Hebreus 7
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs BKJ
1 — ausente —
1 Porque este Melquisedeque, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, que encontrou Abraão quando este regressava da matança dos reis, e o abençoou,
2 — ausente —
2 a quem também Abraão deu a décima parte de tudo; sendo primeiramente, por interpretação do seu nome, Rei de justiça, e depois disso também Rei de Salém, que é Rei de paz.
3 — ausente —
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, não tendo princípio de dias nem fim de vida, mas feito semelhante ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 Setáꞌaj siyen seꞌɨ́jna jetze tiúꞌumuaꞌati tɨ huápɨꞌɨ veꞌecán jɨ́n tiꞌitéveecaꞌa ɨ́ Dios jemi aꞌɨ́jna tɨ tayaaxúj púꞌeen. Ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Abraham teecan, aꞌɨ́ɨ pu ayén raatapuaíjve aꞌachú cumu tamuáamuataꞌa puaꞌamé tɨ aꞌɨ́jna jetze ajtémeꞌecantacaꞌa tɨ́j naꞌa tɨ ayén tihuáꞌariꞌiriꞌi.
4 Considerai agora o quão grande era este homem, a quem até o patriarca Abraão deu o dízimo dos seus despojos.
5 Jee xaa neꞌu, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Leví jetze airaújneijte ɨ́ mej majta tiꞌitɨ́j jɨ́n títetateí ɨ́ Dios jemi, ayée mú tiuꞌutaꞌaíjtiꞌire mej miyen huaꞌutáhuavii ɨ́ teɨte aꞌachú cumu tamuáamuataꞌa puaꞌamé ɨ́ mej tíꞌijchaꞌɨɨ aꞌij tɨ téꞌeyuꞌusiꞌi aꞌɨ́jna jetze ɨ́ yuꞌuxari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta. Ayee mú xaa neꞌu huáꞌahuaviiracaꞌa ɨ́ ruꞌihuaamuaꞌa. Capu amɨ́n aꞌij, tɨ puaꞌa aꞌɨ́ɨ mú majta Abraham jetze airaújneijte aꞌɨ́ɨme ɨ́ ihuáamuaꞌameꞌen.
5 E verdadeiramente aqueles dentre os filhos de Levi, que recebem o ofício do sacerdócio têm ordem de tomar os dízimos do povo, segundo a lei, isto é, de seus irmãos, ainda que estes também tenham saído dos lombos de Abraão.
6 Mɨ́ ajta amɨ́n, ɨ́ tɨ caí huáꞌa jetze ajtémeꞌecan, aꞌɨ́ɨ pu raꞌancuréꞌa aꞌɨ́jna Abraham jemi aꞌachú cumu tamuáamuataꞌa puaꞌamé. Aꞌɨ́ɨ pu ajta rɨ́ꞌɨ raateájtuaa aꞌɨ́jna ɨ́ Abraham. Ajta Dios pu tiꞌitɨ́j jɨ́n teꞌataújratziiriꞌi aꞌɨ́jna jemi ɨ́ Abraham.
6 Mas aquele cuja genealogia não é contada entre eles, recebeu os dízimos de Abraão, e abençoou ao que tinha as promessas.
7 Ajta, naímiꞌi mú miyen ramuaꞌaree tɨ ayén tiꞌayajna tɨ aꞌɨ́ɨn tɨ jaítzeꞌe veꞌecán jɨ́n tiꞌitéjvee ayén rɨ́ꞌɨ tiratáꞌaca ɨ́ Dios jetze meꞌecan aꞌɨ́jna tɨ cɨliéeneꞌe jɨ́n tiꞌitéjvee.
7 E, sem contradição alguma, o inferior é abençoado pelo superior.
8 Ajta, ayée pu tíꞌirɨneca íiyen chaanaca japua mej mi miyen raꞌancuréꞌan meꞌɨ́jna ɨ́ tamuáamuataꞌa tɨ puaꞌamé aꞌɨ́ɨme ɨ́ teɨte ɨ́ mej majta cuiꞌica. Mɨ́ ajta, ayée pu tiꞌiteújxajta tɨ aꞌájnáꞌɨmua, aꞌɨ́ɨ pu ayén raꞌancuréꞌa aꞌɨ́jna tɨ auj jɨ́n ruuri.
8 E aqui, homens que morrem recebem dízimos; lá, porém, os recebe aquele que pode provar que está vivo.
9 — ausente —
9 E, assim como digo, Levi também, que recebe dízimos, pagou-os por meio de Abraão,
10 — ausente —
10 porque ainda encontrava-se nos lombos de seu pai quando Melquisedeque o encontrou.
11 Ajta, tɨ puaꞌa rɨꞌɨríistancheꞌe tɨ huaꞌunaíjmireꞌen ɨ́ teɨte ɨ́ Dios jemi aꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej veꞌecán jɨ́n títetateí aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Leví jetze ajtémeꞌecan, capu aꞌatzu ruxeꞌeveꞌe áꞌameꞌencheꞌe tɨ seɨ́j ayén huataseíjreꞌen tɨ ayén cheꞌatá naꞌa veꞌecán jɨ́n tiuꞌutévaɨreꞌen tɨ́j ajta tiuꞌutévaɨ aꞌɨ́jna ɨ́ Melquisedec, tɨ ajta caí Leví jetze ajtémeꞌecantacaꞌa. Capu xaa neꞌu ayén ruxeꞌeveꞌe áꞌameꞌencheꞌe, aꞌiné aꞌɨ́ɨn niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, aꞌɨ́ɨ pu ayén huataseíjre huáꞌa jemi ɨ́ mej Leví jetze ajtémeꞌecantacaꞌa.
11 De modo que, se a perfeição viesse pelo sacerdócio levítico, (pois o povo recebeu a lei sob este sacerdócio), que necessidade haveria ainda de que outro sacerdote se levantasse, segundo a ordem de Melquisedeque, e que não fosse chamado segundo a ordem de Arão?
12 Mɨ́ ajta xaa, tɨ puaꞌa ayén ruxeꞌeveꞌe mej seɨcɨé huárɨni mej mi huaꞌantíhuauni aꞌɨ́mej ɨ́ mej teꞌenteárute ɨ́ Dios jemi, ayée pu cheꞌatá naꞌa ruxeꞌeveꞌe mej seɨcɨé ráaruuren ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tiuꞌutaꞌaíjta.
12 Porque ao mudar-se o sacerdócio, uma mudança na lei também se faz necessária.
13 Jee xaa neꞌu, ayée pu tiꞌayajna, aꞌiné aꞌɨ́jna ɨ́ tej jɨ́meꞌen raxa, seɨ́j pu teɨtejraꞌa jetze ajtémeꞌecan, ajta capúu xɨ jaꞌanáj jaꞌatɨ́ ayén tiꞌitɨ́j jɨ́n tiuꞌutévaɨ ɨ́ Dios jemi, tɨ ajta aꞌɨ́jna teɨtejraꞌa jetze ajtémeꞌecan.
13 Porque aquele sobre quem estas coisas são ditas pertence a uma outra tribo, a qual nenhum homem assistiu ao altar,
14 Jee sein, aꞌɨ́ɨn tavástaraꞌa ayén Judá jetze airaújneijte. Ajta aꞌɨ́ɨn Moisés teecan capu jaꞌanáj tiꞌitɨ́j huataxájtacaꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ teɨtejraꞌa, tɨ huáꞌa jetze huataseíjreꞌencheꞌe aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej veꞌecán jɨ́n tiꞌitevée muáꞌajuꞌuncheꞌe ɨ́ Dios jemi.
14 pois é evidente que o nosso Senhor procedeu de Judá, tribo da qual Moisés nada falou acerca de sacerdotes.
15 Jee xaa, ayée pu tiꞌayajna xaa neꞌu, tɨ seɨ́j ayén huataseíjre tɨ ayén cheꞌatá naꞌa veꞌecán jɨ́n tiꞌitéjvee ɨ́ Dios jemi tɨ́j ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Melquisedec.
15 E isto é ainda mais evidente; pois que após a semelhança de Melquisedeque, se levanta um outro sacerdote,
16 Ajta aꞌɨ́ɨn, capu ayén aꞌɨ́jna jɨ́n tiraꞌíjca aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ayén araúrasten aꞌij mej tiraꞌuyúꞌuxacaꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ teteca ɨ́ mej cuiꞌica aꞌij tɨ tiúꞌujxeꞌeveꞌe tɨ seɨ́j jetzen airaanen tɨ́ꞌij tiꞌitɨ́j jɨ́n teꞌenteárute ɨ́ Dios jemi.
16 que não foi feito conforme a lei de um mandamento carnal, mas segundo o poder de uma vida infinita.
17 Ajta, ayén jɨ́meꞌen tiuꞌutaújxajtacaꞌa tɨjɨ́n:
17 Porque ele testifica: Tu és sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
18 Ayee pu téꞌeme, aꞌiné Dios pu ari ayén raꞌuréꞌuu aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari tɨ amuacaí raateájtuaa aꞌɨ́mej jemi ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecantacaꞌa. Ayee pu aꞌɨ́jna jɨ́n huarɨ́j aꞌiné camu téꞌeviicuaꞌiracaꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej veꞌecán jɨ́n títetatéꞌecaꞌa, ajta capu tiꞌitɨ́j tiuꞌutévaɨ aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari.
18 Porque há, verdadeiramente, uma anulação do mandamento anterior por conta de sua fraqueza e ineficácia.
19 Jee xaa, capu tiꞌitɨ́j huanaíjmire aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijtacaꞌa, sino aꞌɨ́ɨ pu xaa tɨ́ꞌɨj Dios ayén raateájtuaa itejmi jemi aꞌɨ́jna tɨ jaítzeꞌe rɨ́ꞌen ɨ́ tej rachúꞌeveꞌe, ɨ́ tej teajta jɨ́n vejliꞌi ajteáxɨɨre jemin ɨ́ Dios.
19 Porque a lei não aperfeiçoou coisa alguma, mas a introdução de uma melhor esperança, pela qual nos aproximamos de Deus.
20 Ayee pu ajta ꞌeen jɨ́n jaítzeꞌe tíꞌivaɨreꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ tej rachúꞌeveꞌe aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ Dios ayén runiuuca tiuꞌutáꞌan, ayén raateájtuaa itejmi jemi. Majta aꞌɨ́mej ɨ́ seica, ayée pu Dios caí runiuuca jɨ́n tiuꞌutáꞌa aꞌɨ́mej jɨmeꞌe. Capu amɨ́n aꞌij, maúcheꞌe mú veꞌecán jɨ́n teꞌenteájrupi ɨ́ Dios jemi.
20 Mas não foi na ausência de um juramento que ele foi feito sacerdote.
21 Mɨ́ ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús, aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́jna jɨ́n ayén teꞌenteájrupi niuucajtzeꞌen aꞌɨ́jna tɨ jɨ́meꞌen tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n:
21 (Porque aqueles foram feitos sacerdotes sem juramento, mas este com um juramento daquele que lhe disse: Jurou o Senhor, e não se arrependerá: Tu és um sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque).
22 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, ayén éeneꞌe jáꞌaraa tɨ aꞌɨ́ɨn Jesús aꞌɨ́ɨn púꞌeeneꞌe ɨ́ tej jɨ́n ráamuaꞌaree tɨ jeíhua huápɨꞌɨ jaítzeꞌe rɨ́ꞌen aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari tɨ jéjcua ɨ́ tɨ jɨ́n Dios teꞌataújratziiriꞌi itejmi jemi.
22 Portanto, Jesus foi feito fiador de um testamento superior.
23 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej mejmíꞌi veꞌecán jɨ́n tiuꞌutévaɨ ɨ́ Dios jemi, muꞌiitɨ́ mú miyen aráꞌasecaꞌa meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej caí aꞌachú áꞌatee mej miyen meꞌɨ́jna jɨ́n tiuꞌutévaɨreꞌen aꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej cuiꞌicaa.
23 E eles realmente eram muitos sacerdotes, porque não podiam permanecer, porque a morte os impedia.
24 Mɨ́ ajta amɨ́n ɨ́ Jesús, aꞌiné amɨ́ pu ayén seíireꞌe aꞌame tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe, aꞌɨ́ɨ pu ajta veꞌecán jɨ́n tiꞌitevée aꞌame ɨ́ Dios jemi tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe.
24 Mas este homem, porque permanece para sempre, possui um sacerdócio intransferível.
25 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, aꞌɨ́ɨ pu raayɨ́ꞌɨtɨ tɨ nain jɨ́n huaꞌirájtuaani aꞌɨ́mej ɨ́ mej huataújtuiireꞌen ɨ́ Dios jemi meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej ráꞌastijreꞌe meꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Ayee puꞌu xaa neꞌu, aꞌiné ayée pu ꞌeen jɨ́n ruurican huateáturaasin tɨ ij huáꞌa japua huániuuni.
25 Portanto, ele também é capaz de salvar perfeitamente os que vêm a Deus por ele, pois vive sempre para interceder por eles.
26 Aꞌɨ́j pu ajta jɨ́n, ayée pu tiraavíjteꞌecaꞌa tɨ ayén ta japua huániuuni seɨ́j tɨ ayén ꞌeen tɨ́j aꞌɨ́jna tɨ ayén veꞌecán jɨ́n tiꞌitéjvee ɨ́ Dios jemi. Aꞌɨ́ɨ pu rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateájturaa ɨ́ Dios jemi. Ajta, capu aꞌatzu tiꞌitɨ́j jɨ́n aꞌij puaꞌa huáꞌaruuren ɨ́ teɨte. Capu ajta tiꞌitɨ́j jɨ́n atéꞌɨtzeaara ɨ́ Dios jemi. Ajta, capu ayén tiꞌitiújchaꞌɨɨ matɨ́j ɨ́ seica ɨ́ mej aꞌij puaꞌa tíꞌiteseijreꞌe ɨ́ Dios jemi. Dios pu ajta ayén rɨ́ꞌɨ raateájtuaa tɨ ij aꞌɨ́ɨn ayén jemin aꞌuteáturan júteꞌɨmua u ta japua.
26 Pois tal sumo sacerdote nos convinha, porque é santo, inocente, imaculado, separado dos pecadores, e elevado acima dos céus.
27 Ajta, capu ayén ruxeꞌeveꞌe tɨ aꞌɨ́jna Jesús ayén tiuꞌutámuaɨꞌɨvejta ɨ́ ru jɨ́meꞌen nain xɨcaj tzajtaꞌa, capu ajta huáꞌa jɨ́meꞌen ɨ́ teɨte matɨ́j tíꞌijrɨꞌɨre aꞌɨ́ɨme ɨ́ seica ɨ́ mej veꞌecán jɨ́n títetateí ɨ́ Dios jemi. Capu xaa neꞌu, aꞌiné ayée pu seɨ́j naꞌa huarɨ́j nain jɨmeꞌe tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn ruseɨ́j huataújmuaɨꞌɨvejtacaꞌa.
27 Que não necessita, como aqueles sumos sacerdotes, oferecer diariamente sacrifícios, primeiramente por seus próprios pecados, e depois pelos pecados das pessoas; porque isto ele fez uma vez, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Ajta, aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, ayée pu huaꞌantíhuauca mej mi veꞌecán jɨ́n tiuꞌutévaɨreꞌen aꞌɨ́ɨme ɨ́ teɨte ɨ́ mej caí téꞌeviicuaꞌi ɨ́ ru tzajtaꞌa. Mɨ́ ajta, aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ tɨ jɨ́n Dios teꞌataújratziiriꞌi, aꞌɨ́ɨ pu ayén raꞌantíhuaꞌu aꞌɨ́jna ɨ́ yaujraꞌan tɨ ari huateújnaijmire tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe.
28 Porque a lei constitui como sumos sacerdotes homens que têm fraquezas, mas a palavra do juramento, que veio desde a lei, constitui o Filho, consagrado para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.