Apocalipse 14
Tinaung Takluem (CSY) vs NAA
1 Ka et ciang in, Tuuno sia Zion mual tungah a ding ka mu hi, a Pa min a talki ah a ki at sang khat le then li le tul li te zong Ama taw om hi.
1 Olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião. Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil, que tinham escrito na testa o nome do Cordeiro e o nome de seu Pai.
2 Van pan in aw khat ka za a, tui tampi aw le vanto nging mama aw taw kibang hi: taciang tengtong tum te i tengtong tumna aw zong ka za hi:
2 Ouvi uma voz do céu como som de muitas águas, como som de um forte trovão. A voz que ouvi era como de harpistas quando tocam as suas harpas.
3 Taciang kumpi tokhum, nganhing li le upa te mai ah la thak sa ka za a: tua la thak sia leitung pan a ki tan mihing sang khat le then li le tul li te simngawl, kuama in sin thei ngawl hi.
3 Entoavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém podia aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Amate sia a thiangtho te hi a, numei taw a niin ngawl te a hi uh hi. Tuuno paina mun theampo ah a zui te a hihi. Tuuno le Pathian atu in anpal te hi a, mihing te sung pan a ki tankhia te a hihi.
4 Estes são os que não se macularam com mulheres, porque são virgens. Eles seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. São os que foram comprados dentre todos os seres humanos, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Taciang amate kam sungah theamna om ngawl a: Pathian kumpi tokhum mai ah mawnei ngawl te a hihi.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Vankimlai ah a dang vantungmi khat a leang ka mu a, leitung a om minam, phung, kampau le mi theampo tungah a pualak tu tawntung lungdamna thupha nei hi,
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que habitam na terra, e a cada nação, tribo, língua e povo,
7 Aw ngingtak taw, Pathian zakta vun a, minthanna Ama pia vun; banghangziam cile Ama thukhen tu hun hong theng hi: taciang van le lei, tuipi le ciktui te a vawt pa bia vun, ci hi.
7 dizendo com voz forte: — Temam a Deus e deem glória a ele, pois é chegada a hora em que ele vai julgar. E adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas.
8 Adang vantungmi khat in zui a, Bablylon puk zo hi, puk zo hi, hi khuapi, banghangziam cile ama i paktat na, thin-ukna sapittui sia minam theampo a dawnsak khuapi a hihi, ci hi.
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez com que todas as nações bebessem o vinho do furor da sua prostituição.
9 Vantungmi a thum na in zui a, mi khatpo in nganhing le a milim bia in, a talki tung a hibale a khut sungah ceptena a omle,
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo com voz forte: — Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na testa ou na mão,
10 Tua pa in Pathian thin-ukna sapittui dawn tu a, tua a thin-ukna hai a buaksuk na sia thudang bangma zong ki hel ngawl ahihi; taciang ama sia a thiangtho vantungmi te le Tuuno mai ah mei le kan taw vawtsiatna thuak tu hi:
10 também esse beberá do vinho do furor de Deus, preparado, sem mistura, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Taciang amate vawtsiatna meikhu sia a tawntung in a tungsang ah kato hi: taciang sapi le a milim a bia te ahizong, a min ceptena a sang te ahizong, sun le zan in tawlnga ngawl hi, ci in aw ngingtak in ci hi.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre. E os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do nome da besta não têm descanso algum, nem de dia nem de noite.
12 Hi mun ah Pathian i thupiak te a zui le Jesus a um mithiangtho te thuakna om hi.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Van pan in ka zak aw sia, tu pan kipan in Topa sungah a thi te sia thuphatoai a hihi, ci in at in, hong ci hi: Thaa in, maan hi, amate sia a nasep pan in tawlnga tu a; a nasep te in amate zui tu hi, ci hi.
13 Então ouvi uma voz do céu, dizendo: — Escreva: “Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor.” — Sim — diz o Espírito —, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Ka et ciang in, meingo tungah mihing Tapa taw a kibang khat to hi, a lutung ah kumpi lukhu le a khut sungah a hiam mama phiau toai hi.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 A dang vantungmi sia biakinn sung pan pusuak a, meingo tung a to sia tung ah, na phiau la in a tang at in: banghangziam cile leitung ah tang min zo a, nangma atu in tang at hun cing zo hi; ci in a ngingtak in au hi.
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando com voz forte para aquele que estava sentado sobre a nuvem: — Pegue a sua foice e comece a colher, pois chegou a hora da colheita, visto que os campos da terra já amadureceram!
16 Taciangin meingo tung a to sia in a phiau la a; leitung ah tang at kipan hi.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Vantungmi a dang khat vantung biakinn sung pan pusuak leleau a, ama zong a hiam mama phiau nei hi.
17 Então outro anjo saiu do santuário que se encontra no céu, tendo também ele uma foice afiada.
18 Vantungmi a dang khat zong biaktau pan pusuak a, meii tungah vangletna nei hi; a hiam mama phiau a nei sia tungah na phiau la in a, leitung sapit kung tung a a bom te at in; banghangziam cile sapit nga te a vekpi in min siat zo hi, ci in a ngingtak au in sawl hi.
18 Ainda outro anjo saiu do altar, o anjo que tem autoridade sobre o fogo, e clamou com voz forte ao que tinha a foice afiada, dizendo: — Pegue a sua foice afiada e ajunte os cachos da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras!
19 Tua vantungmi zong a phiau la in leitung ah sapit te at a, Pathian thin-ukna sapit sukna mun dum sungah khia hi.
19 Então o anjo passou a sua foice na terra, ajuntou os cachos da videira da terra e os lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Tua sapit te sia khuapi puasang ah cil a, sapittui suk na mun pan in thisan tampi pusuak hi, thisan luang sia siphu mukkam dong ban a, tai zani dong luang hi.
20 O lagar foi pisado fora da cidade. E correu sangue do lagar, chegando até a altura dos freios dos cavalos, numa extensão de cerca de trezentos quilômetros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.