Romanos 9
Yak'usda Ooghuni (CRXNTPO) vs NTLH
1 Njan nohdutásnelh-un Christ oonalh 'údusni. 'Aw lhozusts'it whe' dusni. Dája nohdutásnelh-un Ndoni oonalh syo ts'e oogha t'ets'oninzun-i 'et cha 'álha' hoont'oh.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Njan 'et dudúsni whe' dusni, Lizwifne Yak'usda t'anílhonitan 'et huwa 'enne bubughun tube bughu sdzi únduda, 'ink'ez 'ahoolhyiz bughu ni usdli.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Lizwifne sulh údidowh 'et huwa bula' tisnelh hukwa' nuszun. 'Et whe bula 'e'whudutánelh de, whute Yak'usda skehooyih da' 'ink'ez Christ ch'a naoosja' doosni' oole' da'.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Ndunne Israel oots'u haindene Yak'usda 'utahábanla dudune' hoole' ha. 'Enne 'uhint'oh Yak'usda budálhti' 'ink'ez be buts'ú nahizya-un, 'et buba nahoosdzi. 'Enne 'uhint'oh Moses be 'udustl'us butl'a ídan'ai 'i be nts'en'a la Yak'usda ts'ih'un un'a hiba 'oot'en ha.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Israel oodune'ne 'uda' dune tso whúdilhdzulhne ts'u hahánde whe' hint'oh, 'ink'ez Christ 'en cha buts'u haínzut. 'Et huwa ooyust'e dune k'un'a 'uchainya inle'. 'En 'unt'oh ts'iyantsuk whuYak'usda unli. 'Et huwa 'ilhiz wheni whe hidílhti'. 'Et ndo honeh.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 'Oh da' Israel khuni ye buts'u nahizya-i, ts'iyawh lhaoodutatneh whe' hoont'oh. Mbene la Israel oots'u haindene, 'aw ts'iyawh iloh Israel whudune'ne hinli.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 'Ink'ez Abraham ye kédinzutne 'aw ts'iyawh iloh Israel whudune'ne hinli. Yak'usda Abraham yudáni', “Isaac 'en gha za nyukédindene hootádzilh.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Njan 'et 'udúsni-un, Yak'usda oodune'ne 'aw dune yust'e ts'u haíndene, 'enne íloh 'uhint'oh. Mbene la khuni ye buts'u nahizya-i, buba 'alha' yint'ohne, 'enne Yak'usda oodune'ne 'uhint'oh.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Yak'usda Abraham 'en yuts'u náhizya, “Ndet la hoozúsi-un 'et whusanátisdalh 'ink'ez n'at Sarah dune ooyaz tileh,” yúlhni.
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 'Aw njan 'et za íloh, Rebecca buzkeh lht'udánke'ne, 'enne bubá, netsoda'-un Isaac, 'en 'únt'oh.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Njan 'et Yak'usda be 'udustl'us k'ut 'uk'úwhusguz, ndutni, “Jacob 'ink'ez bulhutsin cha Esau huyúlhni. 'en ookw'esi', 'et hoonts'i Esau 'en 'ants'i sba unli.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 'Ink'ez dája uzdutinelh nuhzun? Yak'usda 'aw ts'ih'un lhi'ít'oh uzdutinélh eh? 'Aw whuz un'a 'uhót'e' aít'oh!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Yak'usda nts'en'a la Moses yudáni'-un,
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 'Et huwa Yak'usda ye 'ugha té'nizeh-i, 'i gha, mbene buka' ninzunne, 'enne 'utahábanla. 'Aw dune dich'oh hukwa' huninzun iloh huwa' hooja, 'ink'ez 'aw hukw'elha 'uhoot'en cha aít'oh.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Yak'usda ooghuni 'uk'unusgúz-i k'ut Pharoah nja ndúyulhni, “Njan 'et huwa Egypt whulerwe nyuzúsi, nyun ungha ndet la whéstus-un dune whúntistun. 'Et whuz un'a soozi' ndi yun k'ut ndulcho whe t'entádzin,” yúlhni.
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 'Et njan t'eoonóhzin hukwa' nuszun, mbene la Yak'usda 'utahábanlane, 'enne bugha te'untazilh. 'Et mbene la 'uts'un úninzunne, 'enne cha whuz un'a 'uhint'oh ubilh'i.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Whulohne nohtoh 'et tilah sudóhni', “Nts'en'a la Yak'usda ne'úst'en-un 'aw whudulhyoh 'uts'oot'e' aít'oh de, 'ink'ez lubeshi 'uts'ulh'en te, 'et nts'en'a 'utni Yak'usda nek'éhoota'alh?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Mbe ahli whe Yak'usda oodulhyoh udutíhnelh? 'Et dune 'uyínla-i ndi 'uyínla-i nts'en'a 'udutinelh, “Di ha 'inja whuz un'a 'usínla dutinelh?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Nja whunilh'en, dune whutl'us be 'oosa' inla de, 'ilho unzoo yulhtsi de ye' dudutálti' huba, 'ink'ez 'ilho yé' tit'elh wheni 'uyinla. 'Et whuz un'a 'uyínla de, didutch'oh za ooba' hoont'oh. |src="hk00139b.tif" size="col" copy="©The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972, 1995" ref="Romans 9.21"
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 'Et whuz un'a Yak'usda lhelhyoone whe lhelhts'un un'a buba 'uhóonla. Whulohne bulubeshi gha Yak'usda kwuncho yo ts'e whébule, dich'oh khanáhuwhut'aih huwa' bulh'ih. Sa' buba sulh'i 'et hoonts'i dzoh nubutilhdzut. 'Enne bugha Yak'usda dáltus ts'iyanne t'éhontázin, 'ink'ez dalcho-i be lubeshi yuts'u dutni, 'et cha ts'iyawh t'ehontázin.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 'Et wheni cha sa' neba sulh'i. Whutso da' 'utahanéanla negha te'untazilh ha. 'Et whuz un'a wheni cha uzdutáti'. Wheni negha ts'iyanne t'ehontázin Yak'usda yé dizti'-i dálzoo' whe 'unt'oh.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Wheni Yak'usda dutijih ha neka' dani'ne ts'inli, 'aw Lizwif butoh za íloh, 'udun yun k'ut whut'enne cha.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Yak'usda 'et 'utni nus hóo'en-un Hosea be 'udustl'us k'ut, whuz un'a 'uwhutánelh whe 'utni,
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Nts'oh la yun k'ut whudune'ne,
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 'Et nus hóo'en-un Isaiah Israel oodune'ne bughu yalhduk whe 'et khuni ulhtus-i be ndutni,
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 'Ink'ez nts'oh la hudilhts'í-un ndet la Yak'usda ubudáni'-un khunsul 'et dutínelh,
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Nts'en'a la nus hóo'en-un Isaiah ndutni,
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Njan 'et whunóhnoostun hukwa 'ust'en, 'udun yun k'ut whut'enne 'uda' Yak'usda nalh 'aw ts'ih'un un'a 'uhoot'e' hukwa lhe'hust'en, 'enne 'uhint'oh 'andit Yak'usda nalh ts'ih'un 'uhint'oh, be 'alha' nudzun hut'i, 'i gha 'uhuja.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 'Et hoonts'i Israel oodune'ne 'aw Yak'usda ook'oh ts'e ts'ih'un un'a hukwa' hit'en, 'et hoonts'i 'aw lhe'huhóolel.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 'Et di ha diz un'a 'uhóoja? Yak'usda ooghuni 'aw buba 'alha lhe'yít'oh, 'et huwa 'aw ts'ih'un lhe'hít'el. Moses be 'udustl'us, 'i za hik'úne' oot'en hukwa' hit'en.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 'Et soo whuz un'a 'uhóoja nus hóo'en-un Isaiah whutso da' Yak'usda ooba dája bubúlhni la whe 'utni,
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.