Mateus 22

Yak'usda Ooghuni (CRXNTPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 'Et doo cha za Sizi be nawhutnuk-i, 'i be whuts'odul'eh-i, 'i be bubulh yalhduk whe 'et dúbulhni,
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 “'Et yak'uz k'úne' whul'en-un, ndiz un'a nja dóohoont'oh, 'ilhoghun lerwe ooye' oo'at whutaleh, 'et huba lhadútitneh.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 'Ink'ez mbene la bughu nuséyane, dude'ulhnane buts'u whebalh'a', 'anih ubuhudóni' ha, 'et hoonts'i buch'a tséhudisnih.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 'Et doo cha za 'uyoonne cha dude'ulhnane whuz whilh'a'. Mbene la ooghu nusjane sba budohni', ‘'Awet t'alh-i lhadínt'oh. Njan musdoos ts'iyawh ndai la nilhk'a-i ts'iyawh sba huyanghan dune yuti'ulh whuba. Ts'iyai lhadínt'oh. 'Et 'awet ndunne lhghuskene bubulh na'uztit'ulh. Soo 'a dizáhdulh! sba budóhni'.’
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 'Et hoonts'i ndunne bugha nusjane buba 'ants'i 'uhoont'oh. Ts'iyawh lhents'un whehándil. Whulohne cha há' hunulhyeh ts'e whenáhidil. 'Et whulohne cha bube 'ut'en k'oh whuz'ai ts'e whenáhidil.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Whulohne lerwe be 'ulhnane ubihílhchoot 'ink'ez dzoh ne'buhalh'en 'ink'ez ubuhanghan.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 'Et lerwe whulh údants'o whe tube hunílch'e. Mbene la lhuganne ubut'ine ts'iyawh whuz whebalh'a'. Mbene la be 'ulhnane inghanne, 'enne ts'iyawh musai ubulhtsi 'ink'ez bukeyoh ts'iyawh hodálhk'un.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 'Et hukw'elh'az 'uyoonne cha be 'ulhnane, 'enne ubulhni, ‘'Awet na'tit'úlh-un lhaoodint'oh, 'et hoonts'i ooghu nusjane 'aw huba soo lhe'hildzoo.’
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 'Et huwa 'et 'awet ti ts'óhdulh. 'Ants'i lhane cho nahla de, 'enne ts'iyawh bughu nóhdilh.
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 'Et ndunne be 'ulhnane ti ts'e whehandil. Mbene la nabuhinlane, ntsi'ne 'ink'ez unzoone tubulh 'alhgoh ts'iyawh whusábahanla. 'Et 'awet na'hutit'ulh-un yoh whudizbun.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 'Et 'awet lerwe buts'ó whusainya ooghu nusjane ubuntilh'elh ha. 'Et 'ilhoghun dune 'en 'aw naih dune lhghu dilhts'i whunaih be dune lhiloh whe yutilh'en.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 'Et 'uyulhni, ‘Sk'eke 'aw dune lhghu dilhts'i whunaih be dune lhinloh. 'Ink'ez nts'en'a danínya?’ 'Et ndun dune 'aw whé 'oodoni'-un hoolel.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 'Et lerwe duba ne'ut'enne ubúlhni, ‘Ndun dune ulhchoot 'ink'ez ulhghel. 'Ink'ez 'az tsalhgus yo ts'e táhneh! 'Et whuz la titso 'ink'ez dughoo lhudook'us.’
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Njan 'et ndutni whe 'utni, lhane ghu nusja 'et hoonts'i whulohne za 'utahálya.”
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 'Et 'awet ndunne Phariseene 'udun nehúnindil 'ink'ez howu yahalhduk, nts'en'a la Sizi ye yalhduk-i, 'i be hitilhgooh hukwa' hut'en.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 'Et whe Phariseene bugha hodilh'e'ne 'ink'ez Herod didowhne cha, 'enne Sizi ts'e whebuhalh'a'. 'Et duhúyulhni, “Dune hodulh'eh-un t'ets'oninzun nyun ts'ih'un dune 'int'oh 'ink'ez khuni 'alha' 'unt'oh-i be Yak'usda k'un'a dune hodilh'eh. Ts'iyanne mba lhgha 'únt'oh. Nts'en'a la dune dahót'en 'et hoonts'i mba 'ants'i 'uhoont'oh.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 'Et huwa nedini, ndi yun hik'elha huyilh'i-i, 'et ts'ih'un tilah 'uhoont'oh whe lerwe Caeser 'en tilah ooba k'elha ts'uyoolhtselh, k'us 'awúndooh tilah? Daja ninzun?”
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 'Et Sizi t'eooninzun nts'en'a la hoontsi' k'oh ts'e hoont'oh, 'et huwa ubulhni, “'Et di ha soo zúlhts'i? Nohni ts'iyawh duba na'udzoo'ne aht'oh!
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 De' la nyoo sooneya snalh ts'et nah'a!” 'Ilho sooneya ts'uditi'-i hitl'ahúyan'ai. |src="hk00166b.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Matthew 22.19"
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 'Et ubulhni, “Mbe oonin 'ink'ez boozi' cha ook'usguz?”
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 “Lerwe Caesar,” huyulhni. 'Et ndúbulhni, “'Et huwa ndai la lerwe Caeser ooch'e', 'i ootl'anáyahle. 'Ink'ez ndai la Yak'usda ooch'e', 'i Yak'usda ootl'anáyahle.”
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 'Et hidants'o whe ts'iyawh buba hooncha 'ink'ez hich'a nasdil.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 'Et dzin za ndunne Sadduceene, 'enne highu nindil. 'Enne la 'uhutni dats'úzsai 'ink'ez 'aw nats'uhótnah aít'oh.
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 'Et nduhúyulhni, “Dune hodulh'eh-un Moses ndiz un'a nja dutni, 'et dune 'aw buzkeh hooloh whe dazsai 'ink'ez oo'at za khuna de, 'et bulhutsin 'en yughu naooda' huba' hoont'oh. 'Et ndun bulhutsin 'en dughe yughu nasda de, 'en ts'un dulhutsin ba buzkeh whutaleh.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 'Et netoh lhtak'ant'ine lhulhutsinke, 'en 'udetso whudilhdzulh-un, 'en 'at ut'i. 'Ink'ez 'aw buzkeh hooloh whe dazsai. 'En du'at dulhutsin ba nayoosdzi.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Whúlh nane whuz un'a za dazsai. 'Et whulh tat-un, 'en cha whuz un'a za 'uja. 'Et dúwhulyiz whe lhtak'ant'ine ts'iyawh yahadla.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 'Et 'udek'ez ndun ts'eke 'en cha dazsai.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 'Et huwa nedini 'ilhudzin whusaootilts'ulh whe ts'iyanne dunadutádulh, 'et 'oh de de ndun ts'eke mbe oo'at tileh? 'Et whunulh'en lhtak'ant'ine ts'iyawh highinda'.”
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 'Et Sizi ndúbulhni, “Nohnich'oh na'dunaht'ah! 'Aw Yak'usda ooghuni t'enuzahzun. Ye ulhtus-i cha 'aw t'enuzahzun.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 'Et ndet dzin dune dunadidil de, 'aw lhghu lhodutalhts'il 'et huwa. Dune dunadidilne, 'enne Yak'usda oolizas k'un'a 'uhutit'elh whe' hoont'oh.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 'Et daja sudini yaidlanne toh dunadutádulh-un huwun, Yak'usda daja ni, 'aw eh hukw'u yalhuzulhduk? Njan nja dutni,
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 ‘Si Abraham, Isaac, 'ink'ez Jacob, buYak'usda 'ust'oh.’ 'Aw yaidlanne buYak'usda iloh 'unt'oh. Khunane buYak'usda unli 'et huwa.”
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 'Et 'ilhunaoosdilne dahoont'oh huwun budani' whe tube buba hooncha.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 'Et Phariseene whulh 'úhudants'o nts'en'a la Sizi ubudani'-un, 'et hukwa Sadduceene 'aw yahutoolhdih ait'oh whe hinat 'ilhunahosdil.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 'Et 'awet 'ilhoghun butoh-un, ni moodih unli-un, 'en Sizi yóolhdzih whe yoodulhkut,
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 “Dune hodulh'eh-un k'us undai khuni k'us dizti'-i neba yutulhúhizye'?”
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 'Et Sizi ndúyulhni, “ ‘Yak'usda nyuMoodihti ndzi ndulcho-i be cha, nzul ndulcho-i be cha, nyunut'i ts'iyawh 'i be cha, nyeni ts'iyawh 'i be cha, 'et whuz un'a 'en ook'eoontsi'.’
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Ndi ndai la nohba yutulhuhizye'-i, 'i 'udechoo 'ink'ez 'uk'enus dizti'-i 'unt'oh.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 'Et bulh nanki, 'i 'udechoo-i k'un'a 'unt'oh whe ndiz un'a nja dutni, ‘'Et dahoont'oh hukw'un'a nyunch'oh k'enaintsi', 'et whuz un'a za 'onghohne cha buk'eoontsi'.’
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Ndi nanki khuni nohtl'adílts'ut-i, 'i be Moses be 'udustl'us cha 'ink'ez nus hoo'enne bube' 'udustl'us cha, 'i ts'iyawh 'ants'i yoh ook'ut whuz'ai-i, 'i le'unt'oh.”
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 'Et 'awhuz ndunne Phariseene 'ilhunahosdil whe Sizi uboodulhkut,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 “Christ mbe unli-un 'unt'oh nahzun? K'us mbe oots'u hainzut-un suba 'unt'oh?” “'En David oots'u hainzut-un 'unt'oh,” huyulhni.
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 'Et 'ubúlhni, “Nts'en'a 'unt'oh David Ndoni be nyun sMoodihti 'int'oh nyudúsni ni whe 'et ndiz un'a nja dutni,
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 ‘Moodihti 'en sMoodihti 'uyulhni,
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 'Et whuz un'a David, ‘SMoodihti,’ yulhni. Nts'en'a suba 'en oots'u hainzut-un oole'?”
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 'Aw dune yuts'u yatoolhdihne hooloh. 'Et ts'iyanne whehunuljut whe 'aw 'on 'un huyoodolhkut ait'oh.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.