Atos 16
Jini wen bʌ tʼan (CTU76) vs NTLH
1 Pablo yic'ot Silas ti c'otiyob ya' ti ili lum tyac Derbe yic'ot Listra bʌ i c'aba'. Ya' ti' tyaja juntiquil ochem bʌ ti' t'an Dios Timoteo bʌ i c'aba'. Israel bʌ x'ixic i ña' pero ochem ti' t'an Dios. Griego bʌ winic i tyat.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Pejtyel ochemo' bʌ ti' t'an Dios ya' ti Listra yic'ot ya' ti Iconio ti' q'ueleyob ti ñuc Timoteo.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pablo yom i pʌy majlel Timoteo ti toñel yic'ot, pero ñaxan ti yʌq'ue ti tsepol i pʌchʌlel cha'an ma' mi' lolon cha'leñob cabʌl lolon t'an israelob ya' ba' mi quej i majlelob. Como pejtyelel israelob ya'i yujilob isujm cha'an griego bʌ winic i tyat Timoteo. Jini griegojo' bʌ winicob mach'an mi yʌq'uen i ch'ʌm tsep pʌchʌlel i yalobilob.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Ya' ti pejtyel jini lum tyac ba' ti ñumi Pablo yic'ot Silas yic'ot Timoteo ti' wen subeyob ochemo' bʌ ti' t'an Dios pejtyel tsa' bʌ i yʌlʌ jini yajcʌbilo' bʌ ajsubt'añob ñumel yic'ot ancianojob ya' ti Jerusalén.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Chʌ'ʌch bajche' jini ti wen xuc'chocobentiyob i pusic'al jini ochemo' bʌ ti' t'an Dios. Ti jujump'ej q'uin ti oc'ʌyob.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Jini Ch'ujul bʌ i Ch'ujlel Dios ma'an ti yʌq'ueyob i cha'leñob subt'an ya' ti pañimil Asia bʌ i c'aba'. Jin cha'an ti t'uñuyob ñumel ti yambʌ pañimil tyac Frigia yic'ot Galacia bʌ i c'aba'.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Che' ñac ti c'otiyob ya' ti' ti' pañimil Misia bʌ i c'aba' ti' lolon ña'tyʌyob mi quej i yochelob ti yambʌ pañimil Bitinia bʌ i c'aba'. Pero jini Ch'ujul bʌ i Ch'ujlel Jesús ma'an ti yʌc'ʌ ochel.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Che' jach ti ñumiyob c'ʌlʌl ya' ti' ti' Misia. Ti c'otiyob ti lum Troas bʌ i c'aba' ya' ti' ti' colem ja'.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Che' ñac ya' tyo añob ya'i, ti jump'ej ac'bʌlel Pablo ti yilʌ che' bajche' ti ñajal juntiquil winic am bʌ ti pañimil Macedonia bʌ i c'aba'. Wa'al jini winic. Chʌncol i pejcan ti wocol t'an. Ti yʌlʌ: Wʌ' ma' tyʌlel ti Macedonia cha'an ma' cotyañon lojon. Che' ti yʌlʌ jini winic.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Che' ñac ti yilʌ Pablo che' bajche' ti ñajal jini winic am bʌ ti Macedonia, ora jach tic chajpʌ lojon c bʌ cha'an mi lojon c majlel ya'i. Joñon Lucason tsa' bʌ c ts'ijbu ili jun ti majliyon quic'otyob como ti lojon c ña'tyʌ Dios chʌncol i chocon lojon majlel ya'i cha'an mi lojon c subeñob bajche' mi' tyajob i cotyʌntyel.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Ya' ti Troas ti ochiyon lojon ti barco. Tyoj ti majliyon lojon ya' ti lum joyol bʌ ti ja' Samotracia bʌ i c'aba'. Ti yijc'ʌlel ti c'otiyon lojon ya' ti lum Neápolis bʌ i c'aba'.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Ya'i ti loq'uiyon lojon ti barco. Ti majliyon lojon ti lum Filipos bʌ i c'aba'. Jiñʌch más ñuc bʌ lum ti Macedonia ti' tyojel paso' q'uin. An ti' wenta romanojob. Ya' ti cʌyleyon lojon cha'pej uxp'ej q'uin.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Ti jump'ej q'uin che' i q'uinilel c'aj oj ti loq'uiyon lojon majlel ti' ti' jini lum. Ti buchleyon lojon ya' ti' ti' ja' ba' mi' bele' much'quiñob i bʌ quixtyañujob ti oración. Ti lojon c sube i t'an Dios jini x'ixicob tsa' bʌ c'otiyob.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Lidia i c'aba' jini juntiquil tsa' bʌ c'oti. Ch'oyol bʌ ti lum Tiatira bʌ i c'aba'. Xchon pisil jini Lidia. Mi' chon c'otyajax bʌ chʌccojam bʌ pisil. Jini Lidia mu' bʌ i ch'ujutisan Dios chʌncol i wen ñʌch'tyan i t'an Dios bajche' ti' subu Pablo. Che' jini lac Yum ti' nijcʌbe i pusic'al cha'an i ña'tyan chʌ bʌ ti yʌlʌ Pablo.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Ti' ch'ʌmʌ ja' jini Lidia yic'ot pejtyelel año' bʌ ti yotyot. Ti wi'il ti wocol t'an ti' subeyon lojon: Mi jatyetla mi la' ña'tyan yoque melelʌch ochemon ti' t'an Dios a wocolic mi la' tyʌlel ti poj jijlel ti cotyot. Wersa ti' subon lojon c majlel. Che' jini ti lojon c jac'be i t'an.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Jump'ej q'uin che' ñac chʌncol lojon c majlel ya' ba' i tyʌlel ti lojon c cha'le oración ti lojon c tyaja juntiquil xc'alʌl an yic'ot xiba ti' pusic'al. Jini xiba am bʌ ti' pusic'al ti yʌq'ue i lu' niq'ui ña'tyan chʌ bʌ yes mi quej i yujtyel. Moso jini xc'alʌl. Jini i yumob ti' ganariyob cabʌl tyaq'uin como mi' c'ajtibeñob i tyojol cha'an i subeñob quixtyañujob chʌ bʌ yes mi quej i yujtyel.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Jini xc'alʌl ti queji i tsʌcleñon lojon majlel yic'ot Pablo. Ti c'am bʌ t'an ti yʌlʌ: Iliyi winicob jiñʌch mu' bʌ i cha'liben i troñel Dios mach'ʌ ba'an i p'isol i ñuclel. Chʌncol i subeñetla bajche' mi la' tyaj la' cotyʌntyel. Che' ti yʌlʌ jini xc'alʌl.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Chʌ'ʌch ti' bej cha'le cha'p'ej uxp'ej q'uin. Pablo mach yomox i chʌc ubin. Ti queji i ts'itya' mich'q'uel. Jin cha'an ti' sutqui i wut i q'uel jini xc'alʌl. Ti' pejcʌ jini xiba. Ti yʌlʌ: Cha'an ti' p'ʌtyʌlel Jesucristo mic xiq'uet loq'uel ti ili xc'alʌli che'en. Ora jach ti loq'ui jini xiba.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Pero che' ñac ti' ña'tyʌ i yum x'calʌl che' mach ch'ujbix i chʌc ganariñob tyaq'uin cha'an ti jini xc'alʌl ti' chucuyob Pablo yic'ot Silas. Ti' pʌyʌyob majlel ba'an año' bʌ ye'tyel ya' ba' mi' cha'len melojel.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Jini tsa' bʌ i pʌyʌyob majlel ti' pejcʌ año' bʌ ye'tyel. Ti yʌlʌ: Jini israelo' bʌ winicob chʌncol i wen nijcañob quixtyañujob wʌ' ba' añonla.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Chʌncol i cʌntisan quixtyañujob bajche' ñʌmʌl i bele' cha'leñob israelob. Pero mach yom mi la cubin. Mach yom lac cha'len bajche' mi' cʌntisañob como romanojonla. Che' ti yʌlʌyob.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Che' jini pejtyel quixtyañujob ti queji i contrajiñob Pablo yic'ot Silas. Jini año' bʌ ye'tyel ti' xiq'ui i jochbeñob i pislel cha'an mi yʌc'beñob ti tye'.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Che' ñac ti ujti i wen ac'beñob ti yotsʌyob ti cʌchol. Jini am bʌ ye'tyel ti' xiq'ui ajcʌñʌtya cʌchonibʌl cha'an mi' wen cʌñʌtyañob.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Che' ñac ti yubi ili t'an, jini ajcʌñʌtya cʌchonibʌl ti yotsʌyob ti más tyam bʌ cʌchonibʌl. Ti' ñet'beyob yoc ti tabla melel yic'ot cha'p'ej ba' tyocol ba' mi yotsan yoc.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Che' bajche' ti xiñil ac'bʌlel chʌncolob ti oración yic'ot chʌncol i c'ʌyob Dios Pablo yic'ot Silas. Jini yambʌ xcʌcholob chʌncol i ñʌch'tyañob.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Ti saj ora jach ti ñumi yoque p'ʌtyʌl bʌ i yujquel lum. Ti' wen nijcʌ pejtyel cʌchonibʌl c'ʌlʌl ti' chujquil. Ti bajñel jajmi pejtyel i ti' tyac cʌchonibʌl. Ti lu' tijqui i cadeñajlel tyac pejtyel cʌchʌlo' bʌ.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Ti p'ixi jini ajcʌñʌtya cʌchoñibʌl. Che' ñac ti yilʌ che' lu' jamʌlix pejtyel i ti' tyac cʌchonibʌl ti' ch'ʌmʌ i machit cha'an i bajñel tsʌnsan i bʌ como ti' lolon ña'tyʌ cha'an ti puts'iyob pejtyel xcʌcholob.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Pero Pablo ti' cha'le c'am bʌ t'an. Ti yʌlʌ: Mach a tyʌc'lan a bʌ. Wʌ'ʌch lu' añon lojon, che'en.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Jini ajcʌñʌtya cʌchonibʌl ti' c'ajti c'ajc. Ti ochi ti ajñel ya' ba'an Pablo yic'ot Silas. Tsitsiña ti bʌq'uen ti ñocle ya' ti yeba yoc Pablo yic'ot Silas.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Che' jini ti' pʌyʌyob loq'uel ti cʌchonibʌl. Ti' c'ajtibeyob: Winicob, ¿chuquiyes yom c cha'len cha'an mic tyaj j cotyʌntyel? che' ti yʌlʌ.
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Pablo yic'ot Silas ti' jac'ʌyob: Ch'ujbin lac Yum Jesucristo. Che' jini mi quej a tyaj a cotyʌntyel, jatyet yic'ot jini año' bʌ ti a wotyot. Che' ti' jac'ʌ Pablo yic'ot Silas.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Che' jini ti' subeyob i t'an lac Yum pejtyelel jini año' bʌ ti yotyot ajcʌñʌtya cʌchonibʌl.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Aunque ac'bʌlelix, ti jini jach bʌ ora jini ajcʌñʌtya cʌchonibʌl ti' pocbeyob i lojwel tyac. Che' jini ti' wa' ch'ʌmʌyob ja' jini ajcʌñʌtya cʌchonibʌl yic'ot pejtyelel año' bʌ ti yotyot.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Che' jini ti' pʌyʌyob ochel ti yotyot Pablo yic'ot Silas. Ti yʌq'ueyob i yuch'el. Wen c'ajacñayob i yoj jini ajcʌñʌtya cʌchonibʌl yic'ot año' bʌ ti yotyot como ti' ch'ujbiyob Dios.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Che' yomox sʌc'an jini año' bʌ ye'tyel ti' xiq'ui majlel policíajob ti cʌchonibʌl cha'an mi' subeñob ajcʌñʌtya cʌchonibʌl cha'an i colob Pablo yic'ot Silas.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Jini ajcʌñʌtya cʌchonibʌl ti' sube Pablo: Jini año' bʌ ye'tyel ti' xiq'uiyon cha'an mij coletla. Wale ch'ujbiyix loq'uiquetla ti libre. Che' ti yʌlʌ jini ajcʌñʌtya cʌchonibʌl.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Pero Pablo ti' subeyob jini policíajob: Joñon lojon romanojon lojon. Ti' tyojlelob quixtyañujob ti yʌc'beyon lojon ti tye' che' ñac ma'an ti saj yʌc'on lojon c mel lojon c bʌ. Ti yotsʌyon lojon ti cʌchonibʌl. Wale yomob i mucul loc'sañon lojon. Mach chʌ'ic yom. La' tyʌlicob i bajñel loc'sañon lojon. Che' ti yʌlʌ Pablo.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Jini policíajob ti sujtiyob. Ti' wen subeyob jini año' bʌ ye'tyel pejtyel chʌ bʌ ti yʌlʌ Pablo. Jini año' bʌ ye'tyel ti quejiyob ti bʌq'uen che' ñac ti yubiyob cha'an romanojob Pablo yic'ot Silas.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Jini año' bʌ ye'tyel ti majliyob ya' ti cʌchonibʌl. Ti' c'ajtibeyob Pablo yic'ot Silas cha'an mi' ñusʌbeñob pejtyelel jini tsa' bʌ ujti. Che' jini ti' pʌyʌyob loq'uel ti cʌchonibʌl. Ti' c'ajtibeyob cha'an loq'uicob ti jini lum.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Che' ñac ti loq'ui ti cʌchonibʌl Pablo yic'ot Silas ti majliyob ti yotyot Lidia. Ti cha' pejcʌyob ochemo' bʌ ti' t'an Dios. Ti ñuc isʌbeyob i pusic'al. Che' jini ti loq'uiyob majlel.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.