Marcos 11
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NVT
1 Ca tiyaꞌ la ndyalaa nguꞌ cacua ti toꞌ quichi̱ Jerusalén su ndiꞌi̱ tucua tyaꞌa quichi̱ sube ti nde siiꞌ caꞌya Olivos. Betfagé loꞌo Betania naa quichi̱ sube biꞌ. Liꞌ ngulo Jesús cña jiꞌi̱ tucua tyaꞌa nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱:
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 ―Yaa ma̱ ca quichi̱ sube ti ndacua ti ―nacui̱―. Loꞌo tyalaa ma̱ toꞌ quichi̱ biꞌ, hora ti ñaꞌa̱ ma̱ ndu̱ sca huru ndyaaca̱ꞌ nu bilya tyucua nguꞌ chu̱ꞌ. Sati̱ꞌ ma̱ jiꞌi̱, chaꞌ tya̱a̱ loꞌo ma̱ jiꞌi̱ ca nde.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Si ntsuꞌu nguꞌ nu cachaꞌ jiꞌi̱ ma̱ ni chaꞌ laca ndyuꞌni ma̱ juaꞌa̱, liꞌ ñacui̱ ma̱ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ: “Ntsuꞌu cña nu cuaꞌni huru re cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ nu Xuꞌna na. Hora ti tya̱a̱ loꞌo ya jiꞌi̱ niꞌ chaca quiyaꞌ.” Juaꞌa̱ ñacui̱ ma̱ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ liꞌ.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Nduꞌu nguꞌ ndyaa nguꞌ quichi̱ sube ti biꞌ; nquije huru jiꞌi̱ nguꞌ su ndu̱ toꞌ calle, ndyaaca̱ꞌ niꞌ nde toniꞌi̱ jiꞌi̱ nguꞌ. Loꞌo ngusati̱ꞌ nguꞌ jiꞌi̱ niꞌ,
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 liꞌ nchcuiꞌ sca ñati̱ nu ndu̱ cacua ti loꞌo nguꞌ biꞌ:
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Ndachaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ yu biꞌ ñiꞌya̱ cña nu ngulo Jesús jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ chcuiꞌ nguꞌ loꞌo. Liꞌ nda yu chacuayáꞌ chaꞌ tsaa nguꞌ loꞌo huru.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Ñaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ huru slo Jesús liꞌ. Ngusta nguꞌ camxa jiꞌi̱ nguꞌ hichu̱ꞌ huru chaꞌ tyucua Jesús hichu̱ꞌ niꞌ, ndyaa tucua Jesús hichu̱ꞌ liꞌ.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Loꞌo juaꞌa̱ ngusta nguꞌ xaꞌ lateꞌ lo yuu tyucui̱i̱ biꞌ, juaꞌa̱ ndyaa nguꞌ ngusiꞌyu nguꞌ sta̱ꞌ yaca chaꞌ sta nguꞌ lacaꞌ lo yuu, chaꞌ ca tsoꞌo ñaꞌa̱ tyucui̱i̱ su tyeje tacui huru loꞌo Jesús.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Ngusiꞌya nguꞌ nu ndyaa nde loo Jesús, ngusiꞌya nguꞌ nu lijya̱ nde chu̱ꞌ; lye tsa ndyuꞌni chi̱ nguꞌ loo Jesús:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Tsoꞌo tsa si cuaꞌni tlyu na jiꞌi̱ yu re, chaꞌ cua ngulala ti chaꞌ caca ycuiꞌ Ndyosi loo ca nde. Liꞌ caca ñiꞌya̱ nu ngua loꞌo ngua jyoꞌo cusuꞌ David loo cua saꞌni la ―nacui̱ nguꞌ―. Masi juani ti, cuaꞌni tlyu na jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi ―nacui̱ nguꞌ.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Liꞌ ndyalaa nguꞌ biꞌ loꞌo Jesús toꞌ quichi̱ Jerusalén, ndyatí̱ nguꞌ toꞌ loꞌo jiꞌi̱ quichi̱ biꞌ. Hora ti ndyaa naꞌa̱ Jesús neꞌ laa tonu cajua liꞌ. Naꞌa̱ yu jiꞌi̱ lcaa lo na nu ntucua cajua, loꞌo liꞌ nguxtyu̱u̱ yu ñaa yu nde quichi̱ Betania chaca quiyaꞌ loꞌo nu tii tyucuaa tyaꞌa nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱, chaꞌ ngusi̱i̱ tsa liꞌ.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Loꞌo nguxee chaca tsa̱ liꞌ nduꞌu nguꞌ quichi̱ Betania. Cuati ntyuteꞌ tsa Jesús liꞌ.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Naꞌa̱ yu cua tyijyuꞌ xi su ndu̱ sca yaca quityi nu ntsuꞌu lacaꞌ jiꞌi̱. Ndyaa naꞌa̱ yu si ntsuꞌu siꞌyu lo, pana lacaꞌ ti ntsuꞌu, ná ntsuꞌu siꞌyu lo biꞌ tsiyaꞌ ti, chaꞌ tya lyiji tyalaa tyempo tyuꞌu siꞌyu lo yaca biꞌ.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 ―Ngaꞌaa cacu nguꞌ tsiyaꞌ ti siꞌyu nu tyuꞌu lo yaca cua ―nacui̱ Jesús liꞌ.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Tya ndyaa la nguꞌ xi, ndyalaa nguꞌ quichi̱ Jerusalén. Liꞌ ndyatí̱ Jesús ndyaa neꞌ laa tonu jua, nguxana yu nguloꞌo yu jiꞌi̱ nguꞌ nu ndujuiꞌ yuꞌba cajua; loꞌo jiꞌi̱ nguꞌ nu ndyiꞌya yuꞌba biꞌ, nguloꞌo yu jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ. Loꞌo nu nguꞌ nu nchcutsaꞌa̱ cñi jiꞌi̱ ñati̱ ni, nguxasu yu mesa jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ, juaꞌa̱ nguxasu yu yaca xlya jiꞌi̱ nguꞌ nu ndujuiꞌ paloma.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Ná nda Jesús chacuayáꞌ tyeje tacui nguꞌ loꞌo yuꞌba jiꞌi̱ nguꞌ ca neꞌ laa tonu biꞌ.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Liꞌ nda Jesús sca chaꞌ loꞌo nguꞌ jua:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Ndyuna sti joꞌó nu laca loo chaꞌ biꞌ, juaꞌa̱ ndyuna mstru chaꞌ joꞌó. Naꞌa̱ nguꞌ chaꞌ quiñaꞌa̱ tsa ñati̱ ndaquiyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ chaꞌ nu nclyuꞌu Jesús jiꞌi̱ nguꞌ, biꞌ chaꞌ ntsi̱i̱ nu nguꞌ tlyu biꞌ si caca tlyu la Jesús; ngua tiꞌ nu nguꞌ tlyu biꞌ si caja ñiꞌya̱ caca cujuii nguꞌ jiꞌi̱ Jesús liꞌ.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Loꞌo cua ngusi̱i̱ tsa, liꞌ ñaa Jesús loꞌo nu nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱. Ná ndyanu nguꞌ nde quichi̱ tlyu biꞌ talya.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Nguxee chaca tsa̱, liꞌ xaꞌ nteje tacui nguꞌ cacua ti su ndu̱ yaca quityi biꞌ. Cua ngüityi tsiyaꞌ ti yaca biꞌ, tyucui ñaꞌa̱ loꞌo quiche su̱u̱ ngüityi.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Liꞌ ntsuꞌu tiꞌ Pedro chaꞌ nu nchcuiꞌ Jesús jiꞌi̱ yaca biꞌ tya la caa.
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 ―Ngaꞌa̱ chaꞌ jlya tiꞌ ma̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi ―nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nguꞌ liꞌ―.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Chañi chaꞌ nu nchcuiꞌ naꞌ loꞌo ma̱ juani, chaꞌ si chcuiꞌ ma̱ loꞌo caꞌya re: “Tyuꞌutsuꞌ nuꞌu̱, yaa xcua nuꞌu̱ nde lo hitya tyujoꞌo”, ñacui̱ ma̱, juaꞌa̱ cuaꞌni ycuiꞌ Ni loꞌo caꞌya biꞌ. Juaꞌa̱ caca si chañi jiꞌi̱ ma̱ chaꞌ jlya tiꞌ ma̱ chaꞌ caca sca chaꞌ nu jña ma̱ jiꞌi̱ Ni, pana si ná jlya tiꞌ ma̱ chaꞌ nu nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi, ná caca biꞌ liꞌ.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Loꞌo juaꞌa̱ lcaa lo chaꞌ nu ndijña ma̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni laja loꞌo nchcuiꞌ ma̱ loꞌo Ni, chañi chaꞌ ta ycuiꞌ Ni chaꞌ biꞌ jiꞌi̱ ma̱, si chañi chaꞌ jlya tiꞌ ma̱ jiꞌi̱ Ni.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 La cuiꞌ juaꞌa̱, lcaa quiyaꞌ nu loꞌo ndu̱ ma̱ chaꞌ chcuiꞌ ma̱ loꞌo ycuiꞌ Ndyosi, ntsuꞌu chaꞌ cuaꞌni clyu tiꞌ ma̱ jiꞌi̱ tyaꞌa ñati̱ ma̱, si ntsuꞌu chaꞌ ngusuꞌba ñasi̱ꞌ nguꞌ jiꞌi̱ ma̱. Liꞌ ycuiꞌ Ndyosi Sti ma̱ nu ntucua nde cua̱, caca jiꞌi̱ Ni cuaꞌni clyu tiꞌ Ni jiꞌi̱ ma̱ jiꞌi̱ chaꞌ cuxi nu ntsuꞌu jiꞌi̱ ma̱.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Pana ná cuaꞌni clyu tiꞌ ycuiꞌ Ndyosi Sti ma̱ jiꞌi̱ ma̱ jiꞌi̱ chaꞌ cuxi nu ntsuꞌu jiꞌi̱ ma̱, si ná loꞌo cuaꞌni clyu tiꞌ ma̱ jiꞌi̱ tyaꞌa ñati̱ ma̱.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Liꞌ xaꞌ ndyalaa nguꞌ nde Jerusalén. Xaꞌ ndyatí̱ Jesús ndyaa xi neꞌ laa tonu jua. Naꞌa̱ sti joꞌó tlyu jiꞌi̱ yu, loꞌo juaꞌa̱ nu mstru chaꞌ joꞌó loꞌo nguꞌ cusuꞌ nu laca loo jiꞌi̱ quichi̱, naꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ yu. Liꞌ ndyuꞌu tiꞌi̱ nguꞌ slo yu.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 ―¿Tilaca laca nu nda chacuayáꞌ jinuꞌu̱ chaꞌ cuaꞌni nuꞌu̱ cña nu ndyuꞌni nuꞌu̱? ―nacui̱ nguꞌ jiꞌi̱ Jesús―. ¿Tilaca laca nu ngulo cña jinuꞌu̱? ―nacui̱ nguꞌ.
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 ―Loꞌo juaꞌa̱ naꞌ, xcuane naꞌ sca chaꞌ jiꞌi̱ cuꞌma̱ ―nacui̱ Jesús liꞌ―. Xacui̱ ma̱ chaꞌ biꞌ ꞌna, loꞌo liꞌ cachaꞌ naꞌ jiꞌi̱ ma̱ tilaca laca nu nda chacuayáꞌ ꞌna ―nacui̱ yu―.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Ndiꞌya̱ laca chaꞌ biꞌ: ¿Tilaca laca nu ngulo cña jiꞌi̱ jyoꞌo Juan chaꞌ tyucuatya yu jiꞌi̱ nguꞌ? ¿Ha ycuiꞌ Ndyosi nda chacuayáꞌ jiꞌi̱ Juan biꞌ lijya̱? ¿Ha ñati̱ chalyuu ti nda chacuayáꞌ jiꞌi̱ yu? Cachaꞌ liñi cuꞌma̱ jnaꞌ ―nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nguꞌ.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Liꞌ cuaana ti nchcuiꞌ nu nguꞌ tlyu biꞌ loꞌo tyaꞌa nguꞌ:
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 ¿Ha tsoꞌo la ñacui̱ na chaꞌ ñati̱ chalyuu ti ngulo cña jiꞌi̱ Juan? ―nacui̱ nguꞌ jiꞌi̱ tyaꞌa nguꞌ.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 ―Ná jlo tiꞌ ya ―nacui̱ nguꞌ jiꞌi̱ Jesús liꞌ.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.