Marcos 3

Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tɨ́ꞌɨj jí ajtahuaꞌa aꞌuteájrupi teyujtaꞌa ɨ́ Jesús. Seɨ́j pu únuꞌuhuatéveecaꞌa. Tiꞌicuiꞌi aꞌɨ́jna, cɨyáaxaraꞌa ɨ́ rumuájcaꞌa jetze.
1 Outra vez entrou numa sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiada.
2 Majta mú meꞌɨ́n unuꞌuhuatéꞌuucaꞌa ɨ́ fariseo. Aꞌɨ́ɨ mú ráꞌeeveꞌecaꞌa ɨ́ Jesús, aisí tɨ puaꞌa aꞌɨ́ɨn caí tiráahuaateꞌen ɨ́ tɨ tíꞌicuiꞌi. Aj pu ajtahuaꞌa pɨ́tíꞌirɨjca ɨ́ xɨcájraꞌa ɨ́ mej jetzen ruseꞌupi. Aꞌɨ́ɨ mú fariseo rumuaꞌatzíiteꞌecaꞌa ɨ́ mej jɨ́n jetzen teꞌujpuáꞌajteꞌen.
2 E observavam-no para ver se no sábado curaria o homem, a fim de o acusarem.
3 Aj puꞌi Jesús ayén tiraataꞌixaa ɨ́ tɨ cɨyáaxaraꞌa ɨ́ rumuájcaꞌa jetze, tɨjɨ́n:
3 E disse Jesus ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Ajta áꞌiyen huaꞌutáꞌixa ɨ́ seica. Ayen tɨjɨ́n:
4 Então lhes perguntou: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Aj puꞌi Jesús huaꞌuseíirajraa. Acaujtzáahuateꞌe yee cumu tɨ́j niuꞌucamɨꞌɨ. Ajta huataújxɨeemɨste huáꞌa jemi aꞌiné camu raxɨ́ꞌeveꞌecaꞌa mej ráanamua. Aj puꞌi aꞌɨ́ɨn ayén tiuꞌutáꞌixaa aꞌɨ́jna tɨ tíꞌicuiꞌi tɨjɨ́n:
5 E olhando em redor para eles com indignação, condoendo-se da dureza dos seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele estendeu, e lhe foi restabelecida.
6 Aj mú mi huiráacɨ aꞌɨ́ɨme ɨ́ fariseo. Matɨ́ꞌɨj mi autéjhuii mej raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntareꞌen seica jamuan aꞌij mej yeꞌí huárɨni mej mi raajéꞌica ɨ́ Jesús. Aꞌɨ́ɨme ɨ́ seica, aꞌii mú aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ mej áꞌujujhuaꞌan jamuan ɨ́ tajtuhuan tɨ veꞌée. Ayee pu ántehuaa aꞌɨ́jna tɨjɨ́n Heródes.
6 E os fariseus, saindo dali, entraram logo em conselho com os herodianos contra ele, para o matarem.
7 Tɨ́ꞌɨj jí áꞌuraa ɨ́ Jesús. Aa pu aꞌaráꞌa aꞌu tɨ eꞌeveꞌeꞌástɨme ɨ́ jaj. Majta mú jamuan aꞌucɨ́j ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe. Jeíhua mú majta teɨte aꞌucɨ́j jamuan ɨ́ mej meꞌuun aꞌuchéjmeꞌecaa u Galilea.
7 Jesus, porém, se retirou com os seus discípulos para a beira do mar; e uma grande multidão dos da Galiléia o seguiu; também da Judéia,
8 Matɨ́ꞌɨj ráamuaꞌareeriꞌi aꞌij tɨ tiꞌitɨ́ huáruu ɨ́ Jesús, tɨ ayén jaítzeꞌe raayɨ́ꞌɨtɨhuaꞌa caí máa jaꞌatɨ́, jeíhua mú majta meꞌuun aꞌarácɨꞌɨcaꞌa aꞌujna u Judea, majta aꞌujna u Jerusalén. Aꞌuu mú majta aꞌarácɨꞌɨcaꞌa u Idumea. Majta seica mej aꞌuchéjmeꞌecaa u Tiro, majta u Sidón. Seica mú majta aꞌitacɨ́ꞌɨcaꞌa utavén pújmeꞌen ɨ́ Jordán.
8 e de Jerusalém, da Iduméia e de além do Jordão, e das regiões de Tiro e de Sidom, grandes multidões, ouvindo falar de tudo quanto fazia, vieram ter com ele.
9 — ausente —
9 Recomendou, pois, a seus discípulos que se lhe preparasse um barquinho, por causa da multidão, para que não o apertasse;
10 — ausente —
10 porque tinha curado a muitos, de modo que todos quantos tinham algum mal arrojavam-se a ele para lhe tocarem.
11 Majta meꞌɨ́n tiyáaruꞌuse ɨ́ mej huáꞌa tzajtaꞌa seijreꞌecaꞌa, matɨ́ꞌɨj raaseíj ɨ́ Jesús, aj mú mi títunutaxɨ vejliꞌi jemin. Ayee mú titeejíjhuacaꞌa tɨjɨ́n:
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Aru Jesús, tɨ́ꞌɨj huaꞌajtéꞌaxɨ, aj puꞌi ayén tíhuaꞌutaꞌaíj mej caí miyen rɨjca, mej raxájta jaꞌatɨ́ tɨ pɨ́rɨcɨ.
12 E ele lhes advertia com insistência que não o dessem a conhecer.
13 Aj puꞌi án aꞌujnéj ɨ́ jɨrí jetze, aꞌiné puꞌuri rúꞌumuaꞌareerecaꞌa aꞌachú mej puaꞌamé ɨ́ tɨ tíhuaꞌutaꞌaíjteꞌesin. Aj puꞌi huaꞌutajé. Matɨ́ꞌɨj mi á veꞌeréꞌene ɨ́ tɨ huaꞌavéꞌejajpuaxɨ.
13 Depois subiu ao monte, e chamou a si os que ele mesmo queria; e vieram a ele.
14 Tamuáamuataꞌa japuan huaꞌapua mú aꞌaráꞌaxcan ɨ́ tɨ huaꞌavéꞌejajpuaxɨ. Aj puꞌi aꞌɨ́ɨn tihuaꞌuꞌíjca aꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej áꞌujujhuaꞌaneꞌen jamuan, majta huaꞌutáꞌixaateꞌen ɨ́ teɨte ɨ́ Dios jetze meꞌecan.
14 Então designou doze para que estivessem com ele, e os mandasse a pregar;
15 Aꞌɨ́ɨ pu ajta huauꞌíjca aꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej antiújmuaꞌareere mej mi miyen tihuáꞌuhuaateꞌen ɨ́ mej tíꞌicucuiꞌi, ajta mej majta huaꞌutamuáriteꞌen ɨ́ tiyáaruꞌuse ɨ́ mej huáꞌa tzajtaꞌa seijreꞌe ɨ́ teɨte.
15 e para que tivessem autoridade de expulsar os demônios.
16 Aꞌii mú aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ mej tamuáamuataꞌa japuan huaꞌapua aráꞌase. Jesús pu aꞌɨ́ɨn huatajé ɨ́ Simón. Tɨ́ꞌɨj jí ayén raatamuáꞌa tɨjɨ́n Pedro.
16 Designou, pois, os doze, a saber: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 Ajta pu aꞌɨ́ɨn ɨ́ Jacobo, ajta juutzeájraꞌan ɨ́ Juan. Aꞌii mú meꞌɨ́n pɨ́rɨcɨ yaújmuaꞌameꞌen ɨ́ Zebedeo. Tɨ́ꞌɨj jí aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús ayén huaꞌutamuáꞌa ɨ́ runiuuca jɨmeꞌe tɨjɨ́n Boanerges. Ayee pu huataújmuaꞌa aꞌɨ́jna tɨjɨ́n Yaújmuaꞌameꞌen ɨ́ mej Téjniuuve.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Seica pu ajta huatajé. Aꞌii mú aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ Andrés, ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Felipe, ajta ɨ́ jaꞌatɨ tɨ ayén ántehuaa tɨjɨ́n Bartolomé, ajtahuaꞌa seɨj ɨ́ Mateo, ajta ɨ́ Tomás, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Santiago, ɨ́ tɨ yaujraꞌan púꞌeen aꞌɨ́jna ɨ́ Alfeo, ajta ɨ́ jaꞌatɨ tɨ ayén ántehuaa tɨjɨ́n Tadeo. Aꞌɨ́j pu ajta huatajé aꞌɨ́jna ɨ́ Simón ɨ́ tɨ áꞌucheꞌecaneꞌe huáꞌa jamuan mej miyen huataújmuaꞌa tɨjɨ́n cananista.
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 Aꞌɨ́j pu ajta huatajé ɨ́ Judás tɨ ayén teꞌentímuꞌutaca tɨjɨ́n Iscariotes. Aꞌɨ́jna ɨ́ Judás, aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen tɨ avíitzi jɨ́n huaꞌutátuire aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
19 e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.
20 Tɨ́ꞌɨj jí áꞌuraa ɨ́ Jesús. Aj puꞌi chiꞌita áꞌa aꞌuteájrupi, majta ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe. Majtahuaꞌa mú jeíhua ajteáxɨɨrecaꞌa ɨ́ teɨte, ca chéꞌe huatárɨꞌɨristarecaꞌa mej tiúꞌucuaꞌani aꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej jeíhua teɨte.
20 Depois entrou numa casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Aj mú mi ráamuaꞌareeriꞌi ɨ́ ihuáamuaꞌameꞌen ɨ́ Jesús aꞌu tɨ aꞌɨ́ɨn aꞌij éꞌeneꞌe. Aj mú mi aꞌuréꞌene mej mi ráꞌanviꞌitɨn. Ayee mú een jɨ́n huarɨ́j aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ nuꞌu huateújtɨmuaꞌiriꞌi ɨ́ Jesús.
21 Quando os seus ouviram isso, saíram para o prender; porque diziam: Ele está fora de si.
22 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej téꞌeyuꞌuxaca teyujtaꞌa, ɨ́ mej meꞌuun eꞌeráacɨ u Jerusalén, ayée mú tíꞌixajtacaꞌa aꞌɨ́ɨme. Miyen tɨjɨ́n:
22 E os escribas que tinham descido de Jerusalém diziam: Ele está possesso de Belzebu; e: É pelo príncipe dos demônios que expulsa os demônios.
23 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Jesús, aꞌɨ́ɨ pu huaꞌutajé aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej téꞌeyuꞌuxaca mej mi ráanamua ɨ́ niuucari tɨ jɨ́n tihuáꞌamuaꞌaten. Ayen tɨjɨ́n:
23 Então Jesus os chamou e lhes disse por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Ayej cheꞌatá naꞌa, tɨ puaꞌa chajtaꞌaraꞌa jáꞌitaꞌa maꞌutácɨɨne, tɨ puaꞌa miyen huárɨni, aj mú mi tiújneꞌusiꞌiteꞌesin. Matɨ́ꞌɨj aꞌutácɨɨne jáꞌitaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ chajtaꞌaraꞌa, capu chéꞌe áꞌateere.
24 Pois, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Ajta, tɨ puaꞌa teɨtestemuaꞌameꞌen ɨ́ jaꞌatɨ, miyen cheꞌatá menaꞌa jáꞌitaꞌa aꞌutácɨɨne, camu chéꞌe áꞌateere ɨ́ teɨtestemuaꞌameꞌen aꞌájna aꞌu tɨ éꞌeche ɨ́ jaꞌatɨ.
25 ou, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não poderá subsistir;
26 ’Ayej cheꞌatá naꞌa, tɨ puaꞌa Satanás ayén huárɨni aꞌutɨ́ éꞌeche, tɨ puaꞌa aꞌɨ́ɨn huaꞌuténeꞌusiꞌiteꞌen ɨ́ ruteɨ́testemuaꞌa, aꞌɨ́ɨ pu ajta caí chéꞌe áꞌateere, sino aꞌɨ́ɨ pu teꞌentipuáꞌajteꞌesin.
26 e se Satanás se tem levantado contra si mesmo, e está dividido, tampouco pode ele subsistir; antes tem fim.
27 ’Seɨj nu neajtahuaꞌa huataxájta ɨ́ niuucari. Tɨ́ puaꞌa jaꞌatɨ́ raxɨ́ꞌeveꞌe tɨ tiraanáhuaꞌi tiꞌáꞌaraꞌan tɨ á éꞌeche ɨ́ tɨ rucaꞌané, amuacaí pu ruxeꞌeveꞌe tɨ raꞌatéjɨꞌɨcɨꞌen ɨ́ tɨ rucaꞌané. Aj pu xaa rɨꞌɨrí tɨ uteárute aꞌu tɨ éꞌeche tɨ́ꞌij tiraanáhuaꞌi.
27 Pois ninguém pode entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente; e então lhe saqueará a casa.
28 ’Ayej xaa neꞌu tiꞌayajna, aꞌɨ́mej jɨmeꞌe ɨ́ teteca, rɨꞌɨrí tɨ tihuaꞌutáꞌuuniꞌi naíjmiꞌica ɨ́ mej jɨ́n auteájturaa ɨ́ Dios jemi, ajta naíjmiꞌica ɨ́ mej aꞌij puaꞌa tíꞌixaxaꞌa.
28 Em verdade vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, bem como todas as blasfêmias que proferirem;
29 Aru, tɨ puaꞌa jaꞌatɨ́ aꞌij puaꞌa tíꞌixajta aꞌɨ́jna jetze ɨ́ Xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios, capu xaa neꞌu jaꞌanáj tiraatáꞌuuniꞌira aꞌɨ́jna. Aꞌɨ́ɨ pu ruꞌitéꞌaa aꞌame tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe. ―Yee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa ɨ́ Jesús.
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca mais terá perdão, mas será réu de pecado eterno.
30 Ayee pu Jesús tihuaúꞌixaa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej miyen tíꞌixajtacaꞌa tɨ nuꞌu tiyaaruꞌu tzajtaꞌan seijreꞌecaꞌa, mej mi miyen tiráamuaꞌaree tɨ aꞌɨ́ɨn Jesús aꞌɨ́jna jetze aráujcaꞌanejcaꞌa ɨ́ Xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios, tɨ́ꞌij ayén huárɨni tiꞌitɨ́j jɨmeꞌe.
30 Porquanto eles diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Ajta aꞌɨ́ɨn náànajraꞌan, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ júutzimuaꞌameꞌen, aꞌɨ́ɨ mú u aꞌaráꞌa. Aa mú aꞌutéhuiixɨ menaꞌa puaꞌacɨé. Aj mú mi raatachúꞌeve.
31 Chegaram então sua mãe e seus irmãos e, ficando da parte de fora, mandaram chamá-lo.
32 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej huiiráteꞌecaꞌa jamuan ɨ́ Jesús, aꞌɨ́ɨ mú raatáꞌixaa, miyen tɨjɨ́n:
32 E a multidão estava sentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Aj puꞌi ayén tiuꞌutaniú ɨ́ Jesús. Ayen tɨjɨ́n:
33 Respondeu-lhes Jesus, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos!
34 Tɨ́ꞌɨj jí huaꞌuseíirajraa ɨ́ teɨte ɨ́ mej aꞌitecaíjmeꞌeca ɨ́ jemin. Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n:
34 E olhando em redor para os que estavam sentados à roda de si, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Aꞌachú mej puaꞌamé miyen tiráꞌaste aꞌij tɨ tíꞌijxeꞌeveꞌe ɨ́ Dios, aꞌii mú aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ mej nináàna, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ nejúutzimuaꞌa. ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa.
35 Pois aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.