Atos 4

Jú¹ chú³² quioh²¹ Jesús tsá² lɨn³ Cristo (CSONT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tá¹la³ dí¹hleh³² jáun² bíh¹ Pé¹ quionh³ Juan² ñí¹con² tsá² ná¹ngɨh³² hí³, ca³cua³taunh²¹ tsá² ná¹lɨ́n³ mí²tsáu², quionh³ tsá² cuá¹lɨ́n³ juo¹³ tsá²cuú² tsá²ta³ mí²tsáu², tsá² jmu² hí³ hua³hí¹³ cuáh³² chín¹ jɨ³ tsá² cu³ nió³ téh²³ tsú² *saduceos.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Tsá² hí³ ca³míh³ tsɨ́³ quí¹hliá² hleh³² Pé¹ jɨ³ Juan² hi³ ca³jenh¹³ bíh¹ Jesús, hi³ jáun² la³ jáun² má²lin¹ hi³ la³ jenh¹³ bíh¹ siáh³ tsá² má²ca²tsan³.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Hi³ jáun² ca³jan³ dí² tson³ hi³ ca³ñí¹tionh¹³ dí² cú² nie² hñu³mí¹ñí², quí¹hliá² má²ca³hláu³ bíh¹.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Tɨ³la³ juóun³² lɨ́n³² bíh¹ tsá² má²lɨ́²niéi³² hí³ jáɨ¹³ ca³taunh³ ta²¹, jmɨ́¹jáun² ca³lɨ³tín³ tsáu² cun³ hñá³ mei²¹ jmáh³la³ tsá²ñuh².
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Jmɨ́¹ cá¹jniá²¹ jáun² ca³ngɨh³² tsá² ná¹chín¹ tsá² *judíos já¹ juú² Jerusalén, quionh³ tsá²daun³² tsá² ná¹ñí¹ juú², jɨ³ tɨ³² liei²¹ nɨ́².
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Ja¹ jáun² jmɨ́¹ zenh² Anás tsá² jmɨ́¹ lɨ́n³ mí²tsá² hɨ́en¹, Caifás, Juan², Lí²ján¹ nɨ́² siáh³, jɨ³ ca³la³ jɨ́n³² tsá² cá² mí¹zionh² tsá² zia³² jáɨ¹³ ñí¹con² hi³ lɨ́n¹³ mí²tsá² hɨ́en¹.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Jáun² ca³ñí¹quión²¹ tsú² Pé¹ quionh³ Juan² hi³ ca³chan³ dí² chu³jo² ja¹ ñí¹ ná¹ngɨh³² dí² jáun², hi³ ca³ngáɨh³ dí²:
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Tɨ³la³ Pé¹ né³, ca³la³ hi³ canh² Jmɨ́²chí³ Chun¹ hñu³ tsɨ́³ ca³ngáɨ³, hi³ ca³juáh³:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 hnoh² la³ má²ca³cuú² ca³ngɨh³² náh² hi³ cánh¹ náh² jú¹ tson² ñí¹con² jnoh¹ ca³tɨ²¹ cáun² hi³ chu²¹ hi³ ca³lɨ³ ñí¹con² tsá² jmɨ́¹ hliánh² lá², hi³ he³ lánh³ rón³² ca³lan³ tsú²;
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 jáun² né³, cuɨ́¹ lɨ³ ñíh¹³ hnoh² jɨ³ ca³la³ jɨ³lɨn² tsá² Israel ñí¹ hná¹ nɨ́² hi³ cun³quionh³ héih³² quioh²¹ Jesucristo Tsá² Nazaret bíh¹ lan³ tsá² jmɨ́¹ hliánh² lá², Jesús Tsá² ca³ton³ hnoh² hí³ crei²¹; tɨ³la³ Dió³² má¹ná¹, ca³jmú³ hi³ ca³jenh¹³ tsú².
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Tsá² hí³ jmɨ́¹ lɨ́n³ la³jmɨ́¹ lɨ́³ cá² máɨ³ quɨ́n¹ hi³ tiá² jéih³² tsá² ná¹lɨ́n³ tɨ³² hiah³², tɨ³la³ ta³né³² lɨ́³ cá² máɨ³ quɨ́n¹ hi³ jlánh¹ bíh¹ quien², quɨ́n¹ hu²¹ cuoh¹ hiah³².
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Cu³tí³ tiá² hin² zian² hí¹ jan² tsá² siánh³ hi³ lɨ́¹³ liáu³² dí². Quí¹ tiá² tsá² siánh³ ca³cuen³ yáh³ Dió³² ñí¹ hué²¹ lá² hi³ te¹³ jnoh¹ liáu³².
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Jmɨ́¹ ca³jɨ́e³ jáun² tsá²tan²¹ hí³ hi³ jlánh¹ tiá³ nio² tsɨ́³ Pé¹ jɨ³ Juan², jɨ³ jmɨ́¹ ca³lɨ³ ñi³² dí² siáh³ hi³ tiá² hliáun³ sí² la³ ca³ma³tɨn³² yáh³ tsú², hi³ tsá² lɨ́¹ tsáu² bíh¹ hí³, hi³ jáun² ca³ja³cáun² bíh¹ tsɨ́³ tsú². Jmɨ́¹jáun² ca³lɨ³tsɨn² tsú² hi³ tsá² hí³ ca³lɨ³ tɨn² cun³ñí¹ hi³ ca³ñi³táunh¹ quionh³ Jesús bíh¹.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Ja³bí¹ ja¹ jáun² jmɨ́¹ zenh¹ tsá² jmɨ́¹ hliánh² hí³, hi³ jáun² lɨ́¹ tiú²uú² ñi³² he³ juáh³ bíh¹ tsú² lɨ³.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Jmɨ́¹jáun² ca³huen³ tsú² tsá² hí³ cu³tiá³ cheih³² tá¹la³ ca³juu³ ca³hlénh³ dí² hmóu³²;
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 hi³ ca³juónh³ la³ lá²:
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Hi³ la³ cun³ tiá² tsa³cuóun² jáɨ¹³ nɨ́² ñí¹ uóunh³ né³, hniáuh³² juénh¹³ bíh¹ dí² tsá² nɨ́², hi³ jáun² lɨ³ cóh³² tsú², hi³ jáun² ta³né³² tɨ³ chí¹ján³ tiú²uú² hléh³² tsú² hi³ ca³tɨn¹ Jesús.
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² ca³teh³ dí² siáh³ ñéih³ hi³ ca³záɨh³ dí² la³ lá²:
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Tɨ³la³ Pé¹ ca³ngáɨ³ quionh³ Juan²:
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Tɨ³la³ jnoh¹ má¹ná¹, cun³ tiá² lɨ́¹³ bíh¹ chá¹³ jnoh¹ tɨ³ có³², hi³ juáh¹³ hi³ tiá² hléh¹³ jnoh¹ la³ cun³ hi³ má²ca³neh²¹ jɨ³ hi³ má²ca³náɨ¹³.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Jáun² tsá² hí³ ca³hléh³ siáh³ jú¹ cáu², hi³ jáun² cáun² lɨ́¹ ca³lión³² bíh¹ dí² tsú² ta³ tiá² lin¹ hi³ ca³lɨ³re²; quí¹ tiá² ca³choh¹³ yáh³ tsú² he³ lánh³ ma³tson¹³ tsá² hí³, quí¹ ca³la³ jɨ́n³² bíh¹ tsáu² jmɨ́¹ ná¹má²quien² Dió³² cun³ñí¹ hi³ má²lɨ³² la³ jáun².
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Quí¹ lɨ́³ cun³ tun³ló³² mii² máh³ jmɨ́¹ má²hún¹ tsá² jmɨ́¹ hliánh² hí³ jmɨ́¹ laɨn²¹ cun³quionh³ hua³jueh³².
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Jmɨ́¹ má²ca³liáun³ jáun² Pé¹ quionh³ Juan² ja³tanh²¹ tɨ³ ñí¹ tionh¹ tsá² quionh³, hi³ jáun² ca³chá³ tsú² ca³la³ jɨ́³² la³ cun³ hi³ má²lɨ́²juáh³ jáun² tsá² ná¹lɨ́n³ mi³jmú³ la³ má²quionh³ tsá²daun³².
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Jmɨ́¹ má²lɨ́²niéi³² tsú² jáɨ¹³ jáun² né³, jɨ³lɨn² bíh¹ tsú² ca³liéinh³² Dió³² cu³tsa³², hi³ ca³juáh³ la³ lá²:
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Hla¹ Dá²vi²¹ jméi² dí¹hio³ ñú¹deh³ jnoh¹, tsá² jmɨ́¹ lɨ́n³ hí³ quian²¹ hnú², ca³hléh³ cháh³ hnú² cun³quionh³ pí³ quioh²¹ Jmɨ́²chí³ Chun¹ jmɨ́¹ ca³juáh³ tsú² jáun² la³ lá²:
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Tsá² ná¹chín¹ ñí¹ hué²¹ lá² ca³cuú² ca³ngɨh³²,
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 ”Quí¹ tson² bíh¹ já¹ juú² lá² ca³ngɨh³² re²¹ Herodes quionh³ Poncio Pilato, *tsá²cá²jo²¹, jɨ³ tsá² ziáun² jnoh¹ hué³² Israel lá² nɨ́² siáh³, hi³ ca³tiánh³ cá²hon³ hi³ jmu³ hian² tsɨ́³ ñí¹con² Jesús Tsá² cuá¹chan¹ hi³ lɨ́n³ quian²¹ hnú², Tsá² ca³hion¹ hnú² hí³ hi³ lɨ́n¹³ Cristo.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Cun³ñí¹ hi³ hnú² Tsá² cú² juenh² nú², hi³ jáun² la³jɨ́n³² tsá² hí³ cáun² ca³jmú³ la³ cun³ hi³ ca³lɨ́n¹³ hnú² jmɨ́¹tin² hi³ ha³ lánh³ ca³tɨ²¹ lɨ́¹³.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Jáun² hnú² Juo¹³ jnoh¹, jɨah³ dúh¹ taunh² tsú² jnoh¹ hú¹mu³héih³²; jáun² ñí¹con² hnú² mɨ³² jnoh¹, jmu³ bíh¹ hnú² hi³ niau²¹ tiá³ tsɨ́³ jnoh¹ hi³ hléh¹³ jnoh¹ jáɨ¹³ quián¹³ hnú², jnoh¹ tsá² láɨ³ jnoh¹ *tsá² má²ná¹hlánh¹ joh² hnú².
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Tin³² tiá³ hnú² cuonh² tsá² tsáun¹ hi³ jáun² lan¹³, hi³ cuéh¹ nú² siáh³ jáɨ¹³ hi³ lɨ́¹³ hua³jueh³² jɨ³ li²¹ nɨ́² ca³la³ cun³quionh³ héih³² quioh²¹ Jesús Tsá² hɨ́en¹, Tsá² lɨ́n³ quian²¹ hnú².
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Jmɨ́¹ má²lɨ́²liéinh³² tsú² jáun² Dió³² né³, ca³jɨ́eh³ hñú³ ñí¹ jmɨ́¹ tionh¹ tsú², jáun² ca³la³ jɨ³lɨn² tsá² hí³ ca³cónh³² Jmɨ́²chí³ Chun¹ hñu³ tsɨ́³, jmɨ́¹jáun² ca³ta³no¹ tiá³ tsɨ́³ tsú² hi³ hléh³² jáɨ¹³ quioh²¹ Dió³².
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 La³jɨ́n³² tsá² ca³taunh³ hí³ ta²¹ ca³juónh³ cú²re², hi³ cáun² má²ná¹tioh³ tsɨ́³; hí¹ jan² tsá² hí³ tiá² ca³lɨ³ hniá¹ hi³ lɨ³ quioh²¹ hnga² hi³ zioh², tɨ³la³ jɨ³lɨn² bíh¹ tsú² ca³lɨ³quioh²¹ hi³ jmɨ́¹ zioh² jáun².
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Hi³ jáun² ca³la³ hi³ pin³ lɨ́n³² bíh¹ jáɨ¹³ quioh²¹ *tɨ³² tsá² quian³² hí³ jë¹ Dió³² ca³cué³ jú¹ tson² la³ má²cue³² jáun² hi³ tson² bíh¹ ca³jenh¹³ Jesús; hi³ jáun² Dió³² ca³ma³hé² ma³mieh² lɨ́n³² ca³la³ jɨ³lɨn² tsá² hí³.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Hí¹ jan² yáh³ tsá² hí³ tiá² hi³ jmɨ́¹ lɨ́²hniáuh³² quioh²¹, quí¹ jɨ³lɨn² tsá² jmɨ́¹ zia³² tun³ hnɨ³² hñú³ quioh²¹ ho³lá²dá² hué³², ca³qui³ ca³hnah³ bíh¹ hi³ jáun² quioh²¹, jáun² tɨ́² ñi³quiaun¹³ tsú² quɨe³ jáun²,
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 hi³ tɨ́² cha³² tsú² jo³cuo² tɨ³² tsá² quian³² hí³ jë¹ Dió³², hi³ jáun² tsá² hí³ tɨ́² tsóh²³ quɨe³ jáun² nɨ́¹juáh³ ha³ cónh³ lɨ³ hniáuh³² ñí¹con² ma³ quin³² ma³ jan³².
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 La³ jáun² bíh¹ ca³jmú³ jan² tsá² ca³lɨ³zian² hué³² Chipre, tsá² jmɨ́¹ jmáɨ² Sé³², jan² jón²zɨ́h¹ jón²cho¹ hla¹ Leví, tsá² ca³teh³ tɨ³² tsá² quian³² hí³ jë¹ Dió³², Bernabé, la³ cun³ niéih³ “tsá² má²hon³ tsáu²”.
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 Tsá² hí³ ca³hnah³ hué³² quioh²¹, hi³ jáun² quɨe³ jáun² ca³chá³ tsú² jo³cuo² tɨ³² tsá² quian³² hí³ jë¹ Dió³².
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.