Apocalipse 14

Jú¹ chú³² quioh²¹ Jesús tsá² lɨn³ Cristo (CSONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² né³ ca³jɨen¹ jná¹³ Tsá² lɨ́n³ hí³ *Já¹ziáh² míh¹ hi³ zenh² tsɨ³ máh³ Sión la³ má²quionh³ tán¹ hña³láun³ tsɨ²¹ tu³la³quiún³ mei²¹ tsá² má²ná¹tón²¹ hí³ chí¹quie¹³ hi³ jmáɨ² Já¹ziáh² míh¹ hí³, jɨ³ hi³ jmáɨ² Jméi² tsú² nɨ́² siáh³.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 Jmɨ́¹jáun² ca³náɨ³² jná¹³ cáun² mah¹ hi³ ja³ hñu³mɨ³cuú². Mah¹ jáun² niéih³ la³jmɨ́¹ niéih³ cuú²jëh³ ñí¹ hí¹cha²³ jmáɨ² ñí¹ ñe¹ lɨ́n²¹, jɨ³ la³jmɨ́¹ niéih³ mah¹ quioh²¹ miíh³² nɨ́² siáh³; máh¹ hi³ ca³náɨ³² jná¹³ jáun² dá² lɨ́³ la³jmɨ́¹ lɨ́³ sun¹ quioh²¹ tsá² ná¹quien² tun³² pih²¹ hi³ caɨ³² tsú².
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 Tsá² hí³ jmɨ́¹ ñí¹ná¹hɨe³² cáun² sun¹ hmaɨ²¹ ñí¹ ta³ ñí¹ Tsá² cuá¹tsɨ²¹ hí³ hmá²sɨ¹, ñí¹ ta³ ñí¹ tá¹ quiun³ tsá²cuú² tsá²chín³, jɨ³ ñí¹ ta³ ñí¹ jɨ³lɨn² tsá²daun³² hí³ nɨ́² siáh³; hí¹ jan² yáh³ tiá² hin² jmɨ́¹ lɨ́¹³ lɨ³ tɨn² sun¹ jáun², jɨ́³²la³ hmóu³² tsá² hña³láun³ tsɨ²¹ tu³la³quiún³ mei²¹ hí³ bíh¹ tɨn², tsá² ca³liáun³ hí³ ñí¹ hué²¹ lá².
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 Tsá² hí³ bíh¹ tsá² tiá² lɨ́¹ má²ca³cuu³ ca³hlianh³ quionh³ tsá²mɨ³ juón¹, tsá² hí¹ cónh³ tiá² lɨ́¹ ca³jmu³ ca³tsau³ yáh³. Tsá² hí³ dá² ñi³táunh¹ cu³chin¹ cu³hna²¹ Tsá² lɨ́n³ hí³ Já¹ziáh² míh¹ lɨ³ua³ cáun² ñí¹ tsó²¹. Tsá² hí³ má²ca³liáun³ ja¹ quioh²¹ tsá²mɨ³cuóun² cun³quionh³ hi³ ca³ma³hmah¹ Tsá² lɨ́n³ hí³ Já¹ziáh² míh¹, hi³ ná¹lɨ́n³ la³jmɨ́¹ lɨ́³ hi³ lau³² la³ñí¹, hi³ cue³² tsáu² ñí¹con² Dió³² jɨ³ ñí¹con² Tsá² lɨ́n³ hí³ Já¹ziáh² míh¹.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 Tsá² hí³ bíh¹ tsá² tiá² ca³hléh³ hí¹ cáun² jú¹ tɨ́¹jáɨ², hú¹tá¹ tsá² jɨn² cu³tí¹³ bíh¹ hí³.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 Jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² ca³jɨen¹ jná¹³ siáh³ jan² tsá²cuú² tsá²ta³ Dió³² hi³ hí¹ranh³² chi³cuú² ñí¹ ñe¹ lɨ́n²¹. Tsá² hí³ né³ quian³² jú¹ chú³² hi³ quien² la³ cun³ jmɨ́¹hi³nio² hi³ hléh³² ñí¹con² tsá² tionh² ñí¹ hué²¹ lá², la³ cun³ la³jɨ́n³² tsá² zian² ma³ quin³² ma³ caun³² hué³², ca³la³ jánh³ dú¹ ñí¹ mí¹zionh² tsáu², jɨ³ la³jáh³ dú¹ ñí¹ juo³ tsá² jma² nɨ́² siáh³.
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Tsá² hí³ né³ ca³hléh³ tiá³ hi³ ca³juáh³ la³ lá²:
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 Jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² ja³ siáh³ tsá² ñí¹ má²gon³ tsá²cuú² tsá²ta³ Dió³², hi³ ca³juáh³:
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 Jmɨ́¹jáun² la³juɨ³² ja³ siáh³ tsá² ñí¹ má²gáun³ tsá²cuú² tsá²ta³ Dió³² hi³ hún¹ cú²tiú² cú²jan³² lɨ́n³², hi³ juáh³ la³ lá²:
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 jáun² tsá² la³ hí³ bíh¹ ca³tɨn¹ quiunh²¹ la³jɨ́³² la³ cun³ hi³ ma³tsau¹³ jáun² Dió³² ca³la³ hi³ míh²³ lɨ́n³² tsɨ́³, la³jmɨ́¹ hɨ́nh²³ tsú² mu² ráu³ hngó³² hi³ má²zéih¹ lɨ́n²¹. Tsá² la³ hí³ bíh¹ tsa³ma³tso² tsɨ́³ ja¹ sɨ́² lɨ́³ cun³quionh³ juɨ²¹ quɨ́n¹ azufre ñí¹ ta³ ñí¹ la³jɨ́n³² tsá²cuú² tsá²ta³ Dió³² tsá² chun¹, jɨ³ ñí¹ ta³ ñí¹ hnga² Tsá² lɨ́n³ hí³ *Já¹ziáh² míh¹.
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Ca³la³ cun³ jmɨ́¹hi³nio² bíh¹ cuá³² mí²ñí¹ ñí¹ ná¹má²tso² jáun² tsá² hí³ tsɨ́³; cun³ tiá² tie³ nio² bíh¹ ñí¹ tionh¹ tsú² jáun² la³ huá² la³ jma², nɨ́¹juáh³ tsá² má²tsú² má²jónh³² jáh³ hláɨh¹ hí³ la³ má²quionh³ nóh³² hi³ dí¹láɨn¹ jáh³, ho³ lɨ³ua³ jan² tsá² he³ siáh³ li²¹ quioh²¹ hi³ jmáɨ² jáh³ hí³.
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 Jáun² né³, hniáuh³² tion³ tsɨ́³ bíh¹ tsá² joh¹ Dió³², tsá² má²má²tí³² hí³ héih³² quioh²¹ Dió³² jɨ³ hi³ nio² siáh³ cáun² tsɨ́³ ñí¹con² Jesús.
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 Jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² ca³náɨ³² jná¹³ siáh³ cáun² mah¹ hi³ ñí¹ca³hléh³, hi³ ñí¹juah²¹:
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 Jmɨ́¹ má²lɨ³² jáun² né³ ca³jɨ́e³² jná¹³ cáun² jnie² tiáu²; ñí¹ jnie² jáun² né³ cuá¹tsɨ²¹ jan² tsá² jniá³ la³jmɨ́¹ jniá³ tsá²mɨ³cuóun². Tsá² hí³ jmɨ́¹ hun¹ cáun² *có²ron¹ná¹ hi³ lɨ́³ cú¹mí¹niau²¹ chí¹, jɨ³ hi³ zianh³² siáh³ cáun² mí¹jla² rá¹lɨnh² hmu³ lɨ́n³².
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Jáun² cua³han³ siáh³ jan² tsá²cuú² tsá²ta³ Dió³² ñéih³ hñú³ hɨ́en¹ jáun² hi³ hleh³² tiá³ lɨ́n³² hi³ liéinh³² tsá² cuá¹tsɨ²¹ hí³ ñí¹ jnie², hi³ juáh³:
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 Jáun² tsá² cuá¹tsɨ²¹ hí³ ñí¹ jnie² né³ ca³nga³ mí¹jla² quioh²¹ ñí¹ hué²¹ lá² hi³ ca³ziu³ ca³liauh³ la³jɨ́³² la³ cun³ hi³ ca³láu² hngá¹máh³ lá².
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 Jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² né³ cua³han³ siáh³ jan² tsá²cuú² tsá²ta³ Dió³² ñéih³ hñú³ hɨ́en¹ zeh² jáun² hñu³mɨ³cuú², hi³ zianh³² siáh³ cáun² mí¹jla² rá¹lɨnh² hi³ hmu³ lɨ́n³².
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 Jáun² cua³han³ siáh³ cónh³í¹ jan² tsá²cuú² tsá²ta³ Dió³² ñí¹ lɨ́³ ñí¹hiú¹³, tsá² hí³ ho² jáɨ¹³ ñí¹con² sɨ́²; tsá² hí³ ca³hléh³ tiá³ hi³ ca³teh³ tsá² zianh³² hí³ mí¹jla² rá¹lɨnh² hmu³ lɨ́n³², hi³ ca³juáh³ la³ lá²:
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 Jáun² tsá²cuú² tsá²ta³ Dió³² hí³ ca³nga³ mí¹jla² jáun² quioh²¹ ñí¹ hué²¹ lá², hi³ ca³tiú³ chí² hieh² mɨ³ uóun²jɨeh¹³ hi³ má²ca³láu² jáun² ñí¹ hué²¹ lá², jáun² ca³tóh³ tsú² tɨ³ ñeh² ñí¹ lɨ́¹³ jlinh³ tsú² hi³ quiáuh³² jmaɨh²¹; hi³ jáun² né³ hnió³ juáh³ ca³tɨ²¹ la³jɨ́³² hi³ ma³tsau¹³ tsú² jáun² Dió³² ca³la³ hi³ míh²³ lɨ́n³² tsɨ́³.
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 Mɨ³ uóun²jɨeh¹³ jáun² né³ ca³quiauh³ tsú² jmaɨh²¹ ñí¹ lɨ́³ tɨ³ cheih³² juú²; jmɨ́¹ ca³quiauh³ tsú² jáun² jmaɨh²¹ mɨ³ uóun²jɨeh¹³ né³, jmɨ² bíh¹ ca³hué², hi³ lɨ³ cáun² cho² ñe¹ la³ cun³ tiéh¹ ho³ jan² tsa³cuá¹. Ñí¹ ca³ta³ná¹ho³ jmɨ² jáun² tí³ cun³ hnɨ³² nio² hña³láu³ kilómetros.
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.