Romanos 14
Jú¹ chú³² quioh²¹ Jesús tsá² lɨn³ Cristo (CSONT) vs NAA
1 Hi³ jáun² né³, nɨ́¹juáh³ cuan³ jan² tsá² tiá² re² má²jmɨ́¹ má²tsɨ́³ ca³tɨ²¹ jú¹ tson² quioh²¹ Cristo, cáun² hen³ náh² tsú²; tɨ³la³ jun³juáh¹³ hi³ hen¹³ náh² tsú² cun³ñí¹ hi³ hnáuh² náh² juonh²¹ quiúnh¹ ca³tɨ²¹ jáɨ¹³ hi³ tiá² lin¹ zia³² ha³ lánh³ rón³² ma³re² yáh³ tsú².
1 Acolham quem é fraco na fé, não, porém, para discutir opiniões.
2 Jmú¹³ jáɨ¹³, zian² ma³ jan² tsáu² lɨ́n²³ hi³ cáun² lɨ́¹³ bíh¹ cuh³ la³jɨ́³² ñí¹ má³², tɨ³la³ zian² siáh³ ma³ jan² tsá² tiá² nga³ má²jmɨ́¹ má²tsɨ́³ ca³tɨ²¹ jú¹ tson² quioh²¹ Cristo, tsá² cúh² jmáh³la³ jonh².
2 Um crê que pode comer de tudo, mas quem é fraco na fé come legumes.
3 Jáun² tsá² cúh² ca³la³ jɨ́³² ñí¹ má³², tiá² hniáuh³² yáh³ ma³zian³² tsú² ñí¹con² tsá² cúh² má³² ná¹quiáh¹; hi³ nɨ́¹juáh³ tsá² cúh² má³² ná¹quiáh¹ né³, tiá² hniáuh³² yáh³ chu³ ñih³ tsú² tsá² cúh² ca³la³ jɨ́³², quí¹ Dió³² bíh¹ má²ca³hen³ tsá² hí³.
3 Quem come de tudo não deve desprezar o que não come; e o que não come não deve julgar o que come de tudo, porque Deus o acolheu.
4 ¿Quí¹ hin² yáh³ tsánh² hnú² hi³ jáun² sa³ hnú² yáh³ jlánh¹ chú¹ ñih²¹ nú² quian²¹ Tsá² siánh³? Quí¹ hnga² bíh¹ Juo¹³ tsú² ca³tɨn¹ ra³tsɨ³² héih³² ñí¹con² tsú² nɨ́¹juáh³ hi³ chun¹ ho³ tiá² chun¹. Tɨ³la³ cun³ tá¹zanh¹ bíh¹ tsú² re², quí¹ Juo¹³ bíh¹ dí² Tsá² tɨn² zinh³ tsú² re².
4 Quem é você para julgar o servo alheio? Para o seu próprio dono é que ele está em pé ou cai; mas ficará em pé, porque o Senhor é poderoso para o manter em pé.
5 Ja³bí¹ la³ jáun² zian² ma³ jan² tsáu² hi³ jlánh¹ jmu² hɨ́en¹ jmáɨ¹ ná¹hɨ¹³ la³ cónh³ bíh¹ jmáɨ¹ ñí¹ hná¹ jáun², hi³ zian² né³ tsá² lɨ́n²³ hi³ cáun² cá²ren² bíh¹ la³jɨ́³² jmáɨ¹. Ma³ quin³² ma³ jan³² bíh¹ tsú² hniáuh³² ná¹hu²¹ cáun² tsɨ́³ la³ cun³ hi³ lɨ́n²³.
5 Alguns pensam que certos dias são mais importantes do que os demais, mas outros pensam que todos os dias são iguais. Cada um tenha opinião bem-definida em sua própria mente.
6 Tsá² jlánh¹ jmu² hɨ́en¹ cáun² jmáɨ¹, cun³ñí¹ hi³ má²quien² Tɨ³² Juo¹³ bíh¹ dí² tsú² jaun³² hi³ jmu² la³ jáun²; [hi³ nɨ́¹juáh³ tsá² tiá² jmu² la³ jáun² né³, ja³bí¹ hi³ má²quien² Tɨ³² Juo¹³ bíh¹ dí² tsú² siáh³ la³ jáun²]. Hi³ jáun² né³, nɨ́¹juáh³ tsá² cúh² la³jɨ́³² ñí¹ má³², hi³ má²quien² Tɨ³² Juo¹³ bíh¹ dí² tsú² jaun³², quí¹hliá² cueh³² tsú² tiá¹hmah¹ Dió³²; hi³ tsá² cúh² má³² ná¹quiáh¹ né³, ja³bí¹ má²quien² siáh³ Tɨ³² Juo¹³ yáh³ dí² tsú² jaun³², quí¹ ja³bí¹ hí³ siáh³ cueh³² tiá¹hmah¹ Dió³².
6 Quem pensa que certos dias são mais importantes faz isso para o Senhor. Quem come de tudo faz isso para o Senhor, porque dá graças a Deus. E quem não come de tudo é para o Senhor que não come e dá graças a Deus.
7 Quí¹ hí¹ jan² yáh³ dí² tiá² ziáun² hi³ ca³ta¹ hmóu³², sa³jun³ jún³ yáh³ dí² hi³ ca³ta¹ hmóu³².
7 Porque nenhum de nós vive para si mesmo, nem morre para si.
8 Quí¹ nɨ́¹juáh³ ziáun² dí², hi³ ca³tɨn¹ Tɨ³² Juo¹³ bíh¹ dí² ziáun²; hi³ nɨ́¹juáh³ jun³ dí² né³, jun³ dí² hi³ ca³tɨn¹ Tɨ³² Juo¹³ bíh¹ dí² siáh³. Hi³ jáun² né³, uá¹ hi³ ziáun² uá¹ hi³ jún¹ dí², cun³ jáun² tiauh² bíh¹ dí² ñí¹con² Tɨ³² Juo¹³ dí².
8 Porque, se vivemos, é para o Senhor que vivemos; se morremos, é para o Senhor que morremos. Quer, pois, vivamos ou morramos, somos do Senhor.
9 Quí¹ Cristo ca³jun³, hi³ jáun² jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² ca³jenh¹³, hi³ jáun² lɨ́¹³ lɨ́n³ tsú² Juo¹³ tsá² má²cá²tsan³ jɨ³ tsá² zian² nɨ́² siáh³.
9 Foi precisamente para esse fim que Cristo morreu e tornou a viver: para ser Senhor tanto de mortos como de vivos.
10 Tɨ³la³ hnú² né³, ¿he³ láɨh³² chú¹ ñih²¹ hnú² renh², ho³ he³ láɨh³² sa³ ma³zian¹³ hnú² ñí¹con² tsú²? Quí¹ la³jáɨ³² bíh¹ dí² ca³ta¹ hi³ tsá¹ma³jnia¹³ ñí¹con² Dió³², hi³ jáun² hí³ bíh¹ ra³tsɨ³² héih³² ñí¹con² dí².
10 Você, porém, por que julga o seu irmão? E você, por que despreza o seu irmão? Pois todos temos de comparecer diante do tribunal de Deus.
11 Quí¹ ñí¹ Sí² quioh²¹ Dió³² rá¹juáh³ la³ lá²:
11 Como está escrito: “Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará louvores a Deus.”
12 La³ jáun² bíh¹ lɨ́¹³ hi³ ma³ quin³² ma³ jan³² dí² tsá¹jɨ́enh¹ jú¹ tson² quiú¹³ ñí¹con² Dió³².
12 Assim, pois, cada um de nós prestará contas de si mesmo diante de Deus.
13 Hi³ jáun² bíh¹ tiú²uú² hniáuh³² chú¹ ñih²¹ dí² tsá²ján² tsá²ján². Cha³ jmɨ́¹ jmúh¹³ náh² la³ nɨ́², tɨ³ re² bíh¹ má¹zián¹³ náh² re², cáun² hi³ tiá² lɨ́¹³ qui³ hính³² renh² náh², la³ cun³ cáun² hi³ tiá² lɨ́¹³ tánh³² tsáu² tso³ yáh³.
13 Portanto, deixemos de julgar uns aos outros. Pelo contrário, tomem a decisão de não pôr tropeço ou escândalo diante do irmão.
14 Cun³ñí¹ hi³ má²ca³cunh³ jná¹³ quiúnh¹ Jesús Tɨ³² Juo¹³ dí², hi³ jáun² má²ca³lɨ³ ño¹ jná¹³ hi³ tiá² zia³² hí¹ cáun² hi³ tiá² jɨ² hi³ cáun² lɨ́¹ lɨ́²³ hnga²; tɨ³la³ nɨ́¹juáh³ zian² jan² tsá² lɨ́n²³ hi³ zia³² hi³ tiá² jɨ², jáun² ca³tɨn¹ tsá² hí³ bíh¹ tiá² jɨ² hi³ jáun².
14 Eu sei e estou persuadido, no Senhor Jesus, de que nada é impuro em si mesmo, a não ser para aquele que pensa que alguma coisa é impura; para esse é impura.
15 Hi³ jáun² nɨ́¹juáh³ ca³hliah²¹ hnú² tsɨ́³ renh² nú² cun³quionh³ cáun² má³² hi³ cuh³² nú², hi³ jáun² má²jmuh³² hnú² hi³ la³jmɨ́¹ lɨ́³ hi³ tiá² hno³ bíh¹ nú² tsú². Ha³ lɨ́² jmú² hnú² hi³ tsa³hín³ jan² tsáu² cun³quionh³ hi³ jlánh¹ ñí¹cúh² nú² cá² ñí¹ má³², quí¹ ca³tɨn¹ tsá² hí³ bíh¹ uá²jaɨ³² jun³ Cristo.
15 Se o seu irmão fica triste por causa do que você come, você já não anda segundo o amor. Não faça perecer, por causa daquilo que você come, aquele por quem Cristo morreu.
16 Zia³² bíh¹ hi³ lɨ́n²³ náh² chu²¹, tɨ³la³ ha³ lɨ́² cué² náh² jáɨ¹³ hi³ hléh³² tsáu² hlah³ ca³tɨ²¹ hi³ jáun².
16 Não seja, pois, difamado aquilo que vocês consideram bom.
17 Quí¹ jun³juáh¹³ cun³quionh³ hi³ hua³hín¹³ hi³ cú² hi³ hɨ́nh²³ yáh³ tsú² lɨ́¹³ hí³ jo³cuo² Dió³², tɨ³la³ nɨ́¹juáh³ tsá² má²chun¹, jáun² tsá² la³ hí³ bíh¹ má²hún¹ jo³cuo² Dió³², tsá² tiá² hniéi² jmu², hi³ zian² tsú² siáh³ hiún² tsɨ́³ hi³ ja³² ñí¹con² Jmɨ́²chí³ Chun¹.
17 Porque o Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e alegria no Espírito Santo.
18 Jlánh¹ tɨ³² tsɨ́³ Dió³² nɨ́¹juáh³ má²cón³² tsú² Cristo la³ nɨ́², hi³ ja³bí¹ tsáu² siáh³ uá²jaɨ³² jéih³² la³ nɨ́².
18 Aquele que deste modo serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelas pessoas.
19 Cun³ñí¹ hi³ jáun² né³, cuɨ́¹ jmú¹³ dí² pí³ hi³ jmú¹³ dí² jmáh³la³ hi³ lɨ³ lɨ́¹³ niau²¹ tie³, jmáh³la³ hi³ lɨ³ lɨ́¹³ pin³ tsɨ́³ tsá²ján² tsá²ján².
19 Assim, pois, sigamos as coisas que contribuem para a paz e também as que são para a edificação mútua.
20 Su³uú² lɨ́¹ hin³² tá¹³ Dió³² cun³quionh³ má³² hi³ ñí¹cúh² nú². Quí¹ uá¹jinh¹ tson² bíh¹ hi³ la³jɨ́³² má³² bíh¹ jɨ², tɨ³la³, jáun² bíh¹ hlah³ nɨ́¹juáh³ ca³hliah³ tsú² tsɨ́³ tsáu² cun³quionh³ cáun² má³² hi³ cúh² jáun² bíh¹.
20 Não destrua a obra de Deus por causa da comida. Todas as coisas, na verdade, são puras, mas não é bom quando alguém come algo que causa escândalo.
21 Tɨ³ jlánh¹ bíh¹ re² nɨ́¹juáh³ hi³ tiá² cúh¹³ hnú² cú²jueh³² ngú³ hi³ sa³jun³ húh¹³ nú² mu² ráu³ mɨ³ uóun²jɨeh¹³, sa³jun³ hí¹ cáun² hi³ jmɨ́¹ lɨ³ lɨ́¹³ qui³ hính³² renh² nú² hi³ tánh³² tso³.
21 É bom não comer carne, nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa que leve um irmão a tropeçar.
22 Hi³ jáun² ca³tɨ²¹ jáɨ¹³ nɨ́² né³, ta³ ñí¹ Dió³² bíh¹ hniáuh³² cháh¹³ hnú² huen² cáun² honh². ¡Jlánh¹ jmɨ́¹ ren² tsá² zia³² hi³ jmu² ta³ tiá² tun³ nio² tsɨ́³!
22 A fé que você tem, guarde-a para você mesmo diante de Deus. Bem-aventurado é aquele que não se condena naquilo que aprova.
23 Tɨ³la³ tsá² cúh² cá² ñí¹ má³² ta³ hu²¹ hliáun³ ñéih³ tsɨ́³ má¹ná¹, tsá² la³ hí³ má²tá¹tsɨn¹ héih³² bíh¹, quí¹hi³hliá² lɨ́²cuh³ ta³ nio² tun³ tsɨ́³; quí¹ tso³ bíh¹ ca³la³ jɨ³lɨ³² hi³ jmu² tsú² ta³ tiá² cáun² nio² tsɨ́³.
23 Mas aquele que tem dúvidas é condenado se comer, pois o que ele faz não provém de fé; e tudo o que não provém de fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.