Lucas 19

Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Loꞌo liꞌ ndyaꞌa̱ Jesús ndyaa yu claꞌbe quichi̱ Jericó biꞌ.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Ca biꞌ ntsuꞌu sca nu quiꞌyu culiyaꞌ nu naa Zaqueo, xuꞌna nguꞌ nu nclyo cñi cña loo nguꞌ laca yu.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Cua ntiꞌ yu tyuloo yu jiꞌi̱ Jesús, pana ná nchca ñaꞌa̱ yu jiꞌi̱ chaꞌ quiñaꞌa̱ tsa ñati̱ ndiꞌi̱. Loꞌo Zaqueo ni, sataꞌ ti yu.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Liꞌ ngusna yu ndyatu̱ yu nde loo nguꞌ; chaꞌ ñaꞌa̱ cuaana ti yu jiꞌi̱ Jesús, ndyacuí̱ yu lo sca yaca quityi tyucui̱i̱ su ngaꞌa̱ chaꞌ tyeje tacui Jesús cacua ti.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Nu loꞌo nteje tacui ti, liꞌ nguxñaꞌa̱ Jesús nde cua̱, nchcuiꞌ loꞌo Zaqueo biꞌ:
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Yala ntcha ti nguaꞌya Zaqueo, chaꞌ ndiya tsa tiꞌ yu chaꞌ nu nchcuiꞌ Jesús loꞌo yu; tsoꞌo tsa ntsuꞌu tyiquee yu ta yu su tyiꞌi̱ Jesús.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Nu loꞌo naꞌa̱ nguꞌ chaꞌ ndyaa Jesús slo Zaqueo biꞌ, lcaa nguꞌ lye tsa nchcuiꞌ tube nguꞌ chaꞌ ndyaa Jesús chaꞌ tyanu toniꞌi̱ jiꞌi̱ sca nguꞌ cuxi, sca ñati̱ nu ntsuꞌu tsa quiꞌya jiꞌi̱.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Liꞌ ndatu̱ Zaqueo chaꞌ chcuiꞌ loꞌo Jesús:
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 ―Juani cua ngulaá nguꞌ nu ndiꞌi̱ niꞌi̱ re jiꞌi̱ nu cuxi nu ntsuꞌu jiꞌi̱ nguꞌ ―nacui̱ Jesús liꞌ―, chaꞌ juaꞌa̱ nu quiꞌyu re ni, tyaꞌa ñati̱ na loꞌo jyoꞌo Abraham laca yu.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Cua nda Ni ꞌna lijya̱a̱ chaꞌ caca naꞌ ñati̱ chaꞌ clyana naꞌ jiꞌi̱ ñati̱ nu ngunaꞌ chalyuu jiꞌi̱ xquiꞌya nu cuxi, loꞌo juaꞌa̱ cuaꞌni lyaá naꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Laja loꞌo ngaꞌa̱ ti nguꞌ ndyuna nguꞌ chaꞌ nu nchcuiꞌ Jesús loꞌo nguꞌ, liꞌ nda yu sca cui̱i̱ loꞌo nguꞌ. Na cua ngulala ti tyalaa nguꞌ loꞌo Jesús toꞌ quichi̱ Jerusalén, loꞌo ngua tii nguꞌ chaꞌ ycuiꞌ Jesús laca nu Cristo, nu ñati̱ tlyu nu cua ca̱a̱ ti chalyuu; ngua tiꞌ nguꞌ chaꞌ la cuiꞌ hora nu caca Ni loo jiꞌi̱ nguꞌ laca liꞌ.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Biꞌ chaꞌ nda Jesús cui̱i̱ re loꞌo nguꞌ:
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Nu loꞌo tya lyiji tsaa yu, liꞌ ngusiꞌya yu jiꞌi̱ tii tyaꞌa ñati̱ nu laca msu jiꞌi̱ yu, chaꞌ ta yu sca cñi jiꞌi̱ scaa nguꞌ, sca cñi oro nu quiñaꞌa̱ ntsuꞌu loo. Liꞌ nacui̱ yu jiꞌi̱ nguꞌ msu biꞌ: “Cuaꞌni ma̱ ngana loꞌo cñi re tyucui tyempo nu tsaꞌa̱ juani, ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu tya̱a̱ naꞌ chaca quiyaꞌ”, nacui̱ yu jiꞌi̱ nguꞌ.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Pana nu ñati̱ tyaꞌa quichi̱ tyi yu, ná tsoꞌo ntiꞌ nguꞌ ñaꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ yu. Liꞌ nguaꞌa̱ lo nguꞌ biꞌ cña jiꞌi̱ sca taju ñati̱ chaꞌ tsaa lcaꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ yu, chaꞌ ñacui̱ nguꞌ jiꞌi̱ nu laca loo tyijyuꞌ ndiꞌya̱: “Ná ntiꞌ ya chaꞌ caca nu quiꞌyu jua rey jiꞌi̱ ya, chaꞌ caca yu loo quichi̱ tyi ya”, nacui̱ nguꞌ. Pana ná ndube tiꞌ nu laca loo tsiyaꞌ ti biꞌ, chaꞌ nchcuiꞌ nguꞌ juaꞌa̱.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Biꞌ chaꞌ ñaa yu loꞌo cua ngujui cña chaꞌ laca yu rey, ndyalaa yu toꞌ tyi yu chaca quiyaꞌ liꞌ. Nu loꞌo ndyalaa yu, liꞌ ngulo yu cña chaꞌ tya̱a̱ nguꞌ msu nu nda yu cñi jiꞌi̱ chaꞌ cuaꞌni nguꞌ cña loꞌo, chaꞌ ca cuayáꞌ tiꞌ yu ni tsa lo nguaꞌni nguꞌ ngana loꞌo scaa cñi biꞌ.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Nacui̱ msu nu ndyalaa clyo biꞌ: “Tii tyaꞌa tsa lo nu nda nuꞌu̱ ꞌna nguaꞌni naꞌ ngana”, nacui̱ msu biꞌ jiꞌi̱ yu.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Liꞌ nguxacui̱ rey chaꞌ jiꞌi̱ msu biꞌ: “Tsoꞌo tsa lacua. Sca msu tsoꞌo laca nuꞌu̱. Liñi tsa nguaꞌni nuꞌu̱, masi loꞌo sca cña xti ti; biꞌ chaꞌ ta naꞌ chacuayáꞌ chaꞌ caca nuꞌu̱ loo jiꞌi̱ tii tyaꞌa quichi̱ cuentya jnaꞌ.”
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Ndyalaa chaca msu liꞌ: “Cusuꞌ”, nacui̱, “caꞌyu tyaꞌa tsa lo nu nda nuꞌu̱ ꞌna nguaꞌni naꞌ ngana”, nacui̱.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 La cuiꞌ ti chaꞌ nacui̱ rey biꞌ jiꞌi̱: “Culo nuꞌu̱ cña jiꞌi̱ caꞌyu tyaꞌa quichi̱ cuentya jnaꞌ lacua”, nacui̱ rey jiꞌi̱ msu biꞌ.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Liꞌ ndyalaa chaca msu biꞌ: “Cusuꞌ”, nacui̱, “nde ñaaloꞌo naꞌ cñi jinuꞌu̱, chaꞌ cua nguxcoꞌo tsoꞌo naꞌ jiꞌi̱ neꞌ sca pañito.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Ntsi̱i̱ naꞌ xi ñaꞌa̱ naꞌ jinuꞌu̱, chaꞌ sca quiꞌyu tiji laca nuꞌu̱. Nscuaꞌ nu nchcuáꞌ xaꞌ ñati̱, biꞌ laca nu ndyiji jinuꞌu̱; loꞌo juaꞌa̱ nduꞌni nuꞌu̱ clacua, masi xaꞌ ñati̱ nguaꞌni cña biꞌ.”
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Liꞌ nacui̱ rey biꞌ jiꞌi̱: “Msu nu xñaꞌa̱ tsa laca nuꞌu̱. Xquiꞌya chaꞌ nchcuiꞌ nuꞌu̱ juaꞌa̱, biꞌ chaꞌ sta naꞌ quiꞌya hi̱ liꞌ”, nacui̱ rey. “Jlo tiꞌ nuꞌu̱ chaꞌ laca naꞌ sca ñati̱ tiji, chaꞌ nscuaꞌ nu nchcuáꞌ xaꞌ ñati̱, biꞌ laca nu caja jnaꞌ; juaꞌa̱ nduꞌni naꞌ clacua, masi xaꞌ ñati̱ nguaꞌni cña biꞌ, nacui̱ nuꞌu̱.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 ¿Ni chaꞌ laca ná nda nuꞌu̱ cñi ꞌna jña xaꞌ ñati̱ lacua, chaꞌ nu loꞌo xtyu̱u̱ naꞌ tya̱a̱ naꞌ chaca quiyaꞌ, quije cñi ꞌna liꞌ? Loꞌo xi sñiꞌ cñi quije ꞌna liꞌ chaꞌ tya nguꞌ ꞌna.”
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Liꞌ nacui̱ rey jiꞌi̱ nguꞌ nu ndiꞌi̱ biꞌ: “Xñi ma̱ cñi jiꞌi̱ yu re chaꞌ ta ma̱ jiꞌi̱ msu tsoꞌo nu cua ntsuꞌu tii tyaꞌa cñi oro jiꞌi̱”.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 “Cusuꞌ”, nacui̱ nguꞌ biꞌ jiꞌi̱ rey biꞌ liꞌ, “na cua ntsuꞌu tii tyaꞌa cñi oro jiꞌi̱ yu biꞌ. ¿Ni chaꞌ tya caja la xaꞌ cñi jiꞌi̱ yu?”
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Nguxacui̱ rey chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ liꞌ: “Juaꞌa̱ laca loꞌo ñati̱ nu ntsuꞌu sca chaꞌ jiꞌi̱, tya ta naꞌ quiñaꞌa̱ la chaꞌ jiꞌi̱ ñati̱ biꞌ; pana ñati̱ nu xixi ca chaꞌ ntsuꞌu jiꞌi̱ ni, si ná ntiꞌ cuaꞌni cña loꞌo, hasta xlyaá naꞌ nu xti ti chaꞌ nu ntsuꞌu jiꞌi̱ liꞌ.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Loꞌo juani ni, nu nguꞌ tyaꞌa cusu̱u̱ naꞌ nu ná ngua tiꞌ chaꞌ caca naꞌ rey jiꞌi̱ nguꞌ, tya̱a̱ loꞌo clya ma̱ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ ca nde, chaꞌ cujuii ma̱ jiꞌi̱ nguꞌ ca slo naꞌ.”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Loꞌo cua nchcuiꞌ Jesús chaꞌ biꞌ, liꞌ nduꞌu yu ndyaa yu tyucui̱i̱ tsaa nde Jerusalén.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Nu loꞌo cua tyalaa ti nguꞌ toꞌ quichi̱ Betfagé, juaꞌa̱ toꞌ quichi̱ Betania nu nscua siiꞌ caꞌya Olivos, liꞌ ngulo Jesús cña jiꞌi̱ tucua tyaꞌa nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱.
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 ―Yaa ma̱ ca quichi̱ piti jua nu cacua ti ndyaca. Nu loꞌo tyalaa ma̱ jua, liꞌ quije sca huru cuañiꞌ jiꞌi̱ ma̱ nu ndu̱ ndyaaca̱ꞌ niꞌ, nu bilya tyucua nguꞌ chu̱ꞌ tsiyaꞌ ti. Xati̱ꞌ ma̱ jiꞌi̱ chaꞌ tya̱a̱ ma̱ tya̱a̱loꞌo ma̱ jiꞌi̱ niꞌ ca nde.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Si ntsuꞌu nu ñacui̱ jiꞌi̱ ma̱: “¿Ni chaꞌ laca nxati̱ꞌ ma̱ jiꞌi̱ huru cua?”, liꞌ ñacui̱ ma̱ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ: “Jesús nu Xuꞌna ma̱ ntiꞌ jiꞌi̱ niꞌ”.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Ndyaa nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱ liꞌ. La cuiꞌ ñiꞌya̱ nu chaꞌ nu nacui̱ Jesús, juaꞌa̱ ngua.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Nu loꞌo ndu̱ nguꞌ nxati̱ꞌ nguꞌ huru biꞌ, liꞌ nchcuane nu laca xuꞌna huru biꞌ jiꞌi̱ nguꞌ:
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Liꞌ nguxacui̱ nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱:
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Ñaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ huru biꞌ slo Jesús liꞌ. Ngusta nguꞌ steꞌ nguꞌ hichu̱ꞌ niꞌ, loꞌo liꞌ ngusacui̱ nguꞌ jiꞌi̱ Jesús hichu̱ꞌ niꞌ biꞌ.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Ñiꞌya̱ su ndyaa Jesús tyucui̱i̱, juaꞌa̱ nguscana nguꞌ lateꞌ lo yuu liꞌ.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Cua caꞌya tiꞌi̱ ti nguꞌ siiꞌ caꞌya Olivos, liꞌ loꞌo ti nguxana nguꞌ ndyuꞌni tlyu nguꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, chaꞌ quiñaꞌa̱ tsa chaꞌ tlyu cua naꞌa̱ nguꞌ; cui̱i̱ ngusiꞌya nguꞌ chaꞌ chaa tsa tiꞌ nguꞌ liꞌ:
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 ―Tsoꞌo tsa ndyuꞌni ycuiꞌ Ndyosi xquiꞌya yu nu lijya̱ re chacuayáꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni nu Xuꞌna na, chaꞌ caca nu nde loo jiꞌna ―nacui̱ nguꞌ―. Ti̱ ti tyiꞌi̱ lcaa na nu ntsuꞌu nde cua̱, nu cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni laca. Masi juani ti cuaꞌni tlyu na jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi.
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Ntsuꞌu sca tucua ti nguꞌ fariseo laja ñati̱ biꞌ, loꞌo liꞌ nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo Jesús:
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Nguxacui̱ Jesús chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ liꞌ:
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Loꞌo cua ndyalaa Jesús cacua ti toꞌ quichi̱ Jerusalén, ngusiꞌya tsa yu loꞌo naꞌa̱ yu quichi̱ biꞌ. Liꞌ nacui̱ yu jiꞌi̱ nguꞌ:
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 ―Masi tsa̱ juani ti nu loꞌo tya ndyiji xi tyempo jiꞌi̱ ma̱, si tyajaꞌa̱ ma̱ cuna ma̱, taca ta naꞌ sca chaꞌ loꞌo ma̱; tsoꞌo tsa caca jiꞌi̱ ma̱ liꞌ, ti̱ ti tyiꞌi̱ ma̱ liꞌ. Pana juani ―nacui̱ Jesús―, ná nchca ca cuayáꞌ tiꞌ ma̱ chaꞌ re, chaꞌ cua ntsuꞌu yacu̱ꞌ ti chaꞌ re jiꞌi̱ ma̱ ―nacui̱―.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Pana tyalaa sca tsa̱ cuxi jiꞌi̱ ma̱. Loꞌo liꞌ cuiñá nguꞌ tyaꞌa cusu̱u̱ ma̱ ngutu yuu tyucui ñaꞌa̱ toꞌ quichi̱. Liꞌ suꞌba loꞌo nguꞌ biꞌ tyucui ñaꞌa̱ toꞌ quichi̱.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Cuityi̱ nguꞌ quichi̱ tyi ma̱, ñaꞌa̱ lo yuu ti, cujuii nguꞌ jiꞌi̱ tyaꞌa ndiꞌi̱ ma̱; ná xtyanu nguꞌ ni sca quee nscua chu̱ꞌ tyaꞌa quichi̱ tyi ma̱, xquiꞌya chaꞌ ná ndyuloo ma̱ jnaꞌ hora juani loꞌo ñaa naꞌ nu laca naꞌ Sñiꞌ ycuiꞌ Ndyosi ca su ndiꞌi̱ ma̱.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Loꞌo liꞌ ndyaa Jesús lquichi̱, ndyatí̱ yu ndyaa yu neꞌ laa tonu biꞌ. Liꞌ nguxana yu nguloꞌo yu jiꞌi̱ nguꞌ nu ndyujuiꞌ yuꞌba; juaꞌa̱ jiꞌi̱ nguꞌ nu ndyiꞌya yuꞌba ca biꞌ, loꞌo jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ nguloꞌo Jesús liꞌ.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Nchcuiꞌ yu loꞌo nguꞌ liꞌ:
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Lcaa tsa̱ ndyaꞌa̱ Jesús nclyuꞌu jiꞌi̱ nguꞌ neꞌ laa biꞌ. Loꞌo nguꞌ sti joꞌó nu laca loo, loꞌo mstru chaꞌ joꞌó, loꞌo nguꞌ cusuꞌ jiꞌi̱ quichi̱, ndyaꞌa̱ nguꞌ nclyana nguꞌ ñiꞌya̱ caca cuaꞌni nguꞌ chaꞌ cujuii nguꞌ jiꞌi̱ Jesús.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Pana ná ngujui ñiꞌya̱ nu cuaꞌni nguꞌ chaꞌ cuxi biꞌ, chaꞌ cua quiñaꞌa̱ tsa ñati̱ ndyaꞌa̱ loꞌo yu, loꞌo juaꞌa̱ ndiya tsa tiꞌ nguꞌ nduna nguꞌ chaꞌ nu nchcuiꞌ yu.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.