Romanos 11
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs VC
1 Aꞌɨ́j nu jɨ́n niyen tejáꞌamuaꞌihuaꞌu. ¿Ni qui ari mé huaꞌuhuáꞌaxɨ ɨ́ Dios aꞌɨ́mej ɨ́ mej teɨtestemuaꞌameꞌen púꞌeen? Capu xaa neꞌu, aꞌiné capu mé núurɨe ineetzi, i nej neajta Israél jetze ajtémeꞌecan, aꞌiné aꞌɨ́j nu jetze ꞌairáanej ɨ́ Abraham teecan, neajta huáꞌa jetze ajtémeꞌecan aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej airaújneijte meꞌɨ́jna jetze ɨ́ Benjamín teecan.
1 Pergunto, então: Acaso rejeitou Deus o seu povo? De maneira alguma. Pois eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Jee xaa neꞌu, capu ayén mé huaꞌuhuáꞌaxɨ ɨ́ Dios aꞌɨ́mej ɨ́ ruteɨ́testemuaꞌa ɨ́ tɨ jéjcua ɨmuá huaꞌantíhuau. ¿Ni secaí siyen ramuaꞌaree aꞌij tɨ téꞌeyuꞌusiꞌi ɨ́ yuꞌuxari jetze tɨ aꞌɨ́jna jɨ́n ayén téꞌaxa aꞌij tɨ aꞌɨ́ɨn Elías ayén tiraatéjhuau ɨ́ Dios jemi tɨ ij aꞌɨ́ɨn puaíjtzi huaꞌutáꞌan?
2 Deus não repeliu o seu povo, que ele de antemão distinguiu! Desconheceis o que narra a Escritura, no episódio de Elias, quando este se queixava de Israel a Deus:
3 Tɨjɨ́n: “Casiꞌi, nevástaraꞌa, muꞌuri huáꞌucuii aꞌɨ́mej ɨ́ mej múꞌeetzi jetze meꞌecan tíꞌixaxaꞌa. Majta miyen tiuꞌutéꞌuunaxɨ meꞌɨ́jna ɨ́ tejcuá ɨ́ mej japuan tíꞌimuaɨꞌɨvajtaca. Nee nuꞌu ni yé huatéjvee. Capu chéꞌe máàj jaꞌatɨ́. Majta meri nejéꞌicatacu.” Ayee puꞌu tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Elías.
3 Senhor, mataram vossos profetas, destruíram vossos altares. Fiquei apenas eu, e ainda procuram tirar-me a vida {I Rs 19,10}?
4 Mɨ́ ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Dios, ayée pu tiuꞌutaniú tɨjɨ́n: “Ayee nu huaꞌuteájtuaa mej mi miyen huateáturan ineetzi jemi aꞌachú cumu aráhuaꞌapua viꞌiraꞌa ɨ́ teɨte, ɨ́ mej caí jaꞌanáj ranajchecaꞌa meꞌɨ́jna ɨ́ Baal.” Ayee pu tiraataꞌixaa.
4 Que lhe respondeu a voz divina? Reservei para mim sete mil homens, que não dobraram o joelho diante de Baal {I Rs 19,18}.
5 Ayee pu cheꞌatá naꞌa seijreꞌe íjii aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej teɨtestemuaꞌameꞌen púꞌeen. Dios pu ruxɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨ́n huaꞌantíhuau.
5 É o que continua a acontecer no tempo presente: subsiste um resto, segundo a eleição da graça.
6 Ajta tɨ puaꞌa Dios ayén huaꞌantíhuau ruxɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨmeꞌe, capu chéꞌe rɨꞌɨrí mej miyen tiꞌitɨ́j jɨ́n teꞌenteárute ɨ́ jemin aꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej miyen tiꞌitɨ́j jɨ́n raꞌaráꞌastijreꞌen. Naꞌari caí, capu tiꞌitɨ́j aꞌij tiꞌitévaꞌɨri tɨ Dios ayén huaꞌantíhuau ɨ́ ruxɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨmeꞌe.
6 E se é pela graça, já não o é pelas obras; de outra maneira, a graça cessaria de ser graça.
7 ¿Aꞌiné naꞌaqui? Aꞌɨ́jna ɨ́ mej aꞌujcaꞌanéecan jɨ́n rahuaucaꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecantacaꞌa, camu raꞌancuréꞌa meꞌɨ́jna. Mɨ́ majta, aꞌɨ́ɨme ɨ́ tɨ Dios huaꞌantíhuau, aꞌɨ́ɨ mú xaa raꞌancuréꞌa. Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ seica, Dios pu ayén caꞌaníjraꞌa huaꞌutáꞌa mej mi antaújnaamuan ɨ́ ruxɨ́ejniuꞌuca jetze ɨ́ jemin.
7 Conseqüência? Que Israel não conseguiu o que procura. Os escolhidos, estes sim, o conseguiram. Quanto aos mais, foram obcecados,
8 Ayee puꞌu naꞌa, aꞌiné ayée pu téꞌeyuꞌusiꞌi tɨjɨ́n: “Dios pu ayén huáꞌuruu mej mi miyen tíuꞌujtɨmuaꞌira ɨ́ rumuꞌúu jetze. Ayee pu huáꞌuruu tɨ ij caí aꞌij tihuáꞌamitɨejteꞌe ɨ́ mej rasiseꞌi, mej mi majta caí yaúꞌitɨée muáꞌaraꞌani ɨ́ mej ranamua. Ayee puꞌi éeneꞌe jáꞌaraa tɨ́j naꞌa tɨ yú eꞌiréꞌene.”
8 como está escrito: Deus lhes deu um espírito de torpor, olhos para que não vejam e ouvidos para que não ouçam, até o dia presente {Dt 29,3}.
9 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ David teecan, ayée pu tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n:
9 Davi também o diz: A mesa se lhes torne em laço, em armadilha, em ocasião de tropeço, em justo castigo!
10 Chéꞌe caí ayén tihuáꞌamitɨejteꞌe
10 A vista se lhes obscureça para não verem! Dobra-lhes o espinhaço sem cessar {Sl 68,23s}!
11 Neajta nu niyen tejáꞌamuaꞌihuaꞌu. ¿Ni qui miyen nain jɨ́n autéꞌɨtze tɨ ij ayén huáꞌa japua rájveti mej rajpuaíitzi muáꞌaraꞌani tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe, tɨ ij caí chéꞌe rɨꞌɨriistan tɨ Dios huaꞌirájtuaani? Capu xaa neꞌu aꞌatzu, sino ayée pu éeneꞌe jáꞌaraa. Aꞌiné aꞌɨ́ɨ mú auteájturaa ɨ́ Dios jemi, Dios pu ayén rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan mej mi miyen ruuri huateáturan ɨ́ jemin. Ayee pu ꞌeen jɨ́n huarɨ́j ɨ́ Dios tɨ ij ayén huáꞌuruuren aꞌɨ́mej ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan mej mi chueereꞌe muáꞌaraꞌani.
11 Pergunto ainda: Tropeçaram acaso para cair? De modo algum. Mas sua queda, tornando a salvação acessível aos pagãos, incitou-os à emulação.
12 Ajta, tɨ puaꞌa Dios ayén jeíhua huápɨꞌɨ rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ mej miyen huamuáꞌitɨche ɨ́ jemin aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecantacaꞌa, jeíhua pu jaítzeꞌe huápɨꞌɨ tihuaꞌutáꞌasin naíjmiꞌica aꞌájna xɨcáaraꞌan tɨ jetzen huáꞌanaijmireꞌen aꞌɨ́mej ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan.
12 Ora, se o seu pecado ocasionou a riqueza do mundo, e a sua decadência a riqueza dos pagãos, que não fará a sua conversão em massa?!
13 Ayee nu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe mɨ sej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan, aꞌiné Dios pu ayén tinaataꞌaíj nej niyen tejámuaatáꞌixaateꞌen múꞌejmi, ayée nu tiuꞌutáncaꞌane nej ni nain jɨ́n jamuaatévaɨreꞌen aꞌij tɨ tiraavíjteꞌe.
13 Declaro-o a vós, homens de origem pagã: como apóstolo dos pagãos, eu procuro honrar o meu ministério,
14 Ayee nu ꞌeen jɨ́n rɨcɨ nej neꞌɨ́jna jɨ́n caꞌaníjraꞌa huaꞌutáꞌan neꞌɨ́mej ɨ́ nexɨ́ꞌej teɨte tɨ puaꞌa rɨꞌɨriistan mej mi chueereꞌe muáꞌaraꞌani nej ni jeꞌicáca antimuáꞌitɨn mej miyen ráꞌantzaahuateꞌen.
14 com o intuito de, eventualmente, excitar à emulação os homens da minha raça e salvar alguns deles.
15 Ayee puꞌu, tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn Dios ayén mé huaꞌuhuáꞌaxɨ aꞌɨ́mej ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecantacaꞌa, aj pu i aꞌɨ́ɨn huaꞌancuréꞌeviꞌitɨ aꞌɨ́mej ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecantacaꞌa. ¿Aꞌiné téꞌeme icu, tɨ́ꞌɨj Dios ajtahuaꞌa huaꞌancuréꞌeviꞌitɨn aꞌɨ́mej ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan? ¿Ni caí ayén seíireꞌe aꞌame tɨ́ꞌɨj tɨ puaꞌa Dios ayén huaꞌajjájpuan huáꞌa tzajtaꞌa ɨ́ mej meri huácuii?
15 Porque, se de sua rejeição resultou a reconciliação do mundo, qual será o efeito de sua reintegração, senão uma ressurreição dentre os mortos?
16 Nichéꞌe seɨj niuucari amuaatáꞌixaateꞌen neꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ cuaíjtzi ɨ́ mej jɨ́n pan taꞌahuaca. Tɨ́ puaꞌa Dios huateúraꞌateꞌen aꞌɨ́jna ɨ́ cuaíjtzi ɨ́ mej amuacaícan raatámuaɨꞌɨvejte, aꞌɨ́ɨ pu ajta huateúraꞌateꞌesin nain ɨ́ pan ɨ́ mej ráataahuacaꞌa. Ajta, tɨ puaꞌa Dios ayén huateúraꞌate aꞌɨ́jna ɨ́ naanaꞌa tɨ jetzen ajtanéj ɨ́ cɨyej, aꞌɨ́ɨ pu ajta huateúraꞌate naíjmiꞌi ɨ́ piꞌista tɨ jetzen ajtaꞌúꞌupuꞌu ɨ́ cɨyej jetze. Ayee pu cheꞌatá naꞌa ꞌeen múꞌejmi jemi.
16 Se as primícias são santas, também a massa o é; e se a raiz é santa, os ramos também o são.
17 Tichéꞌe tiyen raataxáj tɨ Dios ayén raꞌantináꞌaxɨ jetzen ɨ́ aceituuna jeꞌicáca ɨ́ piꞌista. Aj pu ij seɨ́j antivíꞌijte ɨ́ piꞌista tɨ seɨ́j jetze meꞌecantacaꞌa aceituuna tɨ ruseɨ́j ajnéj. Seajta múꞌeen, ayée xu seꞌɨ́jna jetze ajtémeꞌecantacaꞌa ɨ́ aceituuna tɨ ruseɨ́j ajnéj. Ajta íjii, múꞌeen xu seri seꞌɨ́jna jetze ajtémeꞌecan tɨ Dios jetze raꞌantivíꞌijte aꞌɨ́jna ɨ́ piꞌista. Puꞌuri amúꞌucaꞌanistiꞌi aꞌɨ́jna tɨ jáꞌaraꞌaraꞌan pɨ́rɨcɨ aꞌɨ́jna ɨ́ aceituuna.
17 Se alguns dos ramos foram cortados, e se tu, oliveira selvagem, foste enxertada em seu lugar e agora recebes seiva da raiz da oliveira,
18 Aꞌɨ́j xu jɨ́n, caxu siyen áꞌujtzaahuateꞌe seꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ tɨ Dios ari raꞌantináꞌaxɨ aꞌɨ́jna ɨ́ piꞌista. Tɨ́ puaꞌa siyen áꞌujtzaahuateꞌe setáꞌaj siyen tiúꞌumuaꞌati seꞌɨ́jna jetze ɨ́ niuucari tɨ ayén tɨjɨ́n yee: “Capu ayén múꞌejmi jetze araújcaꞌane ɨ́ naanaꞌaraꞌan aꞌɨ́jna ɨ́ cɨyej, sino múꞌeen xu seꞌɨ́jna jetze araújcaꞌane ɨ́ naanaꞌaraꞌan.”
18 não te envaideças nem menosprezes os ramos. Pois, se te gloriares, sabe que não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Rɨꞌɨrí sej siyen tíꞌixajta tɨ jɨ́meꞌen: “Ayee pu raꞌantináꞌaxɨ aꞌɨ́jna ɨ́ piꞌista tɨ ij ayén taꞌantivíꞌijteꞌaxɨꞌɨn itejmi ɨ́ cɨyej jetze.”
19 Dirás, talvez: Os ramos foram cortados para que eu fosse enxertada.
20 — ausente —
20 Sem dúvida! É pela incredulidade que foram cortados, ao passo que tu é pela fé que estás firme. Não te ensoberbeças, antes teme.
21 — ausente —
21 Se Deus não poupou os ramos naturais, bem poderá não poupar a ti.
22 Setáꞌaj siyen seꞌɨ́jna jetze tiúꞌumuaꞌati ɨ́ tɨ jɨ́n Dios amuáꞌancuꞌuvajxɨ múꞌejmi, ajta ɨ́ tɨ jɨ́n muárɨꞌeri huaꞌutáꞌa aꞌɨ́mej. Aꞌɨ́ɨ pu muárɨꞌeri huaꞌutáꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej auteájturaa ɨ́ jemin. Aꞌɨ́ɨ pu ajta amuáꞌancuꞌuvajxɨ múꞌejmi. Ajta, ayée pu auj áꞌamuaruuren tɨ puaꞌa siyen áꞌateeviꞌin sej seꞌɨ́jna jetze araújcaꞌane tɨ jɨ́meꞌen Dios rɨ́ꞌɨ tejamuaatáꞌa. Naꞌari caí, aꞌɨ́ɨ pu ajta mé amúuhuaꞌaxɨjsin múꞌejmi.
22 Considera, pois, a bondade e a severidade de Deus: severidade para com aqueles que caíram, bondade para contigo, suposto que permaneças fiel a essa bondade; do contrário, também tu serás cortada.
23 Ajta aꞌɨ́ɨme, tɨ puaꞌa mecaí chéꞌe áꞌateeviꞌin mej caí miyen téꞌatzaahuateꞌe, Dios pu ayén ajtahuaꞌa huaꞌantivíꞌijteꞌesin aꞌiné aꞌɨ́ɨ pu raayɨ́ꞌɨtɨ tɨ ayén huárɨni.
23 E eles, se não persistirem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para enxertá-los de novo.
24 Ayej xaa neꞌu tiꞌayajna, Dios pu raayɨ́ꞌɨtɨ tɨ ayén huárɨni aꞌij tɨ caí tíꞌirɨneca jaꞌanáj tɨ naꞌa íiyen. Aꞌɨ́ɨ pu amuaꞌantináꞌaxɨ aꞌɨ́jna jetze ɨ́ cɨyej tɨ ꞌɨtzitá huanéj tɨ ij ayén amuaꞌantivíꞌijteꞌen jetzen ɨ́ seɨj ɨ́ mej raꞌateáhuii. Mɨ́ ajta, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan, aꞌiné aꞌɨ́ɨme amuacaí mú ajtémeꞌecantacaꞌa meꞌɨ́jna jetze ɨ́ cɨyej, capu aꞌatzu muárɨꞌerista aꞌame tɨ Dios ajtahuaꞌa huaꞌantivíꞌijteꞌaxɨꞌɨn aꞌɨ́jna jetze, mej mi majtáhuaꞌa teɨtestemuaꞌameꞌen puꞌéeneꞌe muáꞌaraꞌani.
24 Se tu, cortada da oliveira de natureza selvagem, contra a tua natureza foste enxertada em boa oliveira, quanto mais eles, que são naturais, poderão ser enxertados na sua própria oliveira!
25 Ayee nu tíꞌijxeꞌeveꞌe, neꞌihuaamuaꞌa, sej si yaúꞌitɨée xáꞌaraꞌani temuaꞌa naa aꞌij tɨ huataújmuaꞌa aꞌíjna tɨ rúꞌavaa ɨ́ Dios jemi, sej si caí áꞌujtzaahuateꞌe tiꞌitɨ́j jɨmeꞌe. Ayee nu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe mej meri antaújnaamua muꞌiitɨ́ aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan. Maúcheꞌe mú miyen huateáturaasin asta menaꞌa caí miyen araꞌastɨ́ muáꞌaraꞌani aꞌachú mej puaꞌamé tɨ Dios ayén huáꞌuxɨꞌepɨꞌɨntare mej téꞌantzaahuateꞌen aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan.
25 Não quero, irmãos, que ignoreis este mistério, para que não vos gabeis de vossa sabedoria: esta cegueira de uma parte de Israel só durará até que haja entrado a totalidade dos pagãos.
26 Aj pu i xaa Dios huaꞌirájtuaani naíjmiꞌica aꞌɨ́mej ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan. Aꞌɨ́j pu jɨ́n ayén téꞌeyuꞌusiꞌi tɨjɨ́n:
26 Então Israel em peso será salvo, como está escrito: Virá de Sião o libertador, apartará de Jacó a impiedade.
27 Neajta nu niyen teꞌatánratziiriꞌi aꞌɨ́mej jemi
27 E esta será a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados {Is 59,20s; 27,9}.
28 Aꞌɨ́ɨ mú rájchaꞌɨɨreꞌe ɨ́ Dios meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej raatéxɨeehuatacaꞌa meꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ tɨ jɨ́n Dios huaꞌirájtuaani. Ayee mú meꞌɨ́jna jɨ́n huarɨ́j, ayée pu tejamuaacɨ́ꞌɨ múꞌejmi sej si seajta ráanamua seꞌɨ́jna ɨ́ niuucari. Mɨ́ ajta, aꞌɨ́ɨn ɨ́ Dios, aúcheꞌe pu huáꞌaxeꞌeveꞌe aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ jéjcua ɨmuá huaꞌantíhuau, ajta aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ tiꞌitɨ́j jɨ́n teꞌataújratziiriꞌi aꞌɨ́mej jemi ɨ́ huáꞌahuaacɨxaꞌastemuaꞌacɨꞌɨ.
28 Se, quanto ao Evangelho, eles são inimigos de Deus, para proveito vosso, quanto à eleição eles são muito queridos por causa de seus pais.
29 Jee xaa neꞌu, aúcheꞌe pu huaꞌutévaɨreꞌesin aꞌiné Dios pu caí raꞌuréꞌuuna aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari tɨ tiꞌitɨ́j jɨ́n teꞌataújratziiriꞌi. Capu ajta yáꞌuhuaꞌana aꞌɨ́jna tɨ jɨ́n huaꞌutajé.
29 Pois os dons e o chamado de Deus são irrevogáveis.
30 Seajta múꞌeen, aꞌájnáꞌɨmua xu caí seajta ráꞌastijreꞌecaꞌa. Mɨ́ ajta aꞌɨ́ɨn Dios pu ayén amuáꞌancuꞌuvajxɨ múꞌejmi, aꞌiné aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan, camu ráꞌastijreꞌecaꞌa.
30 Assim como vós antes fostes desobedientes a Deus, e agora obtivestes misericórdia com a desobediência deles,
31 Ajta íjii, ayée mú ꞌeen jɨ́n auteájturaa ɨ́ Dios jemi tɨ ij ajta Dios huáꞌancuꞌuvajxɨꞌɨn aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ari amuáꞌancuꞌuvajxɨ múꞌejmi.
31 assim eles são incrédulos agora, em conseqüência da misericórdia feita a vós, para que eles também mais tarde alcancem, por sua vez, a misericórdia.
32 Ayee pu Dios huaꞌuxɨ́jte naíjmiꞌica ɨ́ mej jɨ́n auteájturaa ɨ́ jemin, tɨ ij ajta huáꞌancuꞌuvajxɨꞌɨn matɨ́j menaꞌa puaꞌamé miyen seijreꞌe.
32 Deus encerrou a todos esses homens na desobediência para usar com todos de misericórdia.
33 Jee xaa neꞌu, ayée pu tiꞌayajna. Jéꞌecan pu huápɨꞌɨ tiuꞌuyɨ́ꞌɨtɨ aꞌɨ́jna ɨ́ Dios. Nain pu jɨ́n tirúꞌumuaꞌaree. Capu aꞌatzu ámitɨeereꞌe aꞌij tɨ tiꞌitɨ́j jɨ́n ayén tíꞌixɨꞌepɨꞌɨntareꞌe. Capu rɨꞌɨrí tej tiyen yaúꞌitɨee táꞌaraꞌani aꞌij tɨ Dios ayén ruxɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨ́n huáꞌaruure ɨ́ teɨte ɨ́ mej yen japuan seijreꞌe ɨ́ chaanaca japua.
33 Ó abismo de riqueza, de sabedoria e de ciência em Deus! Quão impenetráveis são os seus juízos e inexploráveis os seus caminhos!
34 “¿Aꞌataani ramuaꞌaree aꞌij tɨ ꞌeen ɨ́ muaꞌatzíireꞌaraꞌan ɨ́ Dios? ¿Aꞌataani ayén raatévaɨ ɨ́ Dios tɨ ij ayén tiraataꞌixaateꞌen aꞌɨ́jna ɨ́ Dios aꞌij tɨ yeꞌí huárɨni? Capu jaꞌatɨ́ xaa neꞌu.
34 Quem pode compreender o pensamento do Senhor? Quem jamais foi o seu conselheiro?
35 ¿Aꞌataani ari ayén tiꞌitɨ́j tiraatapuaíjve ɨ́ Dios tɨ ij ayén ruxeꞌeveꞌe áꞌaraꞌani tɨ aꞌɨ́ɨn Dios ajta tiꞌitɨ́j jɨ́n ayén tiráꞌachaꞌɨɨreꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ? Capu jaꞌatɨ́ xaa neꞌu.”
35 Quem lhe deu primeiro, para que lhe seja retribuído?
36 Ayee puꞌu, aꞌiné naíjmiꞌi pu jemin meꞌecan. Aꞌɨ́ɨ pu nain tiúꞌutaahuacaꞌa. Nain pu aꞌɨ́jna jɨ́n ayén tíꞌiseijreꞌe tɨ ij ayén rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌan. Teajta iteen, tichéꞌe teajta rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌan tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe. Chéꞌe ayén tejaꞌuréꞌenen.
36 Dele, por ele e para ele são todas as coisas. A ele a glória por toda a eternidade! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.