Mateus 25
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs ARIB
1 ’Aꞌájna xɨcájraꞌa jetze, ayée pu Dios huaꞌutáꞌasin ɨ́ teɨte mej mi meꞌuun aꞌuteárute aꞌu tɨ aꞌɨ́ɨn éꞌeseijreꞌe u ta japua. Ayee pu cheꞌatá naꞌa tihuáꞌaruuren aꞌij tɨ tihuáꞌuruu ɨ́ teemua mé ꞌuuca, tamuáamuataꞌa mej nuꞌu aráꞌasecaꞌa. Aꞌɨ́ɨ mú tejáꞌutɨɨ ɨ́ tiúꞌujlaampara mej mi meꞌuun raꞌantinájche aꞌɨ́jna tɨ huaténeɨchi.
1 Então o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do noivo.
2 Camu rɨ́ꞌɨ mé titeumuámuaꞌareꞌecaꞌa seica, ɨ́ mej anxɨ́vi. Majta meꞌɨ́n ɨ́ seica, ɨ́ mej majta anxɨ́vi, aꞌɨ́ɨ mú nuꞌu xaa rɨ́ꞌɨ mé titeumuámuaꞌareꞌecaꞌa.
2 Cinco delas eram insensatas, e cinco prudentes.
3 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej caí rɨ́ꞌɨ mé titeumuámuaꞌareꞌecaꞌa, aꞌɨ́ɨ mú tejáꞌutɨɨ ɨ́ tiúꞌujlaampara. Aru camu yaꞌujáj meꞌɨ́jna ɨ́ aceite ɨ́ mej jɨ́n ráꞌajtaira.
3 Ora, as insensatas, tomando as lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 ’Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej rɨ́ꞌɨ mé titeumuámuaꞌareꞌecaꞌa, aꞌɨ́ɨ mú xaa limeeta tzajtaꞌa ruꞌucájtuaa ɨ́ aceite. Aꞌɨ́j mú aꞌujáj, jamuan ɨ́ tiúꞌujlaampara.
4 As prudentes, porém, levaram azeite em suas vasilhas, juntamente com as lâmpadas.
5 Aꞌiné jeíhua pu nuꞌu éꞌetee aꞌɨ́jna tɨ huaténeɨchi, temuaꞌa pu cutzi tihuaꞌumuáꞌitɨ aꞌɨ́mej ɨ́ teemua. Muaatácuꞌutzucaꞌa micu.
5 E tardando o noivo, cochilaram todas, e dormiram.
6 ’Puꞌuri nuꞌu teuuméꞌeca aꞌatzaj jáꞌitaꞌa tɨ́caꞌa, tɨ́ꞌɨj seɨ́j ayén huajíjhuacaꞌa tɨjɨ́n: “Puꞌuri yé véꞌeme aꞌɨ́jna tɨ huaténeɨchi. Xuꞌirácɨɨnichi sej si raꞌantinájche.”
6 Mas à meia-noite ouviu-se um grito: Eis o noivo! saí-lhe ao encontro!
7 Matɨ́ꞌɨj mi huajɨ́jxɨcaꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ teemua. Áꞌiyen mú rɨ́ꞌɨ tiúꞌuruu ɨ́ tiúꞌujlaampara.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam as suas lâmpadas.
8 ’Aj mú mi aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej caí rɨ́ꞌɨ huaújruu, ayée mú tihuaꞌutajé ɨ́ seica tɨjɨ́n: “Aisí, cɨ́j caj setitaatáꞌa ɨ́ aceite aꞌiné puꞌuri huitáxɨꞌɨsin téjmi ɨ́ taꞌáa.”
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão se apagando.
9 ’Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej rɨ́ꞌɨ mé titeumuámuaꞌareꞌecaꞌa, ayée mú tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: “Catu xaa neꞌu, aꞌiné ayej neꞌase capu cɨꞌɨti tɨ́j naꞌa itejmi. Capu ajta cɨꞌɨpe tɨ́j naꞌa múꞌejmi. Mɨ́ seajta múꞌeen, setáꞌaj áꞌucɨɨne huáꞌa jemi ɨ́ mej aceite tuꞌaraca sej si ráananan tɨ́j naꞌa múꞌejmi.”
9 Mas as prudentes responderam: não; pois de certo não chegaria para nós e para vós; ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 ’Aj mú mi miyen huarɨ́j. U mú nuꞌu mi áꞌujuꞌun. Maúcheꞌe mú huajúꞌucaa, tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn aꞌaráꞌa aꞌɨ́jna tɨ huaténeɨchi. Majta meꞌɨ́n ɨ́ teemua ɨ́ mej rɨ́ꞌɨ huaújruu, aꞌɨ́ɨ mú aꞌucɨ́j jamuan aꞌu mej tejéꞌeyeste meꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ huaténeɨchi. Aj pu i teꞌiteánamiꞌihuacaꞌa ɨ́ puéerta jetze.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 ’Aꞌatzu nuꞌu áꞌateeviꞌica, majta ɨ́ seica aꞌaráꞌa ɨ́ teemua. Aj mú mi miyen tiraatáꞌixaa tɨjɨ́n: “Tavastaraꞌa, múꞌee ɨ́ pej iꞌi tavástaraꞌa, titaꞌantácuuneꞌe.”
11 Depois vieram também as outras virgens, e disseram: Senhor, Senhor, abre-nos a porta.
12 Aj pu i ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: “Ayee nu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe, ayej tiꞌayajna. Canu aꞌatzu áꞌamuamuajte.”
12 Ele, porém, respondeu: Em verdade vos digo, não vos conheço.
13 Aj pu i Jesús ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n:
13 Vigiai pois, porque não sabeis nem o dia nem a hora.
14 ’Ajta, ayée pu cheꞌatá naꞌa Dios huáꞌaruuren aꞌájna xɨcájraꞌa jetze tɨ́j ɨ́ jaꞌatɨ ayén tihuáꞌuruu ɨ́ mej tíꞌivaɨreꞌecaꞌa. Tɨ́ꞌɨj nuꞌu ari aꞌuyeꞌimɨ́ɨca mé jáꞌahuaꞌa yee, amuacaí pu huaꞌutajé aꞌɨ́mej ɨ́ mej tíꞌivaɨreꞌecaꞌa. Tihuaꞌuꞌíjca aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ tɨ aꞌɨ́ɨn tíꞌijchaꞌɨɨcaꞌa.
14 Porque é assim como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes entregou os seus bens:
15 ’Ayee pu tiraatáꞌa seɨ́j aꞌachú cumu anxɨ́j viꞌiraꞌa ɨ́ tumin. Ajta ɨ́ seɨ́j, ayée pu tiraatáꞌa aꞌachú cumu huaꞌapua viꞌiraꞌa. Ajtahuaꞌa ɨ́ seɨ́j, seɨ́j viꞌiraꞌa pu tiraatáꞌa. Ayee pu tihuaꞌutáꞌa aꞌij mé tiraayɨ́ꞌɨtɨ. Tɨꞌɨj jí áꞌuraa.
15 a um deu cinco talentos, a outro dois, e a outro um, a cada um segundo a sua capacidade; e seguiu viagem.
16 ’Ajta nuꞌu aꞌɨ́ɨn tɨ anxɨ́j viꞌiraꞌa ancuréꞌa, aꞌɨ́ɨ pu aꞌutéjche tɨ tiuꞌumuárɨꞌen tumin jɨmeꞌe. Ajta áꞌiyen, raamuáꞌitɨ anxɨ́j viꞌiraꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ajmíꞌi raꞌancuréꞌa.
16 O que recebera cinco talentos foi imediatamente negociar com eles, e ganhou outros cinco;
17 Ayee pu cheꞌatá naꞌa huarɨ́j aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ tɨ raꞌancuréꞌa aꞌachú cumu huaꞌapua viꞌiraꞌa. Raamuáꞌitɨ huaꞌapua viꞌiraꞌa, icu.
17 da mesma sorte, o que recebera dois ganhou outros dois;
18 ’Ajta nuꞌu aꞌɨ́ɨn tɨ raꞌancuréꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ seɨ́j viꞌiraꞌa, capu tiraamuárɨꞌiste. Aꞌáa pu jáꞌahuaꞌa aꞌaráꞌa. Raꞌateíchajraa á chuaataꞌa. Aꞌuu pu raꞌaváꞌana ɨ́ tumin tɨ raatániɨjte ɨ́ ɨ́ tɨ tihuáꞌaijteꞌe.
18 mas o que recebera um foi e cavou na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 ’Puꞌuri nuꞌu áꞌateeviꞌicaꞌa, ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ tɨ tihuáꞌaijteꞌe, uvéꞌene. Ajta aꞌutéjche tɨ raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntareꞌen ɨ́ tumin jɨmeꞌe.
19 Ora, depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 ’Ajta aꞌɨ́ɨn tɨ anxɨ́j viꞌiraꞌa ancuréꞌa, aꞌɨ́ɨ pu ajta aꞌaráꞌa ɨ́ seica ɨ́ anxɨ́j viꞌiraꞌa. Ayee pu tiraatáꞌixaa tɨjɨ́n: “Nevástaraꞌa. Ayee pepuꞌu caj tinaatáꞌa anxɨ́j viꞌiraꞌa jɨmeꞌe. Casiꞌi, aꞌij nu jɨ́n raamuáꞌitɨ seica tɨ ayén cheꞌatá naꞌa teꞌaráꞌase anxɨ́j viꞌiraꞌa.”
20 Então chegando o que recebera cinco talentos, apresentou-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.
21 ’Ayee pu tiraatáꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ vástareꞌaraꞌan tɨjɨ́n: “Xɨ́ꞌepɨꞌɨn pej huarɨ́j, múꞌee ɨ́ pej caí jaꞌanáj áꞌɨtze. Rɨ́ꞌɨ pej tíꞌitevij. Aꞌɨ́j pej jɨ́n teꞌaráꞌaste. Aꞌɨ́j nu jɨ́n niyen tíꞌimuaꞌijcateꞌen jeíhua jɨmeꞌe, íiye ineetzi jemi tetáꞌaj huátatemuaꞌaveꞌen naímiꞌi.”
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 ’Ajta aꞌɨ́ɨn tɨ huaꞌapua viꞌiraꞌa ancuréꞌa, aꞌɨ́ɨ pu ajta yé raꞌáa. Ayee pu ajta tiraatáꞌixaa tɨjɨ́n: “Nevástaraꞌa, múꞌee pej piyen tinaaꞌíjca peꞌɨ́jna jɨmeꞌe huaꞌapua viꞌiraꞌa ɨ́ tumin. Casiꞌi, aꞌij nu jɨ́n raamuáꞌitɨ seica tɨ ayén cheꞌatá naꞌa teꞌaráꞌase huaꞌapua viꞌiraꞌa.”
22 Chegando também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.
23 ’Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ vástareꞌaraꞌan, ayée pu tiraatáꞌixaa tɨjɨ́n: “Xɨ́ꞌepɨꞌɨn pej huarɨ́j, múꞌee ɨ́ pej caí jaꞌanáj áꞌɨtzee. Rɨ́ꞌɨ pej tíꞌitevij. Aꞌɨ́j pej jɨ́n raꞌaráꞌaste. Aꞌɨ́j nu jɨ́n niyen tíꞌimuaꞌijcateꞌen jeíhua jɨmeꞌe, íiye ineetzi jemi tetáꞌaj huátatemuaꞌaveꞌen naímiꞌi.”
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 ’Ajta nuꞌu aꞌɨ́ɨn tɨ seɨ́j viꞌiraꞌa ancuréꞌa, aꞌɨ́ɨ pu ajta yé raꞌáa. Ayee pu tiraatáꞌixaa tɨjɨ́n: “Nevástaraꞌa. Nee nu niyen ráamuaꞌareeriꞌi pej piyen téꞌejaaxɨejveꞌe. Ayee pej tihuáꞌaijteꞌe mɨ seica mej mi tiuꞌuhuásteꞌen, matáꞌaj tiuꞌutzaana. Aru nain pu tíꞌimuacɨꞌɨti múꞌeetzi. Ayee pej tihuauꞌaíjteꞌen mej mi ráahuastɨraꞌani ɨ́ imueꞌeri, matáꞌaj raaréꞌeseɨreꞌen tɨ́ꞌɨj tíꞌicɨɨre. Ajta áꞌiyen nain timuáacɨꞌɨti múꞌeetzi.
24 Chegando por fim o que recebera um talento, disse: Senhor, eu te conhecia, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste, e recolhes onde não joeiraste;
25 Aꞌɨ́j nu jɨ́n tíꞌitziɨɨneꞌecaꞌa inee. Aj nu jɨ́n neꞌuun á jáꞌahuaꞌa aꞌaráꞌa. Neraꞌateíichejraa. Netɨ́ꞌɨj ni raꞌaváꞌana á chuaataꞌa. Yeꞌecui neꞌu, múꞌeetzi tɨ aꞌaa.”
25 e, atemorizado, fui esconder na terra o teu talento; eis aqui tens o que é teu.
26 ’Ajta aꞌɨ́ɨn vástareꞌaraꞌan, ayée pu tiraatáꞌixaa tɨjɨ́n: “Múꞌee, mɨ pej aꞌij puaꞌa tíꞌitevij, jéꞌecan pej huáꞌɨnaꞌaseꞌe. Capej tiꞌitɨ́j jɨ́n nevaɨreꞌe. Tɨ́ puaꞌa piyen ramuaꞌaree nej niyen tihuaꞌaꞌaíjteꞌen mej mi tiuꞌuhuásteꞌen tɨ i ayén nain tináacɨꞌɨti ineetzi, ¿ni tzaa pajta piyen ramuaꞌareere nej neajta niyen tihuaꞌaꞌaíjteꞌen mej mi raaréꞌeseɨreꞌen tɨ ij ajta nain tináacɨꞌɨti ineetzi?
26 Ao que lhe respondeu o seu senhor: Servo mau e preguiçoso, sabias que ceifo onde não semeei, e recolho onde não joeirei?
27 Tɨ́ puaꞌa piyen tiꞌijmuaꞌaréere, ¿aꞌiné ꞌeen jɨ́n pecaí piyen huarɨ́j pej pi caí peꞌuun yaúutuaa ɨ́ tumin huáꞌa jemi ɨ́ mej tumin tíꞌineꞌɨjte nej ni aꞌatzu raamuáꞌitɨn? Tɨ́ puaꞌa piyen huárɨniicheꞌe, aj nu xaa raꞌancuréꞌaniicheꞌen ɨ́ tɨ neetzi neꞌáa netɨ́ꞌɨj yé uvéꞌenen. Peꞌutéꞌɨtzee huápɨꞌɨ.”
27 Devias então entregar o meu dinheiro aos banqueiros e, vindo eu, tê-lo-ia recebido com juros.
28 ’Aj pu nuꞌu i ayén tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́mej ɨ́ seica ɨ́ mej vejliꞌi huatéꞌuu tɨjɨ́n: “Setáꞌaj yeehui ráꞌariꞌi seꞌɨ́jna ɨ́ seɨj viꞌiraꞌa, seajta raatáꞌan seꞌɨ́jna tɨ tamuáamuataꞌa viꞌiraꞌa tíꞌituaave.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai ao que tem os dez talentos.
29 Matɨ́j menaꞌa puaꞌamé ɨ́ mej jeíhua tíꞌijchaꞌɨɨ, jaítzeꞌe pu tihuáꞌacɨꞌɨti. Ayee pu téꞌeme mej miyen tíꞌijchaꞌɨ́ɨ muáꞌaraꞌani nain aꞌachú tɨ caj ruxeꞌeveꞌe. Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej caí tiꞌitɨ́j tíchaꞌɨɨ, aꞌɨ́ɨ mú tihuáꞌariꞌira aꞌɨ́mej ɨ́ mej cɨ́j menaꞌa tíꞌijchaꞌɨɨ mej mi caí chéꞌe tíꞌijchaꞌɨ́ɨ muáꞌaraꞌani.
29 Porque a todo o que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
30 Seajta múꞌeen, setáꞌaj mé yaꞌurájrɨeni seꞌɨ́jna ɨ́ tɨ caí tiꞌitɨ́j vaɨreꞌe mé puaꞌacɨé aꞌu tɨ aꞌutɨ́caꞌa. Aꞌuu pu ruyeinixɨꞌɨn, ajta ancuréꞌujcɨꞌɨxɨjsin aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ rajpuaíjtzi.” Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ vástareꞌaraꞌan.
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.
31 ’Aꞌájna xɨcájraꞌa nej jetzen yéveꞌecánejsin inee, i nej neajta teáataꞌa jetze airáane, netɨ́ꞌɨjtáhuaꞌa huataseíjreꞌen aꞌɨ́mej jamuan ɨ́ mej tíꞌivaɨreꞌe u ta japua, naa pu seíireꞌe aꞌame mej mi rɨ́ꞌɨ teꞌutaseíj ɨ́ teɨte, temuaꞌa naa. Nee nu huatéyeijxa ɨ́ ɨpuari japua mej mi ráamuaꞌaree ɨ́ nej inee nain jɨ́n antínmuaꞌaree íiyen chaanaca japua.
31 Quando, pois vier o Filho do homem na sua glória, e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória;
32 ’Matɨ́ꞌɨj mi neetzi jemi huáꞌajseɨreꞌesin naíjmiꞌica ɨ́ teɨtejraꞌa i mej íiyen seijreꞌe ɨ́ chaanaca japua. Neajta inee, ayée nu cheꞌatá nenaꞌa huaꞌapuacɨé huáꞌajseɨreꞌesin tɨ́j ajta jaꞌatɨ́ ayén huaꞌapuacɨé tihuáꞌajseɨ ɨ́ ruyeꞌemua. Aꞌuu pu huáꞌajseɨj ɨ́ cáneꞌaxɨ seɨ́jtaꞌa, ajta aꞌɨ́ɨme ɨ́ caurasi, ajta seɨ́jtaꞌa.
32 e diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos;
33 ’Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej rɨ́ꞌɨ tíꞌiteteɨte, ayée mú ꞌeen matɨ́j ɨ́ cáneꞌaxɨ. Nerɨꞌɨríintaꞌa nu huáꞌajseɨreꞌesin. Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej aꞌij puaꞌa tíꞌiteteɨte, ayée mú ꞌeen matɨ́j ɨ́ caurasi. Neꞌúutataꞌa nu huáꞌajseɨreꞌesin neꞌɨ́mej.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos à esquerda.
34 ’Neajta inee, i nej iꞌi Rey, ayée nu tihuaꞌutáꞌixaateꞌesin neꞌɨ́mej ɨ́ mej eꞌejteí nerɨꞌɨríintaꞌa tɨjɨ́n: “Iíyeꞌe xuꞌu ij múꞌeen, mɨ sej rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌa ɨ́ niyáꞌupua, setáꞌaj siyen raꞌancuréꞌan ɨ́ tɨ ayén tejáꞌamuacɨꞌɨti, aꞌij tɨ tiúꞌuxɨꞌepɨꞌɨntariꞌihuacaꞌa tɨ́j naꞌa tɨ Dios raatétaahuacaꞌa ɨ́ chaanaca, sej si seꞌuun aꞌuteárute aꞌu tɨ Dios éꞌeseijreꞌe.
34 Então dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai. Possuí por herança o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Ayee pu téꞌeme aꞌiné múꞌeen xu tinaamí netɨ́ꞌɨj huataꞌíꞌicuatacaꞌa. Múꞌeen xu seajta jaj naatáꞌa netɨ́ꞌɨj huataꞌíꞌimɨ. Múꞌeen xu seajta naꞌancuréꞌeviꞌitɨ ɨ́ ruchiꞌitá tɨ́ꞌɨj caí jaꞌatɨ́ nexɨ́ꞌeveꞌecaꞌa.
35 Pois tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era forasteiro, e recolhestes-me;
36 Ayee xu tinaatéechejte netɨ́ꞌɨj caí tiꞌitéchejcaꞌa. Netɨ́ꞌɨj tijcuíꞌinecaꞌa, múꞌeen xu seajta naatéeseij. Ajta, netɨ́ꞌɨj aiteánamiꞌihuacaꞌa, múꞌeen xu seajta náamuaarecaꞌa.”
36 estava nu, e vestistes-me; enfermo, e visitastes-me; preso, e viestes ver-me.
37 ’Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej rɨ́ꞌɨ tíꞌiteteɨte, ayée mú tinaatáꞌixaateꞌesin tɨjɨ́n: “Tavastaraꞌa, ¿aꞌanajni tiyen timuaamí tetɨ́ꞌɨj muaaseíj ɨ́ pej íꞌicuatacaꞌa? ¿Aꞌanajni tiyen jaj timuaatáꞌa tetɨ́ꞌɨj muaaseíj pej íꞌimɨꞌɨcaꞌa?
37 Então perguntarão os justos: Senhor, quando te vimos faminto, e te demos de comer; ou com sede, e te demos de beber?
38 ¿Aꞌanajni tiyen timuaꞌancuréꞌeviꞌitɨ ɨ́ tachiꞌitá iteen tetɨ́ꞌɨj ráamuaꞌareeriꞌi pej caí aꞌij tamuari? Ari iꞌi, ¿aꞌanajni tej tiyen huarɨ́j tej timuaatéechejte patɨ́ꞌɨj caí tiꞌitɨ́j jɨ́n tiꞌitéchejcaꞌa?
38 Quando te vimos forasteiro, e te recolhemos; ou nu, e te vestimos?
39 ¿Aꞌanajni tiyen muáamuaarecaꞌa patɨ́ꞌɨj aiteánamiꞌihuacaꞌa naꞌari tej tiyen muaatéeseij patɨ́ꞌɨj tíꞌicuiꞌicaꞌa?”
39 Quando te vimos enfermo, ou preso, e fomos visitar-te?
40 ’Neajta inee, i nej iꞌi Rey, ayée nu tihuaꞌutáꞌixaateꞌesin tɨjɨ́n: “Ayee nu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe tɨ ayén tiꞌayajna, setɨ́j senaꞌa sej siyen huáꞌuruu aꞌɨ́mej ɨ́ neꞌihuaamuaꞌa, ayée xu cheꞌatá senaꞌa náaruu ineetzi. Capu amɨ́n aꞌij tɨ puaꞌa siyen raatévaɨ seɨ́j ɨ́ neꞌihuaaraꞌa tɨ caí tiꞌitɨ́j jɨ́n tiꞌitéjvee, tɨ caí aꞌatzu ruxeꞌeveꞌe.”
40 O Rei responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o fizestes a um destes meus irmãos mais pequeninos, a mim o fizestes.
41 ’Aj nu ni niyen tihuaꞌutáꞌixaateꞌesin aꞌɨ́mej ɨ́ mej eꞌejteí neꞌúutataꞌa tɨjɨ́n: “Sericu múꞌeen, mɨ tɨ Dios aꞌij puaꞌa tejámuaatáꞌasin. Sej hui ineetzi jemi sej si seꞌuun aꞌuteárute taij tzajtaꞌa tɨ Dios ayén rɨ́ꞌɨ ráaruurijtze aꞌɨ́jna ɨ́ tiyaaruꞌu, majta aꞌɨ́mej ɨ́ mej tíꞌijvaɨreꞌe, aꞌɨ́ɨme ɨ́ xɨéjniuꞌucari ɨ́ mej aꞌij puaꞌa ꞌeen.
41 Dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, destinado ao Diabo e seus anjos.
42 Sericu múꞌeen, aꞌiné caxu tinaamí netɨ́ꞌɨj huataꞌíꞌicuatacaꞌa. Múꞌeen xu seajta caí jaj naatáꞌa netɨ́ꞌɨj íꞌimɨꞌɨcaꞌa.
42 Pois tive fome, e não me destes de comer; tive sede e não me destes de beber;
43 Capu jaꞌatɨ naamuáꞌa. Ayee pu i ꞌeeneꞌe, caxu náꞌanviꞌitɨ á ruchiꞌitá. Canu tiꞌitéchejcaꞌa. Mɨ́ seajta múꞌeen, caxu tinaatéechejte. Netɨ́ꞌɨj tijcuíꞌinecaꞌa, caxu seajta naatéeseij, caxu seajta náamuaarecaꞌa netɨ́ꞌɨj aiteánamiꞌihuacaꞌa.”
43 era forasteiro, e não me recolhestes; estava nu, e não me vestistes; enfermo e preso, e não me visitastes.
44 ’Aꞌɨ́ɨ mú majta miyen tinaatáꞌixaateꞌesin tɨjɨ́n: “Tavastaraꞌa, ¿aꞌanajni tiyen timuaaseíj pej huataꞌíꞌicuatacaꞌa, nusu pej íꞌimɨꞌɨcaꞌa, naꞌari pej caí jaꞌatɨ́ muaꞌatejcaꞌa, naꞌari pej tíꞌicuiꞌicaꞌa, caꞌɨ́n pej aiteánamiꞌihuacaꞌa, teajta caí muaatévaɨ iteen?”
44 Também eles perguntarão: Senhor, quando te vimos faminto, com sede, forasteiro, nu, enfermo, ou preso, e não te servimos?
45 ’Aj nu ni niyen tiuꞌutániuusin tɨjɨ́n: “Aꞌiné caxu siyen raatévaɨ seɨ́j ɨ́ neꞌihuaaraꞌa tɨ caí tiꞌitɨ́j jɨ́n tiꞌitéjvee, seɨ́j tɨ caí ruxeꞌeveꞌe, caxu seajta naatévaɨ ineetzi.”
45 Então lhes responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 ’Majta meꞌɨ́n, aꞌúu mú áꞌujuꞌun tɨ ij puaíjtzi huáꞌucɨꞌɨti tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe. Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej rɨ́ꞌɨ tíꞌiteteɨte, aꞌúu mú áꞌujuꞌun aꞌu tɨ Dios éꞌeseijreꞌe mej mi ruuri muáꞌaraꞌani jemin tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe.
46 Irão estes para o suplício eterno, porém os justos para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.