Marcos 11
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs NTLH
1 Matɨ́ꞌɨj meri vejliꞌi meꞌánna autenéesimeꞌecaa u Jerusalén, aꞌúu mú aꞌatanéj aꞌu tɨ chájtaꞌajme tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa tɨjɨ́n Betfagé, ajta Betania. Aꞌuu pu éꞌechajtaꞌa jɨrí jetze tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa tɨjɨ́n Aceituunajemi. Tɨ́ꞌɨj jí Jesús huaꞌapuaca huataꞌáitecaꞌa.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Ayen tɨjɨ́n:
2 com a seguinte ordem:
3 Tɨ́ puaꞌa jaꞌatɨ́ ayén tejámuaataꞌíhuaꞌu yee: “¿Aꞌiné een jɨ́n seráꞌijxɨjta mɨ puuruꞌu?”, ayée xu tiraataꞌixaateꞌen yee: “Aꞌɨ́ pu raꞌucupadu ɨ́ tavástaraꞌa”, seajta siyen tiraataꞌixaateꞌen yee: “Seajtahuaꞌa xu caꞌanacan seraatátuiireꞌesin ɨ́ tɨ racɨi.”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Matɨ́ꞌɨj mi u áꞌujuꞌu. A mú puaꞌacɨé caaye jetze yáꞌuteu meꞌɨ́jna ɨ́ puuruꞌu. Aꞌuu pu aꞌijtápiꞌihuacaꞌa puéerta jetze. Matɨ́ꞌɨj mi raꞌijxɨ́jtacaꞌa.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Seica mú meꞌuun aꞌutéꞌuucaꞌa aꞌujna. Aꞌɨ́ mú tihuaꞌutaꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n:
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Ayee mú tihuaꞌutáꞌixaa aꞌij tɨ yeꞌí Jesús tihuaꞌutáꞌixaa. Majta meꞌɨ́n ɨ́ seica, aꞌɨ́ɨ mú huaꞌutáꞌa mej raꞌanján.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Matɨ́ꞌɨj mi yaꞌujáj ɨ́ Jesús jemi aꞌɨ́jna ɨ́ puuruꞌu. Metiraꞌitéꞌitajte rucɨɨxu jɨmeꞌe. Tɨ́ꞌɨj jí avéꞌeyeijxɨ ɨ́ Jesús ɨ́ puuruꞌu japua.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Majta meꞌɨ́n ɨ́ teɨte, jeíhua mú cɨ́ɨxuri teꞌepíijraa juye jetze. Majta seica piꞌista teꞌentiveíchixɨꞌɨ, aꞌɨ́j mú majta aꞌupíijraa aꞌájna juye jetze.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Majta meꞌɨ́n mej amuaatéꞌee muaajúꞌucaa, aꞌɨ́ɨ mú autéjhuii mej huajíjhua, majta meꞌɨ́n ɨ́ mej huajúꞌucaa cujtaꞌan aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Yee mú tíꞌijijhuacaꞌa tɨjɨ́n:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Puꞌuri iꞌi xɨ́ꞌepɨꞌɨn. Chéꞌe Dios ráaveꞌesi temuaꞌa naa, aꞌíjna tɨ á yevéꞌeme tɨ́ꞌij tiuꞌutaꞌaíjta tɨ́j ajmíꞌi tiuꞌutaꞌaíjtacaꞌa ɨ́ tahuáacɨxaꞌa, aꞌɨ́jna ɨ́ David teecan. Ajta hui meꞌɨ́n ɨ́ mej tíꞌivaɨreꞌe u ta japua, michéꞌe miyen tiraataxáj yee temuaꞌa pu íꞌixɨꞌepɨꞌɨn. ―Yee mú mi tiuꞌutaxájtacaꞌa, aꞌujna caaye jetze.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Tɨ́ꞌɨj i Jesús aꞌuteájrupi aꞌánna Jerusalén. Ajta áꞌiyen aꞌaꞌuteájrupi aꞌujna teyujtaꞌa. Tɨ́ꞌɨj tiuꞌuséij nainjapua, tɨ́ꞌɨjí áꞌuraa, majta ɨ́ mej tamuáamuataꞌa japuan huaꞌapua aráꞌase. Puꞌuri téchuijxarijmeꞌeca, matɨ́ꞌɨj mi meꞌuun aꞌaráꞌa aꞌájna Betania.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Yee ruijmuaꞌa yee majta u eꞌeráacɨ aꞌujna Betania. Puꞌuri íꞌicuatacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Tɨ́ꞌɨj i aꞌɨ́ɨn huaréj piꞌista huaseíj tɨ aꞌɨmuá aꞌatáveecaꞌa. Jeíhua pu téxamuaꞌi. Tɨ́ꞌɨj jí u áꞌume tɨ́ꞌij raaseíj tɨ puaꞌa tacaꞌa. Mɨ́ ajtáꞌi caí, capu tacaꞌacaa. Aꞌɨ́ puꞌu, xamuaꞌiraꞌan seijreꞌecaꞌa aꞌiné capu aꞌájna pɨ́tíꞌirijcaa tɨ́j puaꞌa taaca.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Aj pu i Jesús ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ huaréj, tɨjɨ́n:
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Aꞌuun mú aꞌaráꞌa aꞌánna Jerusalén. Tɨ́ꞌɨjtaꞌi aꞌɨ́ɨn Jesús aꞌaꞌuteájrupi aꞌujna teyujtaꞌa. Ajta aꞌutéjche tɨ huaꞌirámuariteꞌen ɨ́ mej meꞌuun teꞌutuꞌaca, ajta ɨ́ mej meꞌuun titeꞌunanáave. Temuaꞌa pu teꞌijhuáꞌaxɨjxɨ ɨ́ tihuáꞌameesa ɨ́ mej tumin jetzen tihuáꞌapuataꞌatiꞌiraca, ajta aꞌu mej cucuiꞌise eꞌetuꞌaracareꞌe.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ajta caí huaꞌutáꞌa tɨ jaꞌatɨ tiꞌitɨ́ aútɨsimeꞌen á jáꞌitaꞌa teyujtaꞌa.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Ajta áꞌiyen tihuáꞌamuaꞌateajraa, ayén tɨjɨ́n:
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Majta meꞌɨ́n ɨ́ teɨte, naíjmiꞌi mú aꞌij tiraꞌutaseíj aꞌɨ́jna jɨmeꞌe aꞌij tɨ yeꞌí tihuáꞌamuaꞌate. Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej teꞌáijta teyujtaꞌa, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej téꞌeyuꞌuxaca, aꞌɨ́ɨ mú rátziɨɨneꞌecaꞌa matɨ́ꞌɨj ráanamuajriꞌi aꞌij tɨ yeꞌí tihuaꞌumuáꞌate. Aj mú mi ráahuau aꞌij mej yeꞌí huárɨni mej mi raajéꞌica meꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Jesús, tɨ́ꞌɨj huatétɨcaꞌareꞌecaꞌa, aj puꞌi huirájraa aꞌujna chajtaꞌa, majta ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌen.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Yee ruijmuaꞌateꞌe yee, tɨ́ꞌɨj huateapuáꞌarecaꞌa, aꞌúu mú aꞌuréꞌene aꞌutɨ́ aꞌatáveecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ huaréj. Puꞌuri temuaꞌa tíꞌihuachicaꞌa nainjapua, ajta téteꞌɨmua ɨ́ runáanaꞌa jetze huateáhuaa.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Tɨ́ꞌɨj jí aꞌɨ́ɨn ɨ́ Pedro raꞌutámuaꞌareeriꞌi aꞌij tɨ een jɨ́n huateáhuaa. Aj pu i ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús tɨjɨ́n:
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Aj pu i Jesús ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n:
22 Jesus respondeu:
23 Ajta ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n:
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 ’Aꞌɨ́j nu jɨ́n, niyen tejáꞌamuaꞌixaateꞌe. Aꞌij sej yeꞌí tiraatáhuaucu ɨ́ Dios jemi, tɨ puaꞌa siyen téꞌatzaahuateꞌe sej si raꞌancuréꞌasin, ayée pu téꞌeme, tiꞌitɨ́ sej aꞌij tiuꞌutáhuausin.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Ajta, patɨ́ꞌɨj raatéjhuauni ɨ́ Dios jemi, tɨ puaꞌa jaꞌatɨ́ auteáturan múꞌeetzi jemi, ayée pu tiúꞌujxeꞌeveꞌe pej tiraatáꞌuuniꞌi. Tɨ́ puaꞌa piyen huárɨni, aꞌɨ́ɨn ɨ́ ayáꞌupua tɨ aꞌuun éꞌeseijreꞌe u ta japua, aꞌɨ́ɨ pu timuaatáꞌuuniꞌira múꞌeetzi nain jɨmeꞌe ɨ́ pej jɨ́n auteájturaa ɨ́ jemin.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Naꞌari tɨ puaꞌa pej caí tiraatáꞌuuniꞌi ɨ́ tɨ á jemin auteájturaa, capu ajta timuaatáꞌuuniꞌira ɨ́ Dios ɨ́ pej jɨ́n auteájturaa ɨ́ jemin. ―Yee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Aj mú mi majtáhuaꞌa u Jerusalén áꞌujuꞌun. Aj pu i Jesús aꞌuun vejliꞌi áꞌucheꞌecaneꞌecaꞌa teyujtaꞌa matɨ́ꞌɨj seica á eꞌiréꞌene. Aꞌɨ́ mú púꞌeen ɨ́ mej teꞌáijta teyujtaꞌa, majta ɨ́ mej téꞌeyuꞌuxaca, majta seica vaujsi.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Aj mú mi miyen tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n:
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Aj pu i Jesús ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n:
29 Jesus respondeu:
30 ¿Aꞌataani raatáꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Juan tɨ́ꞌij huáꞌumuaɨꞌɨhua ɨ́ teɨte? ¿Ni Dios, caꞌɨ́n mɨ teteca? Xaatániuuchi.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Matɨ́ꞌɨj mi aꞌuteájhui mej rujɨ́ɨmuaꞌa tiꞌihuaúrihuaꞌu. Miyen tɨjɨ́n:
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Mɨ́ ajta, capu hui rɨꞌɨrí tej tiyen tiraataꞌixaateꞌen yee: “Teteca mú yaꞌutaꞌítecaꞌa.”
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Aꞌɨ́j mú mi jɨ́n miyen tiraataꞌixaa meꞌɨ́jna ɨ́ Jesús tɨjɨ́n:
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.