Atos 15
Jú¹ chú³² quioh²¹ Jesús tsá² lɨn³ Cristo (CSONT) vs NTLH
1 Jáun² né³, jmɨ́¹jáun² ca³cha³táunh¹ ma³ jan² tsá² hɨ́n¹³ tɨ³ Judea já¹ juú² Antioquía, hi³ ca³hɨ́eh³ tsú² tsá² reh² hí³, hi³ ca³juáh³:
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Jáun² Po¹ quionh³ Bernabé jlánh¹ ca³qui³ ca³táɨnh³ jáɨ¹³ quionh³ tsá² hí³. Jmɨ́¹jáun² ca³hión³² tsá² reh² dí² Po¹ quionh³ Bernabé la³ má²quionh³ gon³ gáun³ tsá² reh² ñí¹ hná¹ jáun² siáh³, hi³ tsa³táunh¹ tɨ³ já¹ juú² Jerusalén hi³ tsa³juonh³² cú²jueh³² jáɨ¹³ jáun² quionh³ *tɨ³² tsá² quian³² jë¹ Dió³² la³ má²quionh³ tsá²daun³² tsá² ná¹ñí¹ cuáh³² nɨ́² siáh³.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Tsá² má²lɨ́n³ hí³ cuáh³² juú² Antioquía jáun² ca³zen³ tsá² hí³ hi³ tsa³táunh¹ já¹ juú² Jerusalén. Jáun² hú¹ juɨ³² jáun² né³ ca³nga² tsú² hué¹³ tsá² hɨ́n¹³ tɨ³ Fenicia jɨ³ hué¹³ tsá² hɨ́n¹³ tɨ³ Samaria nɨ́² siáh³. Jáun² ñí¹ jáun² ca³chá³ tsú² siáh³ ha³ lánh³ rón³² má²cá²jéinh³² jmɨ́¹ tsɨ́³ *tsá²cá²jo²¹ tɨ³ ñí¹con² Dió³², jáun² tsá² reh² hí³ ca³lɨ³ hiún² lɨ́n³² tsɨ́³ jmɨ́¹ ca³náɨ³².
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Jmɨ́¹ ca³cha³táunh¹ tsá² hí³ já¹ juú² Jerusalén né³, ca³la³ hiún² lɨ́n³² tsɨ́³ tsá² má²lɨ́n³ hí³ cuáh³² ca³hen³ tsá² hí³ ñí¹ jáun², quionh³ tsú² tɨ³² tsá² quian³² jë¹ Dió³² jɨ³ tsá²daun³² tsá² ná¹ñí¹ cuáh³² nɨ́² siáh³; jáun² tsá² gon³ hí³ ca³chá³ la³jɨ́³² hi³ má²ca³jmú³ Dió³² cun³quionh³ hmóu³² dí².
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Tɨ³la³ ma³ jan² tsá² *fariseos, tsá² má²haɨn²¹ tɨ³ con² Tɨ³² Juo¹³ dí², ca³jmú³ zenh² hi³ ca³juáh³ la³ lá²:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Jmɨ́¹jáun² ca³cuú² ca³ngɨh³² tɨ³² tsá² quian³² jë¹ Dió³² quionh³ tsá²daun³² tsá² ná¹ñí¹ cuáh³² hi³ ca³juónh³ jáɨ¹³ jáun².
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Jmɨ́¹ má²lɨ́²juónh³ tsú² jáun² hliáun³ jáɨ¹³ né³, Pé¹ ca³jmú³ zenh² hi³ ca³juáh³ la³ lá²:
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Hi³ jáun² Dió³² Tsá² cuoh² he³ lánh³ lɨ́³ tsɨ́³ tsáu² ma³ quin³² ma³ jan³² ca³ma³li²¹ hi³ hnio³ tsá² hí³; quí¹ ca³cuen³ bíh¹ Dió³² Jmɨ́²chí³ Chun¹ ñí¹con² tsá² hí³ la³jmɨ́¹ ca³cuen³ tsú² jáun² ñí¹con² jnoh¹ la³ jmɨ́¹ ñí¹.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Hí¹ cú¹pih²¹ yáh³ tiá² ca³jmú³ Dió³² hi³ siánh³ tsáu² jnoh¹ la³ cun³ tsá² hí³; quí¹ cáun² ca³ma³jɨ² bíh¹ Dió³² tsɨ́³ tsá² hí³ cun³quionh³ hi³ nio² cáun² tsɨ́³ tsú².
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Jáun² né³, ¿he³ láɨh³² hnáuh² náh² má¹mih¹³ tsɨ́³ Dió³², hi³ má²hnáuh² hnoh² cuéh¹ cáun² liá¹ héi² ñí¹con² tsá² reh² hí³? Quí¹ hí¹juáh³ jnoh¹ yáh³ tiá² ca³tiau¹³, hi³ sa³jun³ tsá²haun³² dí¹hio³ ñú¹deh³ dí² siáh³ ca³tioh²¹.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Tɨ³la³ má²táunh²³ jnoh¹ ta²¹ cáun² jú¹ tson² lɨ́³ la³ lá²: “Cun³ñí¹ hi³ lɨ́¹ ja³² mií³ tsɨ́³ bíh¹ Dió³² hi³ jáun² má²ca³liáun³ jnoh¹ la³ jɨ³ tsá²cá²jo²¹ hí³ uá²jaɨ³²”.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Jmɨ́¹jáun² ca³tiánh³ tie³ ca³la³ jɨ́n³² tsá² ná¹ngɨh³² hí³ hi³ ca³náɨ³² tsú² re² jáɨ¹³ hi³ ca³chá³ Po¹ quionh³ Bernabé. Hi³ ca³chá³ tsú² la³jɨ́³² li²¹ jɨ³ hua³jueh³² hi³ ca³jmú³ Dió³² ñí¹con² tsá²cá²jo²¹ cun³quionh³ hmóu³² dí².
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Jmɨ́¹ cá¹tsan³ jáɨ¹³ jáun² quioh²¹ Po¹ né³, jáun² Jacobo ca³juáh³ la³ lá²:
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Má²lɨ́²juáh³ Sí¹mu²¹ Pé¹ ha³ lánh³ ca³ma³hnio³ Dió³² tsá²cá²jo²¹ jmɨ́¹tin², hi³ hnga² Dió³² ca³quianh³ ja¹ tsá²cá²jo²¹ cun³ nió³ tsá² lɨ́n¹³ tsá² joh¹ dí² hnga².
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 La³ jáun² bíh¹ ca³juáh³ siáh³ tsá² ca³lɨn³ hí³ *tɨ³² jë¹ Dió³² jmɨ́¹tin², quí¹ ñí¹ Sí² quioh²¹ tsá² hí³ rá¹juáh³ hi³ ca³juáh³ Dió³² la³ lá²:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 Nɨ́¹ má¹jáun² jáunh¹³ jná¹³,
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Jáun² má¹jáun² má²hnah¹³ tsá²cá²jo²¹ Tɨ³² Juo¹³,
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 La³ jáun² juáh³ Juo¹³ dí²,
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 ”Hi³ jáun² jná¹³ né³ len³ ―ca³juáh³ Jacobo― hi³ tiá² hniáuh³² má¹tsan¹³ jnoh¹ tsɨ́³ tsá²cá²jo²¹ hí³, tsá² má²tɨ́² má²jeinh³² hí³ jmɨ́¹ tsɨ́³ ñí¹con² Dió³².
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Tɨ³la³ tioh²¹ bíh¹ cáun² sí² zen¹³ jnoh¹ hi³ jmu² héih³² hi³ tiá² chú³² cuh³ tsú² má³² hi³ tiú²uú² jɨ² cun³ñí¹ hi³ má²ca³na³tsɨ́³ tsáu² ñí¹ hó²¹ñí¹ dió³² tsá² láɨn¹, jɨ³ tsá²mɨ³ tsá²ñuh² nɨ́² tiá² hniáuh³² jmu³ juón¹ quionh³ tsá²ján² tsá²ján². Hi³ tiá² chú³² cuh³ tsú² ngú³ quioh²¹ jáh³ cuounh³² tsú² láɨ¹, jɨ³ jmɨ² nɨ́² siáh³ tiá² hniáuh³² cuh³ tsú².
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Hniáuh³² bíh¹ za¹³ jnoh¹ tsá²cá²jo²¹ hí³ la³ jáun², quí¹ nɨ́² lɨ́¹ ca³hliáh² tsɨ́³ tsá² *judíos. Quí¹ la³ cun³ jmɨ́¹tin² lɨ́n³² máh³ hleh³² tsú² jáɨ¹³ hi³ tioh³ jáun² ñí¹ Sí² liei²¹ quioh²¹ hla¹ Moisés, hi³ hɨ³² tsú² ma³ quin³² ma³ cun³ jña³ jmáɨ¹ *jmáɨ¹ nio² tie³ hñu³ cuáh³² quioh²¹ hi³ táun³ ma³ quin³² ma³ caun³² juú².
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Hi³ jáun² tɨ³² tsá² quian³² hí³ jë¹ Dió³² quionh³ tsá²daun³² tsá² ná¹ñí¹ cuáh³², jɨ³ la³jɨ́n³² tsá² má²lɨ́n³ hí³ cuáh³² nɨ́² siáh³ ca³jmú³ cá²hon³ hi³ hión³² ma³ jan² tsá² ja¹ quioh²¹ má²tún² hmóu³² hi³ zen³ tsú² quionh³ Po¹ jɨ³ Bernabé tɨ³ já¹ juú² Antioquía. Jáun² ca³hión³² tsú² Judas tsá² téh²³ tsú² siáh³ Barsabás, jɨ³ Silas nɨ́² siáh³, quí¹ tsá² hí³ bíh¹ tsá² quien² ja¹ tsá² reh².
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Jáun² tsá² hí³ ja³taunh²¹ hi³ ja³can³² sí². Sí² jáun² rá¹juáh³ la³ lá²:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Má²ca³lɨ³ né¹ jnoh¹ hi³ zian² ma³ jan² tsá² má²ca³cha³táunh¹ ñí¹ nɨ́², tsá² tiá² ca³hion¹³ jnoh¹ hi³ hléh³² ñí¹con² hnoh². Tsá² hí³ né³ jlánh¹ má²ca³ma³quí² ma³tsan² honh² hnoh², hi³ má²ca³qui³ ca³cóh³ tsú² jáɨ¹³ hñu³ honh² hnoh², [hi³ juáh³ hi³ hniáuh³² tiúh¹ hnoh² chí² láu² hná¹³ ñí¹ zian², jɨ³ hi³ hniáuh³² má¹tih²¹ hnoh² siáh³ liei²¹ quioh²¹ hla¹ Moisés.]
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Hi³ jáun² jmɨ́¹ ca³ngah² jnoh¹ ca³láɨ¹³ hi³ hion¹³ ma³ jan² tsá² má²tún² hmóu³² hi³ zen¹³ jnoh¹ tsá² hí³ hi³ tsa³jɨe³ hnoh², quionh³ tsú² Bernabé jɨ³ Po¹, tsá² jlánh¹ hno³ dí²,
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 tsá² má²ca³ta³tonh¹ hí³ ñí¹ hmú²¹ cun³ñí¹ hi³ ca³tɨn¹ Jesucristo Tɨ³² Juo¹³ dí².
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Jáun² má²zen¹³ jnoh¹ Judas quionh³ Silas, hi³ jáun² tsá² nɨ́² hɨ́e³² hnoh² jú¹ tson² hi³ ca³tɨ²¹ jáɨ¹³ tioh³ sí² lá².
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Jnoh¹ ca³láɨ¹³, quiúnh¹ Jmɨ́²chí³ Chun¹, hi³ tiá² hniáuh³² cué¹³ jnoh¹ hnoh² cáun² liá¹ héi², hi³ jáun² hí¹ cáun² jáɨ¹³ siáh³ tiá² hniáuh³² má¹tih²¹ hnoh² ñí¹ hná¹ lá²:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Tiá² chú³² cúh¹³ hnoh² ngú³ quioh²¹ jáh³ hi³ má²ca³jngɨh³ tsú² ñí¹con² dió³² tsá² láɨn¹, tiá² chú³² cúh¹³ náh² jmɨ², sa³jun³ ngú³ quioh²¹ jáh³ cuounh³² tsú² láɨ¹ nɨ́² siáh³. Ja³bí¹ la³ jáun² tsá²mɨ³ tsá²ñuh² siáh³ tiá² hniáuh³² jmu³ juón¹ quionh³ tsá²ján² tsá²ján². Re² lɨ́n³² bíh¹ nɨ́¹juáh³ má¹tih²¹ hnoh² jáɨ¹³ lá². Cun³ nɨ́² bíh¹ tí³ jáɨ¹³.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Jáun² tsá² reh² tsá² Jerusalén ca³hah² jáɨ¹³ ñí¹con² tsá² tsa³can³² hí³ sí² jáun², jáun² ca³cha³táunh¹ tsú² já¹ juú² Antioquía. Jmɨ́¹ ca³cha³táunh¹ jáun² tsú² ca³cuu³ ca³ngɨh³ tsá² reh² zian² ñí¹ jáun², jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² ca³jɨenh³ dí² sí² jáun².
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Jmɨ́¹ ca³hɨ́³ tsá² reh² hí³ sí² jáun² né³, ca³lɨ³ hiún² lɨ́n³² tsɨ́³, quí¹hliá² jlánh¹ ca³ma³hau³ jáɨ¹³ jáun².
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Jáun² Judas quionh³ Silas, tsá² ná¹lɨ́n³ tɨ³² jë¹ Dió³², ca³hɨ́eh³ tsá² reh² hí³ hliáun³ jú¹ chú³², jáɨ¹³ hi³ lɨ́¹³ lɨ³ pin³ hñu³ tsɨ́³ tsú².
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Ué³ bíh¹ ca³lá² ca³tiánh³ tsá² hí³ ñí¹ jáun²; jáun² tsá² reh² zian² juú² jáun² ca³hah² jáɨ¹³ ñí¹con² tsá² hí³ jmɨ́¹ ca³tɨ³ ñí¹ tsa³tánh¹ tsú², hi³ chá¹tánh¹ cáun² hi³ re² hi³ tɨn² ñí¹con² tsá² ca³ze³.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 [Tɨ³la³ Silas ca³lɨ́n¹³ hi³ cuá³² bíh¹ cú²jueh³² ñí¹ jáun².]
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Hi³ jáun² Po¹ quionh³ Bernabé ca³ta³tonh¹ bíh¹ já¹ juú² Antioquía jáun². Tá¹ gon³ tsá² hí³ la³ má²quionh³ juóun³² tsá² siánh³ siáh³ ca³hléh³ jú¹ chú³², hi³ ca³ma³tɨn² tsú² tsáu² jáɨ¹³ quioh²¹ Tɨ³² Juo¹³ dí².
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Jmɨ́¹ lɨ́¹cáɨn² jáun² né³ ca³záɨh³ Po¹ Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Jmɨ́¹jáun² jmɨ́¹ hnió³ Bernabé hi³ jan³ siáh³ Juan² hi³ jmɨ́¹ tsa³táunh¹ cu³lɨ²¹ quionh³. Juan² hí³ téh²³ tsú² siáh³ Marcos.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Tɨ³la³ Po¹ tiá² ca³he³ yáh³ hi³ jan³ siáh³ tsá² hí³, quí¹ hnga² tsá² hí³ sa³ ca³jính³² yáh³ hué³² Panfilia jmɨ́¹tin², tiá² ngau³ yáh³ tsú² cu³chin¹ quionh³ tsá² gon³ hí³ hi³ tsa³jmú³ ta²¹ ca³la³ ñí¹ ca³táuh³.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Hi³ jáun² jmɨ́¹jáun² ca³juónh³ Po¹ cú²zúnh² quionh³ Bernabé, jáun² ma³ quin³² bíh¹ ca³háɨn³² tsú² lɨ³. Jáun² Bernabé ca³jan³ Marcos hi³ já¹taunh²¹ quionh³ tɨ³ hué³² Chipre nio² chu³ jmáɨ².
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Tɨ³la³ Po¹ né³, ca³quianh³ Silas hi³ tsó³² quionh³. Jáun² tsá² reh² ca³liéinh³² Dió³² hi³ ca³chan³ tsú² tsá² gon³ hí³ jo³cuo² Tɨ³² Juo¹³ dí², hi³ jáun² hí³ lɨ́¹³ ma³hé² ma³mieh². Jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² já¹taunh²¹,
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 hi³ jáun² ca³ñí¹nga¹ tsú² siáh³ tɨ³ hué³² Siria jɨ³ hué³² Cilicia nɨ́² siáh³, hi³ ca³ñí¹cueh¹ tsú² pí³ tsá² má²lɨ́n³ hí³ cuáh³² hué³² jáun².
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.