Marcos 9
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs NVT
1 Ajta ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n:
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Teuuméꞌeca aꞌachú cumu arájsevi xɨca, aj puꞌi aꞌɨ́ɨn Jesús án aꞌujnéj jɨrí japua. Aꞌɨ́mej pu aꞌuvíꞌitɨ́ aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro, ajta ɨ́ Jacobo, ajta ɨ́ seɨ́j, aꞌɨ́jna ɨ́ Juan.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Tatzari pu jɨ́n seijreꞌecaꞌa aꞌɨ́jna. Temuaꞌa pu tiuꞌutécuainarecaꞌa ɨ́ cɨ́ɨxureꞌaraꞌan. Yee pu éeneꞌe seijreꞌecaꞌa tɨ́j seeri. Iíyen chaanaca japua capu máꞌa jaꞌatɨ́ tɨ raayɨ́ꞌɨtɨ tɨ cɨ́ɨxuri tiuꞌujáꞌusin tɨ́ꞌij ayén tiꞌicuáinaviꞌi áꞌaraꞌani.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Majta aꞌɨ́mej huaseíj aꞌɨ́jna ɨ́ Elías tɨ ajmíꞌi tíꞌixaxaꞌataꞌa ɨ́ Dios jetze meꞌecan, majta meꞌɨ́jna ɨ́ Moisés teecan. Aꞌɨ́ mú tíꞌixajtacaꞌa meꞌɨ́jna jamuan ɨ́ Jesús.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Aj pu i aꞌɨ́ɨn Pedro, ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Ayen tɨjɨ́n:
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Aꞌiné aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe ɨ́ Jesús metiuꞌutátziɨn huápɨꞌɨ. Ajta aꞌɨ́ɨn Pedro, capu aꞌij ráꞌamitɨejteꞌecaꞌa aꞌij tɨ yeꞌí tiuꞌutaxáj.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Tɨ́ꞌɨj jí jaitɨri eꞌecáviꞌirixɨ huáꞌa japua. Huáꞌa tzajtaꞌa pu rájrupi. Aj mú mi ráanamuajriꞌi tɨ jaꞌatɨ ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa, tɨjɨ́n:
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Matɨ́ꞌɨj huanéereajraa nain japua, capu chéꞌe éꞌe aꞌatɨ́jcaꞌa. Aꞌɨ́ puꞌu aꞌutéveecaꞌa huáꞌa jamuan aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Aj mú mi aꞌucɨ́j.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Matɨ́ꞌɨj eꞌiicájuꞌucaa, aꞌɨ́ɨ pu tihuaꞌuꞌíjca aꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej caí jaꞌatɨ́ ixaateꞌe aꞌij mej tiuꞌuséij, aꞌiné seica mú nuꞌu raajéꞌicatan aꞌɨ́jna tɨ ajta teáataꞌa jetze ajtémeꞌecan. Tɨ́ꞌɨj nuꞌu huamɨ́ꞌɨn, aj pu nuꞌu ijtáꞌi huatarújsin. Aj pu nuꞌu i huatárɨꞌɨristari mej raataxáj.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Aꞌɨ́j mú jɨ́n, avíitziꞌi jɨ́n tíꞌixajtacaꞌa aꞌij mej tiuꞌuséij. Ayee mú tiúꞌurihuaꞌuracaꞌa aꞌij tɨ huataújmuaꞌa aꞌíjna tɨ nuꞌu ajtahuaꞌa nuꞌu huatarún ɨ́ tɨ mɨꞌɨni.
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Aj mú mi miyen tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi ɨ́ Jesús tɨjɨ́n:
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Aj pu i ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n:
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 ’Ayee nu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe. Puꞌuri yé uvéꞌene aꞌɨ́jna ɨ́ Elías. Puꞌuri ayén teꞌaraúraste aꞌij tɨ yeꞌí téꞌeyuꞌusiꞌihuacaꞌa aꞌɨ́jna yuꞌuxari jetze. Seica mú miyen aꞌij puaꞌa ráaruuren aꞌij mej yeꞌí tíꞌijxeꞌeveꞌe. ―Yee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Matɨ́ꞌɨj u eꞌiréꞌene aꞌu mé éꞌaij éꞌeneꞌe ɨ́ seica ɨ́ mej Jesús jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe, matɨ́ꞌɨj mi huaꞌuseíj mej jeíhua eꞌetiújseɨreꞌecaꞌa ɨ́ teɨte huáꞌa jamuan meꞌɨ́jna ɨ́ seica. Aꞌɨ́ɨme mú majta huaseíj ɨ́ mej téꞌeyuꞌuxaca teyujtaꞌa. Aꞌɨ́ mú miyen tiúꞌurihuaꞌuracaꞌa. Majta mú tɨ́n níniuꞌucacucaꞌa.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Majta meꞌɨ́n ɨ́ teɨte, matɨ́ꞌɨj raaseíj aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús, jeíhua mú huataújtemuaꞌave. Matɨ́ꞌɨj mi aꞌuruáachejraa jemin mej mi raatateújteꞌen.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Tɨ́ꞌɨj jí aꞌɨ́ɨn ayén tihuaꞌutaꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n:
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Aj pu i seɨ́j tɨ aꞌutéveecaꞌa huáꞌa tzajtaꞌa, aꞌɨ́ɨ pu ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n:
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Aꞌiné jaꞌanáj tɨ naꞌa tɨ aꞌɨ́ɨn tiyaaruꞌu rájviiviꞌi, ajta á yaꞌarájrɨeesin á chuaataꞌa. Ajta jeíhua áijjaamɨxcueꞌireꞌe áꞌayeꞌi aꞌɨ́jna ɨ́ paꞌarɨꞌɨ. Ajta ancuréꞌujcɨꞌɨmee ɨ́ rutamej jɨmeꞌe. Ajta huatécɨyaaxari nain japua ɨ́ ru tzajtaꞌa. Nuꞌuri huaꞌutáhuaviiriꞌi ɨ́ mej múꞌeetzi jamuan áꞌujujhuaꞌan mej raatamuáriteꞌen meꞌɨ́jna ɨ́ tiyaaruꞌu. Mɨ́ majta meꞌɨ́n, camu raayɨ́ꞌɨtɨhuaꞌa muáꞌaraa. ―Yee pu tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ.
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Aj puꞌi ayén tiuꞌutaniú aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús, tɨjɨ́n:
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Aj mú mi áa yeꞌevéꞌeviꞌitɨ. Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ tiyaaruꞌu tɨ tzajtaꞌan seijreꞌecaꞌa ɨ́ paꞌarɨꞌɨ, tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn huaseíj ɨ́ Jesús, aꞌɨ́ɨ pu raatécaꞌatzɨjxɨ ɨ́ paꞌarɨꞌɨ. Aj pu i aitáve á chuaataꞌa. Tɨ́ꞌɨj jí pɨ́ tavaɨ́jtzixɨ́, áijjaamɨxcueꞌireꞌe.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Aj pu i Jesús ayén tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi aꞌɨ́jna ɨ́ táàtajraꞌan ɨ́ paꞌarɨꞌɨ tɨjɨ́n:
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Ajta aꞌɨ́jna ɨ́ tiyaaruꞌu tɨ tzajtaꞌan seijreꞌecaꞌa, jeíhua pu hui án yáꞌujɨ́puaa taij tzajtaꞌa, ajta á jaataꞌa tɨ́ꞌij raajéꞌica. Tɨ́ puaꞌa peraayɨ́ꞌɨtɨhuaꞌan pej tiráahuaateꞌen, táꞌancuꞌuvajxɨꞌɨ, pajta taatévaɨreꞌen. ―Yee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna táàtajraꞌan.
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Aj pu i Jesús ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n:
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Aj pu i aꞌɨ́ɨn táàtajraꞌan ɨ́ paꞌarɨꞌɨ ayén tiꞌihuaújyeinecaꞌa tɨjɨ́n:
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Aj mú mi ajteáxɨɨrecaꞌa jeíhua ɨ́ teɨte meruaachijméꞌe. Tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn Jesús huaꞌuseíj, aj puꞌi raꞌajtéꞌaxɨ ɨ́ tiyaaruꞌu tɨ paꞌarɨꞌɨ tzajtaꞌa seijreꞌecaꞌa. Ayen tɨjɨ́n:
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Aj pu i huajíjhuacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ tiyaaruꞌu. Temuaꞌa pu tiraatécaꞌatzɨjxɨ aꞌɨ́jna ɨ́ paꞌarɨꞌɨ caꞌanín jɨmeꞌe. Aj puꞌi huirájraa ɨ́ tzajtaꞌan. Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ paꞌarɨꞌɨ, áa puꞌu aucaꞌitɨ́ jáꞌaraa. Xɨee tɨ cuj huamɨ́ꞌɨ. Aꞌɨ́j mú jɨ́n miyen tíꞌimuaꞌatzejcaꞌa ɨ́ teɨte tɨ nuꞌu huamɨ́ꞌɨ.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Mɨ́ ajtáꞌi caí capu. Jesús pu raꞌajvíꞌi muájcaꞌareꞌaraꞌan jetze. Aj puꞌi raꞌajjáj. Tɨ́ꞌɨj jí huatéechaxɨ aꞌɨ́jna ɨ́ paꞌarɨꞌɨ. Aj mú mi aꞌucɨ́jxɨ naíjmiꞌi.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Tɨ́ꞌɨj jí Jesús chiꞌita uteájrupi, majta ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe. Matɨ́ꞌɨj mi avíitzi jɨ́n tiraꞌíhuaꞌuriꞌi aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús, miyen tɨjɨ́n:
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Aj pu i Jesús ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n:
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 — ausente —
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 — ausente —
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌen, camu yaúꞌitɨée muáꞌaraa aꞌij tɨ tihuáꞌaꞌixaateꞌecaꞌa. Majta tíꞌitziɨɨneꞌecaꞌa. Camu áꞌujcaꞌanejcaꞌa mej raatáhuavii tɨ huaꞌutáꞌixaateꞌen temuaꞌa naa eꞌehuauritɨéecan jɨmeꞌe. Matɨ́ꞌɨj mi aꞌucɨ́j.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Aꞌuu mú aꞌaráꞌa jáꞌahuaꞌa chajtaꞌa tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa tɨjɨ́n Capernaúm. Matɨ́ꞌɨj mi chiꞌita aꞌuteájrupi. Aj pu i Jesús ayén tihuaꞌutaꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n:
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Camu huataniú, aꞌiné metíꞌiteviꞌiraꞌacaꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej tiúꞌurihuaꞌuracaꞌa meꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨjɨ́n aꞌatani jaítzeꞌe ruxeꞌeveꞌe aꞌame.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Aj pu i aꞌujyeíjxɨ aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Tɨ́ꞌɨj jí huaꞌutajé ɨ́ mej tamuáamuataꞌa japuan huaꞌapua aráꞌase. Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n:
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Aj pu i paꞌarɨꞌɨ aj auvíꞌitɨ. A jáꞌitaꞌa yaꞌutára aꞌu mej eꞌeréꞌetei ɨ́ seica. Aj pu i raꞌavéꞌevii ɨ́ muꞌúutzeꞌen. Tɨ́ꞌɨj jí ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 ―Ayee pu tíꞌeen, jaꞌatɨ́ tɨ naꞌa tɨ paꞌarɨꞌɨ jamuan huayeíjxɨꞌɨn, ajta ráachaꞌɨɨn neetzi jetze meꞌecan seɨj ɨ́ paꞌarɨꞌɨ tɨ́j aꞌíjna, aꞌɨ́jna téviraꞌa ajta pu nechaꞌɨj ineetzi. Ajta aꞌíin ɨ́ téviraꞌa, capu ineetzi naꞌa ancuréꞌeviꞌitɨ sino ajta pu raꞌancuréꞌeviꞌitɨ ɨ́ Dios, ɨ́ tɨ nejaꞌutaꞌítecaꞌa nej yé tanén.
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Juan, aꞌɨ́ɨ pu ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús tɨjɨ́n:
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Aj pu i aꞌɨ́ɨn Jesús ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n:
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Tɨ́ puaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ caí ta jemi niuu, aꞌɨ́ɨ pu xaa tavaɨreꞌe itejmi.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Ayee nu xaa neꞌu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe, jaꞌatɨ́ tɨ naꞌa, tɨ puaꞌa aꞌɨ́ɨn cɨ́j caj tejamuaatáꞌan ɨ́ jaj sej huayéꞌen aꞌɨ́jna jɨmeꞌe sej ne jamuan áꞌujujhuaꞌan, Dios pu xaa tiraatanájchiteꞌesin aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Ajta ayén tɨjɨ́n:
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 ’Matɨ́ꞌɨj auteáturan ɨ́ Dios jemi, seica mú miyen ru jetze teꞌujpuáꞌajteꞌe. Ayee nu tíꞌimuaꞌixaateꞌe, tɨ puaꞌa piyen jetzen tiruꞌujpuáꞌajteꞌen ɨ́ amuájcaꞌa peꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ pej jɨ́n auteájturaa ɨ́ Dios jemi, ayée pej huárɨni. Paraꞌantiveíjche ɨ́ amuájcaꞌa, pej pi seɨj panaꞌa jɨ́n aꞌuteáturan ɨ́ amuájcaꞌa aꞌájna tɨ éꞌeseijreꞌe ɨ́ Dios, aꞌájna pej eꞌerúuri puaꞌamé jemin. Naꞌari pecáj piyen huárɨni, huaꞌapuaca pej jɨ́n aꞌuteáruti ɨ́ áꞌamuajcaꞌa aꞌájna jáꞌahuaꞌa aꞌu pej antipuáꞌari, aꞌu tɨ caí éꞌerɨꞌɨri tɨ raꞌujéꞌica ɨ́ taij.
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 Aꞌuu mej caí éꞌecuiꞌini ɨ́ chuꞌinute ɨ́ mej muaatécɨꞌɨmee muáꞌajuꞌun. Capu ajta jaꞌanáj áꞌamɨꞌɨni ɨ́ taij.
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 — ausente —
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 — ausente —
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 — ausente —
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 — ausente —
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 ’Ayee nu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe. Naímiꞌi xu rajpuaíjtzi xáꞌajuꞌun, múꞌeen, mɨ sej ne jamuan áꞌujujhuaꞌan sej si siyen titeeteáturan temuaꞌa naa ɨ́ ru tzajtaꞌa.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Ayee pu tíꞌivaɨreꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ unaj tɨ tiꞌitɨ́ tícacaren. Mɨ́ ajta, tɨ puaꞌa huateáruꞌuna aꞌɨ́jna ɨ́ unaj tɨ́ꞌɨj rajxɨ́ꞌɨni ɨ́ taꞌancacá, aꞌiné auj tíꞌirɨꞌɨri tɨ́ꞌij ajtahuaꞌa ancacáa áꞌaraꞌani. Capu chéꞌe aꞌij tíꞌirɨꞌɨri. Aꞌíjna i niuucari i nej jáꞌamuaꞌixaateꞌe, ayée pu cheꞌatá tíꞌivaɨreꞌe múꞌejmi tzajtaꞌa tɨ́j ɨ́ unaj. Chéꞌe aꞌíin amuájcacaren aꞌamua tzajtaꞌa tɨ ij rɨ́ꞌɨ amuáaruuren. Rɨ́ꞌɨ xuꞌu titéꞌujmuajte ɨ́ ru tzajtaꞌa. Rɨ́ꞌɨ xuꞌu seajta eꞌehuaújmuaꞌaraa rujɨ́ɨmuaꞌa senaꞌa.
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.