Lucas 15
Yak'usda Ooghuni (CRXNTPO) vs ARA
1 'Et 'awet ndunne sooneya nalhdzoohne 'ink'ez lubeshi 'ulh'enne, 'enne cha ts'iyawh Sizi huyootuzálhts'ilh ha highu nindil.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 'Ink'ez ndunne Phariseene 'ink'ez Moses be 'udustl'us 'uk'ununáguzne cha highu yawhenilhduk whe nja duhutni, “Nulh'en ndun dune 'en lubeshi 'ulh'enne, 'enne bubulh ne'ut'en 'ink'ez bubulh á'alh cha 'ut'en.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 'Et huwa oogha whuts'odul'eh-i be bubulh yalhduk whe nja dutni,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Mbe 'unt'oh nohtoh dune 'en 'usbai 100 ut'i whe 'ilho ninta nilhti. 'Aw 99 'enne chuntoh 'awet nébuninla 'ink'ez 'ilhoghun ninta inilhti-un nayitálhtelh whuts'un yukunúta? |src="bk00005b.tif" size="span" copy="©The British & Foreign Bible Society, 1994" ref="Luke 15.4"
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 'Ink'ez ndet la nayilhti whe duwus k'eyilhti 'ink'ez hootát'e'.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 'Et 'oh da' duyoh ts'u naóosja duk'ekene 'ink'ez yenghoh whut'ine, 'enne ts'iyawh 'anih budani' 'ink'ez 'ubulhni, ‘Sulh hoonaht'i'. Ndun se'usbaiyaz ninta nusti inle', 'en nasti!’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 'Et nohdusni, whuz un'a za ndun 'ilhoghun dune dudeni nahunduniz'ai, 'en 99 ts'ih'un 'unt'ohne, 'enne 'uda' dulubeshi ch'a dudeni nahundunizdla. 'Et hoonts'i ndun 'ilhoghun dune 'en gha ndo yak'uz dilhts'ine, 'enne buba nus 'on nus howun tálhni.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “'Et doo cha za 'ilhoghun ts'eke whunizyai silver ut'i 'ink'ez 'ilho ninta nin'ai. 'Aw eh too dizk'un nadulhk'an 'ink'ez yoh tunáwhulhtsas, 'ink'ez nayitá'alh whuts'un yukunúta?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 'Ink'ez ndet la nayin'ai de duk'ekene 'ink'ez yenghoh whut'ine, 'enne 'alhgoh 'anih budani' 'ink'ez 'ubudútanelh, ‘Sulh hóonaht'i! Ndi sooneya 'ilho ninta nus'ai-i nas'ai!’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Whuz un'a za nohdusni, 'ilhoghun dudeni nahunduniz'ai de, 'et de Yak'usda oolizasne, 'enne ts'iyawh howun tálhni.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Sizi 'et 'utni, “'Ilhoghun dune, nane ooye' hooni.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 'Udek'oh-un 'et dubá ndúyulhni, ‘'Ubá ndai la sba naootándzilh-i 'andit ts'iyawh stlainle.’ 'Inka ndun oobá ndai la duye' buba nayootádzilh-i, ts'iyawh buba lhk'éyanla.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 'Et hukw'elh'az 'aw lhat dzin lhiloh, 'et 'udek'oh-un yugha ininlai-i, ts'iyawh soo neninla. 'Ink'ez keyoh nilhdza' ts'e ts'u whinya. 'Et whuz oozya whe ndai la yut'i-i, 'i ts'iyawh ye nzóodal'e' 'ink'ez gak yulhtsi.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 'Oh da' 'et ndai la yuts'u yoozi-i ts'iyawh gak yulhtsi whe, 'et nyo yun k'ut dai cho whúzdli'. 'Ink'ez ndun chilh ts'iya-i ye ndunidzit suli'.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 'Inka 'ilhoghun dune 'et yun ut'í-un, 'en 'ut'en yugha nín'ai. 'Ink'ez hanulhyeh ts'e wheyálh'a', 'et gugoos ghá ti'aih ha.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 'Et ooye'ílts'ul k'et 'et dunínzun, nyoo gugoos yu'alh-i, 'i uncha us'alh, ninzun. 'Et hoonts'i 'aw dune yugha lhé'us'ai. none |src="cn01759b.tif" size="span" copy="©1978 David C. Cook Publishing Company" ref="Luke 15.16"
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 'Et beni oogha nadilts'ut le'uja 'ink'ez 'utni, ‘Daltsukne 'ubá ba 'ut'enne huya'alh-i buba nus-i niltsuk, 'ink'ez si njan lhe'ust'oh! 'Awet dai súzulhghe!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Dunadósja' 'ink'ez 'ubá oots'u nátoosja' 'ink'ez la 'udósni', 'ubá yak'uz whudulhyoh cha lubeshi usdla 'ink'ez nyun mbut cha.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 'Aw 'on 'at sye' sudutanelh huba soo lhe'uzdzoo'. 'Et huwa ndunne mba 'ut'enne k'un'a 'usolhdzin.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 'Inka 'et 'awet dubá ts'u nátisja. 'Awhuz yoo 'az de nádalh, oobá yutilh'en whe 'aho yugha te'ninzin. Yududílhgaih 'ink'ez duye' dushih be' yilchoot 'ink'ez naidits'ooz. |src="cn01761b.tif" size="span" copy="©1978 David C. Cook Publishing Company" ref="Luke 15.20"
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 'Ink'ez ooye' 'uyúlhni, ‘'Ubá yak'uz whudulhyoh lubeshi usdla 'ink'ez nyun mbut cha. 'Aw 'on 'at nye' sodutánelh huba soo lhé'uzdzoo'.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 'Et hoonts'i oobá dude 'ustlenne buts'un 'et dutni, ‘Naih 'uk'enus unzoo-i whusalhchoos 'ink'ez be sóo naidulhleh, 'ink'ez la tult'o cha oola nedah'aih 'ink'ez kegon cha belh'es.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 'Ink'ez musdoosyaz nilhk'a-i ulhchoot 'ink'ez nasulhghe! 'Et la 'uts'oo'alh 'ink'ez ts'onólhni.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Sye' dazsai inle' 'ink'ez 'andit nahítna' le'hoont'oh. Ninta nusti inle', 'ink'ez 'andit nasti.’ 'Et la 'awet ts'iyanne hiyulh whúnilhni.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 'Et ooye', 'udetso whudilhdzulh-un, 'en haníyeh ts'e 'ut'en. 'Et yoh ts'u natisja. 'Awet whenghoh nadalh whe 'et shun cha 'ink'ez hanudaih-un 'et whuduzts'ai.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 'Ink'ez 'ilhoghun ts'oodun ye 'ulhna-un 'anih yulhni 'ink'ez yoodulhkut, ‘Dawhutni whe' whutni?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 'Ink'ez 'uyúlhni, ‘Nyulhutsin whusanája. Soo 'unt'oh 'ink'ez dálhit'oh whe whusanája. 'Et huwa mbá musdoosyaz nilhk'a-i nasilhghi.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 'Et hoonts'i bulhutsin 'udetso-un hunilch'e. 'Ink'ez 'aw yoh ts'u nátooja' hukwa lhe'nizun. 'Et oobá tenínya 'ink'ez yughu tedudli.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 'Ink'ez dubá 'uyúlhni, ‘Nilh'en lhe'whuldzoh mba 'ust'en. 'Ink'ez 'aw nghuni 'ilho hoonts'i k'ulhúsyus. 'Et hoonts'i 'aw 'usbai t'umyaz hoonts'i sgha lhilhtel sk'ekene bubulh whúnosni ha.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 'Et hoonts'i ndun nye', 'en, ndai oogha ínin'ai-i, 'i ts'ekoo 'ul'enne, 'enne buk'uz ts'iya-i yulhtsi 'ink'ez musdoosyaz nilhk'a-i ooba nasílghi!’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 'Ink'ez 'uyulhni, ‘Sye' 'ahoolhdzin sulh 'ínt'oh. 'Ink'ez ndai la ust'i-i, ts'iyawh nyun nch'e' 'unt'oh.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 'Et ts'ih'un un'a 'uhoont'oh ts'onólhni 'ink'ez ts'ohót'e' huba' hoont'oh. Nyulhutsin dazsai inle', 'en nakhitna'. Nintalts'ut inle', 'awet nasti.’”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.