (Mt 27.15-31; Mr 15.6-20; Lc 23.13-25) Que ayʉ bácʉ Jesúre, jedevai etarĩ, põevare borotecʉnʉrejame Pilato cojedeca: —Ãmeina tebecʉtame ñai ʉ̃mʉ ji jã́ru.
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Ʉbenita Pascua jãravʉi ji d̶arĩ cõmajiyepedeca d̶aquijivʉ yʉ. Mʉjacacʉ ji bʉoimaracacʉ cũinácʉre jaetovaquijivʉ. ¿Ñai mʉje jabocʉre jaetovaji yʉ? arĩdurejame judíovare Pilato.
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Pilato ʉ̃i que aiyede cũiná jorojĩni, cod̶oboborejaima: —Bi, ʉ̃́re jaetovabejacʉ mʉ. Barrabáre jaetovarĩ, darojacʉ mʉ, arejaima Pilatore ina judíova. Ñavacʉcʉ barejáme ñai Barrabás.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.