Hebreus 6
Yak'usda Ooghuni (CRXNTPO) vs NTLH
1 'Et huwa ndi 'udechoo Christ ghun hodilh'e'-un, 'et za hodoolh'eh junih, k'us 'on 'un cha hodoolh'eh. 'Et de la soo ts'ih'un un'a lhadulyane k'un'a 'ooht'e'. Ndi 'udechoo whuts'odil'e'-un, 'et yoh ookw'uwhuz'ai-i dúwhult'oh, 'ink'ez 'i whenich'oh 'aw 'uyoo na'ts'ooleh hukwa lhe'uznízun. Ndi 'udechoo whuts'odil'e'-un, 'et ndiz un'a nja dúhoont'oh, ndai la 'uts'alh'en-i 'ants'et 'uhoont'oh, 'aw nela ooneh ait'oh, 'i ts'iyawh ooch'az náts'ool'ah. 'Et nts'en'a 'uhoont'oh Yak'usda neba 'alha' 'unt'oh-un, 'et cha.
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 'Ink'ez nts'en'a la dune too be 'úl'en-un. Nts'en'a la 'uyoonne dune k'ehúdilnih-un cha, 'ink'ez 'et nts'en'a 'uhutinelh dune yaidlanne toh dunahudutádalh. 'Ink'ez nts'en'a 'ilhiz neba nahutideh-un whuz uztidulh. Njan 'udechoo hodilh'e'-un, 'et 'uhoont'oh. 'Et cha za 'on 'un whunohts'unoolhtun ait'oh.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 'Et whuz un'a Yak'usda netl'ahón'ai de, 'et de ndet la soo ts'ih'un un'a lhadulyane uztileh.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 'Et mbene la Christ ghun hodil'e'ne 'ink'ez t'ehonínzun, ndi yak'uz howat'aih-i, 'i huyílhchoot 'ink'ez Ndoni cha buyudinda.
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 'Ink'ez Yak'usda daja ni-un, 'et dalzoo' la, 'i cha huyílhchoot, 'ink'ez ndet la ye úlhtus-i whuz de hóolts'ulh, 'et cha t'ehonínzun.
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 'Et mbene la ndunt'ohne 'et hoonts'i Yak'usda ch'a nahusdil de, 'enne nts'oh dahoont'oh hoonts'i, 'aw doo cha za whuz un'a dudzi nahondunooleh ait'oh. Ndunt'ohne dich'oh Yak'usda ooYe' tulalhgus k'enáhuyilhti le'huyulh'en, 'ink'ez ts'iyanne but highudloh.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Soo cho whunulh'en, 'et tube cho nawhúlhtih te haníyeh ba hoonzoo. 'Ink'ez ts'iyaitsuk t'alh-i neba hanúlhyeh de, 'et de whuz un'a Yak'usda nets'un unzoo.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 'Et hoonts'i, 'i yun whus 'ink'ez 'ut'antsi', 'i za haníyeh de, 'et de 'aw hoonliyaz lhiloh whe 'unt'oh. 'Et huwa ookalhe'ts'unízun. K'at le de ts'iyawh uzdutálhk'un. 'Et soo cho howu ni óhtan!
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Nek'ekene nohni ndi khuniti be dunóhts'utni, 'et hoonts'i Yak'usda ch'a nasdilne lhahloh, 'et neba 'alha' hoont'oh. 'Et k'us be uzdujis-i, 'i gha 'on nus hoonzoo hukw'un'a 'utiht'elh, 'et neba 'alha' hoontoh.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Yak'usda ooch'e'ne, 'enne nohni buba ne'út'enne ahli ínle', 'ink'ez 'awhuz whuz un'a nduht'en. Nohe'ut'en 'ink'ez Yak'usda tube ook'ehtsi' whe aht'en, 'et ts'iyawh Yak'usda whunilh'en. Yak'usda ts'ih'un un'a za 'unt'oh, 'et huwa 'aw whunaoodoolnoh ait'oh.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 'Et 'ilhone ahli whe 'et whulatoh whuts'un, nohdzi ndulcho-i be whuz un'a edóht'en, 'et nohba hukwa' uzninzun. 'Et whuz un'a ndet la hukwa tse hoohli-un, 'et nawh lhe'hoot'oh nohts'un whutikulh.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 'Ink'ez tsedahtni oohle' junih. 'Et k'us ndai la Yak'usda whe nets'u náhizya-un, 'et mbene la bé 'alha' hoont'oh-i 'ink'ez sa' huba whulh huzyin whe 'enne bugha íta'alh whuts'un, 'et nohni cha 'enne buk'un'a 'ooht'en.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 'Et 'aw dune Yak'usda an do 'unt'ohne hooloh. 'Et huwa 'oh da' 'et ndi Yak'usda Abraham yuts'u náhizya-i, dich'oh dudoozi' be yuts'u náhizya.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 'Ink'ez Yak'usda Abraham yudáni', “Tubeh nts'un tíszoo'. Si sgha nts'u haíndene hutildlai'.”
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 'Ink'ez 'et whuz un'a 'uhooja. Yak'usda Abraham daja yudáni'-un sa' whe yubailh'e', 'et hoonts'i whe yuts'u náhizya-un, 'et ooghá whults'ut.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 'Et ndet la dune hoonli-unyaz huwun 'uyoon dune yuts'u nahutiyeh de, 'et ts'ih'un néhota'alh hukwa' huninzun de, 'et de mbe la yando 'unt'oh-un, 'en boozi' be ts'ih'un nehoho'alh huba' hoont'oh.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 'Et whuz un'a za Yak'usda 'uja. Ndunne mbene la ndai la buts'u hoozi, 'enne bugha íta'alh. Ndet la buts'u hoozi-un, 'aw 'ats'un un'a na'hótneh ait'oh. Soo ts'ih'un un'a t'ehonoozeh buba hukwa' ninzun, 'et huwa dudoozi' be buts'u náhizya.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Yak'usda 'aw hoots'it ait'oh. 'Et huwa ndet la howu yalhduk-un 'ink'ez buts'u náhizya-un, 'et náwhult'oh 'aw 'ats'un un'a na'hotneh ait'oh. 'Et huwa t'ets'oninzun Yak'usda 'aw nela dootnih ait'oh. Wheni cha ndet la hukwa tse ts'úhooli-un, 'et ts'ohótun huba' hoont'oh. 'I gha nedzi do ná'ut'i.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Ndet la hukwa tse ts'úhooli-un, 'i ndi yun k'ut uzdilhts'i-un 'ants'i neba tsedlooh le'unt'oh. 'Et 'ilhiz duts'o 'ink'ez 'aw nuhóotnah ait'oh. 'Ink'ez ndi tsedlooh, 'i whúlh nat-un whuts'oh súbal-un, 'et us'ai.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 'Et Sizi Gri 'uda' 'uja netso nusiya-un, 'en whuz danínya. Melchizedek 'en k'un'a 'ilhiz wheni lubret 'uk'enus dizti'-un suli'.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.