Atos 13

Jú¹ chú³² quioh²¹ Jesús tsá² lɨn³ Cristo (CSONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hi³ jáun² né³, ja¹ tsá² má²lɨ́n³ hí³ cuáh³² já¹ juú² Antioquía jmɨ́¹ ná¹tso¹ ma³ jan² *tɨ³² jë¹ Dió³² jɨ³ tɨ³² tsá² má²ta² jáɨ¹³ quioh²¹ Dió³² nɨ́² siáh³. Tsá² hí³ jmɨ́¹ jmáɨ²: Bernabé, Sí¹mu²¹ tsá² jmɨ́¹ téh²³ tsú² siáh³ Liáh², Lucio tsá² juú² Cirene, Saulo, jɨ³ la³ má²quionh³ Manaén, jan² tsá² cá²cuon³ cu³tsa³² quionh³ Herodes tsá² lɨ́n³ ta²¹ ñí¹con² tsá² hɨ́n¹³ tɨ³ Galilea.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Jáun² ca³chó³² cáun² jmáɨ¹ tá¹la³ jmɨ́¹ ná¹má²cú² má²háɨn³² tsú² Tɨ³² Juo¹³ dí² hi³ ná¹má²hɨen²¹, jmɨ́¹jáun² ca³hléh³ Jmɨ́²chí³ Chun¹ hi³ ca³juáh³:
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Jáun² jmɨ́¹ má²lɨ́²liéinh³² tsú² Dió³² jɨ³ hi³ má²lɨ́²ma³hɨen²¹ tsú² siáh³, jmɨ́¹jáun² ca³ra³tsɨ³² tsú² cuo² ñí¹ quioh²¹ tsá² gon³ hí³, jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² ca³hah² dí² jáɨ¹³.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Jmɨ́¹jáun² ca³zen³ Jmɨ́²chí³ Chun¹ Bernabé jɨ³ Saulo tɨ³ ñí¹ uóunh³, jáun² ja³taunh²¹ tsú² tɨ³ juú² Seleucia, ñí¹ jáun² ca³taunh³ tsú² cáun² mu² pa²¹ hi³ ca³tinh³ tsú² hué³² Chipre nio² chu³ jmáɨ².
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 La³ cun³ jmɨ́¹ ca³cha³táunh¹ tsú² jáun² hué³² Chipre, jáun² juú² Salamina ca³ma³liáu³² tsú² hleh³² jáɨ¹³ quioh²¹ Dió³² hñu³ cuáh³² quioh²¹ tsá² *judíos. Ja³bí¹ ñéi¹ Juan² quionh³ tsá² hí³ hi³ má²hon³ dí² tsá² hí³.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Jmɨ́¹ ca³nga² tsú² tá¹ cáun² hué³² Chipre, jáun² ca³cha³táunh¹ juú² Pafos. Ñí¹ jáun² ca³jenh² tsú² jan² tsá² judío tsá² hláɨnh¹ jmáɨ² Barjesús. Tsá² hí³ né³ jmɨ́¹ má²can² tsáu² hi³ juáh³ hi³ lɨ́n³ tɨ³² jë¹ Dió³².
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Tsá² hláɨnh¹ hí³ jmɨ́¹ má²hon³ tsá² ho² ta²¹ tsá² jmáɨ² Sergio Paulo, jan² tsá² jlánh¹ zian² tsɨ́³. Tsá² ho² ta²¹ hí³ ca³teh³ Bernabé quionh³ Saulo, quí¹hliá² ca³lɨ³hnió³ tsú² ne³ jáɨ¹³ quioh²¹ Dió³².
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Tɨ³la³ tsá² hláɨnh¹ hí³ né³ ca³qui³ ca³jna³ ñí¹con² jáɨ¹³ quioh²¹ Dió³² hi³ hleh³² Bernabé quionh³ Saulo, quí¹hliá² tiá² jmɨ́¹ hnió³ tsú² hi³ tsá² ho² ta²¹ hí³ tónh³² ta²¹ jáɨ¹³ quioh²¹ Dió³². Tsá² hláɨnh¹ hí³ jmɨ́¹ jmáɨ² siáh³ Elimas cun³quionh³ jú¹ *griego.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Hi³ jáun² Saulo, tsá² jmáɨ² hí³ siáh³ Po¹, hí³ ca³jɨ́e³ ca³la³ chí¹tiá³ ñí¹ ñí¹ tsá² hláɨnh¹ hí³, ca³la³ hi³ canh² lɨ́n³² Jmɨ́²chí³ Chun¹ hñu³ tsɨ́³, hi³ ca³juáh³ la³ lá²:
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 ―¡Hnú² dá² jan² tsá² tɨ́¹ jáɨn² bíh¹, jan² tsa³jáɨ¹³ jon² tsá² hláɨnh¹ bíh¹ hnú², hi³ hon² nú² la³jɨ́³² hi³ chu²¹! ¿He³ láɨh³² jlánh¹ chí¹ñi¹ jmuh³² nú² rá¹pɨ́² rá¹tsáɨh²³ juɨ³² quioh²¹ Dió³²?
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Ta³né³² né³, Tɨ³² Juo¹³ jnoh¹ ma³tsau¹³ hnú² hi³ lɨ́¹³ ten³ nú², ué³ bíh¹ tiú²uú² jáɨ¹³ hian³ hnú² hi³ jɨeh²¹ joh¹ hiú².
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Jmɨ́¹ ca³jɨ́e³ tsá² ho² ta²¹ hi³ lɨ³ la³ jáun² né³, ca³taunh³ ta²¹ jáɨ¹³ quioh²¹ Dió³², quí¹hliá² ca³ja³cáun² tsɨ́³ tsú² hi³ jlánh¹ pin³ jáɨ¹³ quioh²¹ Tɨ³² Juo¹³ dí².
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² né³, ca³taunh³ siáh³ Po¹ quionh³ tsá² quionh³ cáun² mu² pa²¹ juú² Pafos jáun², hi³ ja³taunh²¹ tɨ³ ñí¹ nio¹ juú² Perge hué³² Panfilia. Tɨ³la³ Juan² má¹ná¹, ca³jính³² bíh¹ ñí¹ jáun² hi³ ngah³ tɨ³ já¹ juú² Jerusalén.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Jáun² gon³ bíh¹ jéi³²í¹ tsá² hí³ ca³huén² ñí¹ jáun² hi³ já¹taunh²¹ siáh³ tɨ³ ñí¹ nio¹ juú² Antioquía hué³² Pisidia. Jmáɨ¹ hi³ ca³cha³táunh¹ tsú² jáun², cáun² *jmáɨ¹ nio² tie³ bíh¹, hi³ jáun² Po¹ jɨ³ Bernabé ca³ñí¹táunh¹ cuáh³² quioh²¹ tsá² judíos; jáun² jmɨ́¹ taunh²¹ tsú² ñéih³, ca³tiánh³ ñí¹ hmá².
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Jmɨ́¹ má²lɨ́²hí³² tsáu² jáɨ¹³ tioh³ ñí¹ Sí² liei²¹ quioh²¹ hla¹ Moisés, jɨ³ jáɨ¹³ hi³ tioh³ ñí¹ Sí² quioh²¹ tsá² ca³lɨn³ tɨ³² jë¹ Dió³² nɨ́², jáun² tsá² chín¹ cuáh³² jáun² ca³záɨh³ Po¹ jɨ³ Bernabé la³ lá²:
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Jáun² Po¹ ca³jmú³ zenh², ca³háɨ³² cuo² hi³ ca³jmú³ lin¹ hi³ tiánh³² tsú² ta³máɨh³, jáun² ca³juáh³:
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Dió³² Juo¹³ tsá² Israel ca³quianh³ tsá²haun³² dí¹hio³ ñú¹deh³ dí² jmɨ́¹tin², hi³ ca³jmú³ Dió³² hi³ ca³juóun³ lɨ́n³² tsá² Israel tá¹la³ jmɨ́¹ tionh¹ tsú² hué¹³ tsá² Egipto. Jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² ca³huen³ tsú² tsá² Israel hué³² jáun² cun³quionh³ pí³ hi³ cáu² hi³ jueh³² quioh²¹.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Hi³ jmɨ́¹ ca³huen³ Dió³² tsá² hí³ hué³² jáun² né³, jmɨ́¹jáun² ca³ma³juenh² lɨ́n³² bíh¹ tsú² tsɨ́³ hi³ ca³tɨn¹ tsá² hí³ tán¹ tun³ló³² mii² hi³ ca³ñi³táunh¹ tsú² jáun² cuá¹ quiéin².
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² né³, ca³ma³tsan² Dió³² tsá² quiau³ nió³ juo³ tsá² jma² hi³ qui³ jmɨ́¹ tionh¹ hué³² Canaán. Hi³ jáun² hué³² jáun² né³ ca³cué³ Dió³² quioh²¹ dí¹hio³ ñú¹deh³ dí².
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Cun³ ñí¹ jɨ³lɨ³² hi³ lɨ³ jáun² né³, ca³chó³² quiún³ nio² hña³láu³ tsɨ²¹ tu³la³quia³ mii².
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Jmɨ́¹jáun² tsá² Israel ca³mɨ³ jan² re²¹ ñí¹con² Dió³², jáun² Dió³² ca³cuen³ Saúl jon² Cis hi³ lɨ́n¹³ re²¹, jan² tsá² ñí¹ má²cuú¹ má²ñeh¹ quioh²¹ hla¹ Benjamín; jáun² tsá² hí³ ca³lɨn³ re²¹ tun³ló³² mii² ñí¹con² tsú².
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² ca³che² Dió³² hi³ jmɨ́¹ lɨ́n³ tsú² re²¹, jáun² Dá²vi²¹ ca³cuen³ siáh³ Dió³² hi³ lɨ́n¹³ re²¹ ñí¹con² tsá² Israel. Quí¹ jmɨ́¹jáun² ca³juáh³ Dió³² la³ lá²: “Né³² má²tsanh²¹ jná¹³ Dá²vi²¹ jon² Isaí, jan² tsá² jlánh¹ tɨ³² tsɨn³² jná¹³, tsá² hí³ ma³tí³² la³jɨ́³² jáɨ¹³ hi³ juo¹³ jná¹³”.
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Hi³ jáun² la³ cun³ lɨ́³ jáɨ¹³ hi³ ca³jmú³ jáun² Dió³² hi³ cuen³ jan² tsá² jón²zɨ́h¹ jón²cho¹ hla¹ Dá²vi²¹, tsá² lión³² tsá² Israel, hi³ jáun² bíh¹ má²ca³cuen³ Dió³² Jesús.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Jáun² né³, tá¹la³ tiá² má²hleh³² Jesús jáɨ¹³ quioh²¹ Dió³², hla¹ Juan² tsá² tɨ́² zion² tsáu² jmáɨ² bíh¹ ca³hléh³ tín² la³ñí¹ ñí¹con² tsá² Israel tsá²co¹, hi³ ca³záɨh³ tsú² tsá² hí³ hi³ hniáuh³² tɨ³ jéinh³² tsú² jmɨ́¹ tsɨ́³ jɨ³ hi³ hniáuh³² zón³² tsú² siáh³ jmáɨ².
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Jmɨ́¹ má²ñí¹táuh³ jáun² tá¹³ Juan² hí³ né³, ca³juáh³ la³ lá²: “¿Hin² tsánh² jná¹³ hi³ lɨ́n²³ hnoh²? Jun³juáh¹³ jná¹³ yáh³ lɨ́n³ Tsá² ná¹hen² honh² náh² hí³. Má²ñí¹chau²¹ bíh¹ jmáɨ¹ hi³ já³² jan² Tsá² tɨ³ jlánh¹ bíh¹ quien² la³ cónh³ bí¹ jná¹³, quí¹ hí¹ cáun² yáh³ tiá² hi³ lɨ́n³ jná¹³ hi³ juáh¹³ hi³ jmɨ́¹ lɨ³ zaɨh²¹ jná¹³ láu² tsɨ³² ta³ Tsá² hí³”.
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 ”Hi³ jáun² né³, hnoh² reh², tsá² jón²zɨ́h¹ jón²cho¹ hla¹ Há²bran²¹, jɨ³ hnoh² tsá²cá²jo²¹ tsá² má²ná¹ma³tih²¹ náh² ñí¹con² Dió³², hi³ ca³ta¹ la³jáɨ³² bíh¹ dí² jáɨ¹³ hi³ lɨ́¹³ liáun³ tsú² lá².
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Tsá² juú² Jerusalén jɨ³ la³jɨ́n³² tsá² ná¹chín¹, tiá² ca³lɨ³tsɨn² yáh³ hi³ hin² tsánh² Jesús, hi³ jáun² ca³jngɨh³ bíh¹ tsú². Hi³ cun³quionh³ hi³ ca³jmú³ tsú² la³ jáun² né³, ca³ma³tí³² máh³ tsú² la³ cun³ jáɨ¹³ hi³ ca³juáh³ jáun² tsá² ca³lɨn³ tɨ³² jë¹ Dió³² jmɨ́¹tin², la³ cun³ jáɨ¹³ hi³ ná¹hɨ³² tsú² jáun² ñí¹ Sí² quioh²¹ Dió³² ma³ cun³ jña³ jmáɨ¹, jmáɨ¹ hi³ tionh² tsú² tie³.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Jáun² uá¹jinh¹ tiá² ca³choh¹³ tsú² he³ ca³tɨ²¹ ma³ngɨ́³ tsú² Jesús, tɨ³la³ ñí¹con² Pilato bíh¹ ca³mɨ́³ tsá² hí³ jáɨ¹³ hi³ jngɨh³ tsú² Jesús.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Jmɨ́¹ má²lɨ́²jmú³ tsú² la³jɨ́³² la³ cun³ rón³² rá¹juáh³ jáun² ñí¹ Sí² quioh²¹ Dió³² né³, ca³sión³² tsú² hla¹ Jesús tsoh² crei²¹ hi³ ca³ñí¹hón²¹ tsú² hñu³ tá²hláu².
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Tɨ³la³ Dió³² má¹ná¹ ca³jmú³ hi³ ca³jenh¹³ tsú².
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Tsá² ca³ñi³táunh¹ hí³ quionh³ Jesús jmɨ́¹tin², ca³la³ cun³ jmɨ́¹ cuá¹han³ tsú² hué¹³ Galilea hi³ ca³la³ ñí¹ cá¹chó²¹ tsú² já¹ juú² Jerusalén, ñí¹con² tsá² hí³ bíh¹ ca³ma³jnia³² Jesús hliáun³ jéin³² jmɨ́¹ má²ca³jenh¹³, hi³ jáun² tsá² hí³ cue³² jú¹ tson² ta³né³² ñí¹con² la³jáɨ³² dí² tsá² Israel hi³ la³ jáun² lɨ³.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 ”Hi³ jáun² jnoh¹ siáh³ má²ná¹lieh¹ hnoh² jú¹ chú³² ca³tɨ²¹ jáɨ¹³ hi³ ca³jmú³ jáun² Dió³² jmɨ́¹tin² quionh³ dí¹hio³ ñú¹deh³ dí².
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Ñí¹con² jnoh¹ tsá² jón²zɨ́h¹ jón²cho¹ bíh¹ tsá² hí³ ca³ma³tí³² Dió³² jáɨ¹³ jáun² jmɨ́¹ ca³jenh¹³ jáun² Jesús. La³ nɨ́² bíh¹ rá¹juáh³ ñí¹ Sí² Salmos ñí¹ hu²¹ Salmo ñí¹ má²tun³, hi³ juáh³ jáun² la³ lá²: “Hnú² bíh¹ Jón³² jná¹³, né³² má²lɨ́²ma³jniau¹³ jná¹³ hnú² hi³ hnú² lɨ́n³ Jón³² jná¹³”.
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Hi³ ca³hɨ́e³ siáh³ Dió³² jáɨ¹³ hi³ jenh¹³ Jesús, hi³ jáun² cun³ tiá² lɨ́¹³ sánh³², jáun² zia³² cáun² ñí¹ rá¹juáh³ la³ lá²: “Cu³tí³ má¹he¹ má¹mieh¹³ bíh¹ jná¹³ hnoh² rón³² la³ cun³ lɨ́³ jú¹ hɨ́en¹ hi³ ca³jmú³² jná¹³ jáun² quiúnh¹ hla¹ Dá²vi²¹”.
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Ja³bí¹ zia³² siáh³ cáun² ñí¹ rá¹juáh³ Sí² Salmos la³ lá²: “Jmɨ́¹lɨ́h³ bíh¹ tiá² cuéh¹ hnú² jáɨ¹³ hi³ sánh³² Tsá² chun¹ quian²¹ hnú²”.
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Hi³ jáun² né³, jmɨ́¹ lɨ²¹ ta²¹ hi³ ca³jmú³ jáun² hla¹ Dá²vi²¹ hí³ ñí¹con² tsá² jmɨ́¹ zian² jmɨ́¹jáun², ta²¹ hi³ ca³cué³ jáun² Dió³², jáun² ca³ñí¹hón²¹ dí² la³jmɨ́¹ ca³hón³² dí² dí¹hio³ ñú¹deh³ tsú². Hi³ jáun² uá¹jinh¹ hla¹ Dá²vi²¹ hí³ né³ ca³cánh² bíh¹ jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun²,
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 tɨ³la³ Tsá² ca³jmú³ hí³ Dió³² hi³ jenh¹³ má¹ná¹, tiá² ca³cánh² yáh³.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Hi³ jáun² né³ reh², hnoh² hniáuh³² lɨ³ ñíh¹³ náh² hi³ cun³quionh³ Jesús hí³ bíh¹ zia³² uu³i³tso³, hi³ jáun² jnoh¹ ngáɨ¹ jú¹ chú³² lá².
38 — ausente —
39 Quí¹ má²hia³jáun¹³ máh³ jmɨ́¹ ná¹hen² honh² hnoh² hi³ lɨ³ chun¹ náh² ñí¹con² Dió³² cun³quionh³ liei²¹ hi³ hiauh³ jáun² hla¹ Moisés, tɨ³la³ liei²¹ jáun² né³, tiá² ca³lɨ³ yáh³ jmu³ la³ jáun². Tɨ³la³ ta³né³² má¹ná¹, lɨ³ua³ jan² tsá² tanh² ta²¹ Jesús má²tá¹zanh¹ tsú² ta³ ñí¹ Dió³² la³juah²¹ dúh¹ hi³ tiá² tso³ ren² bíh¹.
39 — ausente —
40 Jáun² hua³hín¹³ hnoh², quí¹ nɨ́² lɨ́¹ cá¹quiúnh²¹ náh² la³ cun³ lɨ́³ jáɨ¹³ hi³ rá¹juáh³ jáun² ñí¹ Sí² quioh²¹ tsá² ca³lɨn³ hí³ tɨ³² jë¹ Dió³², hi³ juáh³ la³ lá²:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Hnoh² tsá² lɨ́¹ cáuh²³ cú²nga¹ jú¹ tson²,
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Jmɨ́¹ cá¹táuh³ hi³ hleh³² jáun² Po¹, jáun² jmɨ́¹jáun² cua³han³ Po¹ cuáh³² quionh³ Bernabé. Jmɨ́¹jáun² ma³ jan² tsá² tiáunh¹ cuáh³² jáun² ca³te³ tsú² hi³ ja³táunh¹ dí² siáh³ ñí¹ jña³ jmáɨ¹ hi³ ja³hléh² siáh³ hná¹ jáɨ¹³ jáun².
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Jmɨ́¹ ca³tsáun³ tsá² tiáunh¹ hí³ cuáh³² né³, juóun³² bíh¹ tsá² judíos jɨ³ tsá²cá²jo²¹ tsá² má²ca³hín¹³ jë¹ tsá² judíos ja³taunh²¹ cu³hna²¹ Po¹ quionh³ Bernabé. Jáun² Po¹ jɨ³ Bernabé ca³záɨh³ tsá² hí³ hi³ má²hniáuh³² ñi³táunh¹ tsú² cáun² he² ñí¹, hi³ tiá² hniáuh³² chá³² tsú² tɨ³ có³² mií³ hi³ ja³² tsɨ́³ Dió³².
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Jmɨ́¹ la³ má²jña³ jmáɨ¹ jáun² né³, jmáɨ¹ hi³ tianh³² tsú² tie³, jmɨ́¹jáun² ca³ngɨh³² míh¹ tiá² la³jɨ́n³² tsá² juú² jáun² hi³ ca³lɨ³hnió³ ne³ jáɨ¹³ hi³ ca³tɨn¹ Tɨ³² Juo¹³ dí².
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Tɨ³la³ jmɨ́¹ ca³jɨ́e³ tsá² judíos hi³ má²ná¹ngɨh³² tsáu² juóun³² lɨ́n³² né³, ca³lɨ³ uóu³² tsɨ́³, hi³ jáun² ca³qui³ ca³táɨnh³² dí² Po¹ jáɨ¹³, hi³ ca³tu³ ca³hión³² dí² siáh³.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Jmɨ́¹jáun² tɨ³ jlánh¹ tiá³ ca³niau²¹ bíh¹ tsɨ́³ Po¹ quionh³ Bernabé, hi³ jáun² ca³záɨh³ dí² tsá² hí³ la³ lá²:
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Quí¹ la³ jáun² bíh¹ héih³² ca³jmú³ Tɨ³² Juo¹³ jnoh¹ ñí¹con² jnoh¹, hi³ ca³juáh³:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Jmɨ́¹ ca³náɨ³² jáun² tsá²cá²jo²¹ jáɨ¹³ nɨ́² né³, jlánh¹ ca³lɨ³ tsah³ hi³ ca³juáh³:
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Hi³ jáun² la³ jáun² bíh¹ ca³juóun³ tsá² ca³náɨ³² jáɨ¹³ quioh²¹ Tɨ³² Juo¹³ dí² tá¹ cáun² hué³² jáun².
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Tɨ³la³ tsá² judíos jlánh¹ ca³jmú³ hi³ ca³míh³ tsɨ́³ tsá²mɨ³ tsá² ná¹quien², tsá² jlánh¹ re² má²tí³² cuáh³² quioh²¹, jɨ³ tsá²ñuh² tsá² ná¹chín¹ juú² jáun² nɨ́², hi³ jáun² ca³jmú³ tsú² hian² tsɨ́³ ñí¹con² Po¹ jɨ³ Bernabé, ca³la³ ñí¹ ca³huen³ dí² tsá² hí³ hué³² jáun².
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Jmɨ́¹ ca³huén² tsá² hí³ cheih³² hué³² jáun² né³, ca³juá³ láu² tioh³ ta³ hi³ ca³súh³ tsú² hliáu² hi³ jmɨ́¹ quian²¹, hi³ ca³ma³li²¹ tsú² hi³ tiú²uú² ca³tɨn¹ jmu³ zian² hi³ ca³tɨn¹ tsá² zian² ñí¹ jáun². Jmɨ́¹jáun² ja³taunh²¹ tsú² tɨ³ juú² Iconio.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Tɨ³la³ tsá² má²tanh² ta²¹ Tɨ³² Juo¹³ dí² já¹ juú² Antioquía jáun² jlánh¹ jmɨ́¹ má²canh² Jmɨ́²chí³ Chun¹ hñu³ tsɨ́³, jɨ³ hi³ jlánh¹ jmɨ́¹ má²hiún² tsɨ́³ tsú² siáh³.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.