Romanos 10

Jú¹ chú³² quioh²¹ Jesús tsá² lɨn³ Cristo (CSONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hi³ jáun² né³ reh², jlánh¹ hniá¹ jná¹³ hi³ liáun³ tsá² *Israel, jɨ³ hi³ hiú² mɨ́²³ jná¹³ siáh³ ñí¹con² Dió³² hi³ ca³tɨn¹ tsú².
1 Irmãos, o desejo de meu coração e minha oração a Deus é que o povo de Israel seja salvo.
2 Cué¹³ jná¹³ jú¹ tson² hi³ ca³tɨn¹ tsú² hi³ tson² bíh¹ jlánh¹ hnió³ tsú² má²tí³² re² ñí¹con² Dió³², tɨ³la³ jɨ́³²la³ ti³ lɨ́¹ ná¹jmu² bíh¹ tsú² hi³ jáun², jun³juáh¹³ hi³ ñi³² tsú² la³ cun³ lánh³ jmɨ́¹ hniáuh²¹ yáh³.
2 Sei da dedicação deles por Deus, mas é entusiasmo sem entendimento.
3 Quí¹ tiá² ñi³² yáh³ tsú² ha³ lánh³ rón³² hen² Dió³² tsáu² la³juah²¹ dúh¹ jan² tsá² chun¹. Cun³ñí¹ hi³ hnió³ tsú² jmu³ hi³ lɨ³ chun¹ hmóu³², jáun² tiá² ñí¹héi²¹ yáh³ tsú² la³ cun³ hi³ hnió³ Dió³² jmu³ ñí¹con² tsú².
3 Pois, não entendendo a maneira como Deus declara as pessoas justas diante dele, apegam-se a seu próprio modo de se tornar justos tentando seguir a lei, e recusam a maneira de Deus.
4 Quí¹ liei²¹ jáun² ca³lɨ³zia³² cun³ñí¹ hi³ jmɨ́¹ hnió³ Dió³² hi³ hen³ tsáu² la³juah²¹ dúh¹ jan² tsá² chun¹ bíh¹; tɨ³la³ cun³quionh³ Cristo má¹ná¹, ca³lɨ³tí³ bíh¹ hi³ jáun² ñí¹con² ca³la³ jɨ́n³² tsá² cha³² cáun² tsɨ́³ ñí¹con² tsú².
4 Pois Cristo é o propósito para o qual a lei foi dada. Como resultado, todo o que nele crê é declarado justo.
5 Hi³ jáun² ca³tɨn¹ tsá² hu²¹ tsɨ́³ hi³ lɨ³ chun¹ cun³quionh³ hi³ ma³tí³² jáun² liei²¹ né³, hla¹ Moisés ca³juáh³ la³ lá²: “Lɨ³ua³ jan² tsá² má²tí³² liei²¹ lá², cun³quionh³ hi³ lá² bíh¹ lɨ́¹³ zian² tsú² cun³ jmɨ́¹hi³nio²”.
5 Moisés escreve que o modo pelo qual a lei torna alguém justo exige obediência a todos os seus mandamentos.
6 Tɨ³la³ hi³ ca³tɨn¹ tsá² má²lɨ́n³ la³juah²¹ dúh¹ jan² tsá² chun¹ cun³quionh³ hi³ nio² jáun² cáun² tsɨ́³ má¹ná¹, hi³ jáun² ca³juáh³ Moisés la³ lá²: “Ha³ lɨ́² juáh³ hnú² hñu³ honh²: ¿Hin² tsánh² lɨ́¹³ tsó³² hñu³mɨ³cuú²?” ―jáɨ¹³ nɨ́² hnió³ juáh³ hi³ hnió³ tsú² tsa³quian³ Cristo tɨ³ ñí¹ hué²¹ lá²―.
6 Mas o modo pelo qual a fé torna alguém justo diz: “Não diga em seu coração: ‘Quem subirá ao céu?’ (para trazer Cristo para a terra).
7 “Sa³jun³ hniáuh³² juáh¹³ hnú²: ¿Hin² tsánh² lɨ́¹³ tsó³² ñí¹ tiáunh¹ tsá² má²cá²tsan³?” ―jáɨ¹³ nɨ́² hnió³ juáh³ siáh³ hi³ hnió³ tsú² tsa³jmú³ hi³ jenh¹³ siáh³ Cristo ja¹ tsá² má²cá²tsan³ hi³ ja³jon³ tɨ³ ñí¹ hué²¹ lá².
7 E não diga: ‘Quem descerá ao lugar dos mortos?’ (para trazer Cristo de volta à vida)”.
8 Jáun² né³, ¿he³ bí¹ lánh³ rá¹juáh³ jáɨ¹³ jáun² dúh¹? La³ lá² bíh¹ rá¹juáh³: “Jáɨ¹³ jáun² dá² má²nio² má²janh² pih²¹ bíh¹ ñí¹con² hnú², ca³la³ hi³ má²hu²¹ honh¹ bíh¹ nú², jɨ³ hí¹ ca³la³ tɨ³ hñu³ honh² yáh³ nú² siáh³ má²hu²¹”. Jáɨ¹³ jáun² bíh¹ lɨ́³ jú¹ chú³² hi³ hléh¹ jnoh¹ hi³ ca³tɨ²¹ hi³ niau²¹ cáun² tsɨ́³ tsú²,
8 Na verdade, diz: “A mensagem está bem perto; está em seus lábios e em seu coração”. E essa mensagem é a mesma que anunciamos a respeito da fé:
9 hi³ nɨ́¹juáh³ ton¹³ hnú² hi³ Juóuh³² hnú² Jesús hi³ nɨ́¹juáh³ má²nio² siáh³ cáun² honh² nú² hi³ Dió³² ca³jmú³ hi³ ca³jenh¹³ tsú² ja¹ hla¹, hi³ jáun² la³ jáun² bíh¹ liáun³ nú².
9 se você declarar com sua boca que Jesus é Senhor e crer em seu coração que Deus o ressuscitou dos mortos, será salvo.
10 Quí¹ cun³quionh³ hi³ cha³² cáun² tsɨ́³ bíh¹ tsú² má²lɨ́n³ tsú² la³juah²¹ dúh¹ jan² tsá² chun¹, hi³ cun³quionh³ hi³ ton² tsú² jáun² hi³ Juo¹³ tsú² Cristo né³, cun³quionh³ la³ jáun² bíh¹ má²liáun³ tsú².
10 Pois é crendo de coração que você é declarado justo, e é declarando com a boca que você é salvo.
11 Quí¹ la³ lá² rá¹juáh³ ñí¹ Sí²: “Hí¹ jan² tsá² má²ca³chá³ cáun² tsɨ́³ ñí¹con² hí³ tiá² lɨ́¹³ lɨ́¹ lɨ³ heh³”.
11 Como dizem as Escrituras: “Quem confiar nele jamais será envergonhado”.
12 Quí¹ cun³ tiá² ná¹zan² bíh¹ tsá² *judíos quionh³ *tsá²cá²jo²¹, quí¹ jan² tán¹ bíh¹ Juo¹³ tsú² ca³la³ jɨ́n³², hi³ hí³ bíh¹ cue³² ñí¹con² tsá² té²³, ca³la³ hi³ lɨ́¹ tú² lɨ́¹ ziáun²³.
12 Nesse sentido, não há diferença entre judeus e gentios, uma vez que ambos têm o mesmo Senhor, que abençoa generosamente todos que o invocam.
13 Quí¹ la³ cun³ rá¹juáh³ jáun² ñí¹ Sí²: “Ca³la³ jɨ³lɨn² tsá² téh²³ Tɨ³² Juo¹³ dí² lɨ́¹³ liáun³”.
13 Pois “todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo”.
14 Tɨ³la³ né³² né³, ¿ha³ bíh¹ lánh³ rón³² lɨ́¹³ téh³ tsú² Tsá² hí³ nɨ́¹juáh³ tiá² la³ má²ca³chá³ yáh³ tsú² cáun² tsɨ́³ ñí¹con² tsú²? Hi³ ¿ha³ bíh¹ lánh³ rón³² cáun² lɨ́¹ lɨ́¹³ chá³² tsú² cáun² tsɨ́³ ñí¹con² Tsá² hí³ nɨ́¹juáh³ tiá² la³ má²ca³lɨ³ ñi³² yáh³ tsú² jú¹ tson² hi³ ca³tɨn¹ tsú²? ¿He³ yáh³ lánh³ rón³² lɨ́¹³ ne³ tsú² siáh³ nɨ́¹juáh³ tiá² hin² zian² yáh³ tsá² hléh³² jáɨ¹³ jáun²?
14 Mas como poderão invocá-lo se não crerem nele? E como crerão nele se jamais tiverem ouvido a seu respeito? E como ouvirão a seu respeito se ninguém lhes falar?
15 ¿Lánh³ yáh³ rón³² lɨ́¹³ ngáɨ³² tsú² jáɨ¹³ jáun² ñí¹con² tsáu² nɨ́¹juáh³ tiá² hin² zian² yáh³ ze³ tsú²? La³ cun³ rá¹juáh³ jáun² ñí¹ Sí²: “¡Hénh³ ma³ chú³² nɨ́¹juáh³ nɨ́¹ má¹cuá²taunh²¹ tsá² quian³² jú¹ chú³², [tsá² quian³² hí³ jáɨ¹³ hi³ niau²¹ tie³ tsɨ́³ tsú²]!”
15 E como alguém falará se não for enviado? Por isso as Escrituras dizem: “Como são belos os pés dos mensageiros que trazem boas-novas!”.
16 Tɨ³la³ tiá² jɨ³lɨn² tsáu² ca³héi³ yáh³ jú¹ chú³² jáun² jmɨ́¹ ca³náɨ³². La³ cun³ ca³juáh³ jáun² hla¹ Isaías *tɨ³² jë¹ Dió³²: “Hnú² Tɨ³², hí¹ jan² yáh³ tiá² hin² má²ca³taunh³ ta²¹ jáɨ¹³ hi³ ca³hléh¹³ jnoh¹”.
16 Nem todos, porém, aceitam as boas-novas, pois o profeta Isaías disse: “Senhor, quem creu em nossa mensagem?”.
17 Jáun² né³, cun³quionh³ hi³ náɨ³² jáɨ¹³ jáun² bíh¹ tsú² lɨ́¹³ niau²¹ cáun² tsɨ́³; jɨ³ cun³quionh³ hi³ zian² tsá² hléh³² bíh¹ siáh³ lɨ́¹³ ne³ tsú² jáɨ¹³ quioh²¹ Cristo.
17 Portanto, a fé vem por ouvir, isto é, por ouvir as boas-novas a respeito de Cristo.
18 Tɨ³la³ jná¹³ né³ nga²: ¿Tiá¹ la³ má²ca³lɨ³ ñi³² dá² tsú² jú¹ tson² hi³ ca³tɨn¹ Dió³² juáh¹³? ¡Ján³, má²ca³lɨ³ ñi³² bíh¹ tsú²! Quí¹ ñí¹ Sí² rá¹juáh³:
18 Mas eu pergunto: o povo de Israel ouviu, de fato, a mensagem? Sim, eles ouviram: “Sua mensagem chegou a toda a terra, e suas palavras alcançaram os confins do mundo”.
19 Tɨ³la³ zia³² siáh³ cáun² hi³ nga² jná¹³: ¿Tiá¹ la³ má²ca³lɨ³ ñi³² tsá² Israel juáh¹³? Ján³, quí¹ la³ñí¹ la³ján³ Moisés ca³juáh³ la³ lá²:
19 Volto a perguntar: será que o povo de Israel entendeu? Sim, eles entenderam, pois, já no tempo de Moisés, Deus disse: “Provocarei seu ciúme por meio de um povo que nem sequer é nação. Provocarei sua ira por meio de gentios insensatos”.
20 Hi³ ca³chá³ siáh³ Isaías tiá³ tsɨ́³ hi³ ca³juáh³ la³ lá²:
20 E, mais tarde, Isaías se pronunciou com ousadia: “Fui encontrado por aqueles que não me procuravam. Revelei-me àqueles que não perguntavam por mim”.
21 Tɨ³la³ hi³ ca³tɨn¹ tsá² Israel má¹ná¹, Isaías ca³juáh³ la³ lá²: “Cun³ jmá² cun³ jnia³² bíh¹ jmɨ́¹ cuá¹ha² jná¹³ uón³² hi³ te² jná¹³ cu³ nió³ tsá² tiá² nieh³, tsá² jmu² cun³ tɨn² tsɨ́³ hmóu³²”.
21 A respeito de Israel, porém, diz: “O dia todo abri meus braços para eles, mas foram desobedientes e rebeldes”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.