Lucas 8
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs ARA
1 Tiyaꞌ la liꞌ, nduꞌu Jesús ndyaa yu tyu̱u̱ tyaꞌa quichi̱, masi quichi̱ tonu, masi quichi̱ sube. Nchcuiꞌ tsa yu chaꞌ tsoꞌo jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo nguꞌ quichi̱ biꞌ; nchcuiꞌ yu chaꞌ cua lijya̱ ti ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ caca Ni loo neꞌ cresiya jiꞌi̱ ñati̱. Stuꞌba ndyaꞌa̱ Jesús loꞌo nu tii tyucuaa tyaꞌa nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Loꞌo juaꞌa̱, tyu̱u̱ tyaꞌa nu cunaꞌa̱ ndyaa loꞌo nguꞌ; cua ngua quicha nu nguꞌ cunaꞌa̱ biꞌ tya tsubiꞌ la, pana cua nguaꞌni Jesús chaꞌ ndyaca tsoꞌo nguꞌ, loꞌo juaꞌa̱ cua ngulo yu cuiꞌi̱ Cuxi nu ntsuꞌu jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ. Ndyaꞌa̱ sca nu cunaꞌa̱ nu naa María Magdalena loꞌo nguꞌ, jiꞌi̱ biꞌ cua ngutuꞌu cati tyaꞌa cuiꞌi̱ cuxi.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Loꞌo juaꞌa̱ Juana naa chaca nu ndyaꞌa̱ loꞌo nguꞌ; clyoꞌo sca nu naa Chuza laca nu Juana biꞌ, sca yu nu ndyiꞌya cña loo rey Herodes laca clyoꞌo biꞌ. Juaꞌa̱ Susana, loꞌo juaꞌa̱ tya tyu̱u̱ tyaꞌa nguꞌ cunaꞌa̱ nu nxtyucua jiꞌi̱ Jesús loꞌo cña nu ntsuꞌu jiꞌi̱ nguꞌ.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Loꞌo liꞌ quiñaꞌa̱ tsa nguꞌ quichi̱ cacua nduꞌu nguꞌ ñaa nguꞌ seꞌi̱ ti chaꞌ ñaꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ Jesús. Nu loꞌo cua ndyuꞌu tiꞌi̱ nguꞌ quiñaꞌa̱ biꞌ tsa tlyu ti, liꞌ nda Jesús sca cui̱i̱ loꞌo nguꞌ. Ndiꞌya̱ chaꞌ nu nguluꞌu yu jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ liꞌ:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 ―Cua ndyaa sca ñati̱ cataa nscuaꞌ trigo jiꞌi̱. Ndiꞌya̱ ngua su nguscui̱ yu siꞌyu biꞌ: ndyú xi siꞌyu biꞌ tyucui̱i̱ su nteje tacui nguꞌ, ngusatá quiyaꞌ nguꞌ siꞌyu biꞌ liꞌ; juaꞌa̱ ñaa quiñi ndyacu niꞌ jiꞌi̱.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Chaca ycuꞌ siꞌyu biꞌ ndyú su lati tsa tuꞌba yuu nscua chu̱ꞌ quee. Loꞌo ntyucua siꞌyu biꞌ, ná ngua caluu tsoꞌo chaꞌ ná quiꞌñi ndyaa quiche su̱u̱; ndye calya biꞌ ndyanaa liꞌ, chaꞌ ná tyacalaꞌ yuu biꞌ.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Chaca ycuꞌ siꞌyu biꞌ ndyú su ndu̱ yaca quicheꞌ nquichaꞌ; liꞌ yala la ntyucua nu yaca quicheꞌ biꞌ, ñaꞌa̱ cuayaꞌ ngaꞌaa nda tyempo caluu calya trigo biꞌ tsiyaꞌ ti.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Chaca ycuꞌ siꞌyu biꞌ ndyú su tsoꞌo tsa yuu; tsoꞌo tsa nguluu calya biꞌ, quiñaꞌa̱ tsa siꞌyu ngutuꞌu lo ju̱u̱ biꞌ liꞌ. Su ndyataa sca ti milya siꞌyu, ca biꞌ tsoꞌo tsa ngutuꞌu hasta sca siyento tyaꞌa milya siꞌyu liꞌ.
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Liꞌ nchcuane nu nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱ Jesús biꞌ ñiꞌya̱ ndyuꞌu chaꞌ biꞌ.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ndiꞌya̱ nguxacui̱ Jesús chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ:
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 ’Ndiꞌya̱ ndyuꞌu chaꞌ jiꞌi̱ cui̱i̱ biꞌ ―nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nguꞌ―. Ñiꞌya̱ laca nu siꞌyu nu cua nscui̱ yu biꞌ, juaꞌa̱ laca chaꞌ tsoꞌo nu nda ycuiꞌ Ndyosi loꞌo ñati̱.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ñiꞌya̱ laca nu tsa ycuꞌ siꞌyu nu ndyú tyucui̱i̱ biꞌ, juaꞌa̱ laca loꞌo ñati̱ nu cua ndyuna chaꞌ tsoꞌo biꞌ nquichaꞌ, loꞌo liꞌ hora ti lijya̱ nu xñaꞌa̱ chaꞌ cuityi̱ chaꞌ tsoꞌo nu ntsuꞌu neꞌ cresiya jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ; ngaꞌaa ndyiꞌu tiꞌ nguꞌ chaꞌ tsoꞌo biꞌ, ni ná nchca clyaá nguꞌ biꞌ jiꞌi̱ nu cuxi liꞌ.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Ñiꞌya̱ laca nu chaca ycuꞌ siꞌyu nu ndyú lo yuu lati tuꞌba chu̱ꞌ quee, juaꞌa̱ laca loꞌo ñati̱ nu tsoꞌo tsa ntsuꞌu tyiquee nguꞌ loꞌo ndyuna nguꞌ chaꞌ tsoꞌo biꞌ nquichaꞌ. Pana ñiꞌya̱ ntiꞌ nu calya sube biꞌ, chaꞌ ná quiꞌñi ndyaa quiche su̱u̱ chu̱ꞌ quee biꞌ, juaꞌa̱ ntiꞌ ñati̱ biꞌ, chaꞌ xti ti tyempo ndalo nguꞌ loꞌo ngusñi nguꞌ chaꞌ tsoꞌo biꞌ; loꞌo lyaꞌ tiꞌ xaꞌ ñati̱ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ, yala ti tyaꞌa̱chu̱ꞌ nguꞌ liꞌ.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Ndiꞌya̱ laca chaꞌ jiꞌi̱ siꞌyu nu ndyalú laja yaca quicheꞌ: biꞌ laca ñiꞌya̱ laca loꞌo ñati̱ nu cua ndyuna chaꞌ tsoꞌo biꞌ nquichaꞌ, pana ntsuꞌu tsa cña jiꞌi̱ nguꞌ, ntsuꞌu tsa cñi jiꞌi̱ nguꞌ, loꞌo juaꞌa̱ ntsuꞌu tsa su culiji nguꞌ cñi chaꞌ jiꞌi̱ ti nguꞌ; biꞌ chaꞌ ná nchca tyanu tsoꞌo chaꞌ tsoꞌo biꞌ neꞌ cresiya jiꞌi̱ nguꞌ.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Ñiꞌya̱ laca siꞌyu nu ndyú su tsoꞌo tsa yuu, juaꞌa̱ laca loꞌo ñati̱ nu tyucui tyiquee nguꞌ ndyuna nguꞌ chaꞌ tsoꞌo nu nda ycuiꞌ Ndyosi loꞌo nguꞌ; ntajaꞌa̱ nguꞌ ndaquiyaꞌ nguꞌ cua ñaꞌa̱ ca chaꞌ nu nda Ni loꞌo nguꞌ. Ndalo nguꞌ biꞌ liꞌ, ná xutacui nguꞌ chaꞌ ngusñi nguꞌ chaꞌ biꞌ. Liꞌ tsoꞌo tsa chaꞌ tyuꞌú neꞌ cresiya jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 ’Ná cuaꞌa̱ nguꞌ xee niꞌi̱, loꞌo hora ti tacu̱ꞌ nguꞌ loo xee biꞌ liꞌ; la cuiꞌ ti, ná sta nguꞌ jiꞌi̱ sca xee sca neꞌ quiꞌña ti. Ná nduꞌni nguꞌ juaꞌa̱. Ndiꞌya̱ nduꞌni nguꞌ loꞌo sca xee: nsta nguꞌ jiꞌi̱ su cua̱, chaꞌ clyane xee chaꞌ tyaca̱ꞌ ñaꞌa̱ nguꞌ nu ndiꞌi̱ niꞌi̱ biꞌ.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Lcaa chaꞌ nu nsuꞌba yacu̱ꞌ nguꞌ jiꞌi̱, quijeloo chaꞌ biꞌ jiꞌi̱ nguꞌ ca tiyaꞌ la; lcaa chaꞌ nu ntsuꞌu cuaana ti, quije chaꞌ biꞌ jiꞌi̱ nguꞌ ca tiyaꞌ la, chaꞌ caca cuayáꞌ tiꞌ na jiꞌi̱ chaꞌ biꞌ liꞌ.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 ’Biꞌ chaꞌ cuaꞌa̱ tsoꞌo jyaca̱ ma̱. Nu ñati̱ nu jlya tiꞌ chaꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ Ni ni, tya ta la ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ; pana ñati̱ nu ná jlya tiꞌ, nu ná ntiꞌ ca tsaꞌa̱ nguꞌ, cuaꞌni ycuiꞌ Ni chaꞌ ná caca jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ ca tsaꞌa̱ nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni tsiyaꞌ ti.
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Loꞌo liꞌ ndyalaa xtyaꞌa̱ Jesús, ñaa loꞌo nguꞌ quiꞌyu tyaꞌa yu, ndyalaa nguꞌ su ndiꞌi̱ yu liꞌ. Ná ngua ca̱a̱ nguꞌ cacua la slo, chaꞌ quiñaꞌa̱ tsa ñati̱ ndiꞌi̱.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Biꞌ chaꞌ ndyaa chaꞌ slo Jesús liꞌ:
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Liꞌ nguxacui̱ Jesús chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ:
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Ngua sca tsa̱ nduꞌu Jesús loꞌo nu nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱ biꞌ, ndyaa nguꞌ toꞌ tayuꞌ. Liꞌ ndyaa nguꞌ ca neꞌ sca yaca niꞌi̱ piti ti.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Loꞌo tya ndyaa nguꞌ loꞌo yaca niꞌi̱ biꞌ lo hitya, ndyuꞌu tsa xcalá Jesús; hora ti ngujuaꞌ yu. Liꞌ nguxana cuiꞌi̱, lye tsa ndyaca cuiꞌi̱ lo tayuꞌ biꞌ. Liꞌ ndyatu̱ clyooꞌ, ntyucua hitya neꞌ yaca niꞌi̱ biꞌ; cua quilyuꞌu ti biꞌ neꞌ hitya.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Liꞌ ndyaa nguxtyuꞌu nguꞌ jiꞌi̱ Jesús ca su ntsiya lajaꞌ. Nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo liꞌ:
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Liꞌ nchcuiꞌ Jesús loꞌo nu nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱ biꞌ:
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Nde tsuꞌ tayuꞌ biꞌ, loyuu su cuentya Galilea laca; loꞌo nu chaca tsuꞌ tayuꞌ biꞌ loyuu su cuentya nguꞌ Gadara laca. Liꞌ ndyaa nguꞌ neꞌ yaca niꞌi̱ piti ti biꞌ, ndyalaa nguꞌ ca loyuu jiꞌi̱ nguꞌ Gadara liꞌ.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Loꞌo cua nduꞌu nguꞌ neꞌ yaca niꞌi̱ biꞌ, liꞌ ndyacua tyaꞌa Jesús loꞌo sca nu quiꞌyu nguꞌ Gadara nu ntsuꞌu cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ jiꞌi̱. Cua saꞌni ngusñi cuiꞌi̱ jiꞌi̱ yu; tya liꞌ ná nchcuꞌ yu lateꞌ, ná ndiꞌi̱ yu niꞌi̱. Na ndyaꞌa̱ yuꞌu ti yu, ndyijaꞌ yu neꞌ loꞌo jyoꞌo.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Loꞌo cua naꞌa̱ yu jiꞌi̱ Jesús, liꞌ cui̱i̱ ngusiꞌya yu, nclyú yu nde loo Jesús.
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Juaꞌa̱ nacui̱ yu chaꞌ cua ngulo Jesús cña jiꞌi̱ cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ biꞌ, chaꞌ ngaꞌaa xñi cuiꞌi̱ biꞌ jiꞌi̱ yu. Tya tsubiꞌ la quiñaꞌa̱ quiyaꞌ cua nguxalú cuiꞌi̱ biꞌ jiꞌi̱ yu; biꞌ chaꞌ ngutiꞌi̱ nguꞌ cua̱ jiꞌi̱ yu, ndyaaca̱ꞌ yaꞌ yu, ndyaaca̱ꞌ quiyaꞌ yu loꞌo cadena chcua̱. Pana ná ngüiꞌya yu cuentya jiꞌi̱ cadena biꞌ, yala ti ngusiꞌyu cuꞌ chcua̱ biꞌ. Liꞌ ngujolaqui cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ biꞌ jiꞌi̱ yu, ngusna yu ca neꞌ quixi̱ꞌ su ná ndiꞌi̱ ñati̱.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Loꞌo ndyacua tyaꞌa Jesús loꞌo yu quicha biꞌ, liꞌ nchcuane jiꞌi̱ yu:
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ntsi̱i̱ tsa cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ biꞌ si culo Jesús cña jiꞌi̱ chaꞌ tyaa cuiꞌi̱ biꞌ ca su laca tyi cuiꞌi̱ ca neꞌ yuu. Biꞌ chaꞌ nguaꞌni cuiꞌi̱ chaꞌ ngüijña yu quicha biꞌ jiꞌi̱ Jesús chaꞌ ná culo yu cña chaꞌ tyuꞌu cuiꞌi̱ biꞌ.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Loꞌo juaꞌa̱ tlyu tsa taju cubeꞌ nu ndyaꞌa̱ siiꞌ caꞌya nu ndiꞌi̱ cacua ti. Liꞌ ngüijña yu quicha biꞌ chacuayáꞌ jiꞌi̱ Jesús chaꞌ tyanu cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ loꞌo cubeꞌ biꞌ. Nda Jesús chacuayáꞌ jiꞌi̱ cuiꞌi̱ biꞌ liꞌ.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Loꞌo liꞌ nduꞌu cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ biꞌ jiꞌi̱ nu quiꞌyu quicha biꞌ, ngusñi jiꞌi̱ cubeꞌ liꞌ. Hora ti ngusna cubeꞌ biꞌ siiꞌ cuaꞌa̱ caꞌya, ndyú niꞌ ca lo hitya tayuꞌ ngujuii niꞌ liꞌ, chaꞌ ndye ndyiꞌo niꞌ hitya tayuꞌ biꞌ liꞌ.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Loꞌo naꞌa̱ nguꞌ chaꞌ biꞌ, nguꞌ nu ndyaꞌa̱ loꞌo cubeꞌ biꞌ ni, ngusna clya nguꞌ liꞌ. Ndyaa nguꞌ nde quichi̱ tyi nguꞌ, ndyaa cachaꞌ nguꞌ chaꞌ biꞌ jiꞌi̱ tyaꞌa quichi̱ tyi nguꞌ; loꞌo jiꞌi̱ lcaa nguꞌ nu ndiꞌi̱ neꞌ quixi̱ꞌ cacua ti, ndachaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ ñiꞌya̱ ngua chaꞌ biꞌ.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Liꞌ nduꞌu nguꞌ quichi̱ biꞌ, ndyaa naꞌa̱ nguꞌ xi jiꞌi̱, na ca ngua. Loꞌo ndyalaa nguꞌ su ngaꞌa̱ Jesús, liꞌ naꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ nu quiꞌyu nu ntsuꞌu cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ jiꞌi̱ tsa̱ la, chaꞌ juani tsoꞌo ti yu; lacuꞌ yu steꞌ yu, ti̱ ti ntucua yu nde slo quiyaꞌ Jesús. Ndyutsi̱i̱ tsa nguꞌ liꞌ.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Loꞌo nu ñati̱ nu cua naꞌa̱ loꞌo ngulo Jesús cuiꞌi̱ biꞌ jiꞌi̱ yu, ndachaꞌ nguꞌ biꞌ jiꞌi̱ tyaꞌa nguꞌ ñiꞌya̱ nu ngua chaꞌ ngua tsoꞌo yu.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Liꞌ nchcuiꞌ tsa lcaa nguꞌ quichi̱ biꞌ loꞌo Jesús chaꞌ tyuꞌutsuꞌ, chaꞌ ngaꞌaa tyanu la Jesús loyuu biꞌ; ntsi̱i̱ tsa nguꞌ ca tyi biꞌ. Biꞌ chaꞌ nduꞌu Jesús ndyaa yu neꞌ yaca niꞌi̱ piti biꞌ.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Laja liꞌ ndijña tsa nu quiꞌyu nu cua ngutuꞌu ca ti cuiꞌi̱ xñaꞌa̱ jiꞌi̱, chaꞌ loꞌo yu tsaa yu loꞌo Jesús neꞌ yaca niꞌi̱ biꞌ; pana ná nda Jesús chacuayáꞌ tyaꞌa̱ yu loꞌo.
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 ―Xaꞌ xtyu̱u̱ nuꞌu̱ tyaa nuꞌu̱ toꞌ tyi ―nacui̱ Jesús jiꞌi̱ yu nu ngua quicha biꞌ―. Ta nuꞌu̱ chaꞌ loꞌo lcaa nguꞌ, cua ñaꞌa̱ ca chaꞌ tlyu nu cua nguaꞌni ycuiꞌ Ndyosi loꞌo nuꞌu̱.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Loꞌo liꞌ nguxtyu̱u̱ Jesús ñaa nde tsuꞌ tayuꞌ chaca quiyaꞌ. Chaa tsa tiꞌ nguꞌ su ndiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ ndyalaa yu tsuꞌ re chaca quiyaꞌ liꞌ; tsoꞌo tsa nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo yu, chaꞌ ntajatya tsa nguꞌ jiꞌi̱ yu ni jacuaꞌ tya̱a̱ ycuiꞌ yu chaca quiyaꞌ.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Loꞌo cua ndyalaa Jesús, liꞌ hora ti ndyalaa sca nu quiꞌyu nu naa Jairo slo; nguꞌ cusuꞌ laca yu, loo laca yu neꞌ laa jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ. Ya̱a̱ yu liꞌ, ndu̱ sti̱ꞌ yu nde loo Jesús, lye tsa ndijña yu chaꞌ clyu tiꞌ jiꞌi̱ Jesús chaꞌ tsaa toniꞌi̱ jiꞌi̱ yu.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 Sca ti sñiꞌ ntsuꞌu jiꞌi̱ nu Jairo biꞌ, sca nu cunaꞌa̱ cuañiꞌ nu ntsuꞌu tii tyucuaa ti yija̱. Pana juani quicha tsa nu piti biꞌ, cua cajaa ti. Liꞌ ndyaa Jesús loꞌo nu cusuꞌ biꞌ, loꞌo quiñaꞌa̱ tsa ñati̱ tyaꞌa ndyaꞌa̱ loꞌo; chaꞌ quiñaꞌa̱ ñati̱ ni, tachaa tsa ndiꞌi̱ nguꞌ slo Jesús.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Laja nguꞌ biꞌ ndiꞌi̱ sca nu cunaꞌa̱ quicha. Ndye tii tyucuaa yija̱ quicha tsa nu cunaꞌa̱ biꞌ, luꞌba ti ndaꞌya tañi maꞌ. Cua ndye cñi jiꞌi̱ maꞌ cusuꞌ nguliji xcayaꞌ nguꞌ joꞌo, pana ni sca ñati̱ ná ngua jiꞌi̱ cuaꞌni joꞌo jiꞌi̱ maꞌ.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Nu juani cua lijya̱ maꞌ biꞌ nde chu̱ꞌ Jesús, ndyalaꞌ quiyaꞌ steꞌ yu; hora ti ngusiꞌyu cuꞌ chaꞌ ndyalú tañi maꞌ, ngua tsoꞌo maꞌ.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Liꞌ nchcuane Jesús jiꞌi̱ nguꞌ nu ndiꞌi̱ slo:
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Liꞌ xaꞌ nguxacui̱ Jesús chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ chaca quiyaꞌ:
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Liꞌ jlo tiꞌ nu cunaꞌa̱ biꞌ, chaꞌ cua nquije chaꞌ jiꞌi̱ Jesús, biꞌ chaꞌ ya̱a̱ maꞌ nchcuiꞌ loꞌo yu, masi nchcua̱a̱ tyucui ñaꞌa̱ maꞌ lijya̱ maꞌ chaꞌ ndyutsi̱i̱ maꞌ. Liꞌ ndyatu̱ sti̱ꞌ maꞌ nde su ndu̱ Jesús; slo lcaa ñati̱ nu ndu̱ ca biꞌ ndachaꞌ maꞌ jiꞌi̱ yu ni chaꞌ laca ndyalaꞌ maꞌ steꞌ yu, loꞌo liꞌ hora ti ngua tsoꞌo maꞌ.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Liꞌ nchcuiꞌ Jesús loꞌo maꞌ cusuꞌ biꞌ:
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Tya nchcuiꞌ Jesús, loꞌo liꞌ ndyalaa sca ñati̱ nu nduꞌu toꞌ tyi Jairo, nu cusuꞌ biꞌ nu laca loo neꞌ laa jiꞌi̱ nguꞌ ca biꞌ. Ñati̱ biꞌ ndyaa nchcuiꞌ loꞌo ycuiꞌ Jairo liꞌ:
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Pana cua ndyuna Jesús chaꞌ nu nchcuiꞌ yu loꞌo nu cusuꞌ biꞌ.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Loꞌo ndyalaa nguꞌ toꞌ tyi Jairo, liꞌ ná nda Jesús chacuayáꞌ tya̱a̱ tsa tlyu ti nguꞌ neꞌ niꞌi̱ loꞌo yu; cua laca ti ñati̱ tya̱a̱ nde niꞌi̱ nacui̱ yu.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Nxiꞌya tsa xi xaꞌ la nguꞌ ndiꞌi̱ nguꞌ nde liyaꞌ xquiꞌya chaꞌ ngujuii nu cunaꞌa̱ piti biꞌ. Liꞌ nchcuiꞌ Jesús loꞌo nguꞌ biꞌ:
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Nxtyí loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ Jesús liꞌ, chaꞌ jlo tiꞌ nguꞌ chaꞌ chañi chaꞌ ngujuii nu piti biꞌ.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Liꞌ ndyatí̱ Jesús niꞌi̱, ngusñi yaꞌ nu piti, juaꞌa̱ cui̱i̱ nchcuiꞌ loꞌo liꞌ:
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Liꞌ xaꞌ ndyalaa cuiꞌi̱ cresiya jiꞌi̱ nu cunaꞌa̱ piti biꞌ, hora ti ndacaꞌa̱ liꞌ; ngulo Jesús cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ ta nguꞌ na cacu nu piti biꞌ liꞌ.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Ndube tsa tiꞌ nguꞌ cusuꞌ jiꞌi̱ nu piti biꞌ, pana ngulo Jesús cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ ná chcuiꞌ nguꞌ loꞌo xaꞌ ñati̱ ñiꞌya̱ nu ngua chaꞌ biꞌ.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.