Lucas 1
Jú¹ chú³² quioh²¹ Jesús tsá² lɨn³ Cristo (CSONT) vs NVT
1 Hnú² reh² Tíoh³, juóun³² lɨ́n³² tsáu² má²ca³jmú³ sí², la³ cun³ hi³ ca³ngɨ¹³ tsú² hi³ ca³lɨ³ jáun² ja¹ quiú¹³ dí² jmɨ́¹tin².
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 Ca³jmú³ tsú² sí² la³ cun³ rón³² hi³ ca³ma³ta² jnoh¹ jáun² tsá² ca³jɨ́e³ la³ cun³ jmɨ́¹ ca³lɨ³liau³, tsá² ca³nga³ hí³ jú¹ chú³² quioh²¹ Jesús.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Ja³bí¹ jná¹³ uá²jaɨ³² má²cá²hnáuh³² re² lɨ́n³² la³jɨ́³² jú¹ tson² la³ cun³ jmɨ́¹ ca³lɨ³liau³, hi³ jáun² ca³lén¹³ jná¹³ hi³ chú³² nɨ́¹juáh³ jná¹³ siáh³ jmu¹ cáun² sí² hi³ rá¹tioh³ jú¹ tson² ca³la³ re² he² hná¹, hi³ zein²¹ ná¹ ñí¹con² hnú² reh² Tíoh³;
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 hi³ jáun² tɨ³ lɨ³mí¹ re² lɨ³ ñíh¹³ hnú² jú¹ tson² hi³ má²ca³ma³ta² hnú² jáun² tsáu².
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Jmáɨ¹ hi³ jmɨ́¹ cuá¹lɨ́n³ Herodes re²¹ ñí¹con² tsá² hɨ́n¹³ tɨ³ Judea, jmɨ́¹jáun² jmɨ́¹ zian² jan² mí²tsáu² jmáɨ² Zacarías, tsá² hí³ jmɨ́¹ hún¹ ja¹ tsá² cu³ nió³ quioh²¹ Abías. Ñí²cuo² tsú² jmɨ́¹ jmáɨ² Elisabet, tsá² ñí¹ má²cú¹ má²ñeh¹ jón²zɨ́h¹ hla¹ mí²tsáu² Aarón.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Tá¹ gon³ jáun² tsú² jmɨ́¹ chun¹ ñí¹con² Dió³², hi³ jmɨ́¹ tɨ́² má²tí³² tsú² héih³² jɨ³ liei²¹ quioh²¹ Dió³² Juo¹³ dí², la³ cun³ hí¹ jan² tiá² hin² lɨ́¹³ chá³² tso³.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Tɨ³la³ tiá² jon² tsú² jmɨ́¹ zian² yáh³, quí¹ tiá² jmɨ́¹ lɨ́²³ yáh³ can³ Elisabet hí³ jon², hi³ ja³bí¹ jmɨ́¹ má²lieih²¹ bíh¹ tsú² siáh³ tá¹ gon³ jáun².
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Ca³chó³² jmáɨ¹ hi³ tɨn³ Zacarías quionh³ mí²tsáu² tsá² quionh³ hi³ jmu³ ta²¹ ta³ ñí¹ Dió³².
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 La³ cun³ hi³ jmɨ́¹ ná¹ngɨ²³ jáun² tsá² ná¹lɨ́n³ hí³ mí²tsáu² hi³ tan² chi² jáɨ¹³, jmɨ́¹jáun² ca³chi² tsú² jáɨ¹³, jáun² Zacarías bíh¹ tɨn³ hi³ tsa³hi³² hñu³ cuáh³² chín¹ quioh²¹ Dió³² Juo¹³ dí², hi³ tsa³jín² ziún².
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Tá¹la³ jmɨ́¹ dí¹jɨn³² tsú² jáun² ziún² ñí¹hiú¹³ né³, la³jɨ́n³² tsá² tionh² ñí¹ tauh²¹ la³ñí¹ jmɨ́¹ ná¹liéinh³² Dió³².
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Jmɨ́¹jáun² ca³jnia³ jan² tsá²cuú² tsá²ta³ Dió³² ñí¹con² Zacarías, hi³ zenh² tɨ³ cuá² chu²¹ can³² ñí¹hiú¹³ ñí¹ dí¹jɨn³² tsú² jáun² ziún².
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Jmɨ́¹ ca³jɨ́en³² jáun² Zacarías tsá² hí³ né³, ca³la³ tiá² ñi³² he³ jmu³ bíh¹ tsú² lɨ³, ca³juénh² lɨ́n³² bí¹ tsú².
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Tɨ³la³ tsá² hí³ né³, ca³juáh³ la³ lá²:
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Nɨ́¹ má¹ca³lɨ³zian² jáun² dáɨn² lɨ³ tsɨnh¹ lɨ́n²¹ nú², hi³ lɨ³ hiún² lɨ́n³² siáh³ honh² nú². Ja³bí¹ juóun³² lɨ́n³² siáh³ tsá² siánh³ lɨ³ hiún² tsɨ́³ nɨ́¹ má¹jáun²;
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 quí¹ jónh³² hnú² lɨ³quien² ñí¹con² Dió³², jan² tsá² tiá² hɨ́nh³ mu² ráu³ mɨ³ uóun²jɨeh¹³, sa³jun³ ma³chéi³ hɨ́nh³, jan² tsá² má²canh² Jmɨ́²chí³ Chun¹ hñu³ tsɨ́³ ñeh² bíh¹ hi³ lɨ³zian².
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Hi³ hí³ bíh¹ jmu³ hi³ juóun³² tsá² zian² hué³² *Israel jinh²¹ tɨ³ ñí¹con² Dió³² Juo¹³.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Juan² hí³ bíh¹ joh¹³ jmɨ́²chí³ jɨ³ pí³ hi³ la³jmɨ́¹ quian³² jáun² Líh³, tsá² jmɨ́¹ lɨ́n³ hí³ *Tɨ³² jë¹ Dió³² jmɨ́¹tin², hi³ hí³ bíh¹ tín² tsó³² chí¹ján³ la³ cónh³ bíh¹ Tɨ³² Juo¹³ dí². Hí³ bíh¹ jmu³ hi³ tiánh³² tsáu² re² tɨn² quionh³ jón²zɨ́h¹; hi³ jáun² tsá² tiá² má²tí³² héih³² quioh²¹ Dió³² né³, má²lɨ³tɨn² bíh¹ ma³tí³² má¹jáun². La³ jáun² bíh¹ chan³ tsú² hua³jan²¹ tsáu², hi³ jáun² hen³ tsáu² Tɨ³² Juo¹³ dí².
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Jáun² Zacarías ca³záɨh³ tsá² hí³:
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Jáun² tsá² hí³ ca³juáh³ siáh³:
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Tɨ³la³ ta³né³², cun³ñí¹ hi³ tiá² ta²¹ lɨ́²tionh² hnú² la³ cun³ hi³ lɨ́²juánh³² jná¹³ nɨ́², jáun² tiú²uú² lɨ́¹³ yáh³ hléh¹³ hnú², ca³la³ ñí¹ cá¹chó²¹ jmáɨ¹ hi³ lɨ³zian² jónh³² hnú². Jáɨ¹³ lá² lɨ³tí³ la³ cun³ jmáɨ¹ hi³ má²tón³².
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 La³jɨ́n³² tsá² jmɨ́¹ tionh¹ hí³ ñéih³ ñí¹ tauh²¹ jáun² la³ñí¹ jmɨ́¹ ná¹he² ná¹jan² Zacarías. Má²ná¹tsá²cáun² lɨ́n³² bíh¹ tsɨ́³ tsú², quí¹ he³ láɨh³² sa³ ca³lén³ lɨ́n³² yáh³ Zacarías ñí¹hiú¹³ jáun².
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Tɨ³la³ jmɨ́¹ cuá¹han³ jáun² Zacarías má¹ná¹, tiú²uú² lɨ́²³ yáh³ hléh³²; jmɨ́¹jáun² ca³lɨ³lieih²¹ tsá² jmɨ́¹ ná¹jaun² tsú² hí³ hi³ zia³² cáun² hi³ ca³jnia³ jéinh³² tsú² ñí¹hiú¹³ jáun². Jmɨ́¹jáun² ca³jmú³ tsú² lin¹ quionh³ cuo² hi³ tiú²uú² lɨ́²³ hléh³².
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Jmɨ́¹ ca³tsɨ́n¹³ jáun² jmáɨ¹, la³ cun³ jmáɨ¹ hi³ ca³tɨn¹ jáun² Zacarías jmu³ ta²¹ hñu³ cuáh³² chín¹ né³, ngah³ hñú¹³.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² né³, ca³can³ Elisabet jon², hi³ jáun² cun³ hñá³ zɨ́h² tiá² cuá²han³ tsú² hñú¹³, hi³ jmɨ́¹ cuá¹lɨ́n²³ la³ lá²:
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 ―Juóu³² jná¹³ má²ca³jmú³ la³ lá² ñí¹con² jná¹³, hi³ quin³ hua³heih²¹ quion²¹ jná¹³ ñí¹con² la³jɨ́n³² tsáu², hi³ tiá² jmɨ́¹ lɨ́²³ can²¹ jná¹³ dáɨn².
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 La³ má²jñéi³ zɨ́h² hi³ lɨ³ la³ jáun² né³, ca³zen³ siáh³ Dió³² Gabriel, tsá²cuú² tsá²ta³, la³ tɨ³ cáun² juú² hɨ́n¹³ tɨ³ Galilea, juú² jmáɨ² Nazaret,
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 hi³ tsa³jɨen³ jan² tsá²mɨ³ tsá¹máɨ¹³, tsá² jmáɨ² Má²réi³, tsá² tiá² tsá²ñuh² má²ca³cáuh³². Tsá² hí³ ná¹lɨ́³ jáɨ¹³ hi³ jenh¹³ cuo² quionh³ jan² tsá²ñuh² jmáɨ² Sé³², tsá² ñí¹ má²cú¹ má²ñeh¹ jón²zɨ́h¹ jón²cho¹ hla¹ re²¹ Dá²vi²¹.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Jáun² ca³hi³ tsá² hí³ ñéih³ ñí¹ jmɨ́¹ cuá³ jáun² Má²réi³, hi³ ca³juáh³ la³ lá²:
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Lɨ́¹ ca³lɨn³ bíh¹ Má²réi³ jmɨ́¹ ca³náɨ³² jáɨ¹³ hi³ ca³hléh³ jáun² tsá² hí³. Jmɨ́¹jáun² ca³lɨ́n¹³ tsú² hi³ he³ lɨ³ la³ jáun² hleh³² tsá² hí³.
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Jáun² tsá² hí³ né³ ca³juáh³ siáh³:
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Jáun² né³, né³² can¹³ hnú² jan² dáɨn², Tsá² teh¹ nú² Jesús.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Tsá² hí³ bíh¹ Tsá² lɨ³quien²; Tsá² téh³ tsú² Jon² Dió³², Tsá² cú² juenh². Hi³ jáun² Dió³² Juo¹³ dí² jmu³ hi³ cuá¹ho² tsú² jáɨ¹³ hi³ lɨ́n³ tsú² re²¹ la³jmɨ́¹ ca³cuá³ hla¹ re²¹ Dá²vi²¹ jméi² dí¹hio³ ñú¹deh³ tsú², tsá² jmɨ́¹ zian² jmɨ́¹tin²;
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 hi³ jáun² tsá² hí³ bíh¹ cuá³², hi³ cuá¹ho² jáɨ¹³ cun³ jmɨ́¹hi³nio² ca³tɨn¹ la³jɨ́n³² tsá² Israel. Jáɨ¹³ hi³ hau³ tsú² jáun², tiá² tón³² jmáɨ¹ táuh³ yáh³.
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Jáun² né³, Má²réi³ ca³ngáɨh³ siáh³ tsá² hí³:
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Jáun² tsá² hí³ ca³juáh³ siáh³:
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Ja³bí¹ Elisabet renh² hnú² uá²jaɨ³², lɨ³zian² jan² jon² uá¹jinh¹ má²lieih²¹ lɨ́n²¹ tsú²; hi³ jáun² né³, ta³né³² má²tí³ jñéi³ zɨ́h² hi³ quian² tsú² jon², tsá² jmɨ́¹ juáh²³ tsáu² hi³ cun³ tiá² lɨ́¹³ bíh¹ can³ jon².
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Quí¹ ñí¹con² Dió³², hí¹ cáun² yáh³ hi³ juóuh³² tiá² zia³².
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Hi³ jáun² Má²réi³ né³ ca³juáh³:
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Jmáɨ¹ jáun² ngau³ Má²réi³ cú²hé² juɨ³² máh³, hi³ chau²¹ cáun² juú² hɨ́n¹³ tɨ³ Judea.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Jmɨ́¹ cá¹chó²¹ tsú² jáun², ca³hi³ ñéih³ hñú¹³ Zacarías, hi³ ca³juáh³:
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Jmɨ́¹ má²lɨ́²niéi³² jáun² Elisabet hi³ ca³juáh³ jáun² Má²réi³: “Hia² nú²”, jáun² la³juɨ³² ca³jɨ́enh³² dáɨn² hñu³ héin¹, hi³ ca³cónh³² siáh³ Jmɨ́²chí³ Chun¹ hñu³ tsɨ́³ Elisabet hí³.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Jmɨ́¹jáun² ca³hléh³ tiá³ lɨ́n³² hi³ ca³juáh³:
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 ¿Hin² dá² tsánh² jná¹³, hi³ jáun² sa³ mí¹ziú¹³ Juóu³² máh³ jná¹³ ja³ hi³ ja³jɨe³?
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Quí¹ la³ cun³ jmɨ́¹ lɨ́¹cuen²¹ hnú² Dió³², ca³la³ hiún² lɨ́n³² bíh¹ tsɨ́³ jón³² jná¹³ ca³jɨ́enh³² tiá³ lɨ́n³² hñu³ hén² ná¹.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Jlánh¹ jmɨ́¹ ren² hnú², tsá² ca³tionh² hnú² ta²¹, quí¹ lɨ³tí³ bíh¹ la³ cun³ hi³ má²ca³juáh³ Dió³² Juo¹³ dí².
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Hi³ jáun² Má²réi³ ca³juáh³:
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 hi³ má²hiún² tsɨn³² jná¹³ ca³tɨn¹ Dió³² Tsá² liáu³² jná¹³.
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 Quí¹ Dió³² má²ca³taunh² jná¹³ hó¹ñí¹, tsá² lɨ́n³ jná¹³ quian²¹ tsú².
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 Quí¹ Dió³² Tsá² hɨ́en¹, Tsá² cú² juenh² má²ca³jmú³ hliáun³ lɨ́n³² hi³ chú³² ñí¹con² jná¹³;
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 hi³ ja³² mií³ tsɨ́³ tsú² ñí¹con² ca³la³ jɨ́n³² tsá² jmu² juénh² ñí¹con² tsú².
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Quí¹ ta²¹ jueh³² lɨ́n³² má²ca³jmú³ Dió³², hi³ ca³láɨh¹³ hniéi² ñí¹con² tsá² jmɨ́¹ ná¹jmu² tonh²,
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Ca³jmú³ tsú² hi³ tiú²uú² quien² tsá² jmɨ́¹ ná¹quien²,
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Tsá² jmɨ́¹ tionh¹ ñí¹cuóunh²¹ bíh¹ ca³cuéh³ tsú² hliáun³ lɨ́n³²,
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Ca³ma³hon³ tsú² tsá² jón²zɨ́h¹ jón²cho¹ hla¹ Israel, tsá² quian²¹,
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 la³ cun³ rón³² lɨ́³ jáɨ¹³ hi³ ca³jmú³ tsú² quionh³ dí¹hio³ ñú¹deh³ dí² jmɨ́¹tin².
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Jmɨ́¹ má²lɨ́²juáh³ jáun² Má²réi³ la³ nɨ́² né³, ca³ta³cua¹³ cun³ hnɨ³² zɨ́h² hñú¹³ Elisabet. Jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² né³, ngah³ siáh³ hñú¹³.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Jmɨ́¹ lɨ́¹cáɨn² jáun² né³, ca³chó³² jmáɨ¹ hi³ lɨ³zian² jon² Elisabet, hi³ jáun² ca³lɨ³zian² jan² ñú²míh¹ jon² tsú².
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Jmɨ́¹ ca³lɨ³ ñi³² jáun² tsá² jún¹ tsá² raɨnh²¹ tsú² hi³ Dió³² jlánh¹ má²ca³ja³ mií³ tsɨ́³ ñí¹con² tsú², hi³ jáun² ca³ñí¹ma³hiún² tsá² hí³ tsɨ́³ quionh³ tsú².
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Jáun² jmɨ́¹ la³ má²jña³ jmáɨ¹ jáun² *ca³tiú³ tsú² chí² láu² hná¹³ ñí¹ zian² dáɨn², hi³ jmɨ́¹ hnió³ tsú² siáh³ hi³ lɨ³ jmáɨ² dáɨn² Zacarías, la³jmɨ́¹ jmáɨ² jméi².
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Tɨ³la³ mí¹ziú¹³ dáɨn² ca³juáh³:
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Jáun² tsá² hí³ ca³juáh³:
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Jmɨ́¹jáun² hmóu³² tsá² hí³ ca³ngáɨ³ ñí¹con² jméi² dáɨn² cun³quionh³ li²¹, nɨ́¹juáh³ he³ hnió³ tsú² lɨ³ jmáɨ² dáɨn².
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Jáun² ca³mɨ́³ jméi² dáɨn² cáun² jó¹hmá² pih²¹ hi³ ca³jmú³ huéh³ hi³ juáh³: “Juan² bíh¹ lɨ³ jmáɨ² dáɨn²”. Jáun² la³jɨ́n³² tsá² hí³ ca³ja³cáun² tsɨ́³.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 La³ cun³ jmɨ́¹jáun² bíh¹ lɨ³ siáh³ hléh³² Zacarías, hi³ ca³ma³liáu³² hi³ má²quien² Dió³².
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Ca³la³ jɨ́n³² tsá²co¹ tsú² ca³ja³cáun² lɨ́n³² tsɨ́³ jmɨ́¹ ca³lɨ³ ñi³² hi³ lɨ³ la³ jáun², hi³ jáun² jáɨ¹³ jáun² ja³ngɨ³ ja¹ la³jɨ́n³² tsá² zian² tsɨ³ cuánh² tsɨ³ jën³ ñí¹ hɨ́n¹³ tɨ³ Judea.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ca³la³ jɨ́n³² tsá² ca³lɨ³ ñi³² hi³ jáun² jmɨ́¹ ná¹hnauh² tsɨ́³, hi³ jmɨ́¹ ngaɨh³² tsú² siáh³ tsá²ján² tsá²ján²:
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Jáun² Zacarías jméi² dáɨn² hí³ ca³cónh³² Jmɨ́²chí³ Chun¹ hñu³ tsɨ́³, hi³ ca³hléh³ jáɨ¹³ hi³ ca³cué³ Dió³² hñu³ tsɨ́³, hi³ ca³juáh³:
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 “Cuɨ́¹ lɨ³quien² bíh¹ Dió³² Juo¹³ tsá² Israel,
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Quí¹ ca³cuen³ tsú² jan² Tsá² liáu³² dí²,
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 Má²ca³ma³tí³² bíh¹ Dió³² jáɨ¹³ hi³ ca³jmú³ quionh³ tsá² chun¹ joh¹,
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 hi³ ca³juáh³ Dió³² hi³ liáu³² jnoh¹ ñí¹con² tsá² jmu² hniéi² quiúnh¹ dí²,
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 Má²ca³ja³ bíh¹ mií³ tsɨ́³ tsú² ñí¹con² dí¹hio³ ñú¹deh³ dí², tsá² jmɨ́¹ zian² jmɨ́¹tin².
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 la³ cun³ jáɨ¹³ hi³ ca³jmú³ tsú² jáun² ñí¹con² hla¹ Há²bran²¹, jméi² dí¹hio³ ñú¹deh³ dí².
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 Hi³ ca³juáh³ tsú² hi³ liáu³² tsú² jnoh¹ ñí¹con² tsá² jmu² hniéi² quiúnh¹ dí²,
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 hi³ chun¹ dí², hi³ ná¹chan¹ dí² ñí¹con² tsú² la³ cun³ jmáɨ¹ hi³ ziáun² dí².
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Jáun² né³, hnú² jón³² jná¹³, hnú² té³ tsú² tɨ³² jë¹ Dió³²,
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 Jmúh¹³ hnú² hi³ lɨ³ ñi³² tsá² joh¹ tsú² ha³ lánh³ lɨ́¹³ liáun³ tsú²,
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Quí¹ Dió³² ja³² lɨ́n³² mií³ tsɨ́³ ñí¹con² dí²,
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 Tsá² hí³ jmu³ hi³ taɨ²¹ joh¹ ñí¹con² tsá² tionh² já¹niéi²,
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Hi³ jáun² né³, ca³cuon³ bíh¹ ñú²míh¹ hí³, hi³ tsá²lɨ³hún¹ siáh³ tsɨ́³. Jáun² ca³ñí¹cuá² tsú² ñí¹ lɨ́³ hué³² quiéin², ca³la³ ñí¹ cá¹chó²¹ jmáɨ¹ hi³ ca³ma³jnia² tsú² tá¹³ ñí¹con² tsá² Israel.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.