Marcos 11
Yak'usda Ooghuni (CRXNTPO) vs NVT
1 'Awet Jerusalem whénghun hidulh whe nat-un keyoh Bethphage 'ink'ez Bethany whulh 'et la shus Olive be hóodzi-un, 'et whuz nehúnindil. 'Et Sizi nane yugha hodul'ehne whébalh'a' whe 'ubúlhni,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 “Keyoh whuyaz nohda ts'e whuz'ai-un whuz ah'us. Whuz oozah'az, yeztliyaz, donkey huyúlhni, whutso da' dune yak'ulhídoh-i, 'et whédint'i, 'i k'unaooh'uk 'ink'ez sts'u toolhdlooh.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Dune, ‘Di ha 'et ndaht'en?’ nohúlhni de, ‘NeMoodihti yuka' ninzun’ doohtni'. 'Ahoh la nohtlayoolhtelh.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 'Et whehán'az 'ink'ez keyoh 'et yeztliyaz nahuyilhti 'ilhoghun yoh dati 'et whédint'i.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 K'unáhúyú'uk whe 'et núdilhne hubuhoodulhkut, “'Et daht'en whe aht'en yeztliyaz k'unah'uk?” hubuhútni.
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 'Et Sizi buba náhizye' k'un'a ubuhútni 'et 'ants'i t'ehudínel 'ink'ez bula huditni.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 'Et Sizi yeztliyaz highu hinílhti whe whulohne duluglok hiba hik'élhbal 'ink'ez Sizi yuk'étl'adida'.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Lhane dune cha duluglok ti 'et hinulhbulh. Whulohne cha 'ul k'us 'ut'an k'unuhídut'as-i, 'i ti nahídulhdilh Sizi yuk'ut lhutíyalh 'et wheni. |src="cn01782b.tif" size="span" copy="©1978 David C. Cook Publishing Company" ref="Mark 11.8"
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Mbene la dune Sizi hitso udulhne 'ink'ez hik'oh údulhne ts'iyawh húzulh whe 'uhutni,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Netsoda'-un David oolerwe keyoh 'et dúhoont'oh-un cha za whusawhútilts'ulh 'inka Yak'usda ba ts'odólhti'.”
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 'Et 'awet Sizi Jerusalem keyoh neninya whe Lizwif bulugliz whucho ts'e danínya 'ink'ez dulcho núyuz'en. 'Awet náwhendunilhghel 'et huwa Bethany huwhútni-un ts'e whuz whunizyane 'on 'at nane yugha hodul'ehne whuz bubulh wheín'az.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 'Om bun Bethany ts'e whuz de náhidulh whe 'et la Sizi ooye'ílts'ul.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Nilhdza' 'et la mai cho chun nílh'en oot'an cha hoonli. 'Et la yughu nínya mai ntálhchulh ha. Yughu ninya whe 'ut'an za 'unt'oh 'awhuz oomai' hooloh.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 'Et la Sizi ndi mai chun 'uyúlhni, “'Aw 'on 'at dune nyumai' hoo'alh aít'oh!” 'Et ndutni whe yugha hodul'ehne hidánts'o.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 'Et la Jerusalem ts'e hoozdil. Sizi Lizwif bulugliz whucho 'et daninya. Mbene la 'e'óoketne 'ink'ez 'ooketne ts'iyawh tenábuninyoot. Sooneya lhk'enádudzaihne buludab cha náneniz'ai, 'ink'ez dut'ai be 'óoketne cha,
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 'aw lugliz hoonli nuhóole' hukwa lhe'nizun.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 'Ink'ez Sizi dune whubodulh'eh whe 'ubúlhni, “Yak'usda be 'udustl'us k'ut 'uk'uwhusguz,
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 'Et lubret moodihne 'ink'ez Moses be 'udustl'us 'uk'ununáguzne hodánts'o whe hizoolhghelh-un hukónuta tube huyé nilhjoot ts'iyanne 'ilhozdílne hubodulh'eh buba hooncha 'et huwa.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Soo nadálhghel ibulh Sizi yugha hodul'ehne bubulh Jerusalem whuch'a nahusdil.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 'Om bun bundada' 'uda' 'et la ti hidulh whe nyoo mai cho chun hinilh'en. Soo ts'ih'un ooghih tubulh ats'o disuz.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Peter 'en la whunalni whe Sizi bulh yátilhduk, “Nehodulh'eh-un nilh'en nyoo mai cho chun bulh ookw'ehanya disuz,” yúlhni.
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 'Et Sizi 'ubúlhni, “Njan whunaoolhnih, Yak'usda nohba 'alha' 'unt'oh de,
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 ndi shusyaz 'i la' dóhni', ‘Dudilts'it 'ink'ez bunghun whucho ts'e tailts'it.’ 'Et soo nohdzi yo whe 'aw nawh lhe'hoot'oh de 'ink'ez nohba 'alha' hoont'oh de, dawhútanelh dahni, ts'iyawh nohba 'edótanelh.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 'Et huwa' nohdúsni, be 'alha' hoont'oh-i be tenadahdli de, 'ink'ez hoonli ha' dahni te 'alha' nahzun whe nohgha tíkulh nahzun de, ndai la ooka' dahni-i nohgha tíkulh whe 'unt'oh.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 'Et sahyin whe tenadahdli de, 'ink'ez 'uyoonne ts'un nohba dzoh de buba n'ún whutulhdilh 'et la nohBá, yak'uz úsda-un, 'en nohni cha nohlubeshi nohba 'un yutoolhdilh.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 'Et 'uyoonne buba n'ún lhotulhdulh de, nohBá, yak'uz úsda-un, 'en 'aw nohlubeshi nohba 'un yutoolhdilh aít'oh.”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 'Et Jerusalem ts'e nahoosdil Sizi Lizwif bulugliz whucho nuya whe lubret moodihne, Moses be 'udustl'us 'uk'ununáguzne, 'ink'ez dune tso whudilhdzulhne, 'enne la Sizi highu nindil,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 'ink'ez hiyoodulhkut, “Nedini ndai gha dune ando int'oh whe njan dint'en-un? Mbe nghá whunin'ai whe 'int'en?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 'Et la Sizi 'ubúlhni, “'Ilhoghun za hukwa nohoodutaskut. 'Et sudáhni de, 'et la nohdutasnelh ndai gha dune ando 'ust'oh whe nja dust'en.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Sudáhni mbe John dune too be' 'ulh'en-un mbe yutl'ahón'ai whe dune too be 'úlh'en inle', Yak'usda tilah k'us dune tilah yugha óonin'ai?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 'Et 'ahoh didutch'oh dutoh hukw'u nahúhulhye' whe nja duhútni, “Daja cha uzdooni', ‘Yak'usda yugha óonin'ai,’ ts'utni de, 'et la dooni', ‘Di ha John nohba 'alha lhe'dusni?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 'Et, ‘Dune yugha óonin'ai ts'utni de,’” 'et nja dudune'ne be bé hunuljut huwa, ts'iyawh dune t'ehonínzun John dune too be 'ulh'en-un, 'en Yak'usda be nus hoo'en-un unli inle'.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 'Et huwa Sizi huyúlhni, “'Aw t'ets'onúszun.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.