João 4
Jú¹ chú³² quioh²¹ Jesús tsá² lɨn³ Cristo (CSONT) vs ARIB
1 Hi³ jáun² né³, jmɨ́¹ ca³lɨ³ ñi³² Jesús hi³ tsá² *fariseos má²ca³náɨ³² hi³ tɨ³ má²juóun³² bíh¹ tsá² haɨn²¹ tɨ³ con² hí³ dí², jɨ³ hi³ tɨ³ jlánh¹ juóun³² tsáu² má²ca³zion³ dí² siáh³ jmáɨ² la³ cónh³ bí¹ Juan²,
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (uá¹jinh¹ jun³juáh¹³ hnga² yáh³ Jesús jmɨ́¹ zion² jmáɨ² tsáu², quí¹ hmóu³² tsá² haɨn²¹ hí³ tɨ³ con² bíh¹ tsú²),
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 hi³ jáun² jmɨ́¹ ca³lɨ³ ñi³² Jesús jáɨ¹³ nɨ́² né³, cua³han³ hué¹³ Judea hi³ ngah³ tɨ³ Galilea.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Jmɨ́¹ ngah²¹ jáun² tsú² ca³lɨ³ hniáuh³² tsa³nga¹ hué³² Samaria,
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 hi³ jáun² ca³chó³² tsú² cáun² juú² jmáɨ² Sicar hɨ́n¹³ tɨ³ Samaria, có³² hué³² ñí¹ ca³cuéh³ hla¹ Jacob Sé³² jon².
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Ñí¹ jáun² jmɨ́¹ hó²¹ cáun² táu² ñí¹ jmɨ́¹ chí² tsáu² jmáɨ², hi³ jáun² né³ jmɨ́¹ téh²³ tsú² “Tá² jmáɨ² quioh²¹ hla¹ Jacob”. Jesús jmɨ́¹ má²cá²huóh³² lɨ́n³² bíh¹ hi³ hún¹ juɨ³², hi³ jáun² ca³cuá³ can³² ho³ tá² jmáɨ² jáun². Má²ñí¹tɨ²¹ la³ nio¹ jñéi³ tɨ³ ca³hláu³ bíh¹ jmɨ́¹jáun².
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Jáun² ja³ jan² tsá²mɨ³ tsá² Samaria hi³ chí¹³ jmáɨ² ñí¹ jáun², hi³ jáun² Jesús ca³záɨh³ tsá²mɨ³ hí³ la³ lá²:
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Tsá² haɨn²¹ hí³ tɨ³ con² Jesús né³, má²já²taunh²¹ hi³ má²já²lia³² má³² tɨ³ já¹ juú².
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Tɨ³la³ cun³ñí¹ hi³ tsá² *judíos tiá² jmɨ́¹ jmúh³² yáh³ ta²¹ lɨ³ua³ cáun² hi³ cauh³² tsá² Samaria, hi³ jáun² lɨ́¹ ca³ja³cáun² bíh¹ tsɨ́³ tsá²mɨ³ hí³, jáun² ca³juáh³ la³ lá²:
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jmɨ́¹jáun² ca³ngáɨ³ Jesús la³ lá²:
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Jáun² tsá²mɨ³ hí³ né³ ca³záɨh³ Jesús la³ lá²:
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 ¿Hí¹ jlánh¹ bí¹ quien² hnú² la³ cónh³ bíh¹ hla¹ Jacob dí¹hio³ ñú¹deh³ jnoh¹ tsá² jmɨ́¹ zian² jmɨ́¹tin²? Quí¹ hí³ bíh¹ ca³cué³ jnoh¹ tá² jmáɨ² lá²; jmáɨ² ha²¹ tá² jmáɨ² lá² bíh¹ jmɨ́¹ hɨ́nh²³ tsú² hnga² la³ má²quionh³ jón²zɨ́h¹ jón²cho¹, jɨ³ jáh³ joh¹ tsú² nɨ́² siáh³.
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Hi³ jáun² jmɨ́¹jáun² ca³ngáɨ³ siáh³ Jesús hi³ ca³juáh³ la³ lá²:
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 tɨ³la³ tsá² hɨ́nh³ jmáɨ² hi³ cue¹ jná¹³ má¹ná¹, jmɨ́¹lɨ́h³ bíh¹ tiú²uú² chau²¹ jmáɨ¹ hi³ lɨ³ quiéin² siáh³ tsɨ́³. Quí¹ cun³quionh³ jmáɨ² hi³ cué¹³ jná¹³ dá² lɨ́¹³ la³jmɨ́¹ lɨ́³ hi³ chí¹ñei³² bíh¹ jmáɨ² hñu³ tsɨ́³ tsú² hi³ cué³² pí³ hi³ lɨ́¹³ zian² tsú² la³ cun³ jmɨ́¹hi³nio².
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Jáun² tsá²mɨ³ hí³ né³, ca³juáh³ la³ lá²:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Jesús né³ ca³záɨh³ tsá²mɨ³ hí³:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Jáun² tsá²mɨ³ hí³ né³ ca³ngáɨ³:
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 quí¹ hñá³ yáh³ ñí²cuonh² hnú² má²ca³lɨ³ zian², tɨ³la³ tsá² ñíh³ nú² quiúnh¹ ta³né³² né³, jun³juáh¹³ ñí²cuonh² yáh³ nú² hí³. Jáun² né³, jú¹ tson² cu³tí¹³ bíh¹ la³ cun³ hi³ má²lɨ́²juah²¹ hnú² nɨ́².
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Jmɨ́¹ ca³náɨ³² jáun² tsá²mɨ³ hí³ jáɨ¹³ nɨ́² né³, ca³juáh³ la³ lá²:
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Né³² né³, dí¹hio³ ñú¹deh³ jnoh¹ tsá² hɨ́n¹³ jnoh¹ hué³² Samaria lá² ca³ma³tsú² ma³jónh³² Dió³² tsɨ³ máh³ lá² jmɨ́¹tin²; tɨ³la³ hnoh² né³ tsá² judíos juáh³ náh² hi³ jmáh³la³ já¹ juú² Jerusalén bí¹ néh¹ lɨ́¹³ ma³tsu³ ma³jónh³² tsú² Dió³².
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jáun² Jesús ca³ngáɨ³ siáh³ la³ lá²:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Hnoh², tsá² hɨ́n¹³ tɨ³ hué³² Samaria lá², hí¹juáh³ tiá² re² cuóun³² yáh³ náh² Dió³² Tsá² ma³tsú¹ ma³jonh²¹ náh²; tɨ³la³ jnoh¹ má¹ná¹, re² bíh¹ cuóun³² jnoh¹ Dió³² Tsá² ma³tsú¹ ma³jonh²¹ jnoh¹, quí¹ ja¹ quioh²¹ tsá² judíos bíh¹ cua³han³ Tsá² liáu³².
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Quí¹ má²ja³quián³ bíh¹ chau²¹ jmáɨ¹, hi³ ti³tsóh³dí¹ ta³né³² má²cá²chó³² jmáɨ¹ jáun², la³ cun³ jmáɨ¹ hi³ jɨ³lɨn² tsá² cu³tí³ má²tsú² má²jónh³² Dió³² má²lɨ́¹³ ma³tsu³ ma³jónh³² tsú² Jméi² dí² cáun² hi³ hú¹tá¹ tson² cu³tí³ cun³quionh³ hi³ ma³hau³ Jmɨ́²chí³ Chun¹; quí¹ tsá² la³ hí³ bí¹ ti³tsóh³ hnah² Jméi² dí² hi³ lɨ́¹³ ma³tsu³ ma³jáuh³².
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Dió³² bíh¹ jan² Tsá² lɨ́n³ Jmɨ́²chí³; hi³ jáun² tsá² má²tsú² má²jáuh³² né³, hniáuh³² bíh¹ hi³ ma³tsu³ ma³jónh³² tsú² Dió³² cáun² hi³ hú¹tá¹ tson² cu³tí³, cun³quionh³ hi³ ma³hau³ Jmɨ́²chí³ Chun¹.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Jáun² tsá²mɨ³ hí³ né³ ca³juáh³ la³ lá²:
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Jmɨ́¹jáun² ca³juáh³ Jesús la³ lá²:
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Tá¹la³ jáun² né³, cua³tanh²¹ bíh¹ tsá² haɨn²¹ hí³ tɨ³ con² tsú², hi³ jáun² lɨ́¹ ca³ta³ná¹jɨ́e³² bíh¹ tsú² jmɨ́¹ ca³jɨ́e³ hi³ cuá¹liéinh³² Jesús tsá²mɨ³ hí³. Tɨ³la³ hí¹ jan² yáh³ tiá² hin² ca³tia³ tsɨ́³ hi³ ngáɨh³² tsá²mɨ³ hí³ nɨ́¹juáh³ he³ dá² hnió³, sa³jun³ ca³chá³ tsú² siáh³ tiá³ tsɨ́³ hi³ ngáɨh³² Jesús: “¿He³ dá² ná¹juónh³² hnú² quiúnh¹ tsá²mɨ³ nɨ́²?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Hi³ jáun² jmɨ́¹jáun² bíh¹ ca³zíh³ tsá²mɨ³ hí³ tsú¹liáh² quioh²¹, hi³ ngah³ tɨ³ já¹ juú², hi³ ca³ñí¹zeh¹ tsáu² la³ lá²:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 ―Ñá²táunh¹ náh², ñá²jɨen¹ náh² jan² tsá²ñuh² Tsá² má²lɨ́²zéi³² jná¹³ la³jɨ́³² la³ cun³ hi³ má²cá²jmú³² ná¹. Tiá² hin² ñi³² hí¹ Tsá² lɨ́n³ Cristo Tsá² ó³².
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Jmɨ́¹jáun² ca³huén² tsá² juú² jáun², hi³ ja³taunh²¹ hi³ ca³ñí¹jɨen¹³ Jesús.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Tá¹la³ jáun² né³, tsá² haɨn²¹ hí³ tɨ³ con² Jesús jein³² má³², hi³ juáh³ la³ lá²:
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Tɨ³la³ Jesús má¹ná¹, ca³ngáɨ³ la³ lá²:
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Jáun² tsá² haɨn²¹ hí³ tɨ³ con² tsú² ca³ma³liáu³² hi³ ngaɨh³² raɨnh²¹ tsá²ján² tsá²ján² hi³ juáh³ la³ lá²:
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Tɨ³la³ Jesús ca³juáh³ la³ lá²:
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Hnoh² dá² juáh³ náh² la³ lá²: “Cónh³í¹ quiún³ zɨ́h² máh³ hniáuh³² hi³ ló³² la³ cun³ hi³ jná¹”; tɨ³la³ jná¹³ né³ juanh³²: Sá¹nɨ́² jéinh¹ dú¹ náh² máh¹ tɨ³ la³ ó³² neh²¹, ta³né³² bíh¹ má²ca³láu², jáun² má²lɨ́¹³ bíh¹ caun¹³ tsú².
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Tsá² jmu² ta²¹ hi³ caun² hi³ ca³láu² jáun² né³ he² hmah²¹ quioh²¹, hi³ máɨ³ hi³ caun² tsú² jáun² né³ tsá²toh³ ñí¹ lɨ́¹³ zian² tsú² la³ cun³ jmɨ́¹hi³nio², hi³ jáun² tsá² jñi³² máɨ³ lɨ³ hiún² tsɨ́³ cu³lɨ²¹ la³ má²quionh³ tsá² jieih³².
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Quí¹ jú¹ tson² bíh¹ la³ cun³ hi³ juáh²³ tsú² jáun²: “Tsá² siánh³ bíh¹ jñi³², hi³ tsá² siánh³ bí¹ caun²”.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Jná¹³ má²lɨ́²zéi³² hnoh² hi³ cuá¹quiaun² náh² cáun² hi³ tiá² huá² ta²¹ lɨ́²quiánh² náh²; la³ nɨ́² bíh¹ lɨ́³, hi³ tsá² siánh³ bí¹ ca³jmú³ ta²¹, hi³ jáun² hnoh² né³ cáun² má²tonh²¹ náh² hná¹ ta²¹ hi³ má²he² hná¹ quioh²¹ tsá² hí³ bíh¹.
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Juóun³² lɨ́n³² bíh¹ tsá² juú² zian² hué³² Samaria jáun² ca³tanh² ta²¹ Jesús cun³ñí¹ hi³ jlánh¹ ca³ma³tson² tsá²mɨ³ hí³ jë¹ jmɨ́¹ ca³juáh³ jáun² la³ lá²: “Má²lɨ́²zéi³² jná¹³ tsú² la³jɨ́³² la³ cun³ hi³ má²cá²jmú³² jná¹³”.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Hi³ jáun² jmɨ́¹ cuá¹taunh²¹ jáun² tsá² hɨ́n¹³ hí³ tɨ³ Samaria ñí¹ cuá¹tón²¹ jáun² Jesús né³, jlánh¹ ca³hiu³ ca³mɨ́³ dí² hi³ cuá³² tsú² juú²co¹ dí². Jáun² Jesús né³ ca³cuá³ tun³ jmáɨ¹ já¹ juú² jáun²,
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 hi³ jáun² tɨ³ lɨ³mí¹ juóun³² tsáu² ca³chá³ bíh¹ cáun² tsɨ́³ jmɨ́¹ ca³náɨ³² jáun² jáɨ¹³ hi³ hleh³² hnga² Jesús.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Hi³ jáun² tsá² hí³ né³ ca³záɨh³ tsá²mɨ³ hí³ la³ lá²:
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Jmɨ́¹ la³ má²jau³ jáun² né³ cua³han³ siáh³ Jesús hué³² Samaria jáun², hi³ ngah³ siáh³ tɨ³ hué¹³ Galilea.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Quí¹ hnga² Jesús ca³juáh³ hi³ jan² tɨ³² jë¹ Dió³² tiá² hin² quiú² jéi²³ yáh³ juú²co¹.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Hi³ jáun² jmɨ́¹ cá¹chánh²¹ dí² hué¹³ Galilea né³, ca³he³ bíh¹ tsá² hí³ re², quí¹ ja³bí¹ jmɨ́¹ má²ñí¹táunh¹ yáh³ tsá² hí³ *Jmɨ́¹hɨ́en¹ tɨ³ já¹ juú² Jerusalén, hi³ jáun² jmɨ́¹ má²ca³jɨ́e³ bíh¹ tsú² la³jɨ́³² hi³ ca³jmú³ Jesús tá¹la³ jmáɨ¹ jáun².
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Jáun² jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² né³ ngah³ Jesús já¹ juú² Caná hɨ́n¹³ tɨ³ Galilea, ñí¹ ca³jmú³ tsú² jmɨ́¹tin² hi³ jmɨ́² jma³ lan³ mu² ráu³ mɨ³ uóun²jɨeh¹³. Hi³ já¹ juú² Capernaum né³, jmɨ́¹ zian² jan² tsá²cuú² tsá²ta³ re²¹; tsá² hí³ jmɨ́¹ tsáun¹ jan² jon².
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Jáun² jmɨ́¹ ca³lɨ³ ñi³² tsá² hí³ hi³ má²cuanh³² siáh³ Jesús hué¹³ Galilea hi³ jmɨ́¹ hún¹ tɨ³ Judea, jmɨ́¹jáun² ngau³ dí² hi³ ca³ñí¹jɨen¹³ dí² tsú², hi³ ca³ñí¹hiú² ñí¹mɨ́² dí² hi³ tsó³² Jesús hñú¹³ dí² hi³ tsa³jmah¹ jon² dí² tsá² jmɨ́¹ má²ñí¹jún³ cu³tí³.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Hi³ jáun² Jesús ca³záɨh³ tsá² hí³ la³ lá²:
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Jáun² tsá² joh¹ re²¹ né³ ca³juáh³:
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Jmɨ́¹jáun² né³, ca³juáh³ Jesús la³ lá²:
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Hú¹ juɨ³² jáun² né³, ca³jenh² tsú² *tsá² má²dí¹hlánh¹ joh¹, tsá² ca³huén² hí³ hi³ tsa³can³² jáɨ¹³ hi³ zian² bíh¹ jon² tsú² re² tɨn².
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Hi³ jáun² tsá²ñuh² hí³ ca³ngáɨ³ hi³ hín² la³nió¹ lan³ jon², jáun² tsá² joh¹ tsú² hí³ né³ ca³juáh³:
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Jáun² jmɨ́¹jáun² ca³lɨ³tsɨn² tsá²ñuh² hí³ hi³ ti³tsóh³dí¹ jmɨ́¹jáun² bíh¹ ca³juáh³ Jesús la³ lá²: “Zian² bíh¹ jónh³² hnú² re² tɨn²”; hi³ jáun² jmɨ́¹jáun² né³ ca³tanh² tsá² hí³ ta²¹ Jesús la³ má²quionh³ la³jɨ́n³² tsá² hñú¹³.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Hi³ nɨ́² bíh¹ ñí¹ má²tun³ li²¹ hi³ lɨ́³ hua³jueh³² hi³ ca³jmú³ Jesús hué¹³ Galilea jmɨ́¹ cuanh²¹ hi³ ñéi¹ jáun² tɨ³ hué¹³ Judea.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.