Romanos 4
Jú¹ chú³² quioh²¹ Jesús tsá² lɨn³ Cristo (CSONT) vs NTLH
1 Hi³ jáun² né³² né³, hnó³² jná¹³ hléh¹³ ca³tɨ²¹ hi³ ca³hiauh³ jáun² hla¹ Há²bran²¹ dí¹hio³ ñú¹deh³ dí².
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Sá¹jmɨ́¹ hi³ Dió³² ca³hinh³ Há²bran²¹ la³juah²¹ dúh¹ jan² tsá² chun¹ cun³ñí¹ hi³hliá² zia³² hi³ ca³jmú³ dúh¹, jáun² jmɨ́¹ zia³² bíh¹ jáɨ¹³ hi³ jmu³ tsú² tonh², tɨ³la³ tiá² hin² ca³tɨn¹ yáh³ jmu³ tonh² ñí¹con² Dió³² má¹ná¹.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Quí¹ la³ lá² bí¹ rá¹juáh³ ñí¹ Sí² quioh²¹ Dió³²: “Há²bran²¹ ca³chá³ cáun² tsɨ́³ ñí¹con² Dió³²; cun³ñí¹ hi³ jáun² bíh¹ ca³jɨ́e³² tsú² Dió³² la³juah²¹ dúh¹ jan² tsá² chun¹”.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Jmú¹³ jáɨ¹³, nɨ́¹juáh³ jan² tsá² jmu² ta²¹, hiáuh²³ bíh¹ tsú² la³ cun³ hmah²¹ hi³ hlánh¹, jun³juáh¹³ hi³ lɨ́¹ hiáuh²³ yáh³ tsú².
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Tɨ³la³ hi³ ca³tɨn¹ tsá² nio² cáun² tsɨ́³ má¹ná¹, ñí¹ jɨ́²¹la³ ti³ cha³² cáun² tsɨ́³ ñí¹con² Dió³² bíh¹ tsú² cha³ jmɨ́¹ ma³quien² tsú² lɨ³ua³ cáun² hi³ má²ca³jmú³ hnga²; hi³ jáun² Dió³² Tsá² hinh²³ tsá² ren² tso³ né³, cáun² jɨ́e³² la³juah²¹ dúh¹ jan² tsá² chun¹ bíh¹ cun³ñí¹ hi³ má²nio² jáun² cáun² tsɨ́³ tsú².
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ja³bí¹ hnga² siáh³ hla¹ Dá²vi²¹ ca³juáh³ hi³ jlánh¹ jmɨ́¹ ren² tsá² heh²³ Dió³² la³juah²¹ dúh¹ jan² tsá² chun¹ cu³tí³, tsá² tiá² ná¹hɨ¹³ hí¹ cú¹pih²¹ ta²¹ quioh²¹,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 jmɨ́¹ ca³juáh³ tsú² jáun² la³ lá²:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 ¡He³ ma³ jmɨ́¹ ren² tsá² jɨ́e³² Dió³² la³juah²¹ dúh¹ jan² tsá² tiá² tso³ ren²!
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Hi³ jáun² né³, jun³juáh¹³ jmáh³la³ tsá² ⁿá¹tú¹ chí² láu² hná¹³ ñí¹ zian² yáh³ jlánh¹ jmɨ́¹ ren², quí¹ la³ jɨ³ tsá² tiá² má²ná¹quian³² li²¹ jáun² bíh¹ uá²jaɨ³². Má²lɨ́²neh²¹ bíh¹ dí² hi³ Dió³² cáun² ca³hinh³ bíh¹ hla¹ Há²bran²¹ la³juah²¹ dúh¹ jan² tsá² chun¹ cun³ñí¹ hi³ ca³chá³ cáun² tsɨ́³.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Tɨ³la³ ¿hin² dá² jmɨ́¹ ca³hinh³ Dió³² Há²bran²¹; hí¹ ta³ má²quian³² tsú² li²¹ hi³ lin¹ hi³ taunh² Dió³² hó¹ñí¹, ho³ ta³ ñeh² uá¹? ¿Haun¹³ juáh¹³ ta³ ñeh² bíh¹ dúh¹?
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Quí¹ má²ca³hinh³ bíh¹ Dió³² Há²bran²¹ la³ cun³ jmɨ́¹ ca³hiauh³ jáun² jáɨ¹³ hi³ hniáuh³² tiú³² chí² láu² hná¹³ ñí¹ zian²; cun³quionh³ hi³ ca³jmú³ jáun² Há²bran²¹ la³ jáun² ca³jmú³ Dió³² lin¹ hi³ hí³ bíh¹ dí² jan² tsá² má²ca³heh³ Dió³² la³juah²¹ dúh¹ jan² tsá² chun¹ cun³ñí¹ hi³ nio² cáun² tsɨ́³. Hi³ jáun² la³ jáun² bíh¹ lɨ³ hi³ Há²bran²¹ hí³ lɨ́n³ mí¹zioh²¹ ca³la³ jɨ́n³² tsá² nio² cáun² tsɨ́³ ta³ tiá² má²quian³² li²¹ hi³ lin¹ hi³ taunh² Dió³² hó¹ñí¹, hi³ jáun² Dió³² hinh³ uá²jaɨ³² tsá² hí³ la³juah²¹ dúh¹ jan² tsá² chun¹.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Tson² bíh¹ Há²bran²¹ hí³ lɨ́n³ dí¹hio³ ñú¹deh³ la³jɨ́n³² tsá² má²ná¹quian³² li²¹ jáun², tɨ³la³ jɨ́³²la³ ti³ tsá² tiá² cáun² lɨ́¹ já¹tú¹ quioh²¹ bíh¹ má¹ná¹, tsá² ca³chá³ cáun² tsɨ́³ la³jmɨ́¹ ca³chá³ hla¹ Há²bran²¹ hí³ cáun² tsɨ́³ jmɨ́¹ ñeh² bíh¹ hi³ tsa³tú¹ quioh²¹.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Dió³² ca³jmú³ jáɨ¹³ ñí¹con² hla¹ Há²bran²¹, jɨ³ la³ má²quionh³ jón²zɨ́h¹ jón²cho¹ tsú² hi³ niau²¹ jo³cuo² tsú² tá¹ cáun² hngá¹máh³; tɨ³la³ jun³juáh¹³ hi³hliá² ti³ ca³ma³tí³² liei²¹ jáun² yáh³ Há²bran²¹ hi³ hiauh³ jáɨ¹³ jáun², tɨ³la³ ca³hiauh³ tsú² jáɨ¹³ jáun² cun³ñí¹ hi³ má²ca³heh³ tsú² Dió³² la³juah²¹ dúh¹ jan² tsá² chun¹ bíh¹ quí¹hliá² ca³chá³ tsú² cáun² tsɨ́³.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Quí¹ sá¹jmɨ́¹ hi³ jmáh³la³ tsá² hiauh³ liei²¹ jáun² bíh¹ la³ zia³² hi³ hiáuh³ ñí¹con² Dió³², hi³ jáun² tiá² lin¹ ñí¹ la³ jmu³ ta²¹ yáh³ hi³ nio² jáun² cáun² tsɨ́³ tsú², hi³ sa³jun³ la³ lɨ³ quien² yáh³ jáɨ¹³ hi³ ca³jmú³ jáun² Dió³² nɨ́¹juáh³ la³ jáun².
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Quí¹ cun³quionh³ liei²¹ jáun² dá² cáun² ja³² hi³ míh²³ tsɨ́³ bíh¹ Dió³²; quí¹ jɨ́³²la³ ti³ nɨ́¹juáh³ tiá² liei²¹ zia³² bíh¹ tiá² lɨ³ lin¹ yáh³ he³ tiá² ca³lɨ³tí³.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Hi³ jáun² né³, ja³² mií³ tsɨ́³ Dió³² cun³ñí¹ hi³ nio² cáun² tsɨ́³ bíh¹ tsú², hi³ jáun² la³ jáun² bíh¹ lɨ³tí³ jáɨ¹³ hi³ ca³jmú³ jáun² Dió³² ñí¹con² jɨ³lɨn² jón²zɨ́h¹ jón²cho¹ hla¹ Há²bran²¹. Jun³juáh¹³ lɨ³tí³ ñí¹con² jón²zɨ́h¹ tsú² tsá² ti³ má²hiauh³² liei²¹ jáun² yáh³, quí¹ tɨ³la³ lɨ³tí³ ñí¹con² jón²zɨ́h¹ tsú², tsá² jɨ́³²la³ ti³ nio² cáun² tsɨ́³ la³jmɨ́¹ ca³chá³ tsú² jáun² hnga² cáun² tsɨ́³ bíh¹; hi³ Há²bran²¹ hí³ bíh¹ lɨ́n³ mí¹zioh²¹ quiú¹³ dí² ca³la³ jáɨ³², la³ cun³ tsá² má²nio² cáun² tsɨ́³ dí².
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 La³ cun³ rá¹juáh³ ñí¹ Sí² quioh²¹ Dió³² hi³ juáh³ la³ lá²: “Má²lɨ́²jmú³² jná¹³ hi³ hnú² lɨ́n³ mí¹zioh²¹ quioh²¹ juóun³² tsá² zian² la³jáh³ dúh¹ ñí¹ hué³²”. Jáun² cun³ñí¹ hi³ ca³chá³ jáun² Há²bran²¹ cáun² tsɨ́³, jáun² lɨ́n³ tsú² mí¹zioh²¹ quiú¹³ dí² ñí¹con² Dió³², Tsá² tɨn² jmu² hi³ lɨ́¹³ zian² siáh³ hi³ hmaɨ²¹ tsá² má²cuá¹hmú²¹, Tsá² tɨn² hleh³² ca³tɨ²¹ jmɨ́¹tsú² jmɨ́¹ja³² la³juah²¹ dúh¹ cáun² hi³ má²jniá³.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Jáun² né³, hla¹ Há²bran²¹ hí³ cáun² ca³chá³ cáun² tsɨ́³ bíh¹ hi³ tónh³² ta²¹ uá¹jinh¹ tiú²uú² jmɨ́¹ lɨ³ lɨ́¹³ hi³ lɨ³zian² jon² tsú²; jáun² cun³ñí¹ hi³ jáun² bíh¹ ca³chó³² jmáɨ¹ hi³ má²lɨ́n³ tsú²: “mí¹zioh²¹ quioh²¹ juóun³² tsá² zian² la³jáh³ dúh¹ ñí¹ hué³²”. La³ cun³ jáɨ¹³ hi³ ca³juáh³ jáun² Dió³² jmɨ́¹tin², hi³ juáh³ la³ lá²: “La³ nɨ́² bíh¹ juóun³² lɨ́n³² jon³zɨ́h¹ jon³cháuh³ hnú² lɨ́¹³”.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Pih²¹ tiá² jmɨ́¹ má²tí³ hña³láu³ mieh² Há²bran²¹ hí³ jmɨ́¹jáun², tɨ³la³ tiá² ca³tunh³ yáh³ tsú² hi³ nio² cáun² tsɨ́³ jmɨ́¹ ca³lɨ́n¹³ tsú² hi³ ja³²lɨ³ má²lieih²¹ quionh³ Sara ñí²cuo², hi³ má²ja³quián³ jún³, hi³ tiú²uú² jmɨ́¹ lɨ́¹³ yáh³ lɨ³zian² jon².
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Tɨ³la³ uá¹jinh¹ jmɨ́¹ má²lieih²¹ Há²bran²¹, cun³ jáun² tiá² ca³chá³ bíh¹ tsú² hliáun³ ñéih³ tsɨ́³ ca³tɨ²¹ jáɨ¹³ hi³ ca³jmú³ jáun² Dió³², tɨ³la³ cun³quionh³ hi³ ca³chá³ jáun² cáun² tsɨ́³ bíh¹ tsú² ca³lɨ³ pin³ cun³ñí¹ hi³ ca³ma³quien² tsú² jáun² Dió³²;
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 quí¹ cáun² tán¹ bíh¹ jmɨ́¹ má²nio² tsɨ́³ tsú² hi³ Dió³² Tsá² zia³² pí³ quioh²¹ hi³ lɨ́¹³ ma³tí³² la³jɨ́³² jáɨ¹³ hi³ jmu².
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Cun³ñí¹ hi³ jáun² né³, Dió³² ca³jɨ́e³² tsú² la³juah²¹ dúh¹ jan² tsá² chun¹ cu³tí³.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Tɨ³la³ jun³juáh¹³ hi³ ca³tɨn¹ jmáh³la³ hnga² Há²bran²¹ yáh³ jáɨ¹³ hi³ rá¹juáh³ jáun² ñí¹ Sí² quioh²¹ Dió³², hi³ juáh³ jáun² hi³ ca³heh³ tsú² Dió³² la³juah²¹ dúh¹ jan² tsá² chun¹ cun³ñí¹ hi³ nio² jáun² cáun² tsɨ́³,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 quí¹ ja³bí¹ jáɨ¹³ jáun² ca³ta¹ jnoh¹ siáh³ uá²jaɨ³². Quí¹ ja³bí¹ jnoh¹ siáh³ uá²jaɨ³² heh²³ Dió³² nɨ́¹juáh³ tsá² cha³² dí² cáun² tsɨ́³ ñí¹con² tsú², Tsá² ca³jmú³ hí³ hi³ jenh¹³ Jesús Tɨ³² Juo¹³ dí² ja¹ tsá² má²cá²tsan³.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Quí¹ Jesús ca³jɨenh³ tsú² hi³ jún³ hi³ ca³tɨ²¹ tso³ quiú¹³ dí², hi³ ca³jmú³ siáh³ Dió³² hi³ jenh¹³ tsú², hi³ jáun² la³ jáun² lɨ́¹³ jɨ́e³² dí² Dió³² la³juah²¹ dúh¹ jan² tsá² chun¹.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.