Atos 26
Cubeo NT (CUB_WBT) vs NTLH
1 Dinʉmʉ Agripa arejamed̶a Pablore: —Caride coyʉjacʉ mi borore, arejamed̶a. Que aiyede, Pablo jabióvarĩ ʉ̃i pʉrʉre, yávarĩ bʉ́rejamed̶a, coyʉcʉyʉ ʉ̃i borore:
1 Agripa disse a Paulo: — Você pode apresentar a sua defesa. Então Paulo estendeu a mão e fez a sua defesa, dizendo o seguinte:
2 —Mʉ, ñʉje jabocʉ Agripa, caride torojʉvʉ yʉ ji ũme mi jápiaquiyepe ayʉ ji coyʉiyede caiye iye ne ãmeno boro coyʉrĩ ad̶aiyede yʉre ina judíova.
2 — Rei Agripa, eu me sinto muito feliz em poder estar hoje diante do senhor para me defender de tudo o que os judeus me acusam.
3 Mʉ́vacari coreóvaivʉ me judíova ne d̶arĩ cõmajiyede aru ne bueiyede máre. Que baru jẽniaivʉ mi jápiaquiyepe ayʉ ji coyʉiyede napiyeque, arejamed̶a Pablo.
3 E especialmente feliz porque o senhor conhece muito bem todos os costumes e questões dos judeus. Portanto, peço que o senhor me escute com paciência.
4 Pablo, yópe arĩ, coyʉre nʉrejamed̶a: —Ina judíova coreóvad̶ama aipe cʉcʉre yʉ ne jẽneboi jʉed̶ocʉ cãreja aru caride máre, mamarʉmʉre ji cʉede ji ĩmaroi aru no yóboi ji cʉede Jerusalẽ́i máre.
4 — Todos os judeus sabem como tenho vivido no meio do meu povo e também em Jerusalém, desde a minha juventude até hoje.
5 Joe baju yʉrecabu cũináyajubo fariseo ãmicʉriyajubocacʉ. Ñʉja fariseova mearore jívʉbu Jʉ̃menijicʉre yópe ʉ̃i d̶aicõjeiyede ʉ̃i coyʉiye báquepe Moisés bácʉre caivʉ apevʉ judíova pʉeno baju. Ina judíova ʉrivʉ baru, jʉ ajebu jãve iye ji coyʉiyede.
5 Eles sempre souberam — e podem confirmar isso se quiserem — que desde o começo fui membro do partido dos fariseus , o mais rigoroso da nossa religião.
6 Caride núvʉ yʉ yui, ne boro coyʉrĩ ad̶aimʉ, ji coreiye boje Jʉ̃menijicʉi mearo d̶acaquiyede ñʉjare yópe ʉ̃i aiye báquepedeca ñʉjeñecuva mácavʉre.
6 E agora estou aqui sendo julgado porque tenho esperança na promessa que Deus fez aos nossos antepassados.
7 Aru caivʉ ñʉje doce paiyajuboacavʉ Israecavʉ máre cored̶ama yópe ji coreiyepe. Que baru mearore jíyama na Jʉ̃menijicʉre jãravʉre aru ñamine máre. Aru mʉ, ñʉje jabocʉ Agripa, ina judíovavacari boro coyʉrĩ ad̶aivʉbu yʉre, iye ji coreiye boje.
7 Todas as tribos do nosso povo, que adoram a Deus dia e noite, também esperam ver o cumprimento dessa promessa. É por causa dessa esperança, ó rei, que estou sendo acusado pelos judeus.
8 ¿Aipe teni “Jʉ̃menijicʉ nacovañʉ bʉojabebi yaivʉ bácavʉre yainore jarʉvarĩ”, arĩ dápiaivʉrʉ̃ mʉja? arejamed̶a Pablo.
8 Por que é que vocês, judeus, acham impossível crer que Deus ressuscita os mortos?
9 Yópe arĩ, coyʉre nʉrejamed̶a Pablo: —Javede yʉ́vacari yópe arĩ dápiacacʉ: “Jesús Nazarecacʉre jʉ aipõevare maucʉvae jaʉvʉ yʉre”, acacʉ yʉ.
9 E Paulo disse ainda: — Eu mesmo pensava que devia fazer tudo o que pudesse contra a causa de Jesus de Nazaré.
10 Yópe d̶acacʉ yʉ Jerusalẽ́i: Obedivʉ ina Jesúre jʉ aipõevare jẽni, bʉorĩ, jarocacʉ yʉ náre ãmeina teivʉre jẽni jacoiñamiai, yópe ina sacerdotevare jaboteipõeva ne d̶aicõjeiyepe. Aru ne boarĩ́ jarʉvaiyʉede náre, yʉ máre jʉ acacʉ diede.
10 E foi o que fiz em Jerusalém. Recebi autorização dos chefes dos sacerdotes e prendi muitos seguidores de Jesus. Quando eram condenados à morte, eu também votava contra eles.
11 Obedijãravʉa yʉ nʉcacʉ judíovai cójijiñamiai, ñájine d̶acʉyʉ ina Jesúre jʉ aipõevare. Jesúre jʉ abede d̶arĩducacʉ yʉ náre. Aru ji ʉrarõ baju jorojĩye boje náre, yʉ cujucacʉ náre apeĩmaroaita, arejamed̶a Pablo.
11 Durante muito tempo eu os castiguei em todas as sinagogas e os forcei a negar a sua fé. Tinha tanto ódio deles, que até fui a outras cidades para persegui-los.
12 Yópe arĩ, coyʉre nʉrejamed̶a Pablo: —Cũinájãravʉ Damascoi nʉcacʉ yʉ ina sacerdotevare jaboteipõevai parʉéque, d̶acʉyʉ yópe ne d̶aicõjeiyepe.
12 E Paulo continuou: — Foi por isso que viajei para a cidade de Damasco, levando autorização e ordens dos chefes dos sacerdotes.
13 Aru mʉ, ñʉje jabocʉ Agripa, ji nʉiyede mái jãravʉ corica baji jã́cacʉ cavarõre jocarĩ ʉrarõ miad̶árore, aviá ʉ̃i pʉeno cojinore. Pẽoávʉ ñʉje yebai, yʉre aru yʉ́que nʉivʉre máre.
13 Mas aconteceu, ó rei, que na estrada, ao meio-dia, veio do céu uma luz mais brilhante do que o sol, a qual brilhou em volta de mim e dos homens que estavam viajando comigo.
14 Que baru cuecumaivʉ caivʉ mori tʉcarã joborõi. Aru jápiacacʉ apeno yávainore ñʉja judíova ñʉje yávaicamuaque, yópe ainore: “Mʉ, Saulo, ¿aipe teni maucʉvacʉrʉ̃ mʉ yʉre? Yópe d̶ayʉ, mʉ́vacari ñájine d̶aivʉ mʉ mi bajuma, yópe cũinácʉ oteiãimacʉ ʉracʉ ʉ̃i ñájine d̶aiyepe ʉ̃i bajure tãtañʉ abod̶o juijóiyore”, áme yʉre.
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz me dizer em hebraico : “Saulo, Saulo! Por que você me persegue? Não adianta você se revoltar contra mim.”
15 “Mʉ, ji jabocʉ, ¿ñamenʉ mʉ?” acacʉ yʉ. “Yʉrecabu Jesús, ñai mi maucʉvamʉ.
15 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?” — E o Senhor respondeu:
16 Caride nacajari nújacʉ. Yʉ jã́d̶ovaivʉ mʉre, ji baju mi memecaquiyepe ayʉ yʉre. Beoivʉ mʉre, mi coyʉquiyepe ayʉ apevʉre yópe mi jã́inope yʉre caride. Aru mi jã́quiyede yʉre bedióva coyʉcʉyʉmu diede máre.
16 Mas levante-se e fique de pé. Eu apareci a você para o escolher como meu
17 Que baru jaroquijivʉ mʉre, mi coyʉquiyepe ayʉ ji yávaiye méne judíovare, aru judíova ãmevʉre máre. Aru yʉ jod̶ecʉyʉmu mʉre, ne ãmeno d̶abenajiyepe ayʉ.
17 Vou livrar você dos judeus e também dos não judeus, a quem vou enviá-lo.
18 Mi coyʉquiyede judíova ãmevʉre, yʉ jápiarĩ eare d̶acʉyʉmu náre, ne dajocarãjiyepe ayʉ ne ãmeina teiyede yópe ñeminoi cuiyepe, aru ne jʉ arãjiyepe ayʉ yʉre yópe miad̶ároi cuiyepe. Yʉ jaetovacʉyʉmu náre ñai abujuvai jabocʉ Satanás ʉ̃i jaboteinore jocarĩ. Aru ecovacʉyʉmu náre Jʉ̃menijicʉi jaboteinoi. Que teni yʉ ãrʉmetecʉyʉmu ne ãmeina teiyede, ne yʉre jʉ aiye boje. Aru Jʉ̃menijicʉi põevaque cʉrãjarama na”, áme Jesús yʉre, arejamed̶a Pablo.
18 Você vai abrir os olhos deles a fim de que eles saiam da escuridão para a luz e do poder de Satanás para Deus. Então, por meio da fé em mim, eles serão perdoados dos seus pecados e passarão a ser parte do povo escolhido de Deus.”
19 Yópe arĩ, coyʉre nʉrejamed̶a Pablo: —Mʉ, ñʉje jabocʉ Agripa, ñai cavarõ mearo Jʉ̃menijicʉi cʉrõcacʉ ji jã́imʉ mácʉre jãve jʉ acacʉ yʉ.
19 E Paulo terminou, dizendo: — Portanto, ó rei Agripa, eu não desobedeci à visão que veio do céu.
20 Que baru coyʉcacʉ mamarʉmʉre Damascocavʉre, aru no yóboi Jerusalẽ́cavʉre, no yóboi caino Judeacavʉre, aru no yóboi judíova ãmevʉre máre. Coyʉcacʉ náre: “Chĩojara mʉja mʉje ãmeina teiyede. Aru jarʉvajarã diede. Oatʉvajarã mʉje d̶aiyede. Aru d̶ajarã yópe Jʉ̃menijicʉi ʉrõpe, apevʉ põeva ne majinajiyepe ayʉ jãve mʉja jʉ aivʉre Jʉ̃menijicʉre”, arĩ coyʉcacʉ náre.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco e depois em Jerusalém, em toda a região da Judeia e entre os não judeus. Eu dizia a todos que eles precisavam abandonar os seus pecados, voltar para Deus e fazer coisas que mostrassem que estavam, de fato, arrependidos.
21 Ji nópe bueiye boje, ina judíova yʉre jẽni boarĩ́ jarʉvarĩduima Jʉ̃menijicʉi cʉ̃rami jívʉi.
21 Foi por isso que alguns judeus me agarraram quando eu estava no pátio do Templo e quiseram me matar.
22 Ʉbenita javede aru caride máre Jʉ̃menijicʉ cad̶ateibi yʉre. Que baru yʉ yui núcʉ, coyʉivʉ yávaiyede jãvene caivʉre, parʉrivʉre aru parʉbevʉre máre. Quénora coyʉivʉ yʉ yópe Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyede ʉ̃i coyʉiye báquepe Moisés bácʉre aru ina Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõeva mácavʉ ne toivaiye báquepe ne coyʉcaiyede, “Yópe vaiquíyebu. Que ayʉbe Jʉ̃menijicʉ”, ne aiye báquepedeca.
22 Mas até hoje Deus tem me ajudado, e por isso estou aqui trazendo a sua mensagem a todos, tanto aos humildes como aos importantes. Pois eu digo a mesma coisa que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer.
23 Yópe arĩ, toivarejaquemavʉ na: “Cristore, Jʉ̃menijicʉi daroquimʉre, jaʉvʉ ʉ̃i ñájiquiye, aru ʉ̃i yaiquíye, aru ʉ̃i nacajaquiye yainore jarʉvarĩ caivʉ apevʉ jipocai. Que d̶arĩ yópe pẽoino jã́re d̶aiyepe põevare, nopedeca Cristo jã́d̶ovacʉyʉme judíovare aru judíova ãmevʉre máre Jʉ̃menijicʉi mead̶aquiyede náre”, arejaquemavʉ na, arejamed̶a Pablo.
23 Eles afirmaram que o Messias precisava sofrer e ser o primeiro a ressuscitar, para anunciar a luz da salvação tanto aos judeus como aos não judeus.
24 Pablo ʉ̃i coyʉiyede, Festo cod̶oboborejamed̶a ʉ̃́re: —Mʉ, Pablo, ãrʉmevʉ mʉ. Mi pare bueiye boje, ãrʉmevʉ mʉ, arejamed̶a ʉ̃́re.
24 Quando Paulo estava se defendendo assim, Festo gritou: — Paulo, você está louco! Estudou tanto, que acabou perdendo o juízo!
25 Ʉbenita Pablo arejamed̶a ʉ̃́re: —Mʉ, ñʉje jabocʉ Festo, ãrʉmecʉ ãmevʉ yʉ. Quénora coyʉivʉ yávaiyede jãvene ji ũmei. Ʉbenina ayʉ ãmevʉ yʉ.
25 Paulo respondeu: — Eu não estou louco, Excelência; estou em perfeito juízo e digo a verdade.
26 Ñai jabocʉ Agripa majibi caiye iye ji coyʉiyede. Que baru yʉ jidʉbecʉva coyʉivʉ ʉ̃́re. Yavenina ãmeno d̶aiye ãmevʉ iye. Que baru javede jápiaquemavʉ diede ñai jabocʉ Agripa, arejamed̶a Pablo.
26 Eu posso falar diante do rei Agripa com toda a coragem porque tenho a certeza de que ele conhece todas essas coisas muito bem, pois não aconteceram em nenhum lugar escondido.
27 Que ayʉ, Pablo arejamed̶a Agripare: —Mʉ, ñʉje jabocʉ Agripa, ina Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõeva mácavʉ ne toivaiye báquede jʉ aivʉ mʉ. Majivʉ yʉ mʉ jʉ ayʉre, arejamed̶a ʉ̃́re.
27 Então Paulo disse ao rei: — Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que crê!
28 Agripa arejamed̶a Pablore: —Mi coyʉinoque quĩ́jino baju yʉre jʉ are d̶arĩduivʉ mʉ Jesúre, arejamed̶a.
28 Agripa respondeu: — Você pensa que assim, em tão pouco tempo, vai me tornar cristão?
29 Aru Pablo jʉ arejamed̶a ʉ̃́re: —Quĩ́jino baju meajebu. Ʉrarõ baju máre meajebu. Yʉ Jʉ̃menijicʉque jẽniacaivʉ caivʉ mʉjare, mʉje jʉ arãjiyepe ayʉ ʉ̃́re aru mʉje nʉrajiyepe ayʉ yʉ́pe paivʉ, ʉbenita bʉoimeaque cʉbevʉva, arejamed̶a Pablo.
29 Paulo disse: — Pois eu pediria a Deus que, em pouco ou muito tempo, não somente o senhor, mas todos os que estão me ouvindo hoje chegassem a ser como eu, mas sem estas correntes.
30 Dinʉmʉ ñai jabocʉ Agripa, ñai jabocʉ Festo, Berenice, aru náque dobarivʉ máre nacajari etarejaimad̶a nore jocarĩ.
30 Aí o rei Agripa, o Governador, Berenice e todos os que estavam com eles se levantaram
31 Ne etarĩburu yóboi, arejaimad̶a ne bajumia: —Ñai ʉ̃mʉ ʉ̃i d̶aiye boje yaiquíno jaʉbevʉ ʉ̃́re, aru bʉoino máre.
31 e saíram, comentando: — Este homem não fez nada para merecer a morte, nem para estar preso.
32 Pablo ʉ̃i abedu “Jarojacʉ yʉre ñai jabocʉ ijãravʉcacʉ pʉeno baju parʉcʉ yebai, ʉ̃i jápiaquiyepe ayʉ ji borore”, maja bʉojajebu etaicõjeivʉ ʉ̃́re. Ʉbenita ʉ̃i nópe jẽniaiye boje, maja bʉojabevʉ etaicõjeivʉ ʉ̃́re, arejamed̶a Agripa Festore.
32 Então Agripa disse a Festo: — Ele já podia estar solto se não tivesse pedido para ser julgado pelo Imperador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.