João 13
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs NTLH
1 Puꞌuri tɨ́muaꞌa aꞌájna tejaꞌuréꞌenejsimeꞌe ɨ́ mej jɨ́n raꞌutámuaꞌaree jaꞌanáj tɨ Dios ayén tihuaꞌutáꞌuuniꞌiriꞌi. Puꞌuri ramuaꞌareerecaꞌa ɨ́ Jesús tɨ ari aꞌájna tejaꞌuréꞌene ɨ́ xɨcájraꞌan jetze tɨ jetzen áꞌuraꞌani íiyen chaanaca japua tɨ ij aꞌuun aꞌujnén u júteꞌe, yaꞌupuáaraꞌan tɨ éꞌeseijreꞌe. Tɨ́j naꞌa tɨ yen huataseíjre íiyen chaanaca japua, aꞌɨ́ɨ pu ayén huáꞌaxeꞌeveꞌecaꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe. Ajta íjii, puꞌuri ayén huaꞌutaseíjratacaꞌa tɨ nain jɨ́n huáꞌaxeꞌeveꞌecaꞌa.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Matɨ́ꞌɨj tíꞌicuaꞌacaa ɨ́ chumuaꞌan, aꞌɨ́ɨ pu ajta aꞌuun aꞌutéveecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Judás, tɨ yaujraꞌan púꞌeen ɨ́ Simón, tɨ ajta ayén teꞌentímuꞌutaca tɨjɨ́n Iscariotes. Puꞌuri aꞌɨ́ɨn Satanás caꞌaníjraꞌa raatáꞌaca tɨ tiuꞌutátuiireꞌen ɨ́ Jesús.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Jesús pu ajta ramuaꞌareerecaꞌa tɨ aꞌɨ́ɨn yaꞌupuáaraꞌan ayén nain jɨ́n tiraꞌíjca, tɨ ajta ruyáꞌupua jemi aꞌuvéꞌemej, ajta aꞌúu pu ajta aꞌujnéjsin ɨ́ jemin.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Aj puꞌi ájchee aꞌu mej tejéꞌecuaꞌaca, ajta huiiréꞌuchuiiriꞌi ɨ́ rutasi tɨ ruꞌiréꞌeviɨjcaꞌa. Aj puꞌi aváꞌujjɨꞌɨcɨe cɨ́ɨxuri jɨmeꞌe ɨ́ mej jɨ́n huáꞌacáꞌiimua.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Tɨꞌɨj jí aꞌuun atéejei ɨ́ caasu jetze. Aj puꞌi aꞌutéjche tɨ huaꞌanájaꞌusixɨꞌɨn ɨ́ huáꞌachepuaatzeꞌen seɨj ajta seɨj ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe. Ajta huaꞌanáhuatziꞌiraxɨ aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ cɨ́ɨxuri tɨ jɨ́n aváꞌujjɨꞌɨcɨꞌecaꞌa.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Aj puꞌi aꞌuun eꞌiréꞌene aꞌɨ́jna jemi ɨ́ Simón tɨ ajta iꞌi Pedro. Aj pu i aꞌɨ́ɨn Pedro ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n:
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Aj puꞌi ayén tiraataꞌixaa ɨ́ Jesús tɨjɨ́n:
7 Jesus respondeu:
8 Aj puꞌi Pedro ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n:
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Aj puꞌi ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro tɨjɨ́n:
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Aj puꞌi Jesús ayén tiuꞌutaniú tɨjɨ́n:
10 Aí Jesus disse:
11 Ayee pu ꞌeen jɨ́n ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨ nuꞌu seɨ́j naꞌa chueemuaraꞌa, aꞌiné aꞌɨ́ɨ pu ari ramuaꞌareerecaꞌa jaꞌatɨ́ tɨ aꞌɨ́ɨn púꞌeeneꞌe tɨ ayén tiuꞌutátuiireꞌesin ɨ́ jɨ́meꞌen ɨ́ Jesús.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Tɨ́ꞌɨj raatapuáꞌajtacaꞌa tɨ ayén huaꞌanájaꞌusixɨ, ajta pu huiréꞌujviɨjriꞌi ɨ́ rutasi. Aj puꞌi aꞌujyeíjxɨ á vejliꞌi aꞌutɨ́ ɨ́ meesa aꞌutéjvee. Ayee pu tihuaꞌutaꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n:
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Ayee xu yeehui múꞌeen neetamuáꞌamua yee Maeestru, seajta siyen tɨjɨ́n Tavástaraꞌa. Ayee pu yeehui tiraavíjteꞌe aꞌiné nee nu neꞌɨ́n púꞌeen.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 ’Ajta íjii, nej áꞌamuavastaraꞌa púꞌeen, neajta aꞌamua maestro, ayée nu amuaꞌanájaꞌusixɨ ɨ́ áꞌamuachepuaatzeꞌe. Setáꞌaj yeehui siyen cheꞌatá senaꞌa anaújaꞌusixɨꞌɨn ruchepuáatzeꞌe rujɨ́ɨmuaꞌa.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Ayee nu ámuaatáꞌitɨiiriꞌi sej si siyen huárɨni aꞌij nej neri amuáaruu múꞌejmi.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 ’Ayee nu yeehui tejáꞌamuaꞌixaateꞌe tzáahuatiꞌiraꞌa jɨmeꞌe tɨ jaítzeꞌe ruxeꞌeveꞌe aꞌɨ́jna tɨ tíꞌaijta caí aꞌɨ́jna tɨ ravaɨreꞌe. Ajta yeehui, jaítzeꞌe pu ruxeꞌeveꞌe aꞌɨ́jna tɨ yen nejaꞌutaꞌítecaꞌa caí i nej aꞌutaꞌítiꞌihuacaꞌa.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Ajta íjii, setɨ́j seri tíꞌijmuaꞌaree seꞌɨ́jna, Dios pu yeehui rɨ́ꞌɨ tejámuaatáꞌasin tɨ puaꞌa siyen cheꞌatá senaꞌa huárɨni.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 ’Canu naíjmiꞌica múꞌejmi jɨmeꞌe niyen tiꞌixa. Nee nu ramuaꞌaree aꞌij mej eꞌen ɨ́ nej huaꞌavéꞌehuau. Neajta nu niyen raꞌavéꞌehuau tɨ ij araúrasten aꞌij tɨ téꞌeyuꞌusiꞌi ɨ́ yuꞌuxari jetze tɨ ayén tɨjɨ́n: “Aꞌɨ́ɨ pu nuꞌu yeehui ɨ́ nej raatáꞌinee tɨ tiúꞌucuaꞌani ineetzi jamuan, aꞌɨ́ɨ pu nuꞌu yeehui aꞌutéjche tɨ nájchaꞌɨ́ɨreꞌe áꞌaraꞌani.”
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 ’Ayee nu amuacaí niyen tejáꞌamuaꞌixaateꞌe íjii tɨ́ꞌɨj caí xɨ ayén tiúꞌurɨni sej si siyen téꞌantzaahuateꞌen nej neꞌɨ́n púꞌeen aꞌij nej neri tejámuaatáꞌixaa, sej si seuj téꞌatzaahuateꞌe aꞌájna tɨ ayén tíꞌineruuren.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 ’Ayee nu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe tzáahuatiꞌiraꞌa jɨmeꞌe, tɨ puaꞌa yeehui jaꞌatɨ́ ayén raꞌancuréꞌeviꞌitɨn aꞌɨ́jna nej raataꞌítecaꞌa, aꞌɨ́ɨ pu ajta naꞌancuréꞌeviꞌitɨ ineetzi. Ajta jaꞌatɨ́ tɨ naꞌa tɨ ayén naꞌancuréꞌeviꞌitɨ ineetzi, ayée pu cheꞌatá naꞌa raꞌancuréꞌeviꞌitɨ aꞌɨ́jna tɨ yen nejaꞌutaꞌítecaꞌa. ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa.
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Tɨ́ꞌɨj ayén tihuaꞌutáꞌixaa, jeíhua pu aꞌij puaꞌa raatáꞌa ɨ́ tzajtaꞌan ɨ́ Jesús. Aj puꞌi ayén eꞌehuauritɨéecan jɨ́n tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n:
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe, muaꞌaraújseijraxɨ seɨj ajta seɨj. Camu aꞌij tirájteuveꞌe aꞌij tɨ huataújmuaꞌa aꞌɨ́jna tɨ Jesús ayén tiraataxájtacaꞌa.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Ajta seɨ́j tɨ aꞌɨ́mej jetze ajtémeꞌecan, aꞌɨ́ɨ pu aicaújtutzi ɨ́ Jesús jemi. Aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen Jesús tɨ raxɨ́ꞌeveꞌecaꞌa.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Ajta aꞌɨ́ɨn Simón, tɨ ajta iꞌi Pedro, aꞌɨ́ɨ pu rumuájcaꞌa jɨ́n raatajé aꞌɨ́jna tɨ Jesús raxɨ́ꞌeveꞌecaꞌa. Aj puꞌi ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n:
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Ajtahuaꞌa pu ayén aicaújtutzi ɨ́ Jesús jemi. Aj puꞌi ayén tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n:
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Aj puꞌi ayén tiraataꞌixaa ɨ́ Jesús tɨjɨ́n:
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Jɨ́meꞌen puꞌu ayén raꞌancuréꞌɨ ɨ́ pan aꞌɨ́jna ɨ́ Judás, aj puꞌi Satanás ayén huataseíjre ɨ́ tzajtaꞌan. Ajta aꞌɨ́ɨn Jesús, ayée pu tiraataꞌixaa tɨjɨ́n:
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Majta ɨ́ seica, camu aꞌatzu yaúꞌitɨée muáꞌaraa aꞌij tɨ ꞌeen jɨ́n ayén tiraataꞌixaa.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Seica mú miyen tiraamuáꞌa tɨ Jesús ayén tiraataꞌixaa tɨ tiꞌitɨ́j huánanan ɨ́ mej jɨ́n tiúꞌuyesten naꞌari tiꞌitɨ́j tɨ huaꞌutapuaíjveꞌen ɨ́ mej caí aꞌij tíꞌijviicuaꞌi.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Jɨ́meꞌen puꞌu ayén raꞌancuréꞌɨ ɨ́ pan, aj puꞌi huirájraa aꞌɨ́jna ɨ́ Judás. Ajta puꞌuri huatɨ́caꞌacaa.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Tɨ́ꞌɨj huirájraa aꞌɨ́jna ɨ́ Judás, aj puꞌi Jesús ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n:
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Tɨ́ puaꞌa yeehui niyen rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌan ɨ́ Dios neꞌɨ́jna jɨmeꞌe nej niyen huámɨꞌɨni, Dios pu ajta, ruseɨ́j ayén rɨ́ꞌɨ tinaatáꞌasin aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ayén naꞌajjájsin. Ajta aꞌɨ́ɨ pu caꞌanacan rɨ́ꞌɨ tinaatáꞌasin.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 ’Niyaujmuaꞌa, aꞌatzu nuꞌu niyen yé áꞌateeri múꞌejmi jemi. Múꞌeen xu nehuauni. Mɨ́ neajta inee, ayée nu cheꞌatá nenaꞌa tejáꞌamuaꞌixaateꞌe aꞌij nej neri tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́mej ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan. Capu xaa neꞌu rɨꞌɨrí sej yeehui aꞌuun aꞌujnén aꞌu nej aꞌujnéjsin.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 ’Neajta nu niyen jéjcuacan jɨ́n tejáꞌamuaꞌíjcateꞌen sej siyen huaújxeꞌeveꞌen. Ayee pu ruxeꞌeveꞌe sej siyen cheꞌatá senaꞌa huaújxeꞌeveꞌen aꞌij nej neri tejámuaaxɨ́ꞌeve múꞌejmi.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Tɨ́ puaꞌa yeehui siyen huaújxeꞌeveꞌen, aj mú mi naímiꞌi miyen ramuaꞌaréeren sej siyen náꞌastijreꞌe.
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Aj puꞌi ayén tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi aꞌɨ́jna ɨ́ Simón tɨ ajta iꞌi Pedro tɨjɨ́n:
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Aj puꞌi Pedro ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n:
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Aj puꞌi Jesús ayén tiuꞌutaniú tɨjɨ́n:
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.