Atos 9
Jú¹ chú³² quioh²¹ Jesús tsá² lɨn³ Cristo (CSONT) vs NAA
1 Tá¹la³ jáun² né³, la³ má²hleh³² jáun² bíh¹ Saulo jú¹ cáu² lɨ́n³² ca³tɨn¹ tsá² haɨn²¹ tɨ³ con² Tɨ³² Juo¹³ dí², hi³ juáh³ dí² hi³ ma³tsan² la³jɨ́n³² tsá² hí³. Hi³ jáun² ca³ñí¹lienh¹³ tsú² tsá² cuá¹lɨ́n³ mí²tsá² hɨ́en¹,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 hi³ ca³ñí¹mɨ́² tsú² cáun² sí² hi³ jmu² héih³² hi³ lɨ́¹³ tsó³² dí² cuáh³² quioh²¹ tsá² *judíos táun³ já¹ juú² Damasco, hi³ hnah¹³ dí² tsá²mɨ³ tsá²ñuh² tsá² má²tiáunh¹ juɨ³² quioh²¹ Jesús. Jmɨ́¹ hnió³ dí² tsa³quian³ tsá² hí³ hi³ tson³, hi³ tsa³tionh³ dí² hñu³mí¹ñí² tɨ³ já¹ juú² Jerusalén.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Tɨ³la³ tá¹la³ hí¹hún¹ jáun² Saulo hí³ juɨ³² Damasco má¹ná¹, cu³diá²jan² jmɨ́¹ táɨn³ tsú² cáun² joh¹ hi³ ja³ hñu³mɨ³cuú² jmɨ́¹ má²ñí¹chau²¹ tsú² juú² jáun².
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Jmɨ́¹jáun² ca³tánh³ Saulo cu³hna²¹ jáh³ joh¹, jáun² ca³náɨ³² ho³ tsáu² hi³ ñí¹juah²¹ la³ lá²:
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Jáun² Saulo ca³ngáɨ³:
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Jáun² Saulo ca³juénh², hi³ jáun² ta³ má²juán²³ lɨ́n³² ca³juáh³ la³ lá²:
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Jáun² la³jɨ́n³² tsá² jmɨ́¹ quionh³ hí³ Saulo ca³juénh² lɨ́n³², quí¹hliá² ca³náɨ³² tsú² hi³ ñí¹hleh²¹ tsáu², tɨ³la³ tiá² hin² cá²jnia³ yáh³ jéinh³² tsú².
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Jáun² Saulo ca³náu² hi³ jmɨ́¹ rón²¹ hué³², tɨ³la³ jmɨ́¹ ca³niá³ jáun² ñí¹ tsú² né³, cun³ tiú²uú² cá²jnia³ hí¹ sá¹ cú¹pih²¹ bíh¹ jéinh³² tsú². Jáun² ca³zanh³ bíh¹ tsú² cuo² Saulo hi³ ca³ñí¹jan² dí² tɨ³ já¹ juú² Damasco.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Ñí¹ jáun² ca³cuá³ hnɨ³² jmáɨ¹ hi³ cuá¹te³ ñí¹, hí¹ cu³ hu²¹ ho³ má³² tiá² ca³cúh², hi³ hí¹ sá¹ cú¹pih²¹ jmáɨ² tiá² ca³hɨnh³ siáh³.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Já¹ juú² Damasco jáun² jmɨ́¹ zian² jan² tsá²ñuh² tsá² hen² tɨ³ con² Jesús, tsá² hí³ jmáɨ² Ananías. Tsá² hí³ ca³jnia³ Tɨ³² Juo¹³ dí² jéinh³², hi³ ca³juáh³ la³ lá²:
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Jáun² Tɨ³² Juo¹³ dí² ca³juáh³:
11 Então o Senhor lhe disse:
12 hi³ má²cá²jnia³ jéinh³² jan² tsá²ñuh² jmáɨ² Ananías, hi³ hi³ ñéih³ ñí¹ cuá³ tsú² hi³ lɨ́²ra³tsɨ³² cuo² ñí¹ quioh²¹ dí², hi³ jáun² la¹³ siáh³ mɨ́¹ñí¹ dí².
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Jmɨ́¹ ca³náɨ³² Ananías jáɨ¹³ jáun² né³, ca³juáh³:
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Hi³ jáun² já¹ juú² lá² má²cuán² tsú² cun³quionh³ héih³² quioh²¹ tsá² ná¹lɨ́n³ mi³jmú³, hi³ jan³ tsú² tson³ ca³la³ jɨ́n³² tsá² ná¹má²quien² hnú².
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Tɨ³la³ Tɨ³² Juo¹³ dí² ca³záɨh³ Ananías la³ lá²:
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Jná¹³ bíh¹ hɨe¹ tsú² ha³ la³ cónh³ tí³ hi³ ma³tso² tsɨ́³ hi³ ca³tɨn¹ jná¹³.
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Jmɨ́¹jáun² ngau³ Ananías hñú³ ñí¹ jmɨ́¹ cuá³ Saulo. Jmɨ́¹ cá¹chó²¹ jáun² tsú², hi³ ñéih³ hi³ ca³ra³tsɨ³² cuo² ñí¹ quioh²¹ Saulo, hi³ ca³juáh³ la³ lá²:
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 La³ cun³ jmɨ́¹jáun² ca³súh³² hi³ jmɨ́¹ hí¹jnáɨ²³ coh³ hu³² mɨ́¹ñí¹ tsú², hi³ jniá³ la³jmɨ́¹ jniá³ zɨ́¹³, jmɨ́¹jáun² ca³lɨ³ jɨ́e³² tsú² siáh³ re². Jáun² ca³náu² Saulo hi³ ngau³ hi³ ca³ñí¹zion¹³ jmáɨ².
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² ca³jmú³ má³² hi³ jáun² ca³joh¹³ siáh³ pí³, jáun² ca³cuá³ tsú² cu³tiá³ quionh³ tsá² haɨn²¹ hí³ tɨ³ con² Jesús zian² juú² Damasco jáun².
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Jáun² Saulo ca³ma³liáu³² hi³ hleh³² jáɨ¹³ hñu³ cuáh³² quioh²¹ tsá² judíos táun³ já¹ juú² Damasco hi³ la³ Jon² Dió³² bíh¹ Jesús.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Ca³la³ jɨ́n³² bíh¹ tsá² jmɨ́¹ ná¹náɨ³² ca³ja³cáun² tsɨ́³, hi³ ca³ngáɨh³ tsá²ján² tsá²ján²:
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Tɨ³la³ Saulo tɨ³ lɨ³mí¹ ca³lɨ³ hliáun³ bíh¹ pí³ quioh²¹ hi³ hléh³² jáɨ¹³ quioh²¹ Dió³², hi³ ca³hɨ́e³ tsú² re² lɨ́n³² hi³ Jesús bíh¹ lɨ́n³ Cristo, jáun² lɨ́¹ lɨn¹ bíh¹ tsá² judíos zian² juú² Damasco.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Jmɨ́¹ lɨ́¹ cáɨn² jáun² ca³ma³cán³ tsá² judíos, hi³ jmɨ́¹ hnió³ jngɨh³ Saulo,
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 tɨ³la³ Saulo ca³lɨ³ ñi³² bíh¹ hi³ jáun². La³ huá² la³ jma² bíh¹ jmɨ́¹ má²tsá²tan³ tsú² Saulo ho³hñú¹³ hiah³² hu²¹ juú² hi³ jmɨ́¹ hnió³ tsú² jngɨh³.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Tɨ³la³ tsá² má²haɨn²¹ hí³ tɨ³ con² Saulo né³, ca³che² cáun² já¹niéi², hi³ ca³sión³² tsú² juɨ³² tsoh² hiah³² cun³quionh³ cáun² mɨ́²tá² hi³ ca³di³chí³ tsú² hñe¹³.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² né³, ngah³ siáh³ Saulo tɨ³ já¹ juú² Jerusalén. Jmɨ́¹ cá¹chánh²¹ tsú² jáun² né³, jmɨ́¹ hnió³ ma³jéinh³ tsá² reh², tɨ³la³ la³jɨ́n³² bíh¹ tsá² hí³ jmɨ́¹ juénh², quí¹ tiá² jmɨ́¹ taunh³² yáh³ tsú² ta²¹ hi³ Saulo má²hen² tɨ³ con² Jesús.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Tɨ³la³ Bernabé ca³ñí¹jan² Saulo ñí¹ jmɨ́¹ tionh¹ *tɨ³² tsá² quian³² jë¹ Dió³², hi³ ca³záɨh³ tsú² tsá² hí³ ha³ lánh³ ca³quiúnh³² Saulo jmɨ́¹ ca³jɨ́en³² Jesús tá¹la³ jmɨ́¹ hí¹hún¹ jáun² juɨ³², jɨ³ ha³ lánh³ rón³² ca³hléh³ Jesús ñí¹con² tsú²; hi³ ha³ lánh³ rón³² ca³hléh³ tsú² jáɨ¹³ hi³ ca³tɨn¹ Jesús já¹ juú² Damasco, ca³la³ hí¹ cú¹pih²¹ tiá² cú² tiá² juénh².
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Jáun² ca³ta³cua¹³ Saulo já¹ juú² Jerusalén, hi³ jáun² ca³ñi³táunh¹ cu³tsa³² quionh³ tsá² reh² hí³, hi³ ca³hléh³ tsú² siáh³ ca³la³ hí¹ cú¹pih²¹ tiá² cú² tiá² juénh² hi³ ca³tɨn¹ Tɨ³² Juo¹³ dí².
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Ja³bí¹ ca³quiu³ ca³táɨnh³ tsú² siáh³ jáɨ¹³ quionh³ tsá² judíos tsá² hleh³² jú¹jma² *griego, tɨ³la³ tsá² hí³ dá² jmɨ́¹ hnió³ jngɨh³ bíh¹ Saulo.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Jmɨ́¹ ca³lɨ³ ñi³² tsá² reh² hi³ nɨ́² né³, ca³ñí¹jon¹³ tsú² Saulo tɨ³ juú² Cesarea, hi³ cuá³ ñí¹ jáun² né³ ca³chánh³² tɨ³ já¹ juú² Tarso.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Jáun² jmɨ́¹jáun² ca³ta³no¹ tie³ quioh²¹ tsá² má²lɨ́n³ hí³ cuáh³² tɨ³ hué¹³ Judea, Galilea, jɨ³ Samaria nɨ́² siáh³. Hi³ jáun² né³, tɨ³ lɨ³mí¹ ca³lɨ³ pin³ bíh¹ tsɨ́³ tsá² hí³, hi³ ca³ma³zian² tsú² la³ má²zian² jáun² hi³ tanh² ta²¹ Tɨ³² Juo¹³ dí², hi³ ca³juóun³ tsú² siáh³ cun³quionh³ hi³ ca³ma³hau³ jáun² Jmɨ́²chí³ Chun¹.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Hi³ jáun² né³, tá¹la³ ngɨ³² jáun² Pé¹ ñí¹ hliáun³ hi³ tsá²jɨen³ tsá² má²joh¹ Dió³², jáun² ca³chó³² cáun² jmáɨ¹ hi³ ca³ñí¹jɨen¹³ tsú² tsá² joh¹ Dió³², tsá² zian² la³ tɨ³ juú² Lida.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Hi³ jáun² ñí¹ jáun² ca³chó³² tsú² ñí¹ rón²¹ jan² tsá²ñuh² jmáɨ² Eneas, tsá² hí³ jmɨ́¹ hma² hi³ ca³quiú² ñí¹ jen³ jña³ mii².
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Jáun² Pé¹ ca³záɨh³ tsá² hí³ la³ lá²:
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Jáun² la³jɨ́n³² bíh¹ tsá² zian² juú² Lida jɨ³ tsá² zian² juú² Sarón ca³jɨ́en³² tsá² jmɨ́¹ hma² hí³, jmɨ́¹jáun² ca³háɨn³² tsú² tɨ³ con² Tɨ³² Juo¹³ dí².
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Jmɨ́¹jáun² jmɨ́¹ zian² jan² tsá²mɨ³ tsá² má²hen² tɨ³ con² Tɨ³² Juo¹³ dí² já¹ juú² Jope. Tsá² hí³ jmɨ́¹ jmáɨ² Tabita, tɨ³la³ jú¹ *griego né³ juáh³ tsú² Dorcas. Tsá²mɨ³ hí³ jlánh¹ ca³jmú³ hi³ chú³² ñí¹con² tsá² tia³mii², hi³ ca³ma³hon³ tsú² tsáu².
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Jmáɨ¹ jáun² ca³lɨ³ tsáun¹ tsá²mɨ³ hí³ hi³ ca³jun³. Jmɨ́¹ má²lɨ́²sin² tsú² jáun² hla¹ hí³ ca³ñí¹quion¹³ tsú² ñí¹ má²tenh³ tsɨn¹ hñú³.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Juú² Jope jáun² né³ jmɨ́¹ háɨ³² má²janh² quionh³ juú² Lida ñí¹ jmɨ́¹ cuá³ Pé¹, jáun² jmɨ́¹ ca³lɨ³ ñi³² tsá² reh² zian² Jope hi³ la³ cuá³ Pé¹ já¹ juú² Lida, jáun² ca³zen³ tsú² gon³ tsáu² hi³ ca³ñí¹juah²¹ la³ lá²:
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Jáun² la³juɨ³² ngau³ bíh¹ Pé¹ quionh³ tsá² hí³. Jmɨ́¹ ca³cha³táunh¹ tsú² jáun², tá²chi²¹ ca³ñí¹jan² dí² Pé¹ chi³cuú² ñí¹ rón²¹ hla¹ hí³. Jmɨ́¹ cá¹chó²¹ tsú² jáun² ñí¹ rón²¹ hla¹ né³, ca³cuú² ca³ngɨh³² la³jɨ́n³² tsá²mɨ³ hnáɨ³ jmɨ́¹ tionh¹ hí³ ñí¹ jáun² cu³héin¹ Pé¹, hi³ ca³la³ hi³ ho² hi³ jngɨh² ca³hɨ́eh³ Pé¹ la³jɨ́³² ñí¹ hmɨh³² hi³ ca³jmú³ hla¹ hí³ jmɨ́¹ zian².
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Jmɨ́¹jáun² né³ ca³huen³ Pé¹ tɨ³ cheih³² la³jɨ́n³² tsá² jmɨ́¹ tionh¹ hí³, jáun² ca³di³jñí³² hnga² hi³ ca³liéinh³² Dió³². Jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² ca³jɨ́en³² dí² hla¹ hí³ hi³ ca³záɨh³ dí² la³ lá²:
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Jáun² ca³zanh³ Pé¹ cuo² Tabita hi³ ca³zion³ dí². Jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² ca³teh³ tsú² siáh³ tsá² má²joh¹ Dió³² jɨ³ tsá²mɨ³ hnáɨ³ hí³, jáun² ca³hɨen³ tsú² Tabita ñí¹con² tsá² hí³ hi³ má²ca³jenh¹³.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Jáun² la³jɨ́n³² tsá² zian² juú² Jope ca³lɨ³ ñi³² hi³ lɨ³ la³ jáun², jmɨ́¹jáun² juóun³² tsáu² ca³tanh² ta²¹ Tɨ³² Juo¹³ dí².
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Hi³ jáun² ué³ jmáɨ¹ bíh¹ ca³cuá³ Pé¹ já¹ juú² jáun² hñú¹³ tsá² jmáɨ² Sí¹mu²¹, tsá² má²chú³² láu².
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.