Marcos 6

Yak'usda Ooghuni (CRXNTPO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 'Et Sizi nyo usda-un whuch'a nasja 'ink'ez dukeyoh ts'e whenája. Yugha hodul'ehne cha huyulh whenadil.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Nahulyis dzin 'et Lizwif bulugliz whubodulh'eh whe lhane dune 'et dilhts'íne hidánts'o whe tube buba hooncha 'ink'ez 'uhútni, “Ndun dune nts'ez de hahónla whe 'utni? Ndi whunih-i be nts'ez dehahónla whe 'utni? 'Et nts'en'a 'ut'en sdabe huwa 'ít'en te ne'út'en?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Yoh 'uwhulh'en-un, 'en iloh lakw 'unt'oh? Mary ooye' 'et bulhutsinke cha James, Joses, Judas, Simon, 'ink'ez bulhtuske cha iloh nja huwhut'i?” 'Et 'inka hits'u disnih.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 'Et Sizi 'ubúlhni, “Yak'usda be nus hóo'en-un yalhduk te ndulcho whe hidílhti', 'et hoonts'i ookeyoh whut'enne, soo didutch'oh oonadneke 'ink'ez ooyoh whut'ine cha, 'enne za lhuhidílhti'.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 'Et huwa nyo 'et Sizi 'aw huwa 'ít'en te ne'óot'en aít'oh, 'et hoonts'i whulohne ndudáne, 'enne za buk'udílhni whe soo ná'bulh'ih.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 'Et ndunne 'aw be 'alha' hoont'oh-i lhahuyít'ih, 'et Sizi ooba hooncha. 'Ink'ez whunat keyoh 'oh nuya 'ink'ez dune hubodulh'eh.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 'Et 'awet nyoonne whunizyane 'on 'at nane, “'Anih,” hubudáni' 'ink'ez nane hinli whe lhelhts'un whebalh'a'. 'Ink'ez hiye úlhtus-i bugha nín'ai ntsi'-i nudúdeh-i dune yudúlts'ine buts'a hanáhinooyoot ha. |src="hk00232b.tif" size="span" copy="Horace Knowles" ref="Mark 6.7"
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 'Ink'ez khuni ulhtus-i butl'adán'ai, “Tih'us ts'e hoonli te toohla' junih! T'alh-i cha, 'ézdla-i cha, k'us sooneya te bulh ts'údolh'oo junih! Tuz 'i za dutóohtan.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Be kets'alh'a-i 'ink'ez dzoot'an 'ilhiz be súhke-i, 'i za be 'óohneh.”
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 'Et 'udun cha 'ubúlhni, “Keyoh nah'az de dune duyoh danoh honilhti de, 'et yoh 'et 'oohke' 'uts'un keyoh ts'e tíh'us whuts'un.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 'Et keyoh nenáh'az-un dune nohts'u hódilh'oh de k'us lhunohodústs'o de huwu nátóoht'as 'ink'ez whulez ch'a nohke naóohghat. 'Et la dahúja-un t'ehonoozeh. Ts'ih'un nohdúsni Sodom 'ink'ez Gomorrah whut'enne sdabe hintsi'. 'Udék'ez dzin de huyé dzoh nutízut-i ba nús 'et mbe la lhunohdústs'one dzoh notizut.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 'Et 'awet whehándil 'ink'ez dune Yak'usda ooghuni be bubulh yáhulhduk, “Nohlubeshi ch'a lht'ananoohdilh,” hubuhútni.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Lhane ntsi'-i nudúdeh-i ooghu dilhts'íne bughu whenábonanyoot 'ink'ez dune lhane undudáne khe be 'ubuhulho whe soo ná'buhalh'en.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 'Et 'awet bulerwe Herod huyúlhni-un yulh údants'o Sizi dulcho whe búlh nukhuni uzut. 'Ink'ez 'utni, “John dune too be 'ulh'en-un 'ut'en. Dazsai inle' 'ink'ez nahítna' 'et huwa Yak'usda ye ulhtus-i ooghi diz'ai whe 'út'en whunul'en te ne'út'en.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 'Et whulohne cha, “Elijah 'ut'en,” hutni. 'Et 'uyoonne cha 'uhutni, “'Uda' hukw'un'a Yak'usda be nus hóo'en-un 'ut'en,” hutni.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 'Et bulerwe Herod whulh 'údants'o whe 'et 'utni, “John dune too be 'ulh'en-un 'ut'en. Ootsi sba k'uhiníntsel inle' da', 'et hoonts'i la nakhítna',” ni.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Herod dich'oh John dune too be 'ulh'en-un 'ahuyoo'alh huwá bulh'a ínle'. Há yulhghel 'ink'ez 'ahuyán'ai. Ndun ts'eke Herodias huyúlhni-un, 'en yughusda. 'En gha' yinla ínle'. Dulhutsin Phillip oo'at lhch'a nijoot bulh hoonts'i yughusda.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 John dune too be 'ulh'en-un Herod lhk'uzte yulhni, “Yak'usda ooghuni k'uninyis whe 'int'oh nyulhutsin oo'at zih silda.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 'Et huwa oo'at Herodias John dune too be 'ulh'en-un yuts'u dutni 'ink'ez yuzoolhghelh hukwa' ninzun. 'Et hoonts'i duki, Herod, 'en gha 'aw yuzoolhghelh aít'oh.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 'Et Herod 'en cha John dune too be 'ulh'en-un yé nuljut, t'eoonínzun John dune too be 'ulh'en-un, ts'ih'un dune unli, 'ink'ez Yak'usda oodune' 'unt'oh. 'Et huwa yugha 'óoli yoozílhts'ai hóont'i', 'et hóonts'i yoozílhts'ai totsuk oodzi dútults'uk.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 'Et 'ilhudzin Herodias ooghá whults'ut Herod whuzdli dzin 'et dune dízti'ne 'ink'ez lhuganne moodih cha 'ink'ez Galilee whut'enne dizti'ne tubulh ts'iyawh bughu nusúya.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Herodias ootse' danínya 'ink'ez buba nidai. Herod 'ink'ez ooghu nusjáne tubulh buba hoonzoo. 'Et Lerwe Herod Ndun ts'eke 'uyúlhni, “Ndai sts'o ooka' dini, 'i ngha tísdlelh,” yúlhni.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Lhat whe yuts'u náhizya whe 'uyúlhi, “Ndai sts'o ooka' dini-i ngha tísdlelh ndai lerwe be usdli-i lhulcho 'i hoonts'i ngha tísdlelh,” yúlhni.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 'Inka nyoon ts'ekeyaz 'az whenája 'ink'ez duloo 'en yoodalhkut, “Di suba oots'u ka' doosni'?” yúlhni, “John dune too be 'ulh'en-un ootsi,” yúlhni, ooloo.
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 'Et ts'eke 'ahoh lerwe yuts'u naóosja 'ink'ez 'uyúlhni, “John dune too be 'ulh'en-un ootsi 'andit 'ahoh tsets'ai be sgha nín'aih,” yúlhni.
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 'Et lerwe 'ahoh ni suli' 'et hoonts'i 'aw yuch'a tsédootni ait'oh, ooghu nusjáne bunalh yuts'u náhizya 'et huwa.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 'Inka 'ahoh 'ilhoghun huwunli-un, 'adinlane dilhts'i ts'e wheyálh'a' John dune too be 'ulh'en-un ootsi whusaínoo'alh wheni. Huwunlí-un, 'adinlane dilhts'i ts'e whénya 'ink'ez John dune too be 'ulh'en-un yutsi k'únintsel.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Tsets'ai bé nan'ai 'ink'ez ts'eke yutl'ayánkai. 'On 'un ts'eke duloo tl'ayánkai.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 'Et John dune too be 'ulh'en-un yugha hodul'ehne huyulh 'údants'o oozi hikunásdil 'ink'ez 'ahayalhti.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 'Et 'awet whel'a'ne whusanáhidil 'ink'ez Sizi te 'ilhuhozdil 'et hidáni' nts'oh te né'hust'en 'ink'ez ndet za dune whubuhodalh'e'.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Lhane dune whusahúdulh 'ink'ez whenáhudilh 'et huwa Sizi 'ink'ez yugha hodul'ehne tubulh 'uhútí'ulh 'et hoonts'i búgha lhúwhulhts'it 'inka ndúbulhni, “'Uts'un uztoodilh nts'e la whenich'oh úztit'elh-un, 'et la 'atsul naoolhyis.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 'Et 'awet nus ts'i be hutizki disoh ts'e whuz nehúninki.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 'Et hoonts'i lhane dune huban'en hutizki whe 'ink'ez 'ahoh t'ehonínzun mbe 'unt'oh 'et huwa keyoh totsuk whut'enne lhane hilwus whe Sizi 'ink'ez yugha hodul'ehne tubulh butso 'et whuz hoolhghaz.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 'Et Sizi ts'i be hainya whe lhane 'ilhozdil 'et ubunilh'en tube bugha té'ninzun 'ants'i 'usbaiyaz ooghulhídloh-i lé'hint'oh 'inka lhat-un 'et whubuwhéoodunilh'e'.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 'Et 'awet yoo 'ún hoozulh whe yugha hodul'ehne highu nindil 'ink'ez 'uhuyúlhni, “'Awet tube yoo 'ún hoozulh 'ink'ez njan disoh cha 'uhoont'oh.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Nyoonne dune ts'iyawh nabalh'alh n'aho keyoh hoontsool-un, 'ink'ez khuna-i nuyéh-un whutoh 'oho t'alh-i náhoodoket huyoo'alh-i hooloh 'et huwa.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 'Et Sizi 'ubúlhni, “Nohnich'oh hiti'ulh-i bugha náh'aih dah.” 'Et huyoodulhkut, “Whuz uztidulh hukwa' ninzun 'ink'ez $200.00 k'oh t'alh-i ts'onket 'ink'ez eh bugha 'úzti'alh?”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 'Et hoonts'i Sizi uboodulhkut, “Lhes dáltsuk aht'i 'et whunulh'en.” 'Et nahuhoon'ai whe 'et 'uhuyúlhni, “Kwulai' liba 'ink'ez nanki lho cha.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Sizi 'et yugha hodul'ehne 'ubúlhni, “Ts'iyawh dune lhendun nébunulhle 'ink'ez tl'oyaz k'ut hudólts'i'.”
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 'Et 'awet dune nétl'ahudilts'i' tl'oyaz k'ut whunizyat whunizyai 'ink'ez kwulat whúnizyai whe lhaniwh te lhuhúsguz.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 'Et 'awet Sizi nyoo liba 'ink'ez lho bulh yílhchoot ndo yak'uz ts'e yután'en 'ink'ez, “Musi,” ni whe tenadidli. 'Et lhes taidanyuz whe yugha hodul'ehne whutahayólelh ha butl'ayánla. 'Et nanki lho cha 'et dúyinla whe za butainínla.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Ts'iyawh 'uhan'al 'ink'ez 'uhunisdai.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 'Et yugha hodul'ehne whunizyat 'on 'at nanki chalhyal dizbun-i lho 'ink'ez lhes bulh 'et nenínkat-i nahúyalhdzoo.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 5,000ne dunene buts'ekoo' 'ink'ez bubuzkeh cha 'enne ndi lhes huyan'al.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 'Ahoh Sizi yugha hodul'ehne ts'i be nábalh'a' 'ink'ez Bethsaida huwhútni keyoh whuz dutso whebalh'a' nyan tadatus ts'e whuz'ai. 'Et didut nyoonne 'ilhozdílne whenábalh'a'.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 'Et whenáhidil whe tenadutidli ha 'awet buch'a násja 'ink'ez dzulh k'uz ts'e whénya.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 'Awet húlhgha suli' 'et la nyoo ts'i be 'andit za taniz hikelh 'ink'ez la Sizi 'en dich'oh 'awhuz nyo yun k'ut 'unt'oh.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Yugha hodul'ehne ubunilh'en nilhts'i dulhyo hikelh tube hunint'i, 'aw hoot'o cha aít'oh. 'Et bundada' yutilhkaí-un, 'et Sizi too k'ut uyalh whe nus whuz bughu ninya bube nghootáyalh inle'.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 'Et hóonts'i hitilh'en too k'ut uyalh whe, “Dune tsin 'ut'en,” huninzun. Tube whéhunilhjoot 'ink'ez 'uhúldzul.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 'Et Sizi 'ahoh bubulh yátilhduk, “Nohdzi ulhtus úlhtsi! Si 'ust'en. Whenulhjut íloh,” 'ubúlhni.
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 'Et ts'i bet bughu dénya. 'Et 'awet oozts'i 'ink'ez yugha hodul'ehne tube buba hooncha.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Whutsoda' liba dáyinla la 'et 'aw ts'ih'un nelhúhohoo'al, 'et huwa njan lhes ghun dahóoja-un bubeni taóodolts'it aít'oh.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 'Et 'awet nyan bun k'ut yahúninki 'ink'ez keyoh Gennesaret huwhútni-un, 'et ts'i whehídinguz.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Ts'i hich'az údulh whuz za 'ahoh Sizi 'en nahuyóolhts'it.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 'Et huwa ndulcho whe nahúlhghaz 'ink'ez nts'oh la Sizi usda huyulh 'údits'o 'oh ndudáne hik'ustez whe 'i be hits'ú butule.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 'Ink'ez nts'oh la Sizi nuya keyoh whuyaz k'us keyoh whuti k'us khuna-i nuyéh-un 'e'óoket-un whutoh dune 'ilhodúlh-un whuz ndudáne nébuhunle 'ink'ez Sizi híghu tédudlih, “Nyunaih 'ants'i ooban 'et ndudáne hit'aóonalh,” huyúlhni. 'Et mbene la yut'aíznaine ts'iyawh soo ná'huja.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.