Atos 23

Cubeo NT (CUB_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pablo me jã́ri, ina cójijinocavʉre arejamed̶a: —Mʉja, jívʉ, yʉ́vacari cainʉmʉa cʉvʉ yʉ, “Boropatebevʉ yʉ”, arĩ dápiarĩ Jʉ̃menijicʉi jã́inoi, arejamed̶a Pablo.
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Ʉ̃i que aiyeda, ñai sacerdotevare jaboteipõecʉ, ʉ̃i ãmiá Ananías, ina núrivʉre Pablo yebai, jara boaicõjenejamed̶a Pabloi jijecamure.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Que teni Pablo arejamed̶a ʉ̃́re: —Mʉ, jʉjovayʉ, Jʉ̃menijicʉ jara boacʉ́yʉme mʉre. Yui mʉ dobavʉ, d̶acʉyʉ yópe d̶aicõjeiye ainope. ¿Aipe teni mʉ́vacari d̶aicõjemecʉpe d̶ayʉrʉ̃ mʉ mi jara boaicõjeiyede yʉre? arejamed̶a Pablo.
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Apevʉ ʉ̃i yebai núrivʉ arejaimad̶a Pablore: —Mʉ ãmeina yávaivʉ Jʉ̃menijicʉi sacerdotevare jaboteipõecʉre, arejaimad̶a.
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Que aivʉre, Pablo arejamed̶a: —Mʉja, jívʉ, coreóvabetevʉ yʉ ʉ̃́re Jʉ̃menijicʉi sacerdotevare jaboteipõecʉre. Yʉ majicʉ baru, nópe abejebu yʉ, Jʉ̃menijicʉi yávaiyede toivaiye báque boje yópe: “Ãmeina yávabejarã mʉja ñai mʉjare jaboteyʉre”, arejamed̶a Pablo.
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Aru Pablo coreóvarejamed̶a apevʉ ina cójijinocavʉre saduceovacavʉre aru apevʉ fariseovacavʉre. Que baru arĩ cod̶oboborejamed̶a: —Mʉja, jívʉ, fariseovacacʉbu yʉ. Aru fariseovai mácʉbu yʉ. Bʉod̶ama yʉre, ji bueiye boje maje coreiyede Jʉ̃menijicʉi nacovaquiyede caivʉ yaivʉ bácavʉre yainore jarʉvarĩ, arejamed̶a Pablo.
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Ne jápiaiyede ʉ̃i coyʉiyede, jararĩ bʉ́rejaimad̶a na. Ina saduceova ina fariseovaque cũinátʉrʉ ãmenejavʉ̃ya ne ũme.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Ina saduceova “Yainore jarʉvarĩ nacajaino cʉbevʉ, aru ángeleva, decova máre cʉbema”, ávad̶ama. Ʉbenita ina fariseova “Yainore jarʉvarĩ nacajaino cʉvʉ, aru ángeleva, decova máre cʉma”, ávad̶ama.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Ina cójijinocavʉ pare jararĩ nʉivʉ, pʉeno baju cod̶oboboivʉ barejáimad̶a na. Que teni apevʉ fariseovacavʉ, Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉipõeva, nacajari, parʉrõreca arejaimad̶a: —Ñʉje jã́ru, ãmeina tebecʉ bajube ñai ʉ̃mʉ. Cũinácʉ decocʉ o cũinácʉ ángele máre coyʉichʉbi ʉ̃́re. Maucʉvabenajarevʉ maja Jʉ̃menijicʉre, arejaimad̶a na.
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Pʉeno baju jaraivʉ barejáimad̶a na. Ñai churaravai jabocʉ pʉeno parʉcʉ náre jã́ñʉ, arĩ dápiarĩ jidʉcʉ, “Pablore ãmeina d̶arãjichʉma” ayʉ, churaravare ina nʉicõjenejamed̶a Pablore cójijinocavʉre jocarĩ, ne nʉvarajiyepe ayʉ ʉ̃́re churaravai cʉ̃rami cojedeca.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Diñamimareca Jesús cʉeteni núcʉ Pablo yebai arejamed̶a ʉ̃́re: —Jidʉbejacʉ mʉ. Nópe mi coyʉiyepedeca ji yávaiyede Jerusalẽ́cavʉre, coyʉcʉyʉmu Romacavʉre máre, arejamed̶a Jesús Pablore.
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Cõmiáijãravʉ javejĩnara apevʉ judíovacavʉ cójijivʉ yavenina, cũinátʉrʉ ne ũme, “Yópe d̶acarãjaramu Jʉ̃menijicʉre”, arejaimad̶a na. —Ñʉje boarĩ́ jarʉvabedu Pablore, Jʉ̃menijicʉ jarʉvajacʉrĩ ñʉjare toabo cũiméboi. Ãmenajivʉtamu aru ũcumenajivʉtamu, ñʉje Pablore boarĩ́ jarʉvarãjiye jipocai, parʉrõreca arejaimad̶a na.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Cuarenta paivʉ pʉeno baju boaipõeva marejáimad̶a na.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Nʉrejaimad̶a na sacerdotevare jaboteipõeva aru judíova bʉcʉva yebai. Aru arejaimad̶a náre: —Ñʉja parʉrõreca avʉ “Yópe d̶acarãjaramu Jʉ̃menijicʉre”. Ñʉje boarĩ́ jarʉvabedu Pablore, Jʉ̃menijicʉ jarʉvajacʉrĩ ñʉjare toabo cũiméboi. Ãmenajivʉtamu aru ũcumenajivʉtamu, ñʉje Pablore boarĩ́ jarʉvarãjiye jipocai.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Que baru mʉjavacari boro jarojarã ñai churaravai jabocʉ pʉeno parʉcʉre, jẽniarajivʉ ʉ̃i daroquiyepe aivʉ Pablore mʉje cójijinoi cojedeca. Ajarã ʉ̃́re: “Pablore jẽniari jápiaiyʉrivʉbu ñʉja bedióva cojedeca”, ajarã. Aru ñʉjacapũravʉ yavenina coreni boarĩ́ jarʉvarãjivʉbu ʉ̃́re ʉ̃i edaquiye jipocai mʉje yebai, arejaimad̶a na.
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Ʉbenita Pabloi yʉicʉ iye borore ne d̶arãjiyede jápiarejamed̶a. Que baru churaravai cʉ̃rami nʉri, ecorĩ, coyʉrejamed̶a ʉ̃i jápiaiye báquede Pablore.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Que teni Pablo órejarejamed̶a ʉ̃i yebai cũinácʉ churaravai jabocʉre. Aru arejamed̶a ʉ̃́re: —Nʉvajacʉ ñai bojʉyore mi jabocʉ pʉeno parʉcʉ yebai, ʉ̃i coyʉquiyepe ayʉ ʉ̃́re ʉ̃i jápiaiye báquede, arejamed̶a Pablo.
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Que baru ñai jabocʉ nʉvarejamed̶a ʉ̃́re ñai jabocʉ pʉeno parʉcʉ yebai. Aru arejamed̶a: —Ñai bʉoimʉ ʉ̃i ãmiá Pablo yʉre davaicõjeimi ñai bojʉyore mi yebai, ʉ̃i coyʉquiyepe ayʉ mʉre ape borore, arejamed̶a ʉ̃.
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Ñai churaravai jabocʉ pʉeno parʉcʉ ʉ̃i ãmuvede jẽni, ʉ̃́re nʉvari apevʉre jocarĩ, yavenina jẽniari jã́rejamed̶a ñai bojʉyore: —¿Yéde coyʉiyʉcʉrʉ̃ yʉre? arejamed̶a ʉ̃.
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Aru jʉ arejamed̶a ñai bojʉyo: —Ina judíovai jabova jẽniarajivʉbu mʉre, mi jaroquiyepe aivʉ Pablore ne yebai javenai, bedióva cojedeca ʉ̃́re jẽniari jápiarĩ ʉbenina teiyʉrivʉ.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Ʉbenita apevʉ, cuarenta paivʉ, yavenina coreni, jabʉrãjivʉbu ʉ̃́re. Na “Ãiyede ãmenajare aru ũcuiyede máre ũcumenajare”, arãma na Jʉ̃menijicʉque ne boarĩ́ jarʉvarãjiye jipocai Pablore. Caride coreivʉbu mi jʉ aiyede ne jẽniaiyede. Que baru jʉ abejacʉ diede, arejamed̶a Pabloi yʉicʉ.
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Aru ñai jabocʉ pʉeno parʉcʉ ñai bojʉyore coyʉicõjemenejamed̶a apevʉre iye ʉ̃i coyʉiye báquede ʉ̃́re. —Coyʉbejacʉ apevʉre iye borore mi coreóvare d̶aiyede yʉre, arejamed̶a ñai churaravai jabocʉ pʉeno parʉcʉ. Que arĩ, copaicõjenejamed̶a ñai bojʉyore.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Dinʉmʉma ñai jabocʉ pʉeno parʉcʉ daicõjenejamed̶a pʉcarã churara jabovare ʉ̃i yebai, aru arejamed̶a náre: —Meatejarã mʉja doscientos paivʉ churarava cuivʉre, aru apevʉ setenta paivʉ caballovarã tubarivʉre, aru apevʉ doscientos paivʉ tãumure nʉvaivʉre máre. Cari ñami nueve baji nʉvajara mʉja Pablore Cesareaita.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Mead̶acajarã Pablore máre ʉ̃i caballovare. Me nʉvajara ʉ̃́re pʉ ñai jabocʉ Félix yebai Cesareai, arejamed̶a ñai churaravai jabocʉ pʉeno parʉcʉ.
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Aru ʉ̃, yópe arĩ, toivarejamed̶a paperayocare:
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 “Yʉ, Claudio Lisias, toivacaivʉ mʉre, ji jabocʉ Félide. Me cʉjacʉ mʉ.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Apevʉ judíova tatorĩ jẽma ñai ʉ̃mʉre, ʉ̃i ãmiá Pablo. Boarĩ́ jarʉvarãjivʉ batemá ʉ̃́re ji nʉiyede ne yebai churaravaque, ji jápiaiye báque boje Pablo Roma jaboteinocacʉre. Ʉ̃́re ĩvʉ ñʉja, ne boarĩ́ jarʉvabenajiyepe aivʉ.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Aru coreóvaiyʉcacʉ yʉ aipe teni jaraivʉre ʉ̃́re. Que baru nʉvacarã ʉ̃́re ne cójijinoi.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Jarama ʉ̃́re judíova ne d̶aicõjeiye boje. Ʉbenita ʉ̃i d̶aiye báque boje ʉ̃i yaiquíno jaʉbevʉ, ʉ̃́re bʉorãjino máre.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Aru ji jápiaiyede apevʉ jã́ri coreni, boarĩ́ jarʉvaiyʉrivʉre ʉ̃́re yavenina, cũiná jaroivʉ ʉ̃́re mi yebai. Aru coyʉicõjeivʉ ʉ̃i mauvare mi jipocai, ne boro coyʉrĩ ad̶arãjiyepe aivʉ”, arĩ toivarejamed̶a ñai churaravai jabocʉ pʉeno parʉcʉ.
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Dinʉmʉ ina churarava, ne jabocʉi d̶aicõjeiye báquepe, nʉvarejaimad̶a Pablore ñami pʉ Antípatris ãmicʉriĩmaroita.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Cõmiáijãravʉ ina cuivʉ copainʉrejaimad̶a churaravai cʉ̃rami. Ʉbenita ina caballovarã tubarivʉ yóvarejaimad̶a Pablore cojedeca.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Ne eaiyede Cesarea ãmicʉriĩmaroi, ñai jabocʉ Félix yebai nʉri, jídejaimad̶a ʉ̃́re diyoca paperayocare aru Pablore máre.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Diyocare jã́ri boroteniburu yóboi, ñai jabocʉ jẽniari jã́rejamed̶a ã́rocacʉre Pablore. Aru ʉ̃i coreóvaiyede Cilicia ãmicʉrijoborõcacʉre, arejamed̶a ʉ̃́re:
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 —Jápiaquijivʉ mi coyʉiyede mi mauva ne edaiyede, arejamed̶a Félix Pablore. Que arĩ, Félix churaravare nʉvaicõjenejamed̶a Pablore Herodes bácʉi cʉ̃rami, jabovai cʉ̃rami, ne jã́ri corenajiyepe ayʉ ʉ̃́re noi.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.