Mateus 27
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs NAA
1 Yee ruijmuaꞌa yee, aréꞌapuaꞌa, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌaijta teyujtaꞌa, majta huáꞌa vaújsimuaꞌa ɨ́ teɨte, aꞌɨ́ɨ mú raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare rujɨ́ɨmuaꞌa aꞌij mej yeꞌí huárɨni mej mi raajéꞌica ɨ́ Jesús.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Maraꞌanáajɨꞌɨcɨꞌe ɨ́ muájcaꞌareꞌaraꞌan jetze, matɨ́ꞌɨj mi yaꞌuvíꞌitɨ. Aj mú mi raatátui aꞌɨ́jna ɨ́ tajtuhuan, tɨ ayén ántehuaa tɨjɨ́n Pilato.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Judás, tɨ́ꞌɨj ráamuaꞌareeriꞌi tɨjɨ́n puaíjtzi mú raatáꞌasin ɨ́ Jesús, jéꞌecan pu aꞌij puaꞌa raatáꞌa. Ajta, yaúutuaa huáꞌa jemi aꞌɨ́jna ɨ́ tumin tɨ seité japuan tamuáamuataꞌa aráꞌase. Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́mej ɨ́ mej tíꞌaijta, ajta aꞌɨ́mej ɨ́ huáꞌa vaújsimuaꞌa tɨjɨ́n:
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 ―Nee nu auteájturaa ɨ́ Dios jemi aꞌiné nejámuaatátui jaꞌatɨ́ tɨ caí tiꞌitɨ́j jɨ́n atéꞌɨtzeaꞌara sej si raajéꞌica.
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Aj pu i Judás á yeꞌejhuáꞌaxɨ ɨ́ tumin á chuaataꞌa aꞌujna teyujtaꞌa. Tɨꞌɨj jí áꞌuraa. Tɨ́ꞌɨj i mé jáꞌahuaꞌa eꞌecaújcuaꞌimin.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej tíꞌaijta teyujtaꞌa, aꞌɨ́ɨ mú raaréꞌejeꞌipɨ meꞌɨ́jna ɨ́ tumin. Majta miyen tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n:
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Matɨ́ꞌɨj mi miyen raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare aꞌij mej yeꞌí huárɨni meꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ tumin. Ayee mú meꞌɨ́jna jɨ́n chuej huánanai mej miyen ratamuáꞌamua tɨjɨ́n chuej tɨ japuan tíꞌimɨjhuaca aꞌɨ́jna tɨ xaꞌari tíꞌitaꞌahuaca. Ayee mú raxɨ́ꞌeveꞌecaꞌa mej mi meꞌuun huaꞌaváꞌanaamuan aꞌɨ́mej ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Ayee mú majta ratamuáꞌamua tɨ́j naꞌa aꞌájnáꞌɨmua tɨ yú eꞌiréꞌene tɨjɨ́n chuej mej japuan raꞌuréꞌexɨre ɨ́ xúureꞌe.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Aꞌájnáꞌɨmua pu araúraste aꞌij tɨ ajmíꞌi tiraataxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Jeremías teecan tɨ Dios jetze meꞌecan tíꞌixaxaꞌataꞌa tɨjɨ́n: “Aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan, ayée mú raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare mej tiraanájchiteꞌen aꞌachú cumu seité japuan tamuáamuataꞌa tumin tɨ iꞌi plata tɨ ij aꞌɨ́ɨn huaꞌutátuiireꞌen aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ. Majta áꞌiyen raaréꞌejeꞌipɨ meꞌɨ́jna ɨ́ tumin.
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 Ayee mú majta huarɨ́j tɨ́j tinaataꞌaíj ɨ́ tavástaraꞌa. Chuej mú huánanai aꞌu tɨ tíꞌimɨjhuacareꞌe aꞌɨ́jna tɨ xaꞌari tíꞌitaꞌahuaca.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Jesús, aꞌúu pu aꞌutéveecaꞌa jemin aꞌɨ́jna ɨ́ tajtuhuan. Aj pu i aꞌɨ́ɨn tajtuhuan ayén tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n:
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Mɨ́ ajta aꞌɨ́ɨn Jesús, matɨ́ꞌɨj jetzen teꞌujpuáꞌajte aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌaijta teyujtaꞌa, majta huáꞌavaujsimuaꞌa, capu tiꞌitɨ́j xajtacaꞌa.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Aj pu i Pilato ayén tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n:
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Ajta aꞌɨ́ɨn Jesús, capu tiꞌitɨ́j xajtacaꞌa. Capu ajta seɨcɨé tiuꞌutaxájtacaꞌa, ni seɨ́j jɨmeꞌe ɨ́ mej jɨ́n jetzen teꞌujpuáꞌajte. Aꞌɨ́j pu jɨ́n, jéꞌecan pu aꞌij yáꞌuseijracaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ tajtuhuan.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Ajta aꞌájna matɨ́ꞌɨj tíꞌiyestejcaꞌa ɨ́ teɨte, ayée pu tíꞌijrɨꞌɨrejcaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ tajtuhuan tɨ ayén seɨ́j huatátuaani tɨ aiteánamiꞌi, jaꞌatɨ́ tɨ naꞌa mej raatáhuavii.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Ajta seɨ́j aiteánamiꞌihuacaꞌa tɨ ayén ántehuaa tɨjɨ́n Barrabás. Naímiꞌi mú ramuaꞌatejcaꞌa meꞌɨ́jna ɨ́ Barrabás, tɨ aꞌij puaꞌa tíꞌitevistacaꞌa.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Matɨ́ꞌɨj ajteáxɨɨrecaꞌa jeíhua ɨ́ teɨte, Pilato pu ayén tihuaꞌutaꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n:
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Ayee pu tihuaꞌutaꞌíhuaꞌuriꞌi aꞌiné ayée pu ráamuaꞌareeriꞌi tɨjɨ́n maráꞌachueereꞌecaꞌa ɨ́ Jesús. Aꞌɨ́j mú jɨ́n raatátuiiriꞌi ɨ́ tajtuhuan.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Aúcheꞌe pu huatecaíca ɨ́ ɨpuari japua aꞌɨ́jna ɨ́ Pilato tɨ́ꞌɨj ɨ́raꞌaraꞌan ayén tiraataꞌítiꞌiriꞌi tɨjɨ́n: “Aꞌij nu puaꞌa tiúꞌumaaracaꞌa neꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ tevi tɨ caí jaꞌanáj tiꞌitɨ́j jɨ́n auteájturaa. Jéihua nu rajpuaíjtzicaꞌa íjii neꞌɨ́jna jɨmeꞌe. Capej tiꞌitɨ́j jɨ́n jetzen tíꞌijpuaꞌajteꞌe.”
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej tíꞌaijta u teyujtaꞌa, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ huáꞌavaujsimuaꞌa, aꞌɨ́ɨ mú caꞌaníjraꞌa huaꞌutáꞌa ɨ́ teɨte mej mi miyen rájhuavii ɨ́ tajtuhuan tɨ ij aꞌɨ́ɨn huatátuaani aꞌɨ́jna ɨ́ Barrabás. Ayee mú majta tirájhuaviiriꞌi tɨ ij aꞌɨ́ɨn tiuꞌutáꞌan mej mi raajéꞌica meꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Ajtahuaꞌa pu ayén tihuaꞌutaꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n:
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Aj pu i Pilato ayén tihuaꞌutaꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n:
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Pilato pu ajtahuaꞌa ayén tihuaꞌutaꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n:
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Pilato pu rúꞌumuaꞌareerecaꞌa tɨ caí aꞌij tíꞌirɨꞌɨri huáꞌa jemi, sino muꞌuri tɨ́n autéhuijsimeꞌe mej tiúꞌujneꞌusiteꞌesin cháꞌa menaꞌa. Aꞌɨ́j pu jɨ́n anaújmuaijte jaj jɨmeꞌe mej seíiracaꞌa ɨ́ teɨte. Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n:
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Naímiꞌi mú miyen tiuꞌutaniú tɨjɨ́n:
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Aj pu i Pilato raatátuaa aꞌɨ́jna ɨ́ Barrabás huáꞌa jemi. Ajta raataꞌaíjtacaꞌa mej raꞌitévajxɨꞌɨn meꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Aj pu i huaꞌutátuii mej mi ráꞌutatan.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Aj mú mi meꞌɨ́n xantaaruꞌu yaꞌujáj aꞌájna tɨ tajtuhuan eꞌirájca. Majta huaꞌutajé naíjmiꞌica ɨ́ ruxɨ́ꞌej xantaaruꞌu mej mi tiújseɨreꞌen jemin ɨ́ Jesús.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Matɨ́ꞌɨj mi tiraacáꞌariꞌiriꞌi nain ɨ́ tɨ tiꞌitéchejcaꞌa. Majta síicuꞌuri mú ruꞌucáachejte tɨ páꞌuviꞌi, tɨ neána jɨmeꞌe.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Majta curuun mú raateátaave tɨ tzicareꞌe jɨmeꞌe cɨstíjhuacaꞌa. Aꞌɨ́j mú raꞌavéꞌerujtiꞌiriꞌi. Majta, itzɨ́j mú ruꞌitéechuite rɨꞌɨríintaꞌan.
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Majta raꞌatétzijmuaꞌaxɨ, majta rajvíꞌi meꞌɨ́jna ɨ́ itzɨ́j. Muꞌíi mú raꞌavéꞌevajxɨ án muꞌúutzeꞌen meꞌɨ́jna jɨmeꞌe.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Matɨ́ꞌɨj ráꞌuxɨeehuariꞌira, aj mú mi rúꞌijchuiiriꞌi meꞌɨ́jna ɨ́ síicuꞌuri tɨ páꞌuviꞌi, tɨ neána jɨmeꞌe. Majta ruꞌucáachejte ɨ́ síicuꞌureꞌaraꞌan. Matɨ́ꞌɨj mi yaꞌujáj mej mi ráꞌutatan ɨ́ cúruu jetze.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Matɨ́ꞌɨj aujúꞌucaa, seɨ́j mú antinájchecaꞌa tɨ seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa tɨjɨ́n Cirene. Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ teáataꞌa, ayée pu ántehuaa tɨjɨ́n Simón. Aj mú mi raataꞌaíjte tɨ aꞌɨ́ɨn ráꞌanchueeni cúrujraꞌan ɨ́ Jesús.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Matɨ́ꞌɨj mi meꞌuun aꞌaráꞌa aꞌu tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa huaꞌaniuuca jɨmeꞌe tɨjɨ́n Gólgota. Gólgota, ayée pu huataújmuaꞌa tɨjɨ́n Mɨꞌɨchí Muꞌuta.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Aꞌuu mú raatáꞌa tiꞌitɨ́j tɨ raayéꞌen, viinu tɨ antzináj tɨ ranaxca. Tɨ́ꞌɨj raꞌajtamuáꞌa, capu raꞌíꞌimɨꞌɨ jáꞌaraa.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Matɨ́ꞌɨj mi ráꞌutatai ɨ́ cúruu jetze. Majta, huáhuajcacaꞌa mej tiꞌihuaújmuaꞌitɨn tetej jɨmeꞌe mej mi ráamuaꞌaree tiꞌitɨ́j tɨ aꞌij racɨꞌɨti seɨj ajta seɨj ɨ́ cɨ́ɨxureꞌaraꞌan ɨ́ Jesús. Ayee mú titeeréꞌujpijte.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Majta aꞌujráꞌasecaꞌa mej mi ráachaꞌɨɨn.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Majta taabla cɨ́lieeneꞌen aúutatai aꞌutɨ́ áꞌujmuꞌu ɨ́ Jesús. Ayee mú amuacaí raꞌuyúꞌuxacaꞌa ɨ́ taabla jetze aꞌíjna ɨ́ mej jɨ́n jetzen teꞌujpuáꞌajte tɨjɨ́n: “Aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen i Jesús, ɨ́ tɨ huaꞌarey aꞌɨ́mej ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan.”
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Majta jamuan huáꞌutatai huaꞌapuaca ɨ́ nahuaꞌari. Seɨ́j mú aúutatai rɨꞌɨríintaꞌan ɨ́ Jesús, majta ɨ́ seɨj, úutataꞌan.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej aꞌuréꞌenineicaꞌa, matɨ́ꞌɨj raaseíj, aꞌɨ́ɨ mú aicámuꞌuvajra mej caí ráꞌacuꞌuvejcaꞌa. Aꞌij mú puaꞌa tíꞌijjeevecaꞌa.
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 Miyen tɨjɨ́n:
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Ayee mú cheꞌatá menaꞌa tiráꞌuxɨeehuariꞌiriꞌi aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌaijta teyujtaꞌa, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tiúꞌujmuaꞌate ɨ́ niuucari jɨmeꞌe tɨ tíꞌaijta, majta huáꞌavaujsimuaꞌa.
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 Ayee mú tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n:
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 ’Aꞌɨ́ɨ pu hui nuꞌu ráꞌatzaahuateꞌe ɨ́ Dios. Chéꞌe Dios japuan huániuuni íjii tɨ puaꞌa ayén raxɨ́ꞌeveꞌe aꞌiné ayée pu amɨ́n tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨ jɨ́meꞌen yee: “Nee nu neꞌɨ́n púꞌeen ɨ́ yaujraꞌan Dios.”
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej jamuan huajúꞌucaa, aꞌɨ́ɨ mú miyen cheꞌatá ráꞌuxɨeehuariꞌiriꞌi.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Tɨ́ꞌɨj aꞌájna tejaꞌuréꞌene aꞌatzaj tacuarixpua, aj puꞌi huateátɨcaꞌarecaꞌa nainjapua ɨ́ chuej.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Tɨ́ꞌɨj tejaꞌuréꞌene aꞌájna jáꞌitaꞌa tacuarixpua, aj pu i Jesús caꞌanín jɨ́n huajíjhuacaꞌa ɨ́ runiuuca jɨmeꞌe tɨjɨ́n:
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Seica mej meꞌuun huatéꞌuucaꞌa meráanamuajriꞌi. Ayee mú tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n:
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Jɨ́meꞌen muꞌu miyen tiuꞌutaxájtacaꞌa, aj pu i seɨ́j aꞌutɨéechejraa. Tiꞌitɨ́j pu u aꞌuvéꞌetɨɨ tɨ urájtaꞌati. Ajta raateáruꞌune nahuáj jɨmeꞌe taꞌantzíjviꞌi. Raꞌantijɨ́ꞌɨcɨꞌe cɨyej jetze, aj pu i ráꞌajchui tɨ ij Jesús huayéꞌen aꞌɨ́jna jetze.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Majta seica, ayée mú tiraatáꞌixaa tɨjɨ́n:
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús, ajtahuaꞌa pu caꞌanín jɨ́n huajíjhuacaꞌa. Aj pu i huamɨ́ꞌɨ.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Ajta aꞌɨ́jna ɨ́ cɨ́ɨxuri tɨ itzíjhua, aꞌuun tɨ huatáviviɨjmeꞌeca teyujtaꞌa, jɨ́meꞌen puꞌu huamɨ́ꞌɨ aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús, aj pu i jáꞌitaꞌa acásiujtzaꞌan. Ajta huateújcaꞌatzɨjxɨ ɨ́ chuej, ajta jáꞌitaꞌa aꞌutátapuaj ɨ́ tete.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 Ajta teꞌentaújcuunaxɨ aꞌu mej eꞌeveꞌenámiꞌihuajmeꞌecaa ɨ́ mej huácuii.
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Majta aitacɨ́j aꞌu mej eꞌeveꞌenámiꞌihuajmeꞌecaa. Majta meꞌɨ́n, tɨ́ꞌɨj huatarúj aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús, aꞌɨ́ɨ mú aꞌuteájrupi u chajtaꞌa. Aꞌuu mú aꞌutaseíjre jemin ɨ́ teɨte ɨ́ mej muꞌíi.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Ajta aꞌɨ́jna huaꞌacapítan ɨ́ xantaaruꞌu ɨ́ mej anxɨ́te aráꞌaxcaa, majta ɨ́ mej jamuan tíꞌichaꞌɨɨcaꞌa, nain mú tiuꞌuséij aꞌij tɨ tiuꞌurɨ́j, ajta tɨ huateújcaꞌatzɨjxɨ ɨ́ chuej. Jéꞌecan mú tiuꞌutáatziɨn. Majta miyen tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n:
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Majta seica, á muꞌu ɨmuá aꞌutéꞌuu metiꞌiseíiracaꞌa ɨ́ mej ꞌuuca. Miꞌi muꞌíi. Aꞌɨ́ɨ mú áꞌujujhuaꞌaneꞌe meꞌɨ́jna ɨ́ Jesús jamuan tɨ́j naꞌa tɨ u aꞌarájraa u Galilea, majta ɨ́ mej ravaɨreꞌecaꞌa tɨ́j naꞌa tɨ ayén ruxeꞌeveꞌe.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Aꞌii mú aꞌɨ́ɨn púꞌeen: aꞌɨ́jna ɨ́ María, Magdala tɨ éꞌemeꞌecan, ajta seɨ́j tɨ ayén cheꞌatá ántehuaa tɨjɨ́n María. Huaꞌanaana pu púꞌeen aꞌɨ́jna ɨ́ Jacobo, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ José. Seɨ́j pu ajta huáꞌa jamuan aꞌutéveecaꞌa, aꞌɨ́jna tɨ huaꞌanáànaj aꞌɨ́mej yaújmuaꞌameꞌen aꞌɨ́jna ɨ́ Zebedeo.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Tɨ́ꞌɨj ari huachúmuaꞌancaa, seɨ́j pu á eꞌiréꞌene tɨ Arimatea éꞌemeꞌecan. Chíjteaani pu pɨ́rɨcɨ aꞌɨ́jna. Ayee pu ántehuaa tɨjɨ́n José. Aꞌɨ́ɨ pu ajta ráꞌatzaahuateꞌecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Aꞌɨ́ɨ pu á eꞌiréꞌene jemin aꞌɨ́jna ɨ́ Pilato. Ajta rájhuaviiriꞌi tɨ aꞌɨ́ɨn raatátuiireꞌen téviraꞌan ɨ́ Jesús teecan. Ajta aꞌɨ́ɨn Pilato tiuꞌutaꞌaíjtacaꞌa mej nuꞌu raatátuiireꞌen.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Ajta José, tɨꞌɨquí raꞌacájtɨ ɨ́ téviraꞌan. Ajta raꞌiréꞌeꞌijcatacaꞌa saavana jɨmeꞌe tɨ jéjcua.
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 Aꞌɨ́ɨ pu auchén ruuréꞌijche u téteꞌe ɨ́ tete tzajtaꞌa. Aꞌɨ́ɨ pu íꞌaꞌaraꞌan mej mi meꞌuun raꞌaváꞌanan tɨ́ꞌɨj huámɨꞌɨni. Mɨ́ ajta, aꞌúu pu ruꞌutéete téviraꞌan ɨ́ Jesús teecan. Ayee pu aꞌɨ́jna jɨ́n huarɨ́j, aj pu i ruꞌujná tetej jɨmeꞌe tɨ sicɨ́ɨraraꞌa. Ajta áꞌuraa.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Ajta aꞌɨ́jna ɨ́ María, Magdala tɨ éꞌemeꞌecan, ajta ɨ́ seɨ́j, ɨ́ María, aꞌúu mú aꞌutéꞌuucaꞌa aꞌájna vejliꞌi taꞌiráninei aꞌu mej yaꞌutéete.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Yee ruijmuaꞌa yee, matɨ́ꞌɨj meri rɨ́ꞌɨ huaújruu mej mi huaújseꞌupeꞌen, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌaijta teyujtaꞌa, majta meꞌɨ́n ɨ́ fariseo, aꞌɨ́ɨ mú á eꞌiréꞌene jemin aꞌɨ́jna ɨ́ Pilato.
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Ayee mú tiraatáꞌixaa tɨjɨ́n:
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 ’Aꞌɨ́j pu jɨ́n, ayée tu tíꞌijxeꞌeveꞌe pej raataꞌaíjta mej mi tiúꞌuchaꞌɨɨn aꞌu tɨ eꞌevéꞌenamiꞌi ajta caí mú áꞌumeꞌen huaíca xɨca. Naꞌari caí, íꞌirɨꞌɨri mej eꞌireꞌenén, meraanáhuaꞌan ɨ́ téviraꞌan aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Jesús jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe. Aj mú xaa miyen huaꞌitzi jɨ́n tihuaꞌutáꞌixaateꞌesin ɨ́ teɨte tɨjɨ́n puꞌuri huatarúj. Ajta jaítzeꞌe pu aꞌij puaꞌa téꞌeme caí tɨ́ꞌɨj amuacaí ayén tiuꞌuhuáꞌitacaꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ayén nuꞌu yaujraꞌan púꞌeen ɨ́ Dios.
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Aj pu i ayén tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Pilato tɨjɨ́n:
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Matɨ́ꞌɨj mi aꞌucɨ́j. Majta rɨ́ꞌɨ ráaruu xarij jɨmeꞌe, majta júmiꞌinari jɨmeꞌe tɨ ij caí jaꞌatɨ́ raꞌantácuuna. Majta u huaꞌutehuii aꞌɨ́mej ɨ́ mej tíꞌichaꞌɨɨ.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.