Atos 25
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs VC
1 Loꞌo liꞌ ndyalaa Festo ca quichi̱ Cesarea chaꞌ caca yu gobernador. Sna tsa̱ ti ngutiꞌi̱ yu quichi̱ biꞌ, liꞌ ndyaa clya yu ca quichi̱ Jerusalén.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Nu loꞌo ndyalaa yu quichi̱ biꞌ, liꞌ nu sti joꞌó nu laca loo loꞌo nguꞌ cusuꞌ jiꞌi̱ nguꞌ judío ni, nchcuiꞌ nguꞌ chaꞌ tiꞌí jiꞌi̱ Pablo ca slo Festo biꞌ liꞌ;
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 juaꞌa̱ ndijña nguꞌ jiꞌi̱ yu si cuaꞌni yu chaꞌ tsoꞌo chaꞌ ca̱a̱ loꞌo jiꞌi̱ Pablo ca Jerusalén. Ndijña nguꞌ juaꞌa̱ chaꞌ cuaana ti cua ngüiñi chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ loꞌo tyaꞌa nguꞌ chaꞌ cujuii nguꞌ jiꞌi̱ Pablo laja loꞌo ñaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ tyucui̱i̱.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Pana ná ntajaꞌa̱ Festo tsiyaꞌ ti; nacui̱ yu chaꞌ ca quichi̱ Cesarea ntsuꞌu Pablo neꞌ chcua̱, loꞌo juaꞌa̱ yala ti xtyu̱u̱ ycuiꞌ yu nde quichi̱ biꞌ.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 ―Tsoꞌo la si stuꞌba ti tsaa nguꞌ nu laca loo jiꞌi̱ ma̱ loꞌo naꞌ ―nacui̱ Festo jiꞌi̱ nguꞌ―. Tsaa ma̱ loꞌo naꞌ ca Cesarea chaꞌ sta ma̱ quiꞌya jiꞌi̱ yu biꞌ cajua, si ntsuꞌu sca chaꞌ cuxi nu nguaꞌni yu loꞌo ma̱.
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Ngutiꞌi̱ nu cusuꞌ Festo snuꞌ tsa̱, masi tii tsa̱ ngutiꞌi̱ yu ca Jerusalén, liꞌ nguxtyu̱u̱ yu ndyaa yu nde Cesarea chaca quiyaꞌ. Ca chaca tsa̱ ntucua Festo lo yaca xlya tsoꞌo ca su ntucua ycuiꞌ gobernador nu loꞌo ndyuꞌu tiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ ca cuayáꞌ jiꞌi̱ nguꞌ. Liꞌ ngulo yu cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ ca̱a̱ loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ Pablo ca slo yu.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Ñaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ Pablo liꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ ndiꞌi̱ nu nguꞌ nu laca loo jiꞌi̱ quichi̱ Jerusalén, cua ndyalaa ca ti nguꞌ. Cacua ti slo Pablo ndu̱ nguꞌ biꞌ, loꞌo liꞌ tlyu tsa quiꞌya ngusta nguꞌ jiꞌi̱ nu Pablo biꞌ; pana ná tucui ndu̱ nu chcuiꞌ si chaꞌ liñi laca nu nchcuiꞌ nguꞌ biꞌ jiꞌi̱ Pablo.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Nchcuiꞌ ycuiꞌ Pablo loꞌo nguꞌ biꞌ chaꞌ tyuꞌu lubii chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ loꞌo nguꞌ:
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Pana nu Festo biꞌ ni, ngua tiꞌ yu chaꞌ cuaꞌni tyaꞌa yu loꞌo nguꞌ judío, biꞌ chaꞌ nchcuane yu jiꞌi̱ Pablo ndiꞌya̱:
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 ―Ca nde laca su nduꞌni cuayaꞌ ma̱ jiꞌna cuentya jiꞌi̱ rey jiꞌi̱ nguꞌ romano nu laca loo la ―nacui̱ Pablo jiꞌi̱ nu cusuꞌ biꞌ―, ca nde ca cuayáꞌ jnaꞌ loꞌo nuꞌu̱ lacua ―nacui̱―. Jlo tsoꞌo tiꞌ nuꞌu̱ chaꞌ ni sca chaꞌ cuxi ná nguaꞌni naꞌ cuentya jiꞌi̱ nguꞌ judío tyaꞌa naꞌ.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Siꞌi ñati̱ xñaꞌa̱ laca naꞌ; loꞌo tyalaa hora chaꞌ cajaa naꞌ, ná cutsi̱i̱ naꞌ chaꞌ caja̱a̱ liꞌ. Si ná laca naꞌ ñati̱ xñaꞌa̱, ná ntsuꞌu chaꞌ ta nuꞌu̱ chacuayáꞌ tsaa naꞌ slo nguꞌ biꞌ liꞌ; biꞌ chaꞌ jña naꞌ chacuayáꞌ jinuꞌu̱ juani chaꞌ tsaꞌa̱ ca slo ycuiꞌ rey jiꞌi̱ nguꞌ romano nu laca loo la, chaꞌ cuaꞌni cuayáꞌ yu biꞌ jnaꞌ cajua.
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Nu loꞌo cua ndyuna Festo chaꞌ biꞌ, liꞌ nchcuiꞌ yu xi loꞌo nguꞌ cusuꞌ nu nxtyucua jiꞌi̱ yu. Liꞌ nchcuiꞌ yu loꞌo Pablo chaca quiyaꞌ:
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Nu loꞌo cua nteje tacui xi tsa̱, liꞌ ndyalaa rey Agripa ca quichi̱ Cesarea. Ndyalaa rey loꞌo sca nu cunaꞌa̱ tyaꞌa nu naa Berenice, chaꞌ ta nguꞌ xlyo niꞌi̱ jiꞌi̱ nu cusuꞌ Festo biꞌ.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Tyu̱u̱ tsa̱ ndyanu nguꞌ slo Festo. Laja liꞌ nchcuiꞌ Festo chaꞌ jiꞌi̱ Pablo loꞌo nguꞌ:
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Nu loꞌo ngutiꞌi̱ naꞌ nde Jerusalén, liꞌ nu sti joꞌó nu laca loo loꞌo nguꞌ cusuꞌ jiꞌi̱ quichi̱ biꞌ ni, nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo naꞌ, ngusta nguꞌ quiꞌya jiꞌi̱ yu biꞌ; ngua tiꞌ nguꞌ chaꞌ culo naꞌ cña chaꞌ cujuii nguꞌ jiꞌi̱ yu liꞌ.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Pana nguxacui̱ naꞌ chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ siꞌi juaꞌa̱ nduꞌni nguꞌ romano; ná taca cuaꞌni cuayáꞌ ya jiꞌi̱ yu, nu loꞌo bilya ta ya tyempo jiꞌi̱ yu chaꞌ tyuꞌu lubii chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ yu loꞌo nguꞌ su ndu̱ nguꞌ nu ngusta quiꞌya jiꞌi̱.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Ndyalaa nguꞌ ca nde slo naꞌ liꞌ. Loꞌo ngua chaca tsa̱, hora ti ntucua naꞌ lo yaca xlya tsoꞌo ca su ntucua gobernador nu loꞌo nduꞌni cuayáꞌ naꞌ jiꞌi̱ ñati̱. Liꞌ ngulo naꞌ cña chaꞌ ca̱a̱ loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ nu quiꞌyu biꞌ.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Ngua tiꞌ naꞌ chaꞌ cua nguaꞌni yu sca chaꞌ cuxi, pana siꞌi juaꞌa̱ ngua quiꞌya nu ngusta nguꞌ biꞌ hichu̱ꞌ yu;
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 cuentya jiꞌi̱ chaꞌ nu jlya tsa tiꞌ nguꞌ judío ti, tsa biꞌ ti chaꞌ ngua biꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ nchcuiꞌ nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ sca ñati̱ nu naa Jesús nu cua ngujuii, nacui̱ nguꞌ, pana nacui̱ nu Pablo biꞌ chaꞌ xaꞌ ndyuꞌú nu Jesús biꞌ chaca quiyaꞌ.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Ná jlo tiꞌ naꞌ ñiꞌya̱ quiñi chaꞌ jnaꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ. Liꞌ nchcuane naꞌ jiꞌi̱ Pablo si ntiꞌ yu tsaa yu ca Jerusalén chaꞌ ca cuayáꞌ jiꞌi̱ yu loꞌo naꞌ cajua;
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 pana cua ndijña Pablo chacuayáꞌ jnaꞌ chaꞌ ca cuayáꞌ jiꞌi̱ yu ca slo rey Augusto nu laca loo la. Biꞌ chaꞌ ngulo naꞌ cña chaꞌ tyanu yu neꞌ chcua̱, chaꞌ ta naꞌ jiꞌi̱ yu chaꞌ tsaa yu slo rey nu laca loo la biꞌ.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Nchcuiꞌ rey Agripa loꞌo Festo liꞌ:
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Ca chaca tsa̱ nu Agripa loꞌo maꞌ Berenice biꞌ, ndyacuꞌ lcaa steꞌ nguꞌ nu tsoꞌo tsa ñaꞌa̱ chaꞌ cuaꞌni chi̱ nguꞌ quichi̱ loo. Liꞌ ndyaa nguꞌ su ndyuꞌu tiꞌi̱ nguꞌ; loꞌo lcaa xuꞌna sendaru, loꞌo nguꞌ nu laca loo jiꞌi̱ quichi̱, ndyaꞌa̱ nguꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ. Liꞌ ngusiꞌya Festo jiꞌi̱ sendaru chaꞌ ca̱a̱ loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ Pablo ca slo.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 ―Ñaꞌa̱ nuꞌu̱ yiꞌa̱, rey Agripa ―nacui̱ Festo―, juaꞌa̱ lcaa cuꞌma̱ nu ndyuꞌu tiꞌi̱ ma̱ ca nde, ñaꞌa̱ tsoꞌo ma̱ jiꞌi̱ nu quiꞌyu re. Cua tyu̱u̱ tyaꞌa nguꞌ judío nchcuiꞌ chaꞌ jiꞌi̱ yu re loꞌo naꞌ, masi ca Jerusalén, masi quichi̱ Cesarea re. Lcaa quiyaꞌ loꞌo nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo naꞌ nacui̱ nguꞌ chaꞌ ntsuꞌu chaꞌ cajaa yu,
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 pana ná nchca cuayáꞌ tiꞌ naꞌ ni chaꞌ laca chaꞌ ntsuꞌu chaꞌ cajaa yu. Liꞌ ngüijña yu ꞌna chaꞌ ca cuayáꞌ jiꞌi̱ yu loꞌo rey Augusto nu laca loo la, biꞌ chaꞌ ngulacua tiꞌ naꞌ chaꞌ ta naꞌ jiꞌi̱ yu chaꞌ tsaa yu ca slo rey biꞌ.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Tsa biꞌ ti chaꞌ, ná jlo tiꞌ naꞌ ñiꞌya̱ nu scua naꞌ quityi nu tsaa slo xuꞌna naꞌ, nu rey nu laca loo la biꞌ, chaꞌ ta naꞌ xi chaꞌ cuentya jiꞌi̱ yu re. Biꞌ chaꞌ ngusiꞌya naꞌ jiꞌi̱ yu chaꞌ ca̱a̱ yu tyatu̱ yu slo lcaa cuꞌma̱, juaꞌa̱ slo ycuiꞌ nuꞌu̱, rey Agripa. Juani taca xcuane nuꞌu̱ jiꞌi̱ yu na laca nu nguaꞌni yu, liꞌ caja ñiꞌya̱ scua naꞌ chaꞌ lo quityi biꞌ.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Ná taca tsaa yu preso cajua si ná loꞌo quityi nu nscua ñiꞌya̱ laca quiꞌya nu ntsuꞌu jiꞌi̱ yu.
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.