Lucas 20

Yak'usda Ooghuni (CRXNTPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 'Et 'oh da' 'et 'ilhudzin diz un'a 'et dúhooja. Lugliz whucho Sizi dune hodulh'eh whe khuni unzoo-i be bubulh yalhduk whe 'udedo lubretne, 'ink'ez Moses be 'udustl'us 'uk'ununáguzne cha, 'ink'ez 'alhgoh 'utso whudilhdzulhne, 'enne hik'udugháhinya.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 'Ink'ez 'uhuyulhni, “Nedini ndai gha dune ando 'int'oh whe ndowhi 'ut'en oowaina? K'us mbe ntl'ahón'ai whe 'udini?”
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 'Et hoonts'i 'ubulhni, “Si cha 'ilhoghun hukwa nohoodutaskut, 'et sudáhni,
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 nts'en'a John dune too be 'úlh'en? Mbe yutl'ahon'ai dune too be tilh'elh huba? Yak'uz ts'e tilah hahóolts'ut, k'us ndi yun k'ut dune tilah ts'u hahóolts'ut?”
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Dich'oh lhtoh howu yahalhduk 'ink'ez 'uduhutni, “'Et yak'uz whuts'un tilah hahóolts'ut ts'utni de, 'Et la di ha John nohba 'alha' lhe'dusni, nedóni' la.
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 'Et hoonts'i dune ts'u hahóolts'ut, ts'utni de, 'et dune ts'iyanne la tse be nehooghan. John 'en nus hoo'en-un 'unt'oh 'et buba 'alha' 'uhoont'oh 'et huwa.”
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 'Inka Sizi nduhuyulhni, “'Aw nts'ez de hahóolts'ut t'ets'onúszun.”
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 'Ink'ez Sizi ndubulhni, “Ndai be dune ando 'ust'oh whe ndi nja duwhús'en-un, 'et si cha 'aw nohdósni' ait'oh.”
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 'Et 'awet 'uyoo khuni be whúts'odul'eh-i be bubulh yawhénilhduk whe nja dutni, “'Ilhoghun dune haniyeh k'et ts'ekoo too' mai 'ananla. 'En la njan haniyeh k'et ndunne há' nulhyehne bughu whulh'ai, 'ink'ez sa' wheni nilhdza' keyoh ts'e whinya.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 'Et la 'awet mai oontajin néwhuninzut whe 'ilhoghun de 'ulhna-un buts'ú whe yalh'a'. 'Et la ndai mai oots'ítikulh-i, 'i la ooloh highá nodzaih. 'Et hoonts'i nyoonne haníyeh k'et bughu whulh'aine, ndun 'ulhna-un yahíyalhchus 'ink'ez la za-i whe whenáhinanyoot.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 'Inka doo cha 'uyoon de 'ulhna-un buts'ú whilh'a'. 'En cha yahíyalhchus, 'ink'ez yooya hiyulhtsi, 'ink'ez 'en cha la za-i whe whenáhinanyoot.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 'Et búlh tane dude 'ustlen-un buts'ú whilh'a'. 'En cha ka húyulhtsi 'ink'ez tenáhinino.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 'Et la haníyeh k'et whut'i-un 'utni, ‘Daoosneh cha há la? Sich'oh sye' ookw'esi'-un, 'en la buts'ítoos'a'. 'En tilah hiyan'en de, 'unt'oh-un k'un'a né'yiyoolh'en,’ ni.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 'Et hoonts'i ndunne bughu whulh'aine hitilh'en whe 'et 'ulhodutni, ‘Ndun 'en nyoo haníyeh k'et ooch'e'-un 'en ooye' 'út'en. Ts'uzoolhghelh! 'Et de la ndet la oots'ó tilts'ulh-un ts'iyawh 'et ndúwhulcho whe nets'ó toolts'it.’
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 'Inka njan haníyeh k'et tenáhinino 'ink'ez hizilhghi. 'Et huwa soo cho nohdusni, nyoon haníyeh k'et ooch'e' hoonli-un, dábooleh suba?
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Ndiz un'a nja dutínelh, whusanátidalh 'ink'ez ndunne mai k'et bughu whulh'aine, 'enne ts'iyawh gak ubutilhtselh. 'Ink'ez dumai' haníyeh k'et 'uyoonne gha óotalh'alh.” 'Et dune hohodánts'o whe 'uhutni, “'Aw uncha 'et dulhúhoonel!”
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 'Et Sizi ubunilh'en 'ink'ez 'utni, “Ndi Yak'usda ooghuni daja ni whe 'uk'eguz,
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Mbene la ndi tse hik'ilts'utne, ts'iyawh yahidutátih. 'Ink'ez mbene la ndi tse buk'édilts'utne, ts'iyawh musai hutileh.”
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Ndunne Lizwif lubret bumoodihne, 'ink'ez ndunne Moses be 'udustl'us 'uk'ununáguzne, 'enne cha, 'et soo 'et sadzi hunit'oh-un, 'enne Sizi hiyólhchoot hukwa' hut'en. 'Et hoonts'i ndunne dune bubé hunuljut 'et huwun 'aw 'uhooneh ait'oh. T'ehoninzun ndi khuni bé whuts'odul'eh-i, 'i be didut buch'az yalhduk whe 'utni 'et huwa.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 'Ink'ez highunli, 'ink'ez ts'ih'un 'unt'oh na'dudil'i nunúl'i'ne, 'enne hits'un whílh'a'. 'Enne khun tilah Sizi ye yalhduk-i, 'i gha la huyoolhgooh. 'Et de la yun k'ut whut'enne bumoodih yutl'ahúyoolhtelh. 'En 'unt'oh hoolhtus te ne'ut'en, 'ink'ez ts'iyanne k'une' 'ul'en.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 'Et nunúl'i'ne huyoodulhkut, “Whunehodulh'eh-un t'ets'oninzun ts'ih'un un'a yailhduk. Ts'iyanne mba lhgha 'únt'oh. 'Et ts'ih'un un'a Yak'usda k'un'a dune hodilh'eh.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Nedini ndi yun hik'elha huyilh'i-i, tax huyúlhni-i, 'et ts'ih'un tilah 'uhoont'oh whe lerwe Caesar 'en ooba k'elha ts'uyoolhtselh, k'us 'awundooh tilah?”
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 'Et hoonts'i Sizi t'eooninzun 'onilha 'uhutni. 'Ink'ez 'ubulhni, “Di ha sóolhdzih?
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 De' nyoo sooneya snalhts'et nah'a! Mbe oonin 'ink'ez boozi' cha ook'usguz?” 'Et 'uhuyulhni, “Lerwe Caesar 'unt'oh.”
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 'Et Sizi 'utni, “'Et huwa ndai la Lerwe Caesar ooch'e', 'i ootl'anáyahle. 'Ink'ez ndai la Yak'usda ooch'e', 'i cha Yak'usda tl'anáhle.”
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Ndai khuni be la dunene bubulh yailhduk, 'i gha 'aw huyoolhgooh ait'oh. 'Et njan ts'iyanne nalh bubudáni' whe tube buba hooncha suli', 'ink'ez ndunne nunúl'i'ne, 'enne ts'iyawh t'ehudínel.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 'Et oolune Saduceene Sizi highu nindil. 'Enne la 'uhutni dats'úzsai 'ink'ez 'aw nats'ukhótnah aít'oh. 'Ink'ez huyoodulhkut,
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 “Dune hodulh'eh-un njan Moses daztit'elh-un neba 'uk'ehonguz whe' hoont'oh. 'Et 'ilhoghun dune buzkeh hooloh whe dazsai 'ink'ez oo'at khuna de, ndun dune bulhutsin 'en dughe inle'-un yughu naooda' huba' hoont'oh. 'Ink'ez bubuzkeh whúzdli' de, 'et de la ndunne ts'oodunne ndun dazsai-un, 'en boozi' huyólhchoot huba' hoont'oh.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 'Et 'uhoont'oh lhtak'ant'ine lhulhutsinke hoonli. 'En 'udetso whudilhdzulh-un, 'en 'at ut'i. 'Ink'ez 'aw buzkeh hooloh whe dazsai.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 'Et bulh náne 'en ndun ts'eke yughu nasda. 'En cha ndun dune buzkeh hooloh whe dazsai.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 'Et bulh tane, 'en cha yughu nasda. 'Et whuz un'a za ts'iyawh lhtak'ant'ine, 'enne ts'iyawh ndun ts'eke highu dálts'i'. 'Ink'ez ts'iyawh bubuzkeh lhuhóolel whe yahadla.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 'Et 'udek'ez ndun ts'eke 'en cha dazsai.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 'Et ndet la dune dunadidil de, ndun ts'eke mbe oo'at tileh? Ndunne lhtak'ant'ine ts'iyawh ndun ts'eke 'enne bughinda'.”
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 'Et Sizi 'ubulhni, “Dune 'ink'ez ts'ekoo te ndi yun k'ut ts'iyawh lhgho dilhts'i.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 'Et ndet la 'oh de de whusawhútilts'ulh whe mbene la Yak'usda ba hoonzoo whe bughá whults'utne yaidlanne toh dunahudutádulh 'ink'ez yak'uz hutidulh. Whuz 'aw dune lhghu lhdílts'ih whe' hoont'oh.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 'Aw doo cha yahódlah ait'oh. 'Enne Yak'usda buzkeh huzdli' 'ink'ez lizasne ubulh hulhgha 'uhint'oh. 'Enne dujihne 'uhint'oh.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 'Ink'ez Moses 'en ts'ih'un newhunin'ai yaidlanne dunahudutádulh whe' hoont'oh. 'Et 'oh da' njan dahooja la dilhtan-i toh whudizk'un 'et hoonts'i 'aw whudók'un ait'oh. 'En Moodihti ghu yalhduk whe nja dutni, ‘Abraham ooYak'usda, Isaac cha ooYak'usda, 'ink'ez Jacob cha ooYak'usda 'unt'oh,’ ni.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Nohni 'uts'un un'a unahzun. 'Aw yaidlanne buYak'usda lhiloh, khunane buYak'usda 'unt'oh. Soo cho whunulh'en, 'en be ts'iyanne khuna.”
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 'Ink'ez whulohne Moses be 'udustl'us 'uk'ununáguzne 'uhuyúlhni, “Dune hodulh'eh-un tube soo' dinja!”
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 'Et whehunilhjoot k'et 'aw 'on 'un huyoodolhkut ait'oh.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 'Ink'ez 'ubulhni, “Nts'en'a oolohne nduhutni, Christ dahni-un, 'en David oots'u hainzut-un 'unt'oh?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 David dich'oh 'et dutni njan Yak'usda ooghuni Shun be 'udustl'us k'ut,
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 'oh de la nch'az ditnine buk'ut nke naóolhyis mba ubooselh.’
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 'Et huwa David, ‘SMoodihti,’ yulhni, nts'en'a suba Christ 'en oots'u hainzut-un oole'?”
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 'Et ts'iyanne dune huyoozilhts'ai whe Sizi yugha hodul'ehne 'et ndúbulhni,
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Moses be 'udustl'us 'uk'ununáguzne, 'enne la naih nyiz-i be húdilhts'i, 'ink'ez ndet la t'alh-i be 'óoket-un, 'et ts'iyanne hubodílhti' whe hadih buhútni, 'et huhóont'i'. 'Ink'ez lizwif bulugliz soo k'us hoonzoo-un hudutálts'ilh hukwa' huninzun. 'Ink'ez dune ghunuda-un, soo k'us hoonzoo-un hutidalh whuka' huninzun. 'Et ndunt'ohne soo cho buka tse hoohli!
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 'Enne 'uhint'oh tsandilhne buyoh bugha hahódunit'ah 'ink'ez bughu huhoolhchuk. 'Ink'ez 'onilha sa' cho tenahududli hoohoolh'i. Ndunne, 'enne 'on nus 'uwhulcho whe buba nahutideh.”
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.