Atos 20
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NVT
1 Nu loꞌo cua ndye chaꞌ ngunasi̱ꞌ nguꞌ quichi̱, liꞌ ngusiꞌya Pablo jiꞌi̱ lcaa ñati̱ jiꞌi̱ Jesucristo nu ndiꞌi̱ quichi̱ biꞌ, chaꞌ tya̱a̱ nguꞌ ca slo. Liꞌ nguluꞌu yu la xi jiꞌi̱ nguꞌ; juaꞌa̱ ngusalyaꞌ yu loꞌo nguꞌ, nduꞌu yu ndyaa yu ca loyuu su cuentya Macedonia liꞌ.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Ngutaꞌa̱ yu ca slo lcaa taju ñati̱ jiꞌi̱ Jesucristo nu ndiꞌi̱ loyuu biꞌ, loꞌo juaꞌa̱ tlyu nguaꞌni tyiquee nguꞌ xquiꞌya lcaa chaꞌ nu nguluꞌu yu jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ. Loꞌo liꞌ ndyaa yu chaca loyuu su cuentya Grecia;
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 loyuu biꞌ ndyanu yu sna coꞌ. Liꞌ cua tsaa ti yu neꞌ yaca niꞌi̱ ca loyuu su cuentya Siria, loꞌo liꞌ ngua tii yu chaꞌ ngua tiꞌ tyaꞌa nguꞌ judío cuaꞌni cuxi loꞌo yu, biꞌ chaꞌ xaꞌ tyucui̱i̱ ndyaa yu liꞌ; ndyaa yu nguxtyu̱u̱ yu tyucui̱i̱ ndyaa nde Macedonia.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Ndyaꞌa̱ Sópater nguꞌ Berea loꞌo ya, loꞌo juaꞌa̱ Aristarco loꞌo Segundo nguꞌ Tesalónica, loꞌo juaꞌa̱ Gayo nguꞌ Derbe, loꞌo Timoteo biꞌ, loꞌo juaꞌa̱ Tíquico loꞌo Trófimo nguꞌ Asia; ca taꞌa ya ndyaꞌa̱ ya loꞌo yu liꞌ.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Loꞌo liꞌ lcaa nguꞌ tyaꞌa ndyaꞌa̱ Pablo biꞌ, ndyaa nguꞌ nde loo la ca quichi̱ Troas;
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 ndyanu Pablo loꞌo naꞌ ti (la cuiꞌ Lucas laca naꞌ nu nscua naꞌ quityi re). Ndyanu ya nde quichi̱ Filipos chaꞌ tyeje tacui taꞌa loꞌo ndacu nguꞌ xlyá nu ná loꞌo scua̱ tiyeꞌ ndyaꞌ. Nduꞌu ya ndyaa ya liꞌ, ndyatí̱ ya neꞌ yaca niꞌi̱ chaꞌ tsaa ya tyacua tyaꞌa ya loꞌo nguꞌ biꞌ ca quichi̱ Troas. Caꞌyu tsa̱ ngutiꞌi̱ ya neꞌ yaca niꞌi̱ chaꞌ tyaala ya chaca tsuꞌ tyujoꞌo biꞌ, loꞌo liꞌ cati tsa̱ ngutiꞌi̱ lcaa ya quichi̱ biꞌ.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Loꞌo ngua tsa̱ domingo, liꞌ ndyuꞌu tiꞌi̱ nguꞌ nu ntsuꞌu chaꞌ jiꞌi̱ loꞌo Jesús chaꞌ stuꞌba ti cacu nguꞌ si̱i̱. Nclyuꞌu Pablo chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ nguꞌ liꞌ; hasta ca claꞌbe talya nclyuꞌu yu jiꞌi̱ nguꞌ, xquiꞌya chaꞌ chaca tsa̱ cua tyaa ti ya liꞌ.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Ndyuꞌu tiꞌi̱ ya sca baꞌa niꞌi̱ nde cua̱ su nchca tyuna baꞌa niꞌi̱ biꞌ. Quiñaꞌa̱ quiiꞌ ntsuꞌu neꞌ niꞌi̱ biꞌ.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Loꞌo juaꞌa̱ ngaꞌa̱ sca nu quiꞌyu cuañiꞌ nu naa Eutico, nu ntucua nde tyuniꞌi̱ ventana. Ndyuꞌu tsa xcalá yu cuañiꞌ biꞌ, chaꞌ tyiqueeꞌ tsa nchcuiꞌ Pablo. Liꞌ nguaꞌya xcalá yu, ndyú yu lo yuu nde liyaꞌ. Ndyaa nguꞌ chaꞌ xatu̱ nguꞌ jiꞌi̱ yu, pana cua ngujuii yu.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Liꞌ hora ti nguaꞌya Pablo lo ndyiyaꞌ, ndyaa ngüityi Pablo jiꞌi̱ yu nu ngujuii biꞌ, loꞌo ntejeyaꞌ Pablo jiꞌi̱ yu biꞌ liꞌ.
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Xaꞌ ndyacuí̱ Pablo ndyaa lo ndyiyaꞌ, liꞌ nguaꞌni yu si̱i̱. Loꞌo liꞌ xaꞌ nguxana nguluꞌu yu jiꞌi̱ nguꞌ ñaꞌa̱ cuayáꞌ nguxee chaca tsa̱. Nduꞌu ya ndyaa ya liꞌ.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Loꞌo nu yu cuañiꞌ nu ngua tsoꞌo ca ti ni, ndyaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ yu ca toꞌ tyi yu. Tsoꞌo tsa ntsuꞌu tyiquee nguꞌ chaꞌ cua ndyuꞌú yu chaca quiyaꞌ.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Loꞌo liꞌ nduꞌu ya ndyaa ya nde loo la, ndyatí̱ ya neꞌ yaca niꞌi̱ chaꞌ tsaa ya ca quichi̱ Asón, pana ndyanu ycuiꞌ Pablo chaꞌ tsaa yu xaꞌ tyucui̱i̱ nde lo yuu btyi.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Xaꞌ ndyacua tyaꞌa yu loꞌo ya ca quichi̱ Asón biꞌ, ndyatí̱ yu neꞌ yaca niꞌi̱ loꞌo ya, ndyaa ya ca quichi̱ Mitilene liꞌ.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Xaꞌ nduꞌu ya ndyaa ya liꞌ, nteje tacui ya loyuu su cuentya Quío; ca chaca tsa̱ liꞌ ndyalaa ya ca quichi̱ Samos. Nde loo la ndyanu ya xi nde quichi̱ Trogilio, loꞌo juaꞌa̱ ca chaca tsa̱ ndyalaa ya ca quichi̱ Mileto.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Ná ndyaa ya ca quichi̱ Efeso, chaꞌ ná ntajaꞌa̱ Pablo tyanu yu tyiqueeꞌ ca loyuu su cuentya Asia biꞌ; ngua tiꞌ yu tsaa clya yu ca Jerusalén chaꞌ tyiꞌi̱ yu quichi̱ biꞌ loꞌo caca tsa̱ taꞌa Pentecostés, si caca jiꞌi̱.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Laja loꞌo ndyanu ya ca Mileto biꞌ, nda Pablo sca chaꞌ ndyaa slo nguꞌ cusuꞌ jiꞌi̱ taju ñati̱ jiꞌi̱ Jesucristo ca quichi̱ Efeso, si tya̱a̱ nguꞌ slo yu.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Nu loꞌo ndyalaa nguꞌ, liꞌ nguluꞌu Pablo xi jiꞌi̱ nguꞌ:
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Jlo tiꞌ ma̱ chaꞌ lcaa tsa̱ nguaꞌni naꞌ cña jiꞌi̱ Jesús tyucui tyiquee naꞌ; ná nguaꞌni tyucuaa tiꞌ naꞌ loꞌo ma̱. Loꞌo juaꞌa̱ ngusiꞌya tsa naꞌ xquiꞌya ñati̱ cuxi loyuu re. Ngua quicha tiꞌ naꞌ nu loꞌo ngua tiꞌ nu nguꞌ judío tyaꞌa naꞌ cuaꞌni cuxi nguꞌ loꞌo naꞌ.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Jlo tiꞌ ma̱ chaꞌ lcaa tsa̱ tsa cuꞌ ti ncluꞌu naꞌ lcaa chaꞌ tsoꞌo biꞌ jiꞌi̱ ma̱, chaꞌ taca tyiꞌi̱ tsoꞌo la cresiya jiꞌi̱ ma̱, masi nguluꞌu naꞌ jiꞌi̱ ma̱ nu loꞌo ndyuꞌu tiꞌi̱ ma̱ tsa tlyu ti, masi nguluꞌu naꞌ jiꞌi̱ ma̱ ca toꞌ tyi scaa ti ma̱.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Sca ti cuayaꞌ nchcuiꞌ naꞌ loꞌo lcaa nguꞌ, masi loꞌo nguꞌ judío tyaꞌa naꞌ, masi loꞌo xaꞌ la ñati̱; sca ti chaꞌ nguluꞌu naꞌ jiꞌi̱ lcaa ma̱, chaꞌ ngaꞌa̱ chaꞌ culochu̱ꞌ ma̱ jiꞌi̱ lcaa chaꞌ cuxi nu ntsuꞌu jiꞌi̱ ma̱ loꞌo xñi ma̱ chaꞌ jiꞌi̱ Jesucristo nu Xuꞌna na.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Loꞌo nu juani tsaꞌa̱ ca Jerusalén, chaꞌ juaꞌa̱ cua ndatsaa Xtyiꞌi ycuiꞌ Ni ꞌna chaꞌ tsaꞌa̱ ca ndacua, masi ná nchca cuayáꞌ tiꞌ naꞌ ñiꞌya̱ nu caca jnaꞌ loꞌo tyalaa naꞌ cajua.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Tsa biꞌ ti chaꞌ jlo tiꞌ naꞌ chaꞌ lcaa quichi̱ su ndyaꞌa̱ naꞌ nacui̱ nguꞌ chaꞌ cua tejeyaꞌ ti nguꞌ jnaꞌ, chaꞌ suꞌba nguꞌ jnaꞌ neꞌ chcua̱; nacui̱ nguꞌ chaꞌ lye tsa ca quicha tiꞌ naꞌ ca quichi̱ Jerusalén biꞌ. Tsa lo cua ti chaꞌ jlo tiꞌ naꞌ, chaꞌ juaꞌa̱ laca chaꞌ nu cua nda Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi loꞌo naꞌ.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Pana ná ntsi̱i̱ naꞌ xquiꞌya chaꞌ nu nchcuiꞌ nguꞌ biꞌ, ná nduꞌni chaꞌ jnaꞌ masi cujuii nguꞌ jnaꞌ. Sca ti chaꞌ ntiꞌ naꞌ, chaꞌ tsoꞌo ti tye cña nu nda ycuiꞌ Jesús jnaꞌ, chaꞌ ta naꞌ chaꞌ tsoꞌo jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo xaꞌ ñati̱, chaꞌ ntsuꞌu tsa tyiquee Ni ñaꞌa̱ Ni jiꞌi̱ ñati̱ chalyuu.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 ’Cua ngutaꞌa̱ naꞌ loꞌo cuꞌma̱, cua nguluꞌu naꞌ jiꞌi̱ ma̱ lcaa ñaꞌa̱ cña nu nclyo ycuiꞌ Ni; pana juani chañi chaꞌ nu nchcuiꞌ naꞌ re, chaꞌ ngaꞌaa ñaꞌa̱ naꞌ jiꞌi̱ ma̱ chaca quiyaꞌ.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Biꞌ chaꞌ nchcuiꞌ naꞌ loꞌo ma̱ juani, chaꞌ ná ndacui naꞌ quiꞌya si chcunaꞌ cresiya jiꞌi̱ sca ñati̱ tyaꞌa cuꞌma̱.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Cua nda naꞌ chaꞌ loꞌo ma̱, lcaa cha nuꞌ ngua tiꞌ ycuiꞌ Ndyosi cuaꞌni Ni loꞌo ma̱; ni sca chaꞌ ná ndyuꞌu cuaana ti tyiquee naꞌ.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Nu juani ntsuꞌu chaꞌ ñaꞌa̱si̱i̱ ma̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ ca ma̱, loꞌo juaꞌa̱ ñaꞌa̱si̱i̱ ma̱ jiꞌi̱ ca taꞌa ñati̱ jiꞌi̱ Jesucristo ca quichi̱ tyi ma̱, chaꞌ cua nda Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi cña jiꞌi̱ ma̱ chaꞌ caca ma̱ loo jiꞌi̱ taju ñati̱ biꞌ. Tlyu tsa cña nu nguaꞌni ycuiꞌ nu Xuꞌna na chaꞌ ca ti̱ quiꞌya nu ntsuꞌu jiꞌna tya loꞌo ngujuii yu lo crusi, nu loꞌo ndyalú tañi ycuiꞌ ca yu.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Jlo tiꞌ naꞌ chaꞌ nu loꞌo ngaꞌaa ndyaꞌa̱ naꞌ ca nde, liꞌ ca̱a̱ ñati̱ cuiñi chaꞌ cuaꞌni ñuꞌu̱ jiꞌi̱ taju ñati̱ tyaꞌa ma̱; ñiꞌya̱ nduꞌni tyaala boꞌo jiꞌi̱ sca taju xlyaꞌ, juaꞌa̱ cuaꞌni ñuꞌu̱ nu nguꞌ cuiñi biꞌ jiꞌi̱ taju ñati̱ tyaꞌa ndyaꞌa̱ ma̱.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Loꞌo juaꞌa̱ laja ycuiꞌ nguꞌ tyaꞌa ma̱ tyuꞌu tucua xi nguꞌ cuiñi biꞌ; chaꞌ cuiñi ti culuꞌu nguꞌ biꞌ jiꞌi̱ lcaa tyaꞌa ñati̱ jiꞌi̱ Jesucristo, chaꞌ ngaꞌaa tyiꞌu tiꞌ nguꞌ ni sca chaꞌ liñi nu cua nchcuiꞌ ma̱ loꞌo nguꞌ.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Cuiꞌya ma̱ cuentya lacua. Tyiꞌu tiꞌ ma̱ chaꞌ cua ndyaꞌa sna yija̱ nguluꞌu naꞌ jiꞌi̱ ma̱ tsa̱ loꞌo talya, loꞌo juaꞌa̱ ntsuꞌu quiyaꞌ ngusiꞌya tsa naꞌ xquiꞌya cuꞌma̱.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 ’Xtyanu naꞌ jiꞌi̱ cuꞌma̱ yaꞌ ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ xtyucua Ni jiꞌi̱ ma̱ juani. Taquiyaꞌ ma̱ jiꞌi̱ lcaa chaꞌ nu cua nda ycuiꞌ Ndyosi loꞌo ma̱, la cuiꞌ chaꞌ laca nu nduꞌni chaꞌ caca nguula tiꞌ cresiya jiꞌi̱ ma̱, chaꞌ tlyu tsa laca chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi. Juaꞌa̱ caca cuayáꞌ tiꞌ ma̱ chaꞌ quiñaꞌa̱ tsa chaꞌ tsoꞌo tyacua jiꞌi̱ ma̱ stuꞌba ti loꞌo lcaa ñati̱ nu ngusubi ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Ná ngua tiꞌ naꞌ xñi naꞌ cñi jiꞌi̱ nguꞌ; ni lateꞌ nu ta nguꞌ ꞌna, ná ntajaꞌa̱ naꞌ xñi naꞌ jiꞌi̱.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Jlo tiꞌ ma̱ chaꞌ ycuiꞌ naꞌ nguaꞌni naꞌ cña loꞌo yaꞌ ti naꞌ chaꞌ caja cñi chaꞌ tyiji̱ yuꞌu jnaꞌ chalyuu. Loꞌo juaꞌa̱ tya nda naꞌ xlyaꞌbe jiꞌi̱ nguꞌ nu ndyaꞌa̱ loꞌo naꞌ.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Nguaꞌni naꞌ juaꞌa̱ chaꞌ culuꞌu naꞌ jiꞌi̱ ma̱ ñiꞌya̱ nu cuaꞌni ma̱ loꞌo nguꞌ nu ntsuꞌu tsa chaꞌ nu lyiji jiꞌi̱. La cuiꞌ juaꞌa̱ ntsuꞌu chaꞌ tyiꞌu tiꞌ na jiꞌi̱ chaꞌ nu cua nchcuiꞌ ycuiꞌ Jesús nu Xuꞌna na loꞌo na ndiꞌya̱: “Tsoꞌo ntsuꞌu tyiquee ma̱ si ta nguꞌ sca chaꞌ xlyaꞌbe jiꞌi̱ ma̱, pana tlyu la chaꞌ tsoꞌo laca si ta ma̱ sca chaꞌ xlyaꞌbe jiꞌi̱ tyaꞌa ñati̱ ma̱”, nacui̱ Jesús jiꞌna.
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Loꞌo cua ndye nchcuiꞌ Pablo loꞌo nguꞌ, liꞌ ngutu̱ sti̱ꞌ ya chaꞌ chcuiꞌ ya loꞌo ycuiꞌ Ndyosi; stuꞌba ti nchcuiꞌ lcaa ya loꞌo ycuiꞌ Ni liꞌ.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Loꞌo juaꞌa̱ nxiꞌya tsa nguꞌ biꞌ laja loꞌo ngüityi nguꞌ jiꞌi̱ Pablo, nchcuichaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ yu loꞌo nchcuiꞌ salyaꞌ nguꞌ loꞌo.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Xñiꞌi̱ tsa tiꞌ nguꞌ chaꞌ nchcuiꞌ Pablo chaꞌ ngaꞌaa ñaꞌa̱ nguꞌ biꞌ jiꞌi̱ yu. Liꞌ ndyaa loꞌo latya nguꞌ biꞌ jiꞌi̱ ya tyucui̱i̱ chaꞌ tya̱a̱ ya neꞌ yaca niꞌi̱ chaca quiyaꞌ.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.