Atos 10
Jú¹ chú³² quioh²¹ Jesús tsá² lɨn³ Cristo (CSONT) vs NTLH
1 Jáun² né³, já¹ juú² Cesarea jmɨ́¹ zian² jan² tsá²ñuh² tsá² jmáɨ² Cornelio, tsá² jmɨ́¹ lɨ́n³ hliáu³ tsá² chín¹ cu³ nió³ hi³ téh²³ tsú² Italiano, cu³ nió³ jáun² tín³ hña³láun³ hliáu³.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Tsá²ñuh² hí³ jmɨ́¹ má²má²tí³² ñí¹con² Dió³² la³ cun³ hi³ ná¹ngɨ²³ jáun² tsá² *judíos, hi³ jmɨ́¹ má²zian² hi³ ca³tɨn¹ Dió³², la³ má²quionh³ la³jɨ́n³² tsá² hñú¹³. Ja³bí¹ ca³ma³hon³ tsú² tsá² judíos tia³mii² hliáun³ quɨe³; hi³ jmɨ́¹ má²liéinh³² tsú² siáh³ Dió³² la³jɨ́³² jmáɨ¹.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Jáun² ca³chó³² cáun² jmáɨ¹ cun³ la³ nio¹ hnɨ³² tɨ³ ca³hláu³ ca³jnia³ jan² tsá²cuú² tsá²ta³ Dió³² jéinh³² tsú², hi³ hi³ ñéih³ ñí¹ jmɨ́¹ cuá³ tsú², hi³ ca³juáh³:
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Jmɨ́¹ ca³jɨ́en³² tsú² jáun² tsá² hí³ né³, ta³ má²juénh² lɨ́n³² bíh¹ tsú² ca³juáh³:
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Jáun² né³, zen² tsáu² ca³la³ tɨ³ juú² Jope hi³ tsa³tieh¹ tsú² Sí¹mu²¹ tsá² téh²³ tsú² siáh³ Pé¹.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 [Jáun² Pé¹ hí³ záɨ³² he³ hniáuh³² jmúh¹³ hnú².] Ja³bí¹ Sí¹mu²¹ jmáɨ² tsá² hñú¹³ ñí¹ cuá³ tsú², tsá² hí³ má²chú³² láu²; hñú¹³ tsá² hí³ né³ zeh² ñí¹ lɨ́³ can³² jmɨ́²miih²¹.
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Jmɨ́¹ má²ngah³² tsá²cuú² tsá²ta³ Dió³² tsá² má²lɨ́²juónh³ tsú² hí³ quionh³ né³, ca³teh³ tsú² gon³ tsá² quian²¹, cónh³í¹ jan² hliáu³ tsá² má²zian² hi³ ca³tɨn¹ Dió³² siáh³, tsá² cuá¹chan¹ hi³ tiú² niuh²³ tsú² má²ta²¹.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Tsá² hí³ ca³záɨh³ tsú² la³jɨ́³² hi³ má²lɨ́²jɨ́e³, jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² ca³zen³ dí² tɨ³ já¹ juú² Jope.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Jmɨ́¹ cá¹jniá²¹ jáun², tá¹la³ jmɨ́¹ hí¹tiáunh¹ tsá² hí³ juɨ³² hi³ má²ja³quián³ chá¹táunh¹ já¹ juú² Jope, míh¹ tiá² cun³ chi³hiú² jmɨ́¹ ca³uú³ Pé¹ tsáɨh³ hñú³ hi³ ca³ñí¹lienh¹³ Dió³².
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Jmɨ́¹ má²ñí¹cuóunh²¹ lɨ́n³² bíh¹ tsú²; jáun² tá¹la³ jmɨ́¹ ná¹má²chú³² tsú² má³² hi³ cuh³ tsú² né³, zia³² cáun² hi³ ca³jnia³ jéinh³² tsú² cu³diá²jan²,
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 hi³ ca³jɨ́e³ tsú² hi³ má²há²na²¹ hñu³mɨ³cuú² hi³ cuá¹so²³ cáun² hmɨh³² pa²¹ hi³ ná¹quiein²¹ tá¹ quiún³ cuoh¹, hi³ cuá¹so²³ la³ tɨ³ hué³².
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Hñu³ hmɨh³² jáun² né³ jmɨ́¹ tiáunh¹ ca³la³ jánh³ dú¹ ñí¹ jáh³ quiún³ cuá² ta³, jáh³ hláɨnh¹ jɨ³ jáh³ tsɨ²¹ pí¹³ nɨ́² siáh³.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Jmɨ́¹jáun² ca³náɨ³² tsú² cáun² jáɨ¹³ hi³ ñí¹juah²¹ tsáu² la³ lá²:
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Tɨ³la³ Pé¹ né³ ca³juáh³:
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Jáun² mah¹ jáun² né³ ñí¹ ca³juáh³ siáh³ la³ lá²:
15 A voz falou de novo com ele:
16 Hnaɨh³² jéin³² lɨ³ la³ jáun², jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² ca³zauh² siáh³ hmɨh³² jáun² hñu³mɨ³cuú².
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Hi³ jáun² tá¹la³ cuá¹hnauh² Pé¹ tsɨ́³ hi³ he³ hnió³ juáh³ hi³ má²lɨ́²jɨ́e³ tsú² jáun², jáun² tsá² ca³zen³ hí³ Cornelio cua³taunh²¹ ho³hñú¹³ hi³ hnauh² hñú¹³ Sí¹mu²¹;
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 tsá² hí³ né³ ca³juáh³ la³ lá²:
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Hi³ jáun² tá¹la³ jmɨ́¹ cuá¹hnauh² jáun² Pé¹ tsɨ́³ hi³ he³ láɨh³² la³ jáun² lɨ́²jɨ́e³, jáun² Jmɨ́²chí³ Chun¹ né³ ca³juáh³ la³ lá²:
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Náu², son², cuá² quiúnh¹ tsú². Ha³ lɨ́² chá² hliáun³ honh², quí¹ jná¹³ bíh¹ ca³zéin³² tsá² hnauh² hnú² nɨ́².
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Hi³ jáun² Pé¹ ca³son² hi³ ja³ ñí¹ tionh¹ tsá² ca³zen³ hí³ Cornelio, hi³ ca³záɨh³ dí² la³ lá²:
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Jáun² tsá² hí³ ca³ngáɨ³:
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Jáun² Pé¹ ca³teh³ tsá² hí³ tɨ³ ñéih³ hi³ ca³cuéh³ dí² cú² nie² hñú³. Jmɨ́¹ cá¹jniá²¹ jáun² né³ ngau³ dí² quionh³ tsá² hí³, ja³bí¹ ca³ñí¹táunh¹ siáh³ ma³ jan² tsá² reh² tsá² zian² juú² Jope jáun² quionh³ Pé¹.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Jmɨ́¹ cá¹jniá²¹ jáun² siáh³ ca³cha³táunh¹ tsú² já¹ juú² Cesarea ñí¹ cuá¹jaun² Cornelio. Hí³ né³ jmɨ́¹ má²lɨ́²ngɨh³ jún¹ raɨnh²¹ hñú¹³ jɨ³ há²mei²¹ quioh²¹ nɨ́² siáh³.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Jmɨ́¹ cá¹chó²¹ jáun² Pé¹ ho³hñú¹³ quioh²¹ Cornelio né³, ca³di³jñí³² Cornelio ta³ ñí¹ Pé¹, hi³ jmɨ́¹ hnió³ dí² ma³tsu³ ma³jónh³² Pé¹.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Tɨ³la³ Pé¹ dá² ca³zion³ bíh¹ tsá² hí³, hi³ ca³juáh³ la³ lá²:
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Tá¹la³ hí¹juónh²³ tsú² jáun² né³ taunh³ ñéih³; jáun² ñéih³ jáun² ca³jɨ́e³ tsú² hi³ ná¹ngɨh³² juóun³² tsáu².
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Hi³ jáun² Pé¹ ca³záɨh³ tsá² hí³ la³ lá²:
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Hi³ jáun² bíh¹ la³juɨ³² ja³ jná¹³ jmɨ́¹ ca³ñí¹tié² tsú², ha³ tiá² ca³ma³zian¹³ yáh³ jná¹³. Hi³ jáun² né³, hnó³² jná¹³ lɨ³ ño¹ hi³ he³ ta²¹ ca³tiéh² hnoh².
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Jáun² Cornelio ca³juáh³:
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 Tsá² hí³ né³ ca³juáh³: “Cornelio, Dió³² má²ca³náɨ³² jáɨ¹³ hi³ lienh¹ hnú², jɨ³ hi³ má²cuá¹nióh²¹ tsú² siáh³ cu³lɨ²¹ la³jɨ́³² hi³ chu²¹ hi³ má²ca³jmuh³ hnú² ñí¹con² tsá² tia³mii².
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Jáun² né³, hniáuh³² zen¹³ hnú² tsáu² hi³ tsa³tieh¹ tsú² Sí¹mu²¹ tsá² jmáɨ² siáh³ Pé¹. Ja³bí¹ Sí¹mu²¹ jmáɨ² siáh³ tsá² hñú¹³ ñí¹ cuá³ tsú², tsá² hí³ má²chú³² láu², tsá² hí³ zeh² hñú¹³ can³² jmɨ́²miih²¹. [Nɨ́¹ má¹cuán² tsú² ñí¹ lá² liéih³² tsú² hnú²]”.
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Hi³ jáun² la³juɨ³² ca³té³ jná¹³ hnú², hénh³ ma³ chú³² má²cuán² hnú² ñí¹ lá². Jáun² né³, ta³né³² má²tiauh² dí² ñí¹ hó²¹ñí¹ Dió³², hi³ jáun² ta³né³² hnáu² jnoh¹ náɨ¹³ la³jɨ́³² jáɨ¹³ hi³ ca³záɨ³ hnú² Tɨ³² Juo¹³ dí² hi³ ca³ta¹ jnoh¹.
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Jáun² Pé¹ ca³ma³liáu³² hleh³² hi³ juáh³ la³ lá²:
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Hi³ lɨ³ua³ jan² tsá² zian² tá¹ cáun² hngá¹máh³ bíh¹ la³ hen² Dió³², nɨ́¹juáh³ tsá² jmu² la³ cun³ hi³ tɨ³² tsɨ́³ Dió³², tsá² má²má²tí³² ñí¹con² Dió³².
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Cun³quionh³ Jesús Tsá² lɨ́n³ Cristo ca³liéih³² jnoh¹ Dió³², tsá² láɨ³ jnoh¹ jón²zɨ́h¹ jón²cho¹ hla¹ *Israel, hi³ ca³nga³ Dió³² jáɨ¹³ hi³ cun³quionh³ hnga² Jesús hí³ bíh¹ lɨ́¹³ niau²¹ tie³ ja¹ quiú¹³ dí² quiúnh¹ Dió³². Jesús hí³ bíh¹ lɨ́n³ Juo¹³ dí² la³ jáɨ³².
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Má²ná¹ñíh¹ bíh¹ hnoh² la³ cun³ hi³ lɨ³ jáun² tá¹ cáun² hué¹³ tsá² judíos, hi³ ca³lɨ³liau³ juú²co¹ tsá² hɨ́n¹³ tɨ³ Galilea jmɨ́¹ ca³zion³ jáun² hla¹ Juan² jmáɨ² tsáu² hi³ ca³hléh³ jáɨ¹³ quioh²¹ Dió³².
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Má²ná¹ñíh¹ náh² siáh³ hi³ Dió³² ca³cuen³ Jmɨ́²chí³ Chun¹ ñí¹con² Jesús Tsá² ja³ juú² Nazaret, hi³ ja³bí¹ la³ jáun² ca³cué³ tsú² siáh³ pí³, hi³ jáun² ca³jmú³ tsú² hi³ chú³² quioh²¹ tsáu², jɨ³ hi³ ca³jmah³ tsú² siáh³ tsá² jmɨ́¹ tionh² jo³cuo² tsá² hláɨnh¹, quí¹ jmɨ́¹ zenh² Dió³² quionh³ tsú².
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Hi³ jnoh¹ né³ láɨ³ tsá² zih³² jú¹ tson² ca³tɨ²¹ la³jɨ́³² hi³ ca³jmú³ jáun² Jesús, la³ cun³ la³jɨ́³² hi³ ca³jmú³ tsú² jáun² tá¹ cáun² hué¹³ Judea jɨ³ já¹ juú² Jerusalén nɨ́² siáh³. Jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² né³ ca³jngɨh³ tsú² Jesús hi³ ca³ton³ tsú² crei²¹.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Tɨ³la³ Dió³² ca³jmú³ hi³ ca³jenh¹³ tsú² ñí¹ cá²hnɨ́² jmáɨ¹ jáun², hi³ ca³cué³ Dió³² jáɨ¹³ hi³ lɨ́¹³ jɨen¹ jnoh¹ tsú² siáh³.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Jun³juáh¹³ ca³jɨ́en³² la³jɨ́n³² tsáu² yáh³, tɨ³la³ ca³neh²¹ jmáh³la³ jnoh¹ bíh¹ tsá² ca³quianh³ Dió³² ca³la³ cun³ jmɨ́¹tin², hi³ láɨ³ jnoh¹ tsá² cue³² jú¹ tson², jnoh¹ tsá² ca³jmú¹³ má³² cu³tsa³² quiúnh¹ tsú² jmɨ́¹ má²ca³jenh¹³ jáun².
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Jesús hí³ ca³jmú³ héih³² hi³ hléh¹³ jnoh¹ jú¹ chú³² ñí¹con² tsáu², hi³ zíh¹³ jnoh¹ siáh³ jú¹ tson² hi³ Dió³² ca³hión³² Jesús hi³ lɨ́n¹³ Tsá² ra³tsɨ³² héih³² ñí¹con² tsá² zian² jɨ³ tsá² má²cá²tsan³ nɨ́² siáh³.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 La³jɨ́n³² bíh¹ tsá² ca³lɨn³ hí³ *tɨ³² jë¹ Dió³² jmɨ́¹tin² ca³juáh³ hi³ Dió³² chin¹³ tsɨ́³ tsáu¹³ tsáu² nɨ́¹juáh³ tsá² tanh¹³ ta²¹ Jesús.
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Hi³ jáun² né³, tá¹la³ jmɨ́¹ dí¹hleh³² jáun² bíh¹ Pé¹ cuan³ Jmɨ́²chí³ Chun¹ ñí¹con² la³jɨ́n³² tsá² ná¹náɨ³² hí³ jáɨ¹³.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Jáun² tsá² judíos tsá² tanh² ta²¹ Dió³², tsá² ca³ñí¹táunh¹ hí³ quionh³ Pé¹ né³, ca³ja³cáun² lɨ́n³² tsɨ́³, quí¹hliá² má²lɨ́²cuen³ Dió³² uá²jaɨ³² Jmɨ́²chí³ Chun¹ ñí¹con² tsá²cá²jo²¹ hí³;
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 quí¹hliá² ca³náɨ³² tsú² hi³ tsá²cá²jo²¹ hí³ má²ná¹hleh³² jú¹jma² siáh³ hi³ má²ná¹má²quien² Dió³².
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 Jáun² Pé¹ ca³záɨh³ tsá² judíos hí³ la³ lá²:
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Jáun² Pé¹ ca³jmú³ héih³² hi³ zón³² tsá² hí³ jmáɨ² hi³ lin¹ hi³ má²haɨn²¹ tsú² tɨ³ con² Jesús Tsá² lɨ́n³ Cristo. Hi³ jáun² jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² né³ ca³záɨh³ tsú² Pé¹ hi³ chú³² cuá³² tun³ hnɨ³² jmáɨ¹ quionh³ dí².
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.