Romanos 9

Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ayee nu tzáahuatiꞌiraꞌa jɨ́n niyen tejáꞌamuaꞌixaateꞌe ɨ́ Cɨríistuꞌu jemi. Canu tíꞌihuaꞌi nenaꞌa. Ayee nu áꞌanxɨjteꞌen ɨ́ nemuaꞌatziiraꞌa jɨmeꞌe nej ni niyen ráamuaꞌati tɨ puaꞌa ayén tiraavíjteꞌe nusu caí. Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios, aꞌɨ́ɨ pu ajta aꞌɨ́jna jɨ́n nevaɨreꞌe.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 Jéꞌecan nu huatánxɨeemɨjteꞌe, neajta jaꞌanáj tɨ naꞌa niyen rajpuaíjtzi yú ne tzajtaꞌa.
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 Tɨ́ puaꞌa rɨꞌɨríistancheꞌe, tɨ Cɨríistuꞌu ayén mé núurɨenicheꞌe tɨ ij naꞌantipuáꞌajteꞌen huáꞌa jetze meꞌecan ɨ́ neꞌihuaamuaꞌa, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej miyen cheꞌatá menaꞌa airaújneijte netɨ́j inee.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Aꞌɨ́ɨ mú Israél jetze ajtémeꞌecan. Aꞌii mú aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ Dios huáꞌayaꞌupuacaꞌa. Aꞌɨ́ɨ pu ajta huataseíjre huáꞌa jemi aꞌɨ́jna tɨ naa seíireꞌe jáꞌaraa mej mi miyen raamuaarée tɨ Dios aꞌuun huateájturaa huáꞌa jemi. Dios pu ajta huáꞌa jemi muꞌiicáca jɨ́n tiuꞌutáꞌa ɨ́ runiuuca aꞌij tɨ ayén téꞌemeꞌencheꞌe. Majta aꞌɨ́ɨme, ayée mú raꞌancuréꞌa meꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, majta meꞌɨ́jna ɨ́ yeꞌirá aꞌij mej tíꞌinaꞌamicheꞌe. Dios pu ajta muꞌiicáca jɨ́n teꞌataújratziiriꞌi huáꞌa jemi.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Aꞌɨ́ɨ mú majta huáꞌa jetze huanéj ɨ́ tavaújsimuaꞌa jetze. Ajta, huáꞌa jetze pu ayén airaújneijte aꞌɨ́jna ɨ́ Cɨríistuꞌu tɨ ajta aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ Dios ɨ́ tɨ nain jɨ́n antiújmuaꞌaree. Tichéꞌe tiyen rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌacareꞌen tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe. Chéꞌe ayén tejaꞌuréꞌenen.
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 Canu niyen tejáꞌamuaꞌixaateꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn niuucari caí tiꞌitɨ́j vaɨreꞌecaꞌa tɨ Dios ayén tihuaꞌutáꞌa. Canu xaa neꞌu, aꞌiné aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej jetzen airaújneijte ɨ́ tayáꞌupuacɨꞌɨ aꞌɨ́jna ɨ́ Israél, camu naímiꞌi miyen Israél jetze ajtémeꞌecan.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Ajta capu ayén huataújmuaꞌa mej naímiꞌi yaújmuaꞌameꞌen púꞌeen aꞌɨ́jna ɨ́ Abraham teecan tɨ puaꞌa miyen meꞌɨ́jna jetze airaújneijte. Camu xaa neꞌu. Mɨ́ ajta ayén tɨjɨ́n: “Ayee pu ámitɨeereꞌe aꞌame. Aꞌɨ́ɨ muꞌu aꞌɨ́ɨn puꞌéeneꞌe muáꞌajuꞌu ɨ́ áꞌayaujmuaꞌa, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej jetzen aꞌiránejsin aꞌɨ́jna jetze ɨ́ Isaac.”
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Ayee puꞌu naꞌa, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Abraham jetze airaújneijte, capu ayée naꞌa huaꞌucɨ́ꞌɨ naíjmiꞌica tɨ Dios ayén huáꞌayaꞌupuacaꞌa meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej meꞌɨ́jna jetze airaújneijte. Ayee pu ajta tihuáꞌacɨꞌɨti aꞌɨ́mej ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe meꞌɨ́jna tɨ jɨ́n Dios teꞌataújratziiriꞌi. Aꞌɨ́ɨme pu xaa ayén ámitɨeereꞌe aꞌame mej miyen yaújmuaꞌameꞌen púꞌeen aꞌɨ́jna ɨ́ Abraham teecan.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Ayee puꞌu, aꞌiné Dios pu ayén teꞌataújratziiriꞌi tɨjɨ́n: “Aꞌájna tɨ ari ayén tiraaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare tɨ ayén tejaꞌuréꞌenejsin, nee nu neajtahuaꞌa yé uvéꞌenejsin. Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Sara, aꞌɨ́ɨ pu ari tiyaúj aꞌame.”
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Ajta ɨ́ tɨ jaítzeꞌe ruxeꞌeveꞌe, ayée pu tiráaruu aꞌɨ́jna ɨ́ Rebeca. Aꞌɨ́ɨ pu huaꞌapuaca tiyaúumuaꞌa jáꞌaraa. Ajta seɨ́j puꞌu aꞌɨ́ɨn puꞌéeneꞌe ɨ́ huaꞌatáàta, aꞌɨ́jna ɨ́ tayáꞌupuacɨꞌɨ, aꞌɨ́jna ɨ́ Isaac.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 — ausente —
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 — ausente —
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 — ausente —
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 Aꞌiné tiyen teꞌɨ́jna jɨ́n tiuꞌutaxájta. ¿Ni qui tiyen tiuꞌutaxájta tɨ caí xɨ́ꞌepɨꞌɨn rɨcɨ ɨ́ Dios? Catu xaa neꞌu.
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Ayee pu tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Moisés tɨjɨ́n: “Nee nu niyen tiraatáꞌuuniꞌira jaꞌatɨ́ tɨ naꞌa tɨ ayén naꞌaráanajche. Neajta nu niyen ráꞌacuꞌuve jaꞌatɨ́ tɨ naꞌa tɨ ayén naꞌaráanajche.”
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, capu ayén tíꞌijcɨꞌɨti seɨj ɨ́ jaꞌatɨ aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ayén raxɨ́ꞌeveꞌe ruseɨ́j. Capu ajta aꞌɨ́jna jɨ́n tɨ tiꞌitɨ́j rɨcɨ, sino aꞌɨ́jna jɨ́n pu ayén tíꞌijcɨꞌɨti tɨ Dios ayén ráꞌancuꞌuvajxɨ.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Aꞌɨ́j pu jɨ́n Dios ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Faraón tɨjɨ́n: “Ayee nu neꞌɨ́jna jɨ́n niyen timuaꞌíjca pej teꞌenteárute peꞌɨ́jna jɨmeꞌe pej iꞌi rey, nej ni huaꞌutaseíjrateꞌen aꞌij nej huárɨni ɨ́ nemuárɨꞌeriꞌiraꞌa jɨmeꞌe nej ni puaíjtzi muaatáꞌan. Aj mú mi neetzi jɨmeꞌe miyen tihuaꞌutáꞌixaateꞌesin aꞌu tɨ naꞌa mej huachéjme íiyen chaanaca japua.”
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, Dios ayén ráꞌacuꞌuve jaꞌatɨ́ tɨ naꞌa tɨ ayén raꞌaráanajche. Ajta pu ayén raatáꞌaca tɨ ayén raꞌatéchaxɨjteꞌen ɨ́ xɨéjniuꞌuca jaꞌatɨ́ tɨ naꞌa tɨ ayén raꞌaráanajche ɨ́ Dios tɨ ij ayén ráaruuren.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 Ajta seɨ́j múꞌeen, ayée pu tinaatáꞌixaateꞌesin tɨjɨ́n: “Tɨ́ puaꞌa ayén tiꞌayajna, ¿aꞌiné ꞌeen jɨmeꞌe Dios ayén auj ta jetze tíꞌijpuaꞌajteꞌe? ¿Aꞌataani rájchaꞌɨɨreꞌe ɨ́ Dios?”
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 Mɨ́ neajta inee, ayée nu tíꞌimuaꞌihuau tɨjɨ́n: “¿Aꞌataani pej púꞌeen pej pi piyen aniúusteꞌe ɨ́ Dios jemi mɨ pej iꞌi teáataꞌa? Dios pu muaatétaahuacaꞌa múꞌeetzi.” ¿Ni piyen tiraatáꞌixaateꞌesin peꞌɨ́jna tɨ muaatétaahuacaꞌa tɨjɨ́n: “Aꞌiné ꞌeen jɨmeꞌe piyen naatétaahuacaꞌa”? Capej xaa neꞌu.
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Nichéꞌe neajtahuaꞌa seɨj timuaataꞌíhuaꞌu neꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ jaꞌatɨ tɨ xaꞌari tíꞌitaꞌahuaca. ¿Ni caí ayén tiraavíjteꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn seica huátaahuan ɨ́ xaꞌari tɨ naa tíꞌiseijreꞌe, tɨ ajta huápɨꞌɨ tíꞌijnajche, ajta seica tɨ caí naa tíꞌeen, tɨ cháꞌanaꞌa naꞌa jɨ́n tíꞌivaɨreꞌe? Ajta nain aꞌɨ́ɨ pu jɨ́n ayén tíꞌitaavijhuacaꞌa seɨj jɨmeꞌe ɨ́ xarij.
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 ¿Aꞌiné penaꞌa tiuꞌutaxájta tɨ puaꞌa Dios ayén huárɨniicheꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn caí huataniúꞌucan, ajta ayén teꞌutavíicuaꞌirancheꞌe temuaꞌa naa aꞌij mej rɨ́ꞌɨ muáꞌayeꞌi aꞌɨ́ɨme ɨ́ tɨ ayén tiraavíjteꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn Dios puaíjtzi huaꞌutáꞌan? Ayee pu ꞌeen jɨ́n rɨni ɨ́ Dios tɨ ij ayén ámitɨeereꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn rumuárɨꞌeriꞌireꞌaraꞌan jɨ́n puaíjtzi huaꞌutáꞌasin aꞌɨ́mej ɨ́ mej aꞌij puaꞌa titetiújchaꞌɨɨ.
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 Ajta, ayée pu teꞌutavíicuaꞌirancheꞌe tɨ ij ajta tiraataseíjrata tɨ ayén huápɨꞌɨ rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ tɨ huáꞌancuꞌuvajxɨ, ɨ́ tɨ amuacaí ayén rɨ́ꞌɨ tihuaꞌuteájtuaa tɨ ij ayén tihuáꞌucɨꞌɨti mej mi ruuri miyen éeniꞌicɨꞌe huateáturan ɨ́ jemin tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 Ayee pu xaa neꞌu tíꞌitaruuren itejmi ɨ́ tɨ ari taatajé, itejmi i tej Israél jetze ajtémeꞌecan, ajta aꞌɨ́mej ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan.
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Jee xaa neꞌu, ayée pu aꞌɨ́jna jɨ́n tiꞌixa ɨ́ Dios aꞌɨ́jna jetze tɨ ayén raꞌutéyuꞌuxacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Oseas teecan tɨjɨ́n:
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 Ajta, ayée pu téꞌeme aꞌájna
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Isaías teecan, ayée pu caꞌanín jɨ́n tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́mej jɨmeꞌe ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan tɨjɨ́n: “Capu amɨ́n aꞌij, tɨ puaꞌa miyen muꞌiicáa aꞌɨ́ɨme ɨ́ huáꞌayaujmuaꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan. Tɨ́ puaꞌa mej miyen aꞌachú aráꞌaxca tɨ́j naꞌa tɨ seijreꞌe ɨ́ sej tɨ aꞌuun éꞌejca aꞌu tɨ eꞌeveꞌeꞌástɨme ɨ́ jaj, capu naíjmiꞌica huaꞌirátuaasin ɨ́ Dios, sino aꞌɨ́mej puꞌu huaꞌirátuaasin ɨ́ mej jɨ́n miyen huateájturaa.”
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 “Ayee pu téꞌeme, aꞌiné caꞌanacan pu Dios ayén nain jɨ́n raꞌantipuáꞌajteꞌesin tɨ puaíjtzi huaꞌutáꞌasin aꞌɨ́mej ɨ́ mej yen huachéjme ɨ́ chaanaca japua.”
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 Ayee pu cheꞌatá amuacaí tiraꞌutéyuꞌuxacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Isaías tɨjɨ́n:
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, ¿aꞌiné tiꞌitɨ́j tetiuꞌutaxájta? Ayee puꞌu xaa neꞌu. Aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan, camu miyen rahuaucaꞌa mej mi miyen rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturan ɨ́ Dios jemi. Capu amɨ́n aꞌij. Ayee pu ajta tihuaꞌucɨ́ꞌɨ aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ mej miyen rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateájturaa ɨ́ Dios jemi meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej téꞌantzaahua.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Mɨ́ majta aꞌɨ́ɨme, ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecantacaꞌa, ɨ́ mej miyen rahuaucaꞌa mej mi rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturan ɨ́ Dios jemi, meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej miyen raꞌaráꞌastijre meꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, aꞌɨ́ɨ mú xaa caí miyen raꞌancuréꞌa meꞌɨ́jna ɨ́ mej rahuaucaꞌa.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 — ausente —
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 — ausente —
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.