Atos 16
Sochiapam Chinantec NT (CSO_TBL) vs NVT
1 Jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² né³, ca³chó³² Po¹ quionh³ Silas juú² Derbe jɨ³ juú² Listra. Já¹ juú² Listra jáun² ca³jenh² tsú² jan² tsá² jmáɨ² Timoteo, jan² tsá² má²hen² tɨ³ con² Tɨ³² Juo¹³ dí², jon² tsá²mɨ³ tsá² *judío tsá² má²tanh² ta²¹ Tɨ³² Juo¹³ dí². *Tsá²cá²jo²¹ tsá² hleh³² jú¹ *griego bíh¹ jméi² Timoteo hí³.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Tsá² reh² dí² tsá² zian² juú² Listra jáun² quionh³ tsá² juú² Iconio, jlánh¹ re² jmɨ́¹ hleh³² hi³ ca³tɨn¹ ñú² hí³.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Hi³ jáun² Po¹ ca³lɨ³hnió³ jan³ Timoteo ñí¹ ngɨ³²; jmɨ́¹jáun² *ca³tiú³ tsú² chí² láu² hná¹³ ñí¹ zian² Timoteo, quí¹ hi³ hnió³ tsú² hi³ tiá² hlaɨh³ jeinh²¹ tsá² judíos hɨ́n¹³ ñí¹ jáun², quí¹ la³jɨ́n³² bíh¹ tsá² hí³ jmɨ́¹ ná¹ñi³² hi³ tsá²cá²jo²¹ bíh¹ jméi² Timoteo hí³.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Hi³ jáun² jmɨ́¹ ca³cha³táunh¹ tsú² ma³ quin³² ma³ caun³² juú² né³, ca³hléh³ tsú² jáɨ¹³ hi³ rá¹tioh³ ñí¹ sí², la³ cun³ jáɨ¹³ hi³ ca³lɨ́n¹³ tɨ³² tsá² quian³² jë¹ Dió³² zen³ quionh³ tsá²daun³² tsá² ná¹ñí¹ cuáh³² tionh² já¹ juú² Jerusalén.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Hi³ jáun² tɨ³ jlánh¹ tiá³ ca³niau³ bíh¹ tsɨ́³ tsá² má²lɨ́n³ hí³ cuáh³², jáun² cun³ jmá² cun³ jnia³² bíh¹ ca³juóun³ tsú².
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Jáun² né³, jmɨ́¹jáun² ca³ñí¹nga¹ tsú² la³ cáun² hué³² Frigia quionh³ hué³² Galacia, quí¹ tiá² ca³cué³ yáh³ Jmɨ́²chí³ Chun¹ jáɨ¹³ hi³ tsa³hléh² tsú² jáɨ¹³ quioh²¹ Dió³² tɨ³ hué³² Asia.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Hi³ jáun² jmɨ́¹ ca³cha³táunh¹ tsú² ñí¹ lɨ́³ hiáun³ hué³² Misia jmɨ́¹ lɨ́n²³ tsú² hi³ tónh³² hué³² Bitinia, tɨ³la³ siáh³ bíh¹ siáh³ tiá² jáɨ¹³ ca³cué³ Jmɨ́²chí³ joh¹ Jesús.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Jáun² cáun² ca³nga³ bíh¹ tsú² cú²jueh³² hué³² Misia, jáun² ca³cha³táunh¹ la³ tɨ³ juú² Troas nio² can³² jmɨ́²miih²¹.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Hua² jáun² né³ ca³jnia³ jan² tsá² Macedonia jéinh³² Po¹ juɨ³² qui³ziú³, hi³ dí¹hiú² dí¹mɨ³² hi³ dí¹juáh²³ la³ lá²: “Jmu³ tiá³ hnú² hi³ chú³², han¹ jo²¹ tɨ³ lá² hi³ má¹hau¹ nú² jnoh¹”.
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Jmɨ́¹ cá¹jnia³ jáun² la³ jáun² jéinh³² Po¹ né³, la³juɨ³² ca³láɨ¹³ jnoh¹ hi³ tsáu¹³ hué³² Macedonia jáun²; quí¹ ca³láɨ¹³ jnoh¹ hi³ cu³tí³ hnió³ Dió³² hi³ tsá¹hléh¹³ jnoh¹ jú¹ chú³² quioh²¹ tɨ³ hué³² jáun².
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Jáun² ca³tauh²¹ jnoh¹ cáun² mu² pa²¹ hi³ ca³tieh¹ jnoh¹ hué³² Samotracia nio² chu³ jmáɨ². Ñí¹ má²tun³ jmáɨ¹ jáun² ca³cháu³² jnoh¹ juú² Neápolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Hi³ ca³hué² jáun² ñí¹ jáun² jnoh¹ ca³cháu³² siáh³ juú² Filipos, juú² hɨ́n¹³ ñí¹ cá² cuonh¹ la³ñí¹ quioh²¹ hué³² Macedonia, juú² hi³ ca³chá³ hliáu³ tsá² *romanos. Ñí¹ jáun² ca³tauh¹³ jnoh¹ tun³ hnɨ³² jmáɨ¹.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Jmɨ́¹ cá¹chó²¹ *jmáɨ¹ nio² tie³ né³, ca³hué² jnoh¹ já¹ juú² hi³ ngau³ jnoh¹ ñí¹ rón²¹ cua³, ñí¹ jmɨ́¹ láɨ²³ jnoh¹ hi³ tsá²lienh³ tsá² judíos Dió³². Jáun² ñí¹ jáun² ca³tauh¹³ jnoh¹ hi³ ca³lienh¹ jnoh¹ jáɨ¹³ quioh²¹ Dió³² tsá²mɨ³ tsá² jmɨ́¹ ná¹ngɨh³² hí³ ñí¹ jáun².
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Ja¹ jáun² jmɨ́¹ cuá³ jan² tsá²mɨ³ tsá² jmáɨ² Lidia, tsá² juú² Tiatira, tsá² hí³ hna² cá² ñí¹ hmɨh³² chu²¹ hmɨh³² hu²¹ hin³² zɨ́n¹³ pin³. Tsá²cá²jo²¹ bíh¹ tsá²mɨ³ hí³, hi³ jmɨ́¹ má²ca³hín¹³ jë¹ tsá² judíos. Jmɨ́¹ ca³náɨ³² tsá² hí³ re² jáɨ¹³ hi³ ca³hléh³ Po¹, jáun² Tɨ³² Juo¹³ dí² ca³nia³ hñu³ tsɨ́³ tsú², hi³ jáun² re² ca³héi³ tsú² jáɨ¹³ hi³ ca³hléh³ jáun² Po¹.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Jmɨ́¹ cáun³ jáun² tsá² hí³ jmáɨ² la³ má²quionh³ tsá² hñú¹³, ca³hiu³ ca³mɨ́³ tsú² ñí¹con² jnoh¹, hi³ ca³juáh³: ―Nɨ́¹juáh³ cu³tí³ lɨ́n²³ hnoh² hi³ jná¹³ tanh³² ta²¹ Tɨ³² Juo¹³ dí², jáun² né³, ñá²táunh¹ hnoh² hi³ ñá¹tianh³ náh² tun³ hnɨ³² jmáɨ¹ ñí¹ cuon¹ jná¹³. Jáun² la³ jáun² bíh¹ ca³chá³ tsá² hí³ tiá³ tsɨ́³ jnoh¹ hi³ tsá¹tauh² jnoh¹ hñú¹³ tsú².
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Tɨ³la³ ca³chó³² cáun² jmáɨ¹ tá¹la³ hí¹tsáu²³ jnoh¹ siáh³ hú¹ juɨ³² juɨ³² ñí¹ tsá²lienh³ tsú² jáun² Dió³², jáun² ca³jenh² jnoh¹ jan² tsá¹máɨ¹³; tsá¹máɨ¹³ hí³ jmɨ́¹ hún¹ jan² jmɨ́²chí³ hláɨnh¹ hñu³ tsɨ́³, hi³ jmɨ́¹ tɨn² chí² jáɨ¹³. Tsá²mɨ³ hí³ jmɨ́¹ lɨ́n³ jan² *tsá² má²dí¹hlánh¹, hi³ hnó³² hliáun³ lɨ́n³² quɨe³ quioh²¹ juo¹³ cun³quionh³ hi³ jmɨ́¹ chí² jáɨ¹³ quioh²¹ tsáu².
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Jáun² tsá¹máɨ¹³ hí³ né³ ja³ cu³chin¹ cu³hna²¹ Po¹, tsá² hí¹tsáu²³ jnoh¹ cu³tsa³² quiúnh¹, hi³ hí¹hóh³² hi³ juáh³: ―¡Tsá²ñuh² lá² ná¹lɨ́n³ quian²¹ Dió³² Tsá² cú² juenh², Tsá² lá² ngaɨ³² jáɨ¹³ ha³ lánh³ lɨ́¹³ liáun³ dí²!
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Ué³ jmáɨ¹ bíh¹ ca³jmú³ tsá¹máɨ¹³ hí³ la³ jáun². Jáun² cu³tsa³² jmɨ́¹ ca³ja³tsan² tsɨ́³ Po¹, jáun² ca³jinh³ hi³ ca³záɨh³ jmɨ́²chí³ hláɨnh¹ jan² tsá¹máɨ¹³ hí³ la³ lá²: ―¡Cun³quionh³ héih³² quioh²¹ Jesús Tsá² lɨ́n³ Cristo jmu¹ jná¹³ héih³² hi³ cuá¹han² hnú² hñu³ tsɨ́³ tsá²mɨ³ nɨ́²! Hi³ jáun² la³ cun³ jmɨ́¹jáun² bíh¹ cua³han³ jmɨ́²chí³ hláɨnh¹ hí³.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Tɨ³la³ jmɨ́¹ ca³lɨ³ ñi³² juo¹³ tsá¹máɨ¹³ hí³ hi³ tiú²uú² lɨ́¹³ láɨh¹³ quɨe³ cun³quionh³ hí³ dí², jáun² ca³zanh³ tsú² Po¹ quionh³ Silas hi³ ca³ñí¹jan² dí² tɨ³ ja¹ hmah²¹ chín¹ ñí¹ qui³ tionh² jáun² tsá²tan²¹;
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 hi³ ca³chan³ tsú² ñí¹ hó²¹ñí¹ tsá² ná¹lɨ́n³ jue²¹, hi³ ca³juáh³ la³ lá²: ―Tsá²ñuh² tsá² judíos lá² jlánh¹ ná¹jmu² hi³ tiú²uú² re² tiánh³² tsá² juú² lá²,
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 hi³ hɨeh³² tsú² tsáu² jáɨ¹³ siáh³, jáɨ¹³ hi³ tiá² ca³ta¹ dí² má¹quien¹³, sa³jun³ hi³ táunh¹³ ta²¹, quí¹ tsá² romanos bíh¹ dí².
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Hi³ jáun² la³jɨ́n³² tsá² jmɨ́¹ ná¹ngɨh³² ñí¹ jáun² ca³jmú³ hian² tsɨ́³ ñí¹con² Po¹ quionh³ Silas. Jmɨ́¹jáun² tsá² ná¹lɨ́n³ hí³ jue²¹ ca³hma³ ca³cuonh³ ha¹ tá¹ gon³ tsá² hí³, hi³ ca³chu³ ca³huéh³ dí² uóunh³ nio², jáun² ca³jmú³ tsú² héih³² hi³ quiu³ pan³ tsú² tsá² hí³ quionh³ hmá²tiéi¹³.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Jmɨ́¹ má²lɨ́²quiú² lɨ́²pan³ dí² jáun² lɨ́n³² né³, ca³ñí¹tionh¹³ dí² siáh³ hñu³mí¹ñí². Jáun² ca³záɨh³ tsú² tsá² cuá¹chín¹ jmu² hua³hí¹³ tsá² tson³ hi³ jmu³ tsú² re² lɨ́n³² hua³hí¹³ tsá² gon³ hí³.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Jmɨ́¹ má²lɨ́²niéi³² jáun² tsá² hí³ jáɨ¹³ jáun² né³, jáun² lɨ³mí¹ ñí¹ huáh² tsɨ́³ ca³tónh³² bíh¹ tsú² tsá² gon³ hí³, hi³ ca³tóh³ dí² siáh³ hmá² ta³ tsú².
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Jáun² la³ cun³ chu³ nie² tá¹la³ ná¹liéinh³² Po¹ Dió³² quionh³ Silas, hi³ ná¹hɨe³² tsú² siáh³ sun¹ quioh²¹ Dió³², la³jɨ́n³² tsá² tson³ ñí¹ hná¹ jáun² né³, ná¹náɨ³² hi³ ná¹hɨe³² tsá² hí³ sun¹ quioh²¹ Dió³²,
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 jáun² cu³diá²jan² ja³ hi³ jɨ́eh²³ hué³² ca³la³ tiá³ cu³tí³. Jmɨ́¹jáun² ca³ru³ ca³juá³ jmɨ́h¹ hiah³², jáun² cu³tsa³² jmɨ́¹ cá¹quí¹ cá¹niá³ la³jɨ́³² ho³hñú¹³ hñu³mí¹ñí² jáun², hi³ ca³quí² ca³tunh² siáh³ la³jɨ́³² cá²den¹ná¹ hi³ jmɨ́¹ ná¹hñei²¹ la³jɨ́n³² tsá² tson³ hí³.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Jmɨ́¹jáun² ñi³ tsá² jmu² hí³ hua³hí¹³ tsá² tson³; hi³ jáun² jmɨ́¹ ca³jɨ́e³ tsú² hi³ má²ná¹na²¹ la³jɨ́³² ho³hñú¹³ hñu³mí¹ñí² né³, ca³chí² mí¹táɨ³ hmu³ tá¹ tun³ jo²¹ quioh²¹ hi³ jmɨ́¹ hnió³ jngɨ́h³² hnga², quí¹hliá² ca³lɨ́n¹³ tsú² hi³ cun³ má²ca³cuóun³ bíh¹ la³jɨ́n³² tsá² tson³.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Tɨ³la³ Po¹ né³ ca³hléh³ tiá³, hi³ ca³juáh³: ―¡Ha³ lɨ́² jmú² hnú² hian² honh² ñí¹con² huen², quí¹ lá² bíh¹ tiauh² jnoh¹ la³jáɨ³²!
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Hi³ jáun² tsá² jmu² hua³hí¹³ tsá² tson³ hí³ ca³mɨ́³ ca³lá² sɨ́², jáun² cú²hé² hi³ tɨ³ ñéih³ hñu³mí¹ñí², jáun² ca³la³ má²juán²³ lɨ́n³² bíh¹ ca³quiú² rá¹hin³ ñí¹ hó²¹ñí¹ Po¹ quionh³ Silas.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Jmɨ́¹jáun² ca³huen³ tsú² tá¹ gon³ tsá² hí³ tɨ³ cheih³² hi³ ca³záɨh³ dí² la³ lá²: ―Hnoh² tɨ³², ¿he³ bíh¹ hniáuh³² jmu¹ jná¹³ hi³ jáun² lɨ́¹³ liáu³ jmɨ́²chí³ quion²¹?
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Jáun² tsá² gon³ hí³ ca³juáh³: ―Hniáuh³² tanh¹³ hnú² ta²¹ Jesucristo Tɨ³² Juo¹³ jnoh¹, hi³ jáun² bíh¹ lɨ́¹³ liáun³ hnú² jɨ³ la³ jɨ³ tsá² hñuh³² nú² nɨ́² siáh³.
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Jáun² tá¹ gon³ tsá² hí³ ca³ñí¹hléh² jáɨ¹³ quioh²¹ Tɨ³² Juo¹³ dí² ñí¹con² tsá² hí³ la³ má²quionh³ tsá² hñú¹³ tsú².
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Hi³ jáun² hua² jáun² bíh¹ ca³ráɨn³² tsá² hí³ ñí¹ cuɨ́h² quioh²¹ Po¹ quionh³ Silas, jáun² jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² né³ la³juɨ³² cáun³ tsá² hí³ jmáɨ² tá¹ cáun² hñú³.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² ca³jón³² tsú² Po¹ quionh³ Silas ñéih³ hñú¹³ hi³ ca³cuéh³ dí² má³²; hi³ jlánh¹ má²hiún² lɨ́n³² tsɨ́³ tsú² quí¹hliá² má²lɨ́²tianh² ta²¹ Dió³² la³ má²quionh³ tsá² hñú¹³.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Jmɨ́¹ cá¹jniá²¹ jáun² ca³jmú³ tsá² ná¹lɨ́n³ jue²¹ héih³² hi³ tsa³huen³ tsá² tú²jáɨ¹³ tsá² hí³ hñu³mí¹ñí².
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Jáun² tsá² jmu² hí³ hua³hí¹³ tsá² tson³ ca³záɨh³ Po¹ la³ lá²: ―Má²lɨ́¹³ huen¹³ hnoh² ñí¹juah²¹ jue²¹. Jáun² huen³ hnoh², cuá²tánh¹ hnoh² cáun² hi³ re² hi³ tɨn².
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Tɨ³la³ Po¹ ca³záɨh³ tsá² tú²jáɨ¹³ hí³ la³ lá²: ―Ca³la³ chú¹ja²¹ lɨ́n²¹ bíh¹ ca³quiu³ ca³po³ tsú² jnoh¹, hí¹juáh³ tiá² ca³ngáɨ³ bíh¹ tsú² he³ tso³ ca³jmú¹³ jnoh¹, quí¹ ja³bí¹ tsá² romanos bíh¹ jnoh¹ ca³táuh³² tsú² hñu³mí¹ñí². ¿Hí¹ ta³ hñu³ niéi² má²hnió³ tsú² hue³ jnoh¹ ta³né³²? ¡Ján¹han²¹, tiá² jáun² yáh³! Hmóu³² tsá²tan²¹ cuɨ́¹ ja³hue³ jnoh¹ ñí¹ lá².
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Jáun² tsá² tú²jáɨ¹³ hí³ ca³ñí¹zeh¹ tsá² ná¹lɨ́n³ jue²¹ la³ jáun², hi³ tsá² romanos bíh¹ la³ Po¹ quionh³ Silas. Jmɨ́¹ ca³lɨ³ ñi³² jue²¹ jáɨ¹³ nɨ́² né³, ca³juénh² lɨ́n³² bíh¹ tiáunh¹.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Jáun² né³ hmóu³² bíh¹ cú²jueh³² tsá²tan²¹ hí³ ja³taunh²¹ hi³ ca³ñí¹mɨ́² uu³i³tso³ ñí¹con² Po¹ quionh³ Silas; jmɨ́¹jáun² ca³huen³ tsú² tsá² hí³, jáun² ca³hiu³ ca³mɨ́³ dí² ñí¹con² tsú² hi³ huén³² tsú² já¹ juú² jáun².
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Jmɨ́¹ má²ca³huén² jáun² hñu³mí¹ñí² tsú², ja³taunh²¹ siáh³ hñú¹³ Lidia. Hi³ jáun² jmɨ́¹ ca³jɨ́en³² tsú² jáun² la³jɨ́n³² tsá² reh², ca³cuéh³ dí² pí³ hi³ tsa³táunh¹ tɨ³ chí¹ján³; jmɨ́¹ lɨ²¹ jáun² né³, ja³tanh²¹ dí².
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.