Apocalipse 16
Jú¹ chú³² quioh²¹ Jesús tsá² lɨn³ Cristo (CSONT) vs NTLH
1 Jáun² jná¹³ ca³náɨ³² siáh³ cáun² mah¹ hi³ ñí¹ja²¹ tɨ³ ñéih³ hñú³ hɨ́en¹ jáun² hi³ ñí¹ca³záɨh³ tsú² tá¹ quiaun³ tsá²cuú² tsá²ta³ Dió³² la³ lá²:
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Jáun² ngau³ tsá²cuú² tsá²ta³ Dió³² tsá² la³ñí¹ hi³ ca³ñí¹can¹ uon² jáun² quioh²¹ ñí¹ hué²¹, jmɨ́¹jáun² ca³la³ jɨ́n³² tsá² má²ná¹quian³² li²¹ quioh²¹ hi³ jmáɨ² jáh³ hláɨh¹ hí³ jɨ³ hi³ má²tsú² má²jónh³² tsú² siáh³ nóh³² hi³ dí¹láɨn¹ jáh³ hí³, ca³hián² hmah² hlah³ hi³ cú² hi³ chéi³ cu³tí³.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Jáun² ngau³ siáh³ tsá²cuú² tsá²ta³ Dió³², tsá² ñí¹ má²gon³ hi³ ca³ñí¹can¹ uon² quioh²¹ ñí¹ jmɨ́²miih²¹, jmɨ́¹jáun² né³ ca³jéinh³² jmɨ² tá¹ cáun² jmɨ́²miih²¹ la³juah²¹ dúh¹ jmɨ́²hán¹ tsá² lɨ́²jngah³ tsáu², jmɨ́¹jáun² ca³hiá² cá²tsan³ ca³la³ jánh³ dú¹ ñí¹ jáh³ jmɨ́¹ tiáunh¹ hñu³ jmɨ́²miih²¹.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Ñí¹ má²gáun³ tsá²cuú² tsá²ta³ Dió³² ca³can³ siáh³ uon² quioh²¹ ñí¹ quioh²¹ la³jɨ́³² jmɨ́² cua³ jɨ³ la³jáh³ dú¹ ñí¹ ñei³² jmáɨ² nɨ́² siáh³, hi³ jáun² jmɨ² bíh¹ ca³lan³ la³jɨ́³² jmáɨ².
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Jáun² ca³náɨ³² jná¹³ hi³ ca³hléh³ tsá²cuú² tsá² ta³ Dió³², tsá² ho² hí³ jáɨ¹³ ñí¹con² jmáɨ², hi³ ca³juáh³:
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 quí¹ tsá² ó³² bíh¹ ca³táɨn³ jmɨ́²hán¹ tsá² joh² hnú²,
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Hi³ jáun² ca³náɨ³² jná¹³ siáh³ cáun² mah¹ hi³ ñí¹ja²¹ la³ tɨ³ ñí¹ zeh¹ jáun² ñí¹hiú¹³, hi³ ñí¹ca³juáh³:
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Jáun² ja³ siáh³ tsá² ñí¹ má²quiun³ tsá²cuú² tsá²ta³ Dió³² hi³ ca³can³ siáh³ uon² quioh²¹ ñí¹ quioh²¹ hiú²; jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² né³ ca³chéi³² lɨ́n³² bíh¹ hiú², ca³la³ hi³ ca³cáun³ bíh¹ tsáu² cun³quionh³ hi³ chéi³.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Tɨ³la³ jmɨ́¹ ca³cáun³ tsú² cun³quionh³ hi³ jlánh¹ chéi³ jáun² né³, tɨ³ ca³chu³ ca³juóun³² bíh¹ tsú² Dió³² Tsá² ho² hí³ jáɨ¹³ ñí¹con² la³jɨ́³² uu³mí²tsɨ³² jáun², cha³ jmɨ́¹ tsa³conh² tsɨ́³ tsú² hi³ jmɨ́¹ lɨ́¹³ lɨ³ ma³quien² tsú² Dió³².
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Hi³ jáun² tsá² ñí¹ má²hñá³ tsá²cuú² tsá²ta³ hí³ Dió³² ca³can³ siáh³ uon² quioh²¹ ñí¹ hmá²sɨ¹ ñí¹ cuá¹quien² jáh³ hláɨh¹ hí³; jáun² jmɨ́¹jáun² ca³lɨ³ já¹niéi² la³ tán¹ ñí¹ hu²¹ cuo² jáh³ hí³. Jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² né³ má²quí² má²juoun³² tsáu² zɨ́h¹ cun³ñí¹ hi³ má²zian² hi³ chéi³ hi³ uóu³² cu³tí³.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Tsá² hí³ né³, tɨ³ ca³chu³ ca³juóun³² bíh¹ Dió³² Tsá² quioh²¹ hñu³mɨ³cuú² cun³ñí¹ hi³ má²má²tso² tsɨ́³ hi³ chéi³ hi³ uóu³² jɨ³ hi³ má²tsɨn¹ siáh³ hmah² hlah³ jáun²; cun³ tiá² ca³ja³conh² bíh¹ tsɨ́³ tsú² ca³tɨ²¹ la³jɨ́³² ta²¹ hlah³ hi³ ná¹jmú².
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Jáun² ja³ siáh³ tsá² ñí¹ má²jñéi³ tsá²cuú² tsá²ta³ Dió³² hi³ ca³can³ siáh³ uon² quioh²¹ ñí¹ quioh²¹ cua³ jueh³² jmáɨ² Eufrates; jmɨ́¹jáun² ca³lɨ³ quiéin² cua³ jáun², hi³ jáun² ca³niá³ juɨ³² ñí¹ ja³táunh¹ tsá² ná¹lɨ́n³ re²¹, tsá² ja³táunh¹ tɨ³ juɨ³² ñí¹ hia³² hiú².
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Jmɨ́¹jáun² ca³jɨen¹ jná¹³ gáun³ jmɨ́²chí³ hláɨnh¹ hi³ jniá³ la³jmɨ́¹ jniá³ jɨeh². Jan² cua³han³ ho³ jáh³ hláɨnh¹ chín¹ hí³, jan² cua³han³ ho³ jáh³ hláɨh¹ la³ñí¹ hí³ hi³ cónh³ jan² cua³han³ siáh³ ho³ tsá² jlánh¹ juáh³ hí³ hi³ lɨ́n³ *tɨ³² jë¹ Dió³².
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Jmɨ́²chí³ hláɨnh¹ hí³ dá² ca³la³ hi³ jmu² li²¹ hi³ lɨ́³ hua³jueh³². Hí³ bíh¹ tsa³táunh¹ hi³ tsa³ngɨh¹ tsá² ná¹lɨ́n³ re²¹ zian² tá¹ cáun² hngá¹máh³, hi³ tsa³jmú³ cá²hon³ hi³ jmu³ hniéi² nɨ́¹ má¹cá²chó³² jmáɨ¹ jueh³² jáun² quioh²¹ Dió³² Tsá² cú² Tsá² juenh².
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 ―Sá¹nɨ́² jɨe³, cu³diá²jan² pih²¹ la³ lá² bíh¹ jáunh¹³ jná¹³ la³jmɨ́¹ ja³² jan² háɨn². Hénh³ ma³ jmɨ́¹ ren² nɨ́¹juáh³ tsá² cuá¹zian² tsɨ́³ jɨ³ hi³ cuá¹quih³² siáh³ ha¹ la³ má²quih³² jáun², quí¹ nɨ́² lɨ́¹ ca³lɨ³ jnia² hi³ láun³ tsú², hi³ jáun² tiá² jɨ́e³ tsáu² ñí¹ hua³heih²¹ quioh²¹ tsú².
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Jáun² né³, ca³cuu³ ca³ngɨh³ bíh¹ jmɨ́²chí³ hí³ tsá² ná¹lɨ́n³ re²¹ máɨ² ñí¹ téh²³ tsú² jáun² Armagedón cun³quionh³ jú¹ *hebreo.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Jmɨ́¹jáun² né³ ja³ siáh³ tsá² ñí¹ má²quiaun³ tsá²cuú² tsá²ta³ Dió³² hi³ ca³can³ uon² quioh²¹ ja¹ chí³; jmɨ́¹jáun² ca³náɨ³² jná¹³ cáun² mah¹ tiá³ cu³tí¹³ hi³ ñí¹ja²¹ la³ tɨ³ ñéih³ hñú³ hɨ́en¹, la³ tɨ³ ñí¹ zeh¹ hmá²sɨ¹ quioh²¹ Dió³², hi³ ñí¹ca³juáh³ la³ lá²:
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Jáun² jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² né³ ja³tu³ ja³lɨ́³ sɨ́² quioh²¹ miíh³², hi³ ca³lɨ³ tiú² jan³², hi³ ca³quí¹ ca³hín¹ tiá³ lɨ́n³²; hi³ ca³qui³ ca³jɨ́eh³ siáh³ hué³² tiá³ tiá² tí¹ tiá² nio³ cu³tí¹³, cáun² hi³ tiá² má²lɨ³² hí¹ cónh³ la³ cun³ jmɨ́¹ ca³lɨ³zian² tsáu² ñí¹ hué²¹ lá², quí¹ cun³ tiá² cunh³ bíh¹ quionh³ la³ cun³ hi³ má²lɨ³² jmɨ́¹tin².
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Jmɨ́¹jáun² ca³tsáun³ hnɨ³² tsoh³ juú² chín¹ jáun², hi³ juú² cáh¹ juú² pa²¹ hi³ zia³² tá¹ cáun² hngá¹máh³ né³ ca³juú² ca³tsúnh²; hi³ Dió³² né³ tsau³ tsɨ́³ juú² Babilonia juú² chín¹ jáun², hi³ ca³hinh³ dí² mu² ráu³ hi³ dí¹canh² jáun² copa quioh²¹, la³ cun³ hi³ niéih³ jáun² hi³ ma³tson¹³ dí² juú² jáun² ca³la³ hi³ míh²³ lɨ́n³² tsɨ́³.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Jmɨ́¹jáun² né³, cáun² lɨ́¹ ca³yéin² bíh¹ la³jɨ́³² hué³² pih²¹ hi³ jmɨ́¹ tioh³ jáun² chu³ jmáɨ² jɨ³ ñí¹ jmɨ́¹ lɨ́³ hngá¹máh³ nɨ́² siáh³.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Ja³bí¹ jmɨ́¹jáun² siáh³ ca³súh³² tsɨ́³ cáh¹ cu³tí³ ñí¹ quioh²¹ tsáu², hi³ héi² cun³ quiéinh³ nio² quiú³ cuah²¹. Jmɨ́¹jáun² la³jɨ́n³² bíh¹ tsáu² ca³chu³ ca³juóun³² siáh³ Dió³² cun³ñí¹ hi³ ca³tɨ²¹ uu³mí²tsɨ³² jáun², quí¹ hi³ jáun² dá² cáun² hi³ huáh² tsɨ́³ lɨ́n³² bíh¹ hi³ ca³ma³tso² tsáu² tsɨ́³.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.