Hebreus 4

Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Aúcheꞌe pu ayén tíꞌivaɨreꞌe ɨ́ niuucari tɨ jɨ́n Dios ayén teꞌataújratziiriꞌi tɨ íꞌirɨꞌɨri tej teꞌuun aꞌuteárute aꞌu tɨ aꞌɨ́ɨn taatáꞌasin tej teꞌuun eꞌehuátaseꞌupeꞌen. Aꞌɨ́j pu jɨ́n, tichéꞌe rɨ́ꞌɨ tenaꞌa tɨ ij caí ayén teꞌirájraꞌani tɨ seɨ́j múꞌeen tiꞌitɨ́j jɨ́n autéꞌɨtzen tɨ ij caí ráacɨꞌɨti tɨ aꞌuun aꞌuteárute.
1 Temamos, pois, que, porventura, deixada a promessa de entrar no seu repouso, pareça que algum de vós fique para trás.
2 Ayee puꞌu, ayée pu cheꞌatá naꞌa taacɨ́ꞌɨ ɨ́ niuucari tɨ jɨ́n Dios tuꞌirájtuaani, tɨ́j ajta tihuaꞌucɨ́ꞌɨ aꞌɨ́mej. Mɨ́ ajta, capu aꞌatzu aꞌij tihuaꞌutévaɨ ɨ́ mej ráanamuajriꞌi aꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej caí téꞌantzaahua matɨ́ꞌɨj ráanamuajriꞌi.
2 Porque também a nós foram pregadas as boas-novas, como a eles, mas a palavra da pregação nada lhes aproveitou, porquanto não estava misturada com a fé naqueles que a ouviram.
3 Ajta íjii, iteen i tej téꞌantzaahua, teen tu teꞌuun aꞌuteáruti aꞌu tej eꞌehuátaseꞌupeꞌen. Ayee pu huataújmuaꞌa tɨ ayén tíꞌitacɨꞌɨti aꞌiné ayée pu Dios tiuꞌutaxájtacaꞌa huáꞌa jɨmeꞌe tɨjɨ́n:
3 Porque nós, os que temos crido, entramos no repouso, tal como disse: Assim, jurei na minha ira que não entrarão no meu repouso; embora as suas obras estivessem acabadas desde a fundação do mundo.
4 Jee xaa neꞌu, aꞌiné mé jáꞌahuaꞌa pu ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ xɨcáaraꞌan taꞌaráhuaꞌapua. Ayen tɨjɨ́n:
4 Porque, em certo lugar, disse assim do dia sétimo: E repousou Deus de todas as suas obras no sétimo dia.
5 Ajta, teucheꞌe tu teꞌɨ́jna jɨ́meꞌen tiꞌixa ɨ́ niuucari tɨ jɨ́meꞌen tiraataxájtacaꞌa ɨ́ Dios tɨjɨ́n:
5 E outra vez neste lugar: Não entrarão no meu repouso.
6 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, camuchéꞌe mú miyen seijreꞌe seica ɨ́ mej xaa meꞌuun aꞌuteárute mej mi jamuan ɨ́ Dios eꞌehuaújseꞌupeꞌen. Mɨ́ majta aꞌɨ́ɨme, ɨ́ tɨ amuacaí huáꞌa jemi raateájtuaa ɨ́ niuucari tɨ jɨ́n Dios huaꞌirátuaaníicheꞌen, camu meꞌuun aꞌuteájrupi meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej caí raꞌaráꞌastijre.
6 Visto, pois, que resta que alguns entrem nele e que aqueles a quem primeiro foram pregadas as boas-novas não entraram por causa da desobediência,
7 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, puꞌuri jeíhua aꞌateeviꞌi tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn Dios raatáꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ David teecan tɨ ayén tiuꞌutaxáj tɨ Dios ayén raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare jaꞌanáj tɨ ayén tejaꞌuréꞌenejsin aꞌájna xɨcáaraꞌan tɨ ayén raatamuáꞌa tɨjɨ́n “íjii.” Ayee pu aꞌɨ́jna jɨ́n tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n:
7 determina, outra vez, um certo dia, Hoje, dizendo por Davi, muito tempo depois, como está dito: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.
8 Ajta, tɨ puaꞌa aꞌɨ́ɨn Josué teecan ayén huaꞌutaꞌaníicheꞌen mej huaúuseꞌupeꞌencheꞌe, capu ayén raataxájtancheꞌe ɨ́ Dios aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ seɨ́j jetze ɨ́ xɨcaj.
8 Porque, se Josué lhes houvesse dado repouso, não falaria, depois disso, de outro dia.
9 — ausente —
9 Portanto, resta ainda um repouso para o povo de Deus.
10 — ausente —
10 Porque aquele que entrou no seu repouso, ele próprio repousou de suas obras, como Deus das suas.
11 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, tichéꞌe tiyen ahuátacaꞌanen nain jɨmeꞌe tacaꞌaníjraꞌa tej ti teꞌuun aꞌuteárute, tɨ ij caí jaꞌatɨ́ ayén cheꞌatá naꞌa huárɨni aꞌij mej mejmíꞌi huarɨ́j aꞌɨ́ɨme, ɨ́ mej caí teꞌaráꞌaste meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej caí téꞌantzaahua.
11 Procuremos, pois, entrar naquele repouso, para que ninguém caia no mesmo exemplo de desobediência.
12 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ niuucari tɨ Dios jetze airáninei, aꞌɨ́ɨ pu eꞌihuarújteꞌen, ajta tíꞌimɨjhuaca huápɨꞌɨ. Temuaꞌa pu teꞌurúꞌipi ɨ́ tatzajtaꞌa. Jaítzeꞌe pu tíꞌivaɨreꞌe caí ɨ́ chun tɨ huaꞌapua jɨ́n ajcámɨɨmɨ, tɨ ajta huápɨꞌɨ antámɨɨmɨ, ɨ́ mej majta jɨ́n rasiꞌicheca ɨ́ carij tɨ ruvíꞌi, majta jɨ́n raꞌutasíꞌiche ɨ́ tuꞌutanaj. Aꞌuu pu xaa urúꞌipi aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan jetze ɨ́ tevi, ajta ɨ́ muaꞌatzíireꞌaraꞌan jetze. Temuaꞌa pu raayɨ́ꞌɨtɨ tɨ ayén raatámitɨejteꞌen aꞌij tɨ seɨ́j tíꞌimuaꞌatze, ajta aꞌij tɨ seɨ́j tíꞌijxeꞌeveꞌe tɨ ayén huárɨni.
12 Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais penetrante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até à divisão da alma, e do espírito, e das juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e intenções do coração.
13 Tiꞌitɨ́j tɨ naꞌa tɨ ayén tíꞌiseijreꞌe, tɨ ajta aꞌɨ́jna jetze ajtémeꞌecan aꞌɨ́jna tɨ Dios ayén tiúꞌutaahuacaꞌa, tɨ́j naꞌa tiꞌipuaꞌamé, ayée pu jéjreꞌe seijreꞌe ɨ́ jemin. Ajta ayén ruxeꞌeveꞌe tej naímiꞌi tiyen tiuꞌutaseíjrata ɨ́ jemin. Ajta, capu tiꞌitɨ́j rúꞌavaa ɨ́ jemin.
13 E não há criatura alguma encoberta diante dele; antes, todas as coisas estão nuas e patentes aos olhos daquele com quem temos de tratar.
14 Ayee nu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe. Puꞌuri seijreꞌe ɨ́ ta jemi seɨ́j tɨ veꞌecán jɨ́n tíꞌivaɨreꞌe ta jetze meꞌecan ɨ́ Dios jemi. Ajta aꞌɨ́ɨ pu ari aꞌuun aꞌujnéj u ta japua. Aꞌɨ́j pu jɨ́n, tichéꞌe tiyen tacaꞌaníjraꞌa jɨ́n teuj ráꞌastijreꞌe teꞌɨ́jna ɨ́ tej téꞌatzaahuateꞌe.
14 Visto que temos um grande sumo sacerdote, Jesus, Filho de Deus, que penetrou nos céus, retenhamos firmemente a nossa confissão.
15 Aꞌiné aꞌɨ́ɨ pu veꞌecán jɨ́n tíꞌivaɨreꞌe ta jetze meꞌecan ɨ́ Dios jemi, aꞌɨ́ɨ pu raayɨ́ꞌɨtɨ tɨ ayén táꞌancuꞌuvajxɨꞌɨn aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tej caí tácacaꞌanej ɨ́ ta tzajtaꞌa. Aꞌɨ́ɨ pu cheꞌatá naꞌa nain jɨ́n tirajpuaíjtzicaꞌa tetɨ́j iteen tirajpuaíjtzi. Ajta, aꞌɨ́ɨ pu caí tiꞌitɨ́j jɨ́n atéꞌɨtzeaara.
15 Porque não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; porém um que, como nós, em tudo foi tentado, mas sem pecado.
16 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, tichéꞌe tiyen taxɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨ́n ajteáxɨɨre teꞌájna vejliꞌi aꞌu tɨ aꞌutéjvee ɨ́ ɨpuari aꞌu tɨ aꞌɨ́ɨn eꞌecájca ɨ́ Dios tɨ ij aꞌɨ́ɨn ayén táꞌancuꞌuvajxɨꞌɨn, tɨ́ꞌij ajta rɨ́ꞌɨ titaatáꞌan, tɨ ij ajta taatévaɨreꞌen jaꞌanáj tɨ naꞌa tɨ ruxeꞌeveꞌe.
16 Cheguemos, pois, com confiança ao trono da graça, para que possamos alcançar misericórdia e achar graça, a fim de sermos ajudados em tempo oportuno.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.