Marcos 2
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs ACF
1 Teuuméꞌeca huaꞌapua xɨcaj, huaíca xɨcaj, ajtahuaꞌa pu aꞌɨ́ɨn Jesús aꞌuteájrupi u Capernaúm. Matɨ́ꞌɨj mi ráamuaꞌareeriꞌi ɨ́ teɨte tɨjɨ́n: “U pu nuꞌu jáꞌahuaꞌa eꞌirájca ruche.”
1 E alguns dias depois entrou outra vez em Cafarnaum, e soube-se que estava em casa.
2 Aj mú mi caꞌanacan tiújseɨj jeíhua ɨ́ teɨte, matɨ́j menaꞌa caí chéꞌe titéꞌuve u chiꞌita. Camu majta áꞌavejricaꞌa taꞌiténinei. Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Jesús, u pu ánuꞌuhuatéveecaꞌa u chiꞌita. Aꞌɨ́ɨ pu tihuáꞌaꞌixaateꞌecaꞌa aꞌij tɨ tíꞌijxeꞌeveꞌe ɨ́ Dios.
2 E logo se ajuntaram tantos, que nem ainda nos lugares junto à porta cabiam; e anunciava-lhes a palavra.
3 Aꞌɨ́ɨ mú jaꞌatɨ́ aꞌuréꞌeneijte ɨ́ Jesús jemi seɨj tɨ tíꞌicuiꞌi. Cɨyáaxaraꞌacaa nainjapua ɨ́ jaꞌatɨ. Memuáacua mú mé ráachuisimeꞌe.
3 E vieram ter com ele conduzindo um paralítico, trazido por quatro.
4 Aru capu huatárɨꞌɨristarecaꞌa mej ruꞌuteárujteꞌen u téteꞌe aꞌutɨ́ Jesús ánuꞌuhuatéveecaꞌa, aꞌiné temuaꞌa mú tíꞌitemuꞌiicaa ɨ́ teɨte. Aꞌɨ́j mú jɨ́n, anticɨ́j án ɨmuá ɨ́ chiꞌij japua, matɨ́ꞌɨj mi raꞌanáacu ɨ́ chiꞌij. Aj mú mi ruꞌucájtuaa ɨ́ tɨ tíꞌicuiꞌi aꞌutɨ́ ánuꞌuhuatéveecaꞌa ɨ́ Jesús.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava, e, fazendo um buraco, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Aj puꞌi huaꞌuseíj, ajta ayén tiuꞌumuáꞌaj tɨjɨ́n: “Metéꞌatzaahuateꞌe, micu.” Aꞌɨ́j pu jɨ́n ayén tiraataꞌixaa ɨ́ tɨ tíꞌicuiꞌi tɨjɨ́n:
5 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, perdoados estão os teus pecados.
6 — ausente —
6 E estavam ali assentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 — ausente —
7 Por que diz este assim blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
8 Ajta aꞌɨ́ɨn Jesús, aꞌɨ́ɨ pu ru tzajtaꞌa rúꞌumuaꞌareerecaꞌa aꞌij mej yeꞌí tíꞌimuaꞌatzejcaꞌa ɨ́ ru tzajtaꞌa. Tɨ́ꞌɨj i ayén tihuaꞌutaꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n:
8 E Jesus, conhecendo logo em seu espírito que assim arrazoavam entre si, lhes disse: Por que arrazoais sobre estas coisas em vossos corações?
9 ¿Tiꞌitájni caí muárɨꞌeri? ¿Ni qui nej niyen tiraataꞌixaateꞌen ɨ́ tɨ cɨyáaxaraꞌa yee: “Puꞌuri timuaatáꞌuuniꞌiriꞌi ɨ́ pej jɨ́n auteájturaa ɨ́ Dios jemi”, naꞌari yee: “Ájchesi, patáꞌaj ráꞌanchueni muáꞌutaatzi; pajta yee áꞌuraꞌani”?
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados; ou dizer-lhe: Levanta-te, e toma o teu leito, e anda?
10 — ausente —
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem na terra poder para perdoar pecados (disse ao paralítico),
11 — ausente —
11 A ti te digo: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Ajta áꞌiyen aꞌɨ́ɨn tɨ tíꞌicuiꞌicaꞌa, aꞌɨ́ɨ pu ájchee. Ráꞌajchui ɨ́ rúꞌutaatzi. Tɨ́ꞌɨj i áꞌuraa, metiꞌiseíiracaꞌa ɨ́ teɨte. Aꞌɨ́j mú jɨ́n naímiꞌi aꞌij teꞌutaseíj. Rɨ́ꞌɨ mú tiraatáꞌa ɨ́ Dios. Miyen tɨjɨ́n:
12 E levantou-se e, tomando logo o leito, saiu em presença de todos, de sorte que todos se admiraram e glorificaram a Deus, dizendo: Nunca tal vimos.
13 Tɨ́ꞌɨj jí ajtahuaꞌa Jesús aꞌuun áꞌume aꞌu tɨ eꞌeveꞌeꞌástɨme ɨ́ jaj. Aa mú aꞌuréꞌenineicaꞌa naímiꞌi ɨ́ teɨte jemin ɨ́ Jesús. Ajta aꞌɨ́ɨn Jesús, aꞌɨ́ɨ pu huáꞌaꞌixaateꞌecaꞌa ɨ́ niuucari tɨ jɨ́n Dios huaꞌirájtuaani.
13 E tornou a sair para o mar, e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Aj puꞌi ayée aꞌuréꞌene. Tɨ́ꞌɨj jí aꞌuun ɨ́ Leví huaseíj, ɨ́ tɨ iꞌi yaujraꞌan aꞌɨ́jna ɨ́ Alfeo. Aꞌuu pu anúꞌujcatii chiꞌita mej tzajtaꞌan tíꞌitejiꞌivi ɨ́ mej tíꞌitɨꞌɨcɨca. Aj puꞌi Jesús ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n:
14 E, passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na alfândega, e disse-lhe: Segue-me. E, levantando-se, o seguiu.
15 Tɨ́ꞌɨj jí ayén tiujuꞌurɨ́j matɨ́ꞌɨj aꞌaráꞌa ɨ́ Leví tɨ éꞌeche. Jesús pu aꞌɨ́mej jamuan tíꞌicuaꞌacaa ɨ́ mej aꞌij puaꞌa tíꞌiteteɨte. Aꞌɨ́ɨ mú aꞌɨ́ɨn pɨ́rɨcɨ ɨ́ mej huáꞌajijveꞌe ɨ́ mej tíꞌitɨꞌɨcɨca, majta ɨ́ mej caí xɨ́ꞌepɨꞌɨn rɨjca. Aꞌɨ́ɨ mú tíꞌicuaꞌacaa meesa japua jamuan ɨ́ Jesús, majta seica ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe. Naíjmiꞌi mú tíꞌicuaꞌacaa aꞌiné memuꞌiicáa ɨ́ mej áꞌujujhuaꞌaneꞌe ɨ́ Jesús jamuan.
15 E aconteceu que, estando sentado à mesa em casa deste, também estavam sentados à mesa com Jesus e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque eram muitos, e o tinham seguido.
16 Majta seica áꞌa vejliꞌi cɨɨnecaꞌa. Aꞌɨ́ɨ mú aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ mej tiúꞌujmuaꞌate aꞌij tɨ tiuꞌuxájtacaꞌa ɨ́ Moisés teecan. Jeíhua mú nuꞌu raxɨ́ꞌeveꞌe ɨ́ ruyeꞌirá. Ayee mú ánteꞌarua aꞌɨ́ɨme tɨjɨ́n fariseo. Aꞌɨ́ɨ mú miyen tiuꞌuséij jaꞌatén mej jamuan tíꞌicuaꞌacaa ɨ́ Jesús. Aj mú mi miyen aꞌɨ́mej tiuꞌutáꞌixaa ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe tɨjɨ́n:
16 E os escribas e fariseus, vendo-o comer com os publicanos e pecadores, disseram aos seus discípulos: Por que come e bebe ele com os publicanos e pecadores?
17 Tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn huáꞌunamuajriꞌi ɨ́ Jesús, ayée pu tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n:
17 E Jesus, tendo ouvido isto, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas, sim, os que estão doentes; eu não vim chamar os justos, mas, sim, os pecadores ao arrependimento.
18 Tɨ́ꞌɨj jí ayén tiujuꞌurɨ́j. Aꞌɨ́ɨ mú rúꞌitziꞌiveꞌecaꞌa ɨ́ mej Juan jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe, majta ɨ́ fariseo. Matɨ́ꞌɨj mi seica eꞌiréꞌene ɨ́ Jesús jemi. Ayee mú tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n:
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam; e foram e disseram-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, e não jejuam os teus discípulos?
19 Aj puꞌi Jesús ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n:
19 E Jesus disse-lhes: Podem porventura os filhos das bodas jejuar enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não podem jejuar;
20 Aru jee, aj pu tejaꞌuréꞌenejsin ɨ́ xɨca ɨ́ mej jetzen ráꞌaviꞌitɨn ɨ́ jaꞌatɨ. Aj mú xaa meꞌɨ́n ɨ́ mej ráꞌajaahuateꞌe ruꞌítziꞌiveꞌen aꞌiné capu chéꞌe huáꞌa jamuan aꞌutéjvee ɨ́ mej ráꞌajaahuateꞌe. Aꞌiné inee, naúcheꞌe nu yé huatéjvee, camu ruꞌítziꞌiveꞌen ɨ́ mej náꞌajaahuateꞌe.
20 Mas dias virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão naqueles dias.
21 ’Nicheꞌe seɨj amuaatáꞌixaateꞌen ɨ́ chuijtari. Tɨ́ puaꞌa jaꞌatɨ́ aꞌɨ́jna huaújcuꞌuneꞌepeꞌen ɨ́ cɨ́ɨxuri tɨ míꞌimeꞌecan, capu aꞌɨ́jna jamuan rucúꞌuneꞌepeꞌen ɨ́ cɨ́ɨxuri jɨmeꞌe tɨ caí xɨ jaꞌanáj jáꞌusiniꞌi. Huatétzuꞌuta aꞌɨ́jna ɨ́ cɨ́ɨxuri tɨ jéjcua tɨ́ꞌɨj huatéjaꞌusiniꞌihua. Tɨ́ꞌɨj i rasiújtzaꞌanan ɨ́ tɨ míꞌimeꞌecan. Aj puꞌi aꞌɨ́jna tɨ anásiujtzaꞌani, jaítzeꞌe pu veꞌetɨ́ anásiujtzaꞌani aꞌame.
21 Ninguém deita remendo de pano novo em roupa velha; doutra sorte o mesmo remendo novo rompe o velho, e a rotura fica maior.
22 ’Ajta, capu tiꞌitɨ́ vaɨreꞌe tɨ puaꞌa jaꞌatɨ́ ruꞌucájtuꞌani navij limeetajraꞌa tzajtaꞌa tɨ racuaꞌiríihuajme nahuáj ɨ́ mej mauchén ráataahuacaꞌa. Tɨ́ puaꞌa miyen ráaruuren aꞌɨ́jna ɨ́ nahuáj tɨ jéjcua, aꞌɨ́ɨ pu huatéveꞌeri, ajta raꞌanasiújtzaꞌana ɨ́ navij tɨ racuaꞌiríihuajme. Tɨ́ꞌɨj jí aꞌuvaɨ́jtzi ɨ́ navij, ajta ɨ́ nahuáj. Aꞌɨ́j pu jɨ́n ayén tiúꞌujxeꞌeveꞌe tɨ ruꞌucájtuꞌani ɨ́ navij tzajtaꞌa tɨ jéjcua aꞌɨ́jna ɨ́ nahuáj tɨ ajta jéjcua.
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; doutra sorte, o vinho novo rompe os odres e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; o vinho novo deve ser deitado em odres novos.
23 Tɨ́ꞌɨj jí ayén tiujuꞌurɨ́j. Aꞌɨ́jna xɨcájraꞌa jetze mej ruséꞌupihuaꞌa, aꞌúu pu auméꞌecaa jáꞌitaꞌa ɨ́ viꞌiraꞌa japua ɨ́ Jesús. Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe, aꞌɨ́ɨme mú autéjhuii mej rúꞌijtzaanaxɨꞌɨn tiꞌitɨ́ teuuri jatzeꞌe aꞌiné jeíhua mú tɨejcucaꞌa. Aꞌuu mú aꞌatajúꞌucaꞌa meruꞌijtzáꞌana.
23 E aconteceu que, passando ele num sábado pelas searas, os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Majta meꞌɨ́n ɨ́ fariseo, matɨ́ꞌɨj huaꞌuseíj mej miyen rɨjcaꞌa, aj mú mi miyen tiraataꞌixaa ɨ́ Jesús. Miyen tɨjɨ́n:
24 E os fariseus lhe disseram: Vês? Por que fazem no sábado o que não é lícito?
25 Aj puꞌi huaꞌutáꞌixa ɨ́ Jesús. Ayen tɨjɨ́n:
25 Mas ele disse-lhes: Nunca lestes o que fez Davi, quando estava em necessidade e teve fome, ele e os que com ele estavam?
26 ’Mɨ́ ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ David, aꞌii pu caí teyujtaꞌa tíꞌivaɨreꞌecaꞌa. Capu aꞌij tiꞌitɨ́ huarɨ́j. Aꞌɨ́ɨ pu nuꞌu ráacua aꞌɨ́jna ɨ́ pan ɨ́ mej Dios huatámuaɨꞌɨvejte. Ajta tihuaꞌumí ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe. Capu aꞌatzu auteájturaa ɨ́ David teecan ɨ́ Dios jemi. ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa ɨ́ Jesús.
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo de Abiatar, sumo sacerdote, e comeu os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, dando também aos que com ele estavam?
27 — ausente —
27 E disse-lhes: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 — ausente —
28 Assim o Filho do homem até do sábado é Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.